Nietolerancja mleka modyfikowanego a zwykłe gazy: prawdziwe objawy

Była trzecia nad ranem. Kaloryfer w naszym mieszkaniu rytmicznie syczał, a mój syn był sztywny jak deska. Robił ten przerażający manewr wyginania pleców w łuk, usztywniając swoje małe ciałko i krzycząc na częstotliwości, która zdawała się wibrować prosto w moich trzonowcach. Spędziłam cztery lata w szkole pielęgniarskiej i kolejne trzy pracując na oddziale pediatrycznym, a jednak siedziałam tam w ciemności, na fotelu do karmienia, który kosztował stanowczo za dużo, i gorączkowo wpisywałam w Google, czy biały proszek, który właśnie wymieszałam z wodą z kranu, powoli zatruwa moje dziecko.

Byłam absolutnie przekonana, że ma alergię na swoje mleko. W myślach zdążyłam już zaplanować wycieczkę do sklepu po tę najdroższą, hipoalergiczną mieszankę, która pachnie jak zmiażdżone witaminy. Byłam tak zmęczona, że obraz wibrował mi przed oczami, i jedyne, czego pragnęłam, to szybkiego sposobu, by ulżyć mu w cierpieniu.

Słuchajcie, próba rozszyfrowania sygnałów niemowlaka, który właśnie wypił 120 ml mleka, to lekcja pokory. Patrzysz na ten wzdęty brzuszek i to, jak podciąga nóżki do klatki piersiowej, a twój mózg od razu zakłada najgorszy scenariusz. Jesteśmy zaprogramowani, żeby wpadać w panikę, kiedy one płaczą. Ale kiedy w końcu udało mi się go uśpić, musiałam przypomnieć sobie medyczne fakty, które sama tłumaczyłam innym mamom, zanim urodziłam własne dziecko.

Pułapka sklepowej alejki

Jeśli przejdziesz się alejką z artykułami do karmienia dzieci w jakimkolwiek większym supermarkecie, wkraczasz w psychologiczną pułapkę zaprojektowaną specjalnie dla wyczerpanych kobiet. Stałam tam kiedyś, wpatrując się w rzędy pastelowych puszek. Jest fioletowa na kolki, różowa na ulewanie, złota na rozwój mózgu i srebrna, która subtelnie sugeruje, że po niej twoje dziecko prześpi całą noc. To przytłaczająca ściana marketingu.

Gdzieś czytałam, że nawet połowa rodziców zmienia markę mleka swojego dziecka w pierwszych miesiącach życia. Połowa z nas. Dajemy sobie wmówić, że obecna puszka to wróg, a następna będzie magicznym rozwiązaniem. Przerabiamy wersje łagodne, sensitive, sojowe i częściowo hydrolizowane, jakbyśmy próbowali złamać kod do sejfu. To rzadko działa. Głównie dlatego, że problemem zazwyczaj wcale nie jest jedzenie.

Jesteśmy po prostu niewyspani i zdesperowani, projektując nasz lęk na zwykłe białko mleka. Oczekujemy, że zupełnie nowy mały człowiek przetrawi złożony płyn bez żadnych efektów dźwiękowych czy fizycznych. Chcemy, żeby dziecko zjadło, kulturalnie odbiło i zasnęło. Ale prawda jest taka, że ich wewnętrzna hydraulika przez pierwsze cztery miesiące życia to w zasadzie niezorganizowany plac budowy.

Co tak naprawdę powiedziała mi dr Amin

Następnego dnia zabrałam go do naszej lekarki. Dr Amin to bardzo spokojna kobieta, która widziała już tysiące spanikowanych mam, mających swoje pierwsze dziecko. Siedziałam w jej sterylnym gabinecie, pachnąc lekko zaschniętym jogurtem, i domagałam się, żeby zrobiła mu test na alergię na mleko. Wymieniłam wszystkie jego objawy, jakbym składała raport przy zmianie warty na oddziale. Gazy. Ulewanie. Płacz trzydzieści minut po butelce.

Spojrzała na mnie znad okularów i przypomniała o fizjologii, którą przecież doskonale znałam. Niemowlęta mają niezwykle niedojrzały dolny zwieracz przełyku. To ten mały mięsień, który ma utrzymywać treść żołądka w żołądku. U noworodków ten mięsień jest luźny i leniwy. Więc mleko po prostu cofa się z powrotem do gardła. To fizyka, nie reakcja alergiczna.

Zwróciła też uwagę, że płacz i stękanie to po prostu ich sposób na naukę używania mięśni brzucha. Nie wiedzą jeszcze, jak rozluźnić dno miednicy podczas parcia, więc napinają się, jakby próbowały podnieść samochód, tylko po to, by zrobić zupełnie normalną, miękką kupkę. Wygląda to boleśnie, ale to tylko rozwojowa niezdarność.

Mit alergii na nabiał

Wszyscy myślą, że ich dziecko ma poważną nietolerancję nabiału w sekundzie, w której widzą plamę ulanego mleka. Z literatury medycznej, którą przeglądałam podczas moich nocnych ataków paniki, wynika, że zaledwie około 2-3% niemowląt w krajach rozwiniętych ma prawdziwą alergię na białko mleka krowiego. Reszta z nich po prostu uczy się, jak funkcjonować poza łonem matki.

Prawdziwa alergia nie daje subtelnych objawów. Mówię o widocznym śluzie lub pasmach krwi w pieluszce, pokrzywce na klatce piersiowej lub poważnych, chlustających wymiotach, a nie o małej, smutnej stróżce mleka spływającej po brodzie. Jeśli dziecko nie przybiera na wadze, a jego skóra jest pokryta silnym egzemą, to tak, lekarz prawdopodobnie zainterweniuje. Ale jeśli przybiera na wadze i po prostu bywa głośne i zagazowane, najprawdopodobniej jest całkowicie zdrowym, normalnym niemowlakiem.

Ludzie zawsze poruszają też temat nietolerancji laktozy, ale mleko matki jest w zasadzie napakowane czystą laktozą, więc to prawie nigdy nie jest problem z tym cukrem u niemowląt – możecie od razu zamknąć tę zakładkę w przeglądarce.

Tryb przetrwania i góry prania

Okres oczekiwania jest najtrudniejszy. Dr Amin powiedziała mi, żebym trzymała się jednej marki przez co najmniej czternaście dni, zanim uznam, że to porażka. Za każdym razem, gdy zmieniasz dziecku jedzenie, resetujesz jego florę bakteryjną i tylko przedłużasz to nieszczęście. Dwa tygodnie ciągną się jak wieczność, kiedy twoje dziecko marudzi.

W tym okresie oczekiwania robiłam ilości prania zakrawające o pranie przemysłowe. Ulane mleko było moim stałym dodatkiem do ubrań na ramieniu. Miałam serdecznie dość ściągania mokrych, sztywnych ubranek przez jego główkę. Skończyło się na tym, że zakładałam mu wyłącznie Body Niemowlęce z Bawełny Organicznej od Kianao. Kopertowe zakładki na ramionach były ogromną pomocą, bo przy większej „awarii” w pieluszce, mogłam ściągnąć całe body w dół, przez nóżki, zamiast ciągnąć tę katastrofę obok jego uszu. Materiał ma odrobinę elastanu, co oznacza, że rozciągał się na jego wzdętym małym brzuszku bez wrzynania się w skórę, a bawełna organiczna świetnie znosiła codzienne pranie w wysokiej temperaturze. Kiedy twoje dziecko zmaga się z problemami żołądkowymi, ostatnią rzeczą, jakiej pragniesz, jest obcisłe ubranko, które sprawia mu jeszcze większy dyskomfort.

Musieliśmy to po prostu przeczekać. Prowadziłam w telefonie chaotyczną notatkę, w której zapisywałam, kiedy jadł, ile jadł i jak długo trwał płacz. Po tygodniu zorientowałam się, że płacz zdarzał się głównie o czwartej po południu, niezależnie od tego, kiedy dostał butelkę. To była po prostu ta słynna „godzina czarownic”. Nie miało to nic wspólnego z jego dietą.

Taktyki odwracania uwagi w marudnych godzinach

Czasami trudno stwierdzić, czy boli je brzuszek, czy po prostu są znudzone, zmęczone, a może zaczynają boleć je dziąsła. Wszystkie te sygnały zlewają się w jedną głośną syrenę matczynego poczucia winy.

Kiedy zaczynało się wyginanie pleców, zamiast natychmiast zakładać, że to wina mleka, próbowałam odwrócić jego uwagę. Około jego trzeciego miesiąca kupiłam Gryzak Panda. Jest wykonany z silikonu spożywczego i na tyle płaski, że z powodzeniem potrafił chwycić go swoimi mało skoordynowanymi rączkami. Wrzucałam go do lodówki na dziesięć minut, a potem pozwalałam mu żuć tę fakturowaną, bambusową część. W połowie przypadków uczucie chłodu na dziąsłach wybijało go z ataku płaczu. Dawało mi to pięciominutowe okienko, żeby wypić kawę, która nie osiągnęła jeszcze całkowicie temperatury pokojowej.

Kupiłam też Gryzak Tapir Malajski, bo najwyraźniej mam słabość do motywów zagrożonych gatunków. Jest w porządku. Wygląda jak malutka, czarno-biała krówka. Kształt jest trochę nieporęczny, więc nieustannie lądował na podłodze, ale można go było łatwo umyć w zlewie. Nie czynił cudów, ale był to kolejny przedmiot, którym mogłam mu machać przed nosem, gdy wieczorne marudzenie sięgało zenitu.

Sposoby na technikę karmienia

Słuchajcie, zanim wyrzucicie puszkę mleka za sto pięćdziesiąt złotych, wymienicie wszystkie butelki i w panice zadzwonicie do lekarza, przyjrzyjcie się temu, jak właściwie karmicie swoje dziecko. Technika ma znacznie większe znaczenie niż marka mleka.

Jeśli energicznie potrząsacie butelką, by wymieszać proszek, tak naprawdę wpuszczacie do płynu milion malutkich pęcherzyków powietrza. Dziecko połyka to powietrze, które utyka w jego jelitach, a potem zaczynają się krzyki. Zaczęłam używać dzbanka do przygotowywania mleka, by delikatnie wymieszać porcję na cały dzień z wyprzedzeniem. Dzięki temu piana mogła opaść, zanim on w ogóle wziął butelkę do ust.

Tempo to też istotna kwestia. Używaliśmy smoczka o najwolniejszym przepływie, jaki udało nam się znaleźć, a ja dbałam o to, by podczas karmienia siedział zupełnie pionowo. Odbijaliśmy po każdych 30 mililitrach, nawet jeśli denerwował się, że zabieram mu butelkę. A po zakończeniu jedzenia trzymałam go w pionie przytulanego do klatki piersiowej przez dwadzieścia minut. Żadnego bujania, żadnego kładzenia na płasko na macie. Pozwalałam grawitacji wykonać swoje zadanie i utrzymać mleko na dole.

Z biegiem czasu jego układ pokarmowy dojrzał. Ulewanie się zmniejszyło. Gazy zaczęły uchodzić bez teatralnych przedstawień. Nawet nie zmieniliśmy marki jego mleka. Po prostu z tego wyrósł, dokładnie tak, jak przewidziała lekarka.

Jeśli jesteście w samym środku noworodkowego zamieszania i szukacie ubranek, które zniosą te trudne momenty, nie podrażniając skóry maluszka, możecie sprawdzić nasze organiczne ubranka typu basic.

Odkryj naszą kolekcję organicznych ubranek dla niemowląt tutaj.

Analizowanie każdego beknięcia i każdej czkawki jest wyczerpujące. Zaufaj swojej intuicji, śledź twarde fizyczne dowody i daj tym małym ciałkom czas, aby same ogarnęły, jak przetwarzać otaczający je świat.

Kup nasze niezbędne akcesoria do pielęgnacji i ukojenia dziecka.

Trudne pytania, na które jesteś zbyt zmęczona, by je wyguglować

Ile tak naprawdę zajmuje niemowlakowi przyzwyczajenie się do nowej marki mleka?
Dr Amin powiedziała, że pełne dwa tygodnie. Jeśli zmieniasz mleko po trzech dniach, bo dziecko wciąż płacze, tylko ponownie wprowadzasz chaos w jego układzie trawiennym. O ile nie ma krwi w pieluszce lub pokrzywki, musisz zacisnąć zęby i przeczekać.

Jak wygląda pieluszka dziecka, które ma prawdziwą alergię?
Trudno się pomylić. Normalna kupka niemowlęcia może być zielona, żółta, brązowa, wodnista lub papkowata. Ale jeśli widzisz gęsty, ciągnący się śluz, który wygląda jak katar, albo małe plamki jasnoczerwonej krwi, to jest moment, by zrobić zdjęcie i zadzwonić do przychodni. To znak, że reaguje układ odpornościowy.

Czy powinnam spróbować mleka koziego zamiast krowiego?
Zgłębiłam ten temat, gdy byłam już na skraju rozpaczy. Mleko kozie ma nieco inną strukturę białka, którą niektóre niemowlęta łatwiej trawią. Ale jeśli twoje dziecko ma prawdziwą, zdiagnozowaną alergię na białko mleka krowiego, prawie na pewno zareaguje też na mleko kozie, ponieważ te białka są do siebie zbyt podobne. To nie jest magiczny sposób na ominięcie prawdziwej alergii.

Dlaczego on wygina plecy w łuk i płacze w połowie butelki?
Zazwyczaj to po prostu uwięzione powietrze. Dziecko połyka powietrze, trafia ono do żołądka i to powoduje ból. Wyginanie pleców to ich instynktowny sposób na rozciągnięcie brzucha, by poczuć ulgę. Odbierz butelkę, posadź dziecko i klep po pleckach przez pięć minut, zanim znów spróbujesz je nakarmić.

Czy krople na gazy tak szczerze mówiąc w ogóle działają?
Kupiłam chyba każdą markę na rynku. Klinicznie rzecz biorąc, symetykon po prostu łączy małe pęcherzyki gazu w większe, żeby łatwiej było się ich pozbyć. Niektórym dzieciom to trochę pomaga. U mojego syna sprawiało to tylko, że głośniej odbijał. Można bezpiecznie spróbować, ale nie spodziewajcie się, że wyleczy to całkowicie wieczorne napady marudzenia.