Jak wychować bystrego malucha i nie zwariować: szczere wyznania

Droga Jess sprzed sześciu miesięcy: widzę, jak siedzisz na dywanie w naszym salonie w Teksasie, zlana potem, otoczona fiszkami do nauki mandaryńskiego. Próbujesz skupić wzrok dziesięciotygodniowego maluszka na kontrastowych czarno-białych kształtach, podczas gdy na stole za tobą rośnie sterta zamówień ze sklepu na Etsy.

Doskonale wiem, