Dlaczego szukaliśmy piosenek dla aniołków, gdy nasz świat się zatrzymał

Siedzę w naszym Subaru pod sklepem Fred Meyer na West Burnside. Wycieraczki są włączone na najniższy bieg i co cztery sekundy piszczą, ocierając się o przednią szybę. Moja żona wpatruje się pustym wzrokiem w zegar na desce rozdzielczej. W dłoni trzymam telefon, mój kciuk zawisł nad paskiem wyszukiwania. Jestem inżynierem oprogramowania, co oznacza, że całe moje życie zawodowe i prywatne opiera się na założeniu, że jeśli wpiszesz odpowiednie zapytanie, otrzymasz odpowiedni wynik. Rozwiązanie. Naprawę. Ale nie ma absolutnie żadnej składni dla tego, co wydarzyło się w przychodni trzydzieści minut temu. Nie miałem własnych słów, by rozładować ciężkie powietrze w samochodzie, więc wpisałem w przeglądarkę frazę teksty piosenek o stracie dziecka, łudząc się, że ktoś inny napisał już skrypt na ten szczególny rodzaj ciszy.

Nasz obecny syn ma teraz 11 miesięcy, a moje dni zlewają się w ciągłe śledzenie zawartości jego pieluch w aplikacji, sprawdzanie w Google idealnej temperatury wody do kąpieli i próby zrozumienia, dlaczego z takim uporem zjada kłaczki z dywanu. Ale przed nim była ciąża, która zakończyła się w dziewiątym tygodniu. Cicha, niewidzialna strata, która całkowicie nas zdruzgotała.

Kiedy jesteś przyszłym tatą, który podchodzi do wszystkiego jak do projektu, którym trzeba zarządzać, poronienie całkowicie rozbija twoje centrum logiczne. Nie możesz tego zdebugować. Nie możesz zaktualizować sprzętu. Musisz po prostu siedzieć w zgliszczach swoich planów. A kiedy nie masz pojęcia, co powiedzieć żonie, szukasz muzyków, którym jakimś cudem udało się przełożyć tę specyficzną, duszącą pustkę na muzykę.

Wyniki wyszukiwania, przez które miałem ochotę rzucić telefonem

Jeśli wygooglujesz cokolwiek o "aniołkowym dziecku" (angel baby), internet od razu udowodni ci, jak bardzo brakuje mu wyczucia kontekstu. Moje poszukiwania tekstów piosenek, które pomogłyby nam przepracować żałobę, przyniosły długą listę wesołych, romantycznych utworów popowych. Najwyraźniej dla algorytmu "angel baby" to tylko urocze pieszczotliwe określenie licealnej dziewczyny z utworu doo-wop zespołu Rosie & The Originals z lat 60. albo bardzo popularna synth-popowa ballada Troye Sivana z 2021 roku.

Pamiętam, jak siedziałem tamtej nocy w ciemności, przewijając kolejne strony pełne popkulturowych odniesień, podczas gdy moja żona płakała w sypialni. Rozdźwięk był po prostu uderzający. Dla rodziców po stracie to określenie ma niezwykle głębokie, wręcz święte znaczenie – to uniwersalny, łamiący serce skrót myślowy oznaczający dziecko utracone w wyniku poronienia, martwego urodzenia lub wczesnej śmierci niemowlęcej. Fakt, że internet nie potrafił odróżnić chwytliwego radiowego hitu od desperackich poszukiwań pogrążonego w żałobie rodzica, wywołał we mnie nieuzasadnioną furię.

Bardzo szybko uświadamiasz sobie, że społeczeństwo jako całość nie ma pojęcia, jak rozmawiać na te tematy, więc po prostu milczy.

Co tak naprawdę powiedziała nam lekarka w tym lodowatym gabinecie

Nasza ginekolożka była niezwykle miła, ale wydaje się, że nawet lekarze owijają medyczny aspekt straty w tę frustrującą warstwę niepewności. Kazała nam usiąść, podała mojej żonie pudełko chusteczek i powiedziała, że najwyraźniej od 10 do 20 procent rozpoznanych ciąż po prostu tak się kończy. Ot tak.

