Kiedy niemowlęta zaczynają widzieć kolory? (I dlaczego mój noworodek nie znosił pasteli)

Stałam na środku pokoju dziecięcego o drugiej w nocy, z ewidentnie przeciekającymi wkładkami laktacyjnymi, trzymając na rękach moją trzytygodniową córeczkę, Mayę. Właśnie wydałam absurdalną sumę pieniędzy na przepiękną, ręcznie robioną karuzelę z organicznej wełny. Była w całości utrzymana w stonowanych, estetycznych barwach ziemi. Owsiany. Piaskowy. Może bardzo blady, smutny szałwiowy. Delikatnie potrząsałam nią nad jej kołyską, czekając na magię stymulacji rozwoju.

Maya całkowicie ją ignorowała.

Zamiast tego z uporem maniaka wpatrywała się w ostry czarny cień rzucany przez krawędź przewijaka. Pamiętam, że poczułam się wręcz urażona. Włożyłam tyle wysiłku, by stworzyć dla ciebie tę piękną, rodem z Pinteresta przestrzeń, a ciebie fascynuje ciemna szpara obok kosza na pieluchy? Dopiero gdy wspomniałam o tym na wizycie kontrolnej w pierwszym miesiącu życia, dotarło do mnie, że całe moje podejście do zabawek dla noworodków było jedną wielką katastrofą.

Ponieważ, jak się okazuje, noworodki mają w zasadzie moc przetwarzania obrazu zepsutego telewizora z lat 80.

Jeśli siedzisz teraz w ciemności, przewijając coś na telefonie jedną ręką i karmiąc dziecko drugą, prawdopodobnie wpadłaś do tej samej króliczej nory. Jesteś niewyspana, wpisujesz w Google kiedy dzieci, nie trafiając w połowę klawiszy, więc wychodzi kiedy dzieic widza kolory albo jak dziaaj oczy bejbika, bo twój mózg funkcjonuje na oparach po trzech godzinach przerywanego snu i letniej kawie.

Oto szczera, brutalna prawda o tym, jak rozwija się wzrok twojego malucha, przefiltrowana przez moje własne próby, błędy i zupełnie nietrafione priorytety estetyczne.

Witaj w rozmazanej, monochromatycznej otchłani

Porozmawiajmy przez chwilę o modzie na „smutny beż”, bo jestem nim totalnie straumatyzowana. Zanim urodziłam dzieci, zarzekałam się, że mój dom nie będzie wyglądał jak eksplozja jaskrawego plastiku. Chciałam, żeby wszystko było z drewna, w kremowych odcieniach i delikatnym pudrowym różu. Miesiącami urządzałam ten spokojny, neutralny azyl, bo myślałam, że właśnie tego potrzebuje spokojne dziecko.

Co za bzdura. Przelewamy całe to dorosłe przebodźcowanie wizualne na niemowlęta, które dosłownie nie potrafią jeszcze nawet zobaczyć beżowego koloru. Ich wcale nie stresują jaskrawe barwy; one ich desperacko potrzebują.

Kiedy poskarżyłam się mojej lekarce, dr Aris, że Maya ignoruje swoje piękne zabawki w kolorze owsianki, ta niemal mnie wyśmiała. Wyjaśniła, że przez pierwszy miesiąc życia świat dziecka to tylko zamazana mgła czerni, bieli i szarości. Ich siatkówki są świeżo po wyjęciu z pudełka i po prostu jeszcze w pełni nie wystartowały.

Dr Aris powiedziała mi, że noworodki potrafią skupić wzrok tylko na rzeczach, które znajdują się w odległości około 20-30 centymetrów od ich twarzy. Co, gdy się nad tym zastanowić, jest niesamowite, bo to dokładnie odległość od oczu dziecka do twojej twarzy, gdy karmisz je piersią lub butelką. Ewolucja jest dzika. Mój mąż, Dave, spędził cały pierwszy miesiąc życia Mai, chodząc z twarzą wciśniętą dokładnie 20 centymetrów od jej buzi, zawisając nad nią jak jakiś dziwak i szepcząc: „Optymalizuję jej pole widzenia, Sarah”.

Tak czy inaczej, chodzi o to, że jeśli chcesz, aby twój noworodek na coś w ogóle spojrzał, to coś musi być mocno kontrastowe. Kruczoczarne i śnieżnobiałe.

Kiedy to zrozumiałam, całkowicie zrezygnowałam z pastelowych zawieszek. Właściwie dlatego jestem tak ogromną fanką Zestawu Edukacyjnego Nature od Kianao. Wiem, wiem, przed chwilą narzekałam na beże, ale dajcie mi dokończyć. Drewniany stelaż tej maty jest genialny, ponieważ stanowi czyste płótno. Kiedy Maya była malutka, przywiązałam do niego tanie, czarno-białe karty kontrastowe, a ona leżała, wierzgając nóżkami i wpatrując się w nie, jakby były najbardziej fascynującymi rzeczami na świecie. Gdy podrosła i jej wzrok zaczął rejestrować kolory, elementy z naturalnego drewna i musztardowej żółci nagle stały się dla niej interesujące. To jeden z niewielu dziecięcych gadżetów, który naprawdę świetnie rósł razem z nią, bez konieczności wyrzucania go do pojemnika na datki po dwóch miesiącach.

Sprawdź naszą pełną kolekcję zabawek sensorycznych i edukacyjnych, aby znaleźć coś, co naprawdę sprawdzi się na obecnym etapie rozwoju twojego dziecka.

Ten czas, kiedy mój syn zakochał się w czerwonym plastikowym kubku

Więc kiedy tak naprawdę pojawiają się kolory? Według okulisty, którego kiedyś osaczyłam na grillu u sąsiadów, zaczyna się to około pierwszego do drugiego miesiąca życia.

A pierwszym kolorem, jaki widzą, jest czerwony.

Nie do końca rozumiem tutejszą biologię, ale najwyraźniej małe komórki receptorowe w oczach — czopki — rozwijają się w różnym tempie. Te, które wychwytują długie fale świetlne, dojrzewają jako pierwsze, a czerwień ma najdłuższą falę. Albo coś w ten deseń. Nauka!

Nie uwierzyłabym, gdybym nie zobaczyła tego na własne oczy u mojego drugiego dziecka, Leo. Leo miał około siedmiu tygodni i siedzieliśmy w kuchni. Był dość marudnym noworodkiem, ciągle się wiercił. Mój mąż zostawił na brzegu blatu jasnoczerwony plastikowy kubek z imprezy zeszłej nocy. Wzrok Leo utkwił w tym kubku i po prostu... przestał płakać. Wpatrywał się w niego przez równe dwadzieścia minut. Jakby patrzył na Mona Lisę. Skończyło się na tym, że przez tydzień nosiliśmy ten głupi plastikowy kubek po całym domu, tylko po to, żeby zapewnić mu rozrywkę.

Nagle wszystko staje się w 3D i chcą to złapać

W okolicach trzeciego i czwartego miesiąca robi się naprawdę szalenie. Czopki odbierające krótsze fale świetlne w końcu się budzą, co oznacza, że do gry wkraczają błękity i żółcie.

To również moment, kiedy ich oczy zaczynają ze sobą współpracować, dając im percepcję głębi. Wcześniej widziały świat trochę jak płaski, nudny obraz. Ale nagle, bum. Widzenie 3D. Właśnie dlatego trzymiesięczne dziecko nagle zaczyna agresywnie machać rączkami, próbując uderzać w przedmioty.

Ponieważ mogą w końcu widzieć kolory i oceniać odległość, to idealny moment, aby poddać się jaskrawej, krzykliwej tęczy. W tym czasie kupiliśmy dla Leo Gryzak Lama od Kianao. Szczerze? To po prostu gryzak. Jest w porządku i spełnia swoje zadanie, ale to nie jest żaden magiczny cudowny produkt usypiający. Co jednak *bardzo* w nim doceniłam, to ten jasny tęczowy wzór z tyłu. Ponieważ jego widzenie kolorów właśnie wchodziło na wyższy poziom, miał obsesję na punkcie obracania go w rączkach, by podziwiać kontrastowe barwy, zanim z zaciętością zaczął żuć uszy lamy. Uważajcie tylko, jeśli macie psa, bo nasz golden retriever stanowczo uznał, że to nowa zabawka do gryzienia i próbował mu ją ukraść ze dwa razy.

Witaj w pełni tęczowym chaosie

W wieku około pięciu, sześciu miesięcy niemowlęta widzą kolory w zasadzie tak samo jak my. Widzą pastele. Potrafią odróżnić jasny niebieski od ciemnoniebieskiego. Ich koordynacja ręka-oko wchodzi na wyższy poziom, ponieważ naprawdę dokładnie widzą, gdzie znajduje się dany przedmiot i jak wygląda.

Nieprzypadkowo, jest to zazwyczaj moment, w którym zaczynamy rozszerzać dietę o stałe pokarmy.

Nie ma nic lepszego niż obserwowanie sześciomiesięcznego brzdąca odkrywającego tętniący życiem i przerażająco brudny świat puree z marchewki i przetartego groszku. Chcą dotknąć pomarańczowej papki. Chcą rozsmarować zieloną papkę we włosach. Po raz pierwszy doświadczają kolorów w wysokiej rozdzielczości i chcą wejść w fizyczną interakcję z nimi.

Właśnie dlatego potrzebujesz porządnego sprzętu, który poradzi sobie z tą kolorową rzezią. Nie potrafię nawet wyrazić, jak bardzo Silikonowe Podkładki Miś uratowały mój stół w jadalni. Kiedy Leo miał fazę na „malowanie sosem do spaghetti”, podwyższone krawędzie na tej macie były jedyną rzeczą, która chroniła czerwony sos przed trwałym poplamieniem naszego porowatego drewnianego stołu. Plus, kształt uszu misia naprawdę działa jak mała bariera, dzięki czemu można oddzielić kolorowe jedzenie, co całkowicie trafiało w jego nowe umiejętności wizualne. Po prostu odklejasz ją od stołu, spłukujesz cały ten chaos w zlewie i wrzucasz do zmywarki. Absolutnie genialne.

Kiedy naprawdę wpaść w panikę i zadzwonić do lekarza

Dobra, pomówmy przez chwilę o rzeczach mrożących krew w żyłach, bo jeśli choć trochę przypominasz mnie, na pewno zdarzyło ci się krążyć po portalach medycznych o 3 nad ranem.

Kiedy Leo był noworodkiem, czasami zezował. I to tak naprawdę mocno. Mówiłam do niego, a nagle jedno oko zjeżdżało w stronę nosa, podczas gdy drugie patrzyło prosto przed siebie. Zupełnie wpadłam w panikę. Byłam przekonana, że ma jakąś rzadką chorobę neurologiczną.

W szaleństwie zadzwoniłam do dr Aris, która ze spokojem sprowadziła mnie na ziemię. Wyjaśniła, że mięśnie oczne noworodka są w zasadzie jak rozgotowany makaron. Nie mają żadnej siły w gałkach ocznych. To całkowicie, w 100% normalne, że ich oczy błądzą, zezują lub uciekają przez pierwsze kilka miesięcy, podczas których dopiero budują to napięcie mięśniowe.

Ale podała mi kilka prawdziwych czerwonych flag, na które powinnam uważać. Jeśli oczy twojego dziecka po ukończeniu czterech miesięcy nadal cały czas zezują, to prawdopodobnie powinnaś umówić się na wizytę, ponieważ do tego czasu mięśnie te powinny już okrzepnąć. Powiedziała również, by uważać, jeśli do trzeciego miesiąca nie wodzą wzrokiem za poruszającym się obiektem – na przykład zabawką lub twoją twarzą. Aha, i jeśli kiedykolwiek zauważysz dziwne białe lub szarawe odbicie w ich źrenicy, gdy padnie na nią światło, nawet nie czekaj, od razu dzwoń do lekarza.

Moja teściowa w kółko powtarzała mi, żebym jadła więcej batatów podczas karmienia piersią, żeby witamina A wyostrzyła wzrok Mai, co jest chyba najgłupszą rzeczą, jaką w życiu słyszałam.

W skrócie, po prostu ufaj swojemu instynktowi. Twoje dziecko uczy się patrzeć na świat w swoim własnym, chaotycznym i pięknym tempie. Nie musisz się stresować tym, czy ich pokój jest idealnie dobrany kolorystycznie, ani tym, że wolą plastikowy kubek od pamiątkowej drewnianej zabawki. One po prostu próbują złapać ostrość.

Gotowa porzucić „smutny beż” i zapewnić swojemu dziecku prawdziwą stymulację wzrokową? Kup naszą kolekcję zabawek edukacyjnych i akcesoriów do karmienia, aby ten kolorowy, brudny etap był nieco łatwiejszy.

Masz pytania, mam dla ciebie (niewyspane) odpowiedzi

Czy to źle, że kupiłam mojemu noworodkowi wyłącznie pastelowe zabawki?
O rany, nie, to nie jest złe, po prostu wyrzuciłaś chwilowo pieniądze w błoto! Zrobiłam dokładnie to samo. Pastelowe kolory nie wyrządzają twojemu dziecku krzywdy; po prostu ono dosłownie ich jeszcze nie widzi. Po prostu dorzuć do zestawu kilka czarno-białych kart kontrastowych na pierwsze kilka miesięcy, a te ładne pastelowe rzeczy zachowaj na moment, kiedy maluch skończy sześć miesięcy i naprawdę doceni twoją drogą estetykę.

Dlaczego moje dziecko wpatruje się pustym wzrokiem w wentylator sufitowy?
Ponieważ wentylator sufitowy to najwspanialszy system rozrywki dla noworodków o wysokim kontraście. Ma ostre, ciemne krawędzie na jasnym suficie, porusza się i nie wymaga od nich zbytniego skupienia. Oboje moich dzieci było głęboko, emocjonalnie przywiązanych do wentylatora sufitowego w salonie przez pierwsze dwa miesiące swojego życia. To całkowicie normalne i szczerze mówiąc, pomaga im ćwiczyć wodzenie wzrokiem!

Czy mogę przyspieszyć rozwój widzenia kolorów u mojego dziecka?
Nie. Niestety nie da się oszukać biologii. Czopki w ich siatkówkach będą rozwijać się według własnego harmonogramu, zazwyczaj dorównując dorosłemu w widzeniu kolorów w wieku około pięciu, sześciu miesięcy. Możesz je wspierać, oferując odpowiednie do wieku zabawki (na początku czarno-białe, później jasnoczerwone i niebieskie), ale nie sprawisz magicznie, by w trzecim tygodniu zobaczyły pełną tęczę.

Oczy mojego dwumiesięcznego dziecka wyglądają czasami, jakby miało potężnego zeza. Powinnam panikować?
Weź głęboki oddech i odłóż telefon — nie googluj tego. Przez pierwsze dwa do trzech miesięcy ich mięśnie oczne są mega słabe, więc to całkowicie normalne, że oczka przypadkowo uciekają na boki lub zezują. Jeśli po ukończeniu czwartego miesiąca zdarza się to nieustannie lub jeśli jedno oko wciąż kieruje się do wewnątrz lub na zewnątrz, powinnaś zdecydowanie skonsultować to z lekarzem.

Kiedy moje dziecko na poważnie zacznie rozpoznawać moją twarz?
Rozpoznają twój zapach i głos niemal natychmiast, ale wizualnie? To powolny proces. Przez pierwsze kilka tygodni widzą cię wyraźnie tylko wtedy, gdy jesteś w odległości od 20 do 30 centymetrów. Po dwóch miesiącach zaczną nawiązywać z tobą prawdziwy kontakt wzrokowy i podążać za twoją twarzą, gdy się poruszasz. Kiedy dotrą do tej magicznej granicy trzech–czterech miesięcy, będą w stanie dostrzec cię z drugiego końca pokoju i prawdopodobnie zaczną obdarowywać cię tymi wielkimi, bezzębnymi uśmiechami, gdy tylko wejdziesz.