Czy noworodek naprawdę może urodzić się z zębami? (Moja chwila grozy)

Największym i najpowszechniej akceptowanym mitem na temat porodu jest to, że dostaniesz do rąk idealną, mięciutką, całkowicie bezzębną małą ludzką kluseczkę. Wierzyłam w to bez reszty. Myślałam, że mam przed sobą co najmniej sześć bitych miesięcy bezzębnych, dziąsłowych uśmiechów, zanim w ogóle będę musiała pomyśleć o ząbkowaniu, co jest niczym jedyny okres ulgi, jaki daje ci wszechświat, gdy krwawisz w siateczkowe majtki i funkcjonujesz na dokładnie zerowej ilości snu.

Bzdura.

Siedziałam na szpitalnym łóżku o 3:14 nad ranem. Znam dokładną godzinę, ponieważ cyfrowy zegar na ścianie świecił agresywnym, czerwonym światłem, które wypalało mi siatkówki. Piłam trzecią filiżankę szpitalnej kawy, która smakowała dokładnie jak woda po brązowych kredkach, i miałam na sobie całkowicie rozpiętą koszulę szpitalną, ponieważ godność to pojęcie, które zostawia się na parkingu. Dave spał na tym okropnym, winylowym rozkładanym krześle, ubrany w swoją koszulkę z czasów studiów z dziurą pod pachą, i cicho chrapał, podczas gdy ja po prostu gapiłam się na nowo narodzonego Leo.

Leo ziewnął. Wielkim, szerokim, przeciągłym ziewnięciem noworodka.

I wtedy to zobaczyłam.

Biały błysk. Na dole jego buzi. Po prostu tam tkwił, wyglądał ostro, przerażająco i całkowicie nie na miejscu na twarzy, która miała zaledwie trzydzieści cztery godziny.

Zamarłam. Dosłownie przetarłam oczy, myśląc, że po znieczuleniu zewnątrzoponowym mam halucynacje, ale nie – kiedy odciągnęłam jego malutką dolną wargę w dół (bardzo delikatnie, bo wyglądał, jakby miał się zaraz rozpaść), poczułam to. Nierówną, twardą, bardzo prawdziwą małą krawędź.

Natychmiast wpadłam w panikę i chwyciłam telefon z pękniętym ekranem, który uniemożliwiał czytanie, i z kciukami trzęsącymi się tak bardzo, że nie trafiałam w klawisze, agresywnie wpisałam w Google „czy dziacko moze urodzic sie z zebami”. Tak, napisałam „dziacko”, bo nie mogłam trafić w „e” i płakałam. Byłam przekonana, że urodziłam małego wampira albo jakąś anomalię genetyczną, która ostatecznie wyląduje w czasopiśmie medycznym.

Absolutna panika podczas wizyty pediatrycznej

Rzuciłam w Dave'a poduszką, żeby go obudzić. Usiadł prosto jak struna, spanikowany, a kiedy kazałam mu zajrzeć do buzi naszego syna, tylko zmrużył oczy i powiedział: „Czy on powinien to mieć?”.

Nie, Dave. Nie powinien. W każdym razie, kiedy dr Miller w końcu przyszedł na poranny obchód, pachnąc lekko czerstwymi krakersami graham i wyglądając, jakby sam też nie spał od 2018 roku, praktycznie chwyciłam go za kołnierz. Zażądałam wyjaśnień, dlaczego moje dziecko przyszło na świat z fabrycznie wbudowanym sprzętem dentystycznym.

Dr Miller nawet nie mrugnął. Po prostu poświecił tam swoją małą latarką i mruknął coś o „zębach wrodzonych”.

Okazuje się, że to się zdarza. To całe znane zjawisko, przed którym nikt cię nie ostrzega na tych głupich zajęciach w szkole rodzenia, gdzie każą ci ćwiczyć oddychanie ze skupieniem na jednym punkcie. Dr Miller wyjaśnił, że chociaż dzieci zazwyczaj są bezzębne, czasami po prostu... nie są. Rzucił kilkoma szalenie zagmatwanymi statystykami, mówiąc, że może jedno na kilka tysięcy dzieci je ma, ale potem wspomniał, że czytał jakieś nowe badanie, z którego wynika, że może to być nawet jedno na trzysta – co moim zdaniem stanowi ogromną różnicę. Nauka dosłownie nie ma pojęcia. Wiedzą tylko, że to się zdarza, zazwyczaj na dole z przodu, i prawie zawsze są to po prostu zwykłe mleczaki dziecka, które zbytnio się pospieszyły i pojawiły kilka miesięcy przed terminem.