Mój mózg natychmiast zażądał surowych danych, biologicznego mechanizmu, konkretnego powodu, dla którego zdrowe komórki po prostu przestają robić to, co do nich należy. Przyznała jednak, że rzadko znają dokładną przyczynę, gdy zdarza się to zresztą zupełnie zdrowym ludziom. To było po prostu prawdopodobieństwo statystyczne, które wylądowało po naszej stronie arkusza kalkulacyjnego. Pamiętam, jak pomyślałem, jakie to absurdalne, że coś, co dotyka nawet jedną na pięć rodzin, traktowane jest jak tajny klub, o którym dowiadujesz się tylko wtedy, gdy zostajesz zmuszony, by do niego dołączyć.

Wspomniała, że znalezienie sposobów na upamiętnienie ciąży jest w rzeczywistości bardzo ważne dla powrotu do równowagi psychicznej, chociaż nie dała nam instrukcji, jak to zrobić. Zostawiła nas z tym samych, żebyśmy zmontowali własne rytuały z tego, co akurat mieliśmy pod ręką.

Algorytm nie rozumie ludzkiego bólu

W końcu znaleźliśmy piosenki, które faktycznie oddawały to, przez co przechodziliśmy. Moja żona i ja spędziliśmy większą część miesiąca, leżąc po prostu na dywanie w salonie i słuchając „Small Bump” Eda Sheerana i „Heartbeat” Beyoncé – którą podobno napisała po własnym poronieniu – oraz piosenki „Light” zespołu Sleeping At Last.

Ale jedna rzecz w tym czasie doprowadzała mnie po prostu do szału. Spotify ma funkcję, dzięki której po zakończeniu playlisty automatycznie odtwarza proponowane utwory na podstawie twojej historii słuchania. Mieliśmy więc niesamowicie kruchy, zalany łzami moment, słuchając niszczycielskiej, akustycznej piosenki o stracie dziecka, a gdy tylko przebrzmiewał ostatni akord, algorytm brutalnie przechodził do wesołego, szybkiego utworu indie popowego, tylko dlatego, że moja historia słuchania mówiła, że lubię rytmiczną muzykę pomagającą w skupieniu podczas programowania.

Nie da się wytłumaczyć tej specyficznej wściekłości, gdy rzucasz się przez stolik kawowy, żeby w panice wcisnąć pauzę, zanim syntetyczny bit zrujnuje jedyne katharsis, jakiego doświadczyłeś przez cały tydzień. Zdarzyło się to trzy razy, zanim w końcu rozpracowałem, jak zakopać się głęboko w ustawieniach aplikacji i całkowicie wyłączyć funkcję autoodtwarzania.

Ludzie, którzy twierdzą, że wszystko dzieje się po coś, z pewnością nigdy nie musieli ręcznie układać playlisty na żałobę.

Zapisanie tego, aby stało się prawdziwe

Skończyło się na tym, że przepisałem swoje ulubione teksty piosenek na kawałku grubego papieru, który został nam po zaproszeniach ślubnych. Nie mam nawet zbyt ładnego charakteru pisma – moja żona zazwyczaj wypełnia wszystkie nasze formularze, ponieważ moje pismo drukowane przypomina list z okupem – ale było coś w tym fizycznym akcie pisania słów długopisem, co pomogło.

Nie zrobiliśmy niczego wielkiego. Nie zasadziliśmy potężnego ogrodu pamięci ani nie kupiliśmy drogiej grawerowanej biżuterii, bo szczerze mówiąc, byliśmy na to zbyt wyczerpani. Po prostu łapiesz się dowolnej akustycznej piosenki, która sprawia, że pokój wydaje się mniej pusty, starając się jednocześnie pamiętać o piciu wody, aż w końcu uświadamiasz sobie, że zapisanie słów i włożenie ich do małego, drewnianego pudełka na regale to coś najbliższego pomnikowi, na co stać cię w tym momencie.

Włożyliśmy ten papier do pudełka razem z jedynym zdjęciem USG, jakie mieliśmy. Dołożyliśmy też malutkie ubranko, które kupiliśmy dzień po tym, jak zobaczyliśmy pozytywny wynik testu.

Ubranka, które zatrzymaliśmy i te, których używamy teraz

Jeśli szukasz ekologicznych sposobów na ubranie swoich dzieci, zachowując jednocześnie coś wyjątkowego dla tych, których tu nie ma, odkryj kolekcję ubranek niemowlęcych z bawełny organicznej Kianao.

Ubranko, które zatrzymaliśmy w pudełku, to było zwykłe, niefarbowane body niemowlęce. Kiedy w końcu urodził się nasz obecny 11-miesięczny syn – nasze „tęczowe dziecko” (rainbow baby), jak na forach dla rodziców określa się dziecko urodzone po stracie – moja żona podeszła do regału, otworzyła drewniane pudełko i wyciągnęła je. Miał je na sobie w trzecim dniu po powrocie ze szpitala.

Szczerze mówiąc, było to Body Niemowlęce z Bawełny Organicznej od Kianao, i będę tutaj całkowicie szczery: uwielbiam tę rzecz. Nie tylko ze względu na potężny bagaż emocjonalny, którym je obciążyliśmy, ale dlatego, że z czysto funkcjonalnego punktu widzenia jest po prostu niesamowicie dobrze zaprojektowane. Mój syn ma skórę, która reaguje w zasadzie na wszystko – dostaje wysypki od samego patrzenia na poliester – ale to body składa się w 95% z organicznej bawełny i ma płaskie szwy, które nie wbijają się w jego ramiona. Kiedy zauważyliśmy, że wyrasta z rozmiaru dla noworodków, dosłownie wszedłem do internetu i kupiłem je w trzech kolejnych rozmiarach, ponieważ zakładkowe wykończenie dekoltu oznacza, że przy katastrofalnym przecieku pieluchy mogę ściągnąć je w dół przez nogi, zamiast przeciągać ten bałagan przez jego głowę.

Mamy też Gryzak Panda, który jest... w porządku. Spełnia swoje zadanie. Jest wykonany z silikonu spożywczego i mój syn zdecydowanie z upodobaniem żuje małe uszka pandy, kiedy dokuczają mu dziąsła, ale jeśli upuszczę go na podłogę, zbiera sierść kota jak magnes, więc ciągle go tylko płuczę w kuchennym zlewie. Robi to, co do niego należy, ale nie jest to Święty Graal na ząbkowanie.

Patrząc na nasze tęczowe dziecko dzisiaj

Wychowywanie 11-miesięcznego dziecka po przejściu przez stratę to dziwaczny eksperyment psychologiczny. Jesteś wiecznie wyczerpany, cały w przecierze ze słodkich ziemniaków i desperacko pragniesz choć jednej pełnej przespanej nocy, ale gdy tylko zaczynasz narzekać, wkrada się poczucie winy. Przypominasz sobie noce spędzone na poszukiwaniu aniołkowych tekstów piosenek, żeby w ogóle cokolwiek poczuć, i nagle narzekanie na regres snu wydaje się wręcz skrajną niewdzięcznością.

Moja żona radzi sobie znacznie lepiej z przyjmowaniem obu tych prawd jednocześnie. Zwraca mi uwagę, gdy zacinam się w swoich myślach, przypominając mi, że mamy prawo być poirytowani naszym żywym, oddychającym i krzyczącym dzieckiem, jednocześnie czcząc pamięć tego, które straciliśmy. Najwyraźniej żałoba nie wyparowuje po prostu dlatego, że kupujesz łóżeczko i wreszcie przywozisz niemowlaka ze szpitala do domu.

Staramy się otaczać naszego syna rzeczami, które są przemyślane. Ponieważ jest naszym tęczowym dzieckiem, moja żona kupiła mu Kianao Tęczowy Drewniany Stojak Edukacyjny. Jako facet o analitycznym umyśle doceniam to, że nie jest zrobiony z koszmarnego neonowego plastiku, który wrzeszczy na mnie elektronicznymi piosenkami. To naturalne drewno, wiszące zabawki ze zwierzątkami naprawdę zachęcają go do wodzenia wzrokiem i wydaje się to cichym, pełnym szacunku ukłonem w stronę drogi, którą musieliśmy przebyć, by się tu znalazł.

Jeśli urządzasz pokój dziecięcy i szukasz wyposażenia, które nie będzie przebodźcowywać Twojego dziecka (lub niszczyć twojego własnego, wątłego zdrowia psychicznego), sprawdź kolekcję stojaków edukacyjnych tutaj.

Czasem wciąż otwieram to drewniane pudełko na regale. Rozkładam ten gruby papier i czytam teksty, które zapisałem moim okropnym charakterem pisma. Te słowa nie naprawiają przeszłości i na pewno nie zdebugują dziwnych zawiłości bycia tatą 11-miesięcznego malucha. Ale przypominają mi, że w absolutnie najczarniejszym momencie naszego życia, znaleźliśmy sposób, by tę ciszę ubrać w muzykę.

FAQ: Jak odnaleźć się w przemilczanych aspektach utraty dziecka

Dlaczego ludzie używają określenia "aniołkowe dziecko"?

Z tego, co wywnioskowałem, spędzając stanowczo zbyt wiele późnych nocy na forach dla rodziców, to po prostu delikatny, uniwersalny skrót. Terminy medyczne, takie jak „poronienie samoistne” czy „obumarcie płodu”, są tak niesamowicie kliniczne i chłodne, że rodzice potrzebowali wyrażenia, które autentycznie odzwierciedlałoby człowieczeństwo dziecka, które pokochali, nawet jeśli nigdy nie było im dane go poznać.

Jakie są dobre piosenki z "aniołkowymi" tekstami, odpowiednie na pożegnanie?

Gusta są różne, ale piosenki, które nas kompletnie rozłożyły na łopatki (w ten pomagający sposób) to „Small Bump” Eda Sheerana, „Light” Sleeping At Last oraz „Winter Bear” Coby Grant. Ostrzegam tylko, że słuchanie ich w samochodzie w drodze do pracy absolutnie zrujnuje twój poranny dojazd, więc dobieraj momenty ostrożnie.

Czy to dziwne zatrzymywać ubranka niemowlęce kupione przed poronieniem?

Wcale nie. Myślałem, że mój inżynierski mózg będzie chciał wszystko spakować w kartony i ukryć „dowody” na nieudany plan, ale moja żona upierała się, żebyśmy zachowali kilka rzeczy, i miała rację. Posiadanie fizycznego dowodu na to, że ciąża w ogóle istniała – jak zdjęcie z USG czy małe, organiczne body – naprawdę uprawomocnia tę żałobę, kiedy zaczynasz odnosić wrażenie, że to wszystko było tylko złym snem.

Jak radzić sobie z lękiem przed kolejną ciążą po stracie?

Szczerze? Przez dziewięć miesięcy po prostu wibrujesz ze strachu, odczuwając ciągłą panikę na niskim poziomie. Śledziłem objawy mojej żony, na które należy uważać, w arkuszu kalkulacyjnym i nieustannie googlowałem każde najmniejsze zakłucie, które poczuła. Za drugim razem po prostu nie ma się naiwnej, błogiej ciąży, ale posiadanie wyrozumiałego ginekologa, który pozwoli ci przyjść na dodatkowe sprawdzenie bicia serca, robi ogromną różnicę.

Czy kiedykolwiek przestaje się z tego powodu smucić?

Moja żona kiedyś idealnie mi to wytłumaczyła. Powiedziała, że żałoba nigdy tak naprawdę się nie kurczy, po prostu ty powoli budujesz wokół niej większe życie. Wciąż mam gulę w gardle, gdy na mojej playliście pojawiają się niektóre akustyczne piosenki, ale teraz, gdy lecą w tle, zazwyczaj ganiam 11-miesięcznego szkraba po salonie.