Pamiętam, jak tak po prostu siedziałam, próbując to przetrawić, i patrzyłam na tort „Witaj słudkie dzidzi” (cukiernia zrobiła błąd, co wydawało się bardzo adekwatne do całego tego chaotycznego doświadczenia), który wcześniej przyniosła moja teściowa. Miałam dziecko z zębem. Noworodka. Wiotkie niemowlę z zerową kontrolą nad głową, które już było gotowe mnie ugryźć.

Karmienie piersią dziecka, które jest potajemnie uzbrojone

O Boże. Karmienie piersią.

Jeśli nigdy nie próbowałaś przystawić do piersi noworodka wyposażonego w malutką, słabo zamocowaną żyletkę w dolnej szczęce, pozwól, że ci powiem: to doświadczenie przetestuje twoją wolę życia. Boli. Boli tak cholernie. Konsultantki laktacyjne wejdą ze swoimi kojącymi głosami i dziwnymi dzierganymi modelami piersi, i powiedzą ci, żebyś po prostu zmieniła kąt, pociągnęła bródkę w dół lub spróbowała pozycji spod pachy. Rób, co musisz, żeby przetrwać ten moment, bo szczerze mówiąc, „właściwy sposób” karmienia przestaje mieć znaczenie, gdy twój sutek jest aktywnie piłowany.

Skończyło się na tym, że wysłałam Dave'a do apteki po osłonki na sutki około 23:00 podczas naszej pierwszej nocy w domu. Te osłonki to jedyny powód, dla którego trzeciego dnia nie przeszłam całkowicie na mleko modyfikowane, chociaż nie ma w tym absolutnie nic wstydliwego. Zdrowie psychiczne matki jest naprawdę ważne, wbrew temu, co wmawia ci internet.

Ale trauma związana z karmieniem wcale nie była najgorsza. Dr Miller powiedział nam, że musimy uważać na coś, co nazywa się chorobą Rigi-Fede, co brzmi średniowiecznie, ale w rzeczywistości oznacza po prostu, że ząb wyciera ogromne, bolesne owrzodzenie pod językiem dziecka. Poza tym, zęby wrodzone zazwyczaj nie mają dobrych korzeni. Są rozchwiane. Ryszają się. Dr Miller poruszał zębem Leo palcem w rękawiczce, a ja o mało nie zwymiotowałam, ponieważ sama myśl o tym, że mógłby on wypaść, a Leo zakrztusić się swoim własnym, przedwczesnym kawałkiem ciała, wystarczyła, by mój poporodowy niepokój wystrzelił w absolutną stratosferę.

Zaraz, a co z dodatkowymi zębami? Czy są to zęby nadliczbowe? Dr Miller powiedział, że mniej niż 10% to zęby dodatkowe, więc po prostu uznaliśmy, że to jego normalny siekacz i staraliśmy się żyć dalej – głównie dlatego, że w tamtym momencie nie miałam już mentalnej przestrzeni na zamartwianie się dziecięcymi zdjęciami rentgenowskimi zębów.

Szukanie rzeczy do gryzienia, kiedy wydawało się to nielegalne

Ponieważ miał ten dziwny mały wczesny ząbek, jego dziąsła były wrażliwe na długo przed tym, zanim powinny. Był marudny w sposób, który nie pasował do typowych noworodkowych wzdęć czy zmęczenia. Chciał gryźć.

Dawanie gryzaka tak małemu niemowlęciu wydaje się fundamentalnie złe, zupełnie jak dawanie kluczyków do samochodu przedszkolakowi, ale byliśmy zdesperowani. Jeśli jedziesz na tym samym, niezwykle dziwnym, specyficznym wózku, lub po prostu chcesz się przygotować na nieunikniony koszmar ząbkowania, koniecznie sprawdź zabawki edukacyjne i kolekcję gryzaków od Kianao, ponieważ niektóre popularne plastikowe badziewia są po prostu całkowicie bezużyteczne.

Moim absolutnym wybawcą w tym czasie był Gryzak-grzechotka z liskiem. Mam bardzo specyficzną, głęboko emocjonalną więź z tą rzeczą. Kupiłam go o 3 nad ranem podczas nocnego karmienia, kiedy Leo gryzł mnie niemiłosiernie, a ja wylewałam ciche łzy w ciemność.

Kiedy dotarł, zrobił świetne wrażenie. Ma to gładkie, solidne kółko z drewna bukowego, które było dokładnie tak twarde, jak potrzebował tego dziwny, mały ząbek wrodzony Leo. Plastikowe gryzaki wydawały się zbyt śliskie, a te żelowe, które się mrozi, były zbyt intensywne dla jego malutkiej buzi, ale naturalne drewno okazało się idealne. Oczywiście na początku nie potrafił go sam trzymać, więc siadałam na brzegu kanapy, oglądając kiepskie reality show, i po prostu trzymałam mu tego małego, wydzierganego na szydełku liska przy buzi, podczas gdy on zawzięcie miętolił drewniane kółko. Włóczka jest bawełniana i wytrzymała tyle śliny. Taaaak dużo śliny. Z czasem nauczył się, jak go trzymać, a dźwięk tej małej grzechotki był jedyną rzeczą, która mogła powstrzymać jego płacz w foteliku samochodowym. Dosłownie kupiłam drugą sztukę, by zawsze mieć ją w torbie na pieluchy, bo gdybyśmy zgubili liska, chyba weszłabym prosto do oceanu.

Moja teściowa kupiła nam też Silikonowo-Bambusowy Gryzak Panda. Będę całkowicie szczera, na etapie noworodka był tylko w porządku. Jest super słodki, wykonany w 100% z silikonu spożywczego, więc wiedziałam, że jest bezpieczny, ale jego płaski kształt na początku był trochę nieporęczny dla malutkiej buzi Leo. Moja córka Maya znalazła go rok później i używała jako gryzaka dla siebie, a w końcu rzuciła nim w kota. Jest niesamowicie wytrzymały i można go myć w zmywarce, co jest super, gdy twój maluch rzuca nim przez całą podłogę w kuchni, ale to Lisek był u nas prawdziwym bohaterem.

Ocean śliny i ratowanie ich skóry

Z wczesnym zębem przyszło wczesne ślinienie. Nikt cię nie przygotowuje na samą ilość płynu, jaką potrafi wyprodukować buzia małego człowieka. Leo był ciągle mokry. Jego klatka piersiowa była mokra, fałdki na szyi były mokre, a pod brodą zaczęła mu wyskakiwać wściekła, czerwona, grudkowata wysypka, bo materiały syntetyczne zatrzymują wilgoć i zamieniają wszystko w bagnisko.

Byłam tak zmęczona przebieraniem go osiem razy dziennie, że całkowicie zmieniłam jego garderobę. Kupiłam cały stos body dziecięcych z bawełny organicznej od Kianao. Zwykle nie jestem osobą, która głosi kazania o kupowaniu wszystkiego z certyfikatami "eko" – wczoraj na bank jadłam zimną pizzę z papierowego ręcznika – ale w przypadku ubranek dla dzieci, materiał ma kolosalne znaczenie.

Organiczna bawełna pochłania ślinę, nie stając się natychmiast lodowato zimna i obrzydliwa dla jego skóry. Mają w sobie 5% elastanu, więc kiedy o 2 w nocy siłowałam się z wiercącym, płaczącym, ząbkującym maluchem, próbując ubrać go w czyste ubranko, nie miałam wrażenia, że połamię mu rączki, przekładając je przez rękawy. Poza tym pięknie się piorą. Wrzuciłam je do pralki ze zwykłym proszkiem, bez żadnego specjalnego traktowania, a one nie skurczyły się w dziwne, szerokie, nienadające się do noszenia kwadraty, jak te tanie, kupowane w wielopakach body. Jeśli masz śliniące się dziecko, po prostu kup dobrą bawełnę. Oszczędzi ci to mnóstwa frustracji przy praniu.

Posłuchaj, jeśli w tym momencie wpatrujesz się w małą, nierówną, białą rzecz w buzi swojego noworodka, wiem, że prawdopodobnie wariujesz. Weź głęboki oddech. To dziwne, to irytujące, a z karmienia piersią robi to sport ekstremalny, ale będzie dobrze. Przetrwasz to. Dave i ja przetrwaliśmy, a Leo ma teraz cztery lata i pochłania krakersy w ilościach odpowiadających jego wadze, mając całkowicie normalny zestaw zębów.

Zanim więc całkowicie oszalejesz i zaczniesz googlować chirurgów stomatologii dziecięcej w swojej okolicy, hiperwentylując w papierową torbę, weź kawę, usiądź i sprawdź niezbędniki dla noworodków od Kianao, aby zaopatrzyć się w odpowiedni sprzęt, który pomoże ci przetrwać ten niesamowicie dziwaczny etap rodzicielstwa.

Trudne, ale szczere pytania o dzieci urodzone z zębami (FAQ)

Czy pediatra po prostu natychmiast wyrwie ten ząb?
Boże, myślałam, że to zrobią, ale dr Miller powiedział, że naprawdę nienawidzą ich wyrywać, chyba że ząb dosłownie wisi na włosku. Jeśli wyrwą normalnego mleczaka, który po prostu pojawił się za wcześnie, twoje dziecko będzie miało przerwę w uśmiechu do około siódmego roku życia. Zwykle wyrywają go tylko wtedy, gdy jest bardzo luźny i grozi zadławieniem lub jeśli tak mocno rani język dziecka, że nie może ono jeść. W przeciwnym razie po prostu tam zostaje. Wyglądając dziwacznie.

Czy to znaczy, że moje dziecko jest jakimś medycznym mutantem?
Nie, obiecuję ci. Myślałam, że Leo ma jakiś rzadki zespół genetyczny, ale to najczęściej po prostu odosobniony, dziwny błąd w biologii. Genetyka odgrywa tu pewną rolę, więc jeśli chcesz, możesz z czystym sumieniem zrzucić winę na historię rodziny twojego partnera. Matka Dave'a miała podobno kuzyna, który urodził się z zębem, o czym dobrze byłoby wiedzieć, zanim urodziłam, ale mniejsza z tym.

Jak do cholery wyczyścić ząb u trzydniowego dziecka?
Mogę ci powiedzieć tyle, że nie używasz szczoteczki do zębów. To brzmi jak kompletne szaleństwo. Po prostu brałam wilgotną, czystą myjkę z organicznej bawełny i bardzo, bardzo delikatnie wycierałam ten mały ząbek dwa razy dziennie. Szkliwo na wrodzonych zębach praktycznie nie istnieje, więc bardzo łatwo nabawiają się próchnicy, jeśli po prostu zostawisz na nich resztki mleka. Wystarczy szybkie, delikatne przetarcie.

Czy naprawdę mogę nadal karmić piersią, jeśli tak bardzo boli?
Możesz, ale nie musisz. Błagam, posłuchaj mnie uważnie. Jeśli niszczy to twoje zdrowie psychiczne, przestań. Ale jeśli chcesz kontynuować, natychmiast zaopatrz się w silikonowe osłonki na sutki. Tworzą one fizyczną barierę między tobą a tą malutką żyletką. Poza tym poeksperymentuj z tym, jak trzymasz dziecko – czasami odchylenie jego główki tylko o ułamek centymetra zmienia kąt na tyle, by ząbek przestał się wbijać. Ale mówię całkiem poważnie, używaj osłonek.

Czy zakrztuszą się tym przez sen?
Ta myśl nie pozwalała mi zasnąć przez bity tydzień. Ale zanim wyjdziesz ze szpitala, pediatrzy sprawdzają, jak bardzo taki ząbek się rusza. Jeśli jest niebezpiecznie luźny, zajmą się tym. Jeśli go zostawią, to znak, że korzeń jest na tyle silny, że ząb nie wypadnie po prostu, gdy dziecko będzie spało w kołysce. Po prostu miej na niego oko, a jeśli nagle, gdy dziecko będzie miało kilka tygodni, zacznie się mocno ruszać, wróć do lekarza. Przeważnie jednak ząbek sam się utrwali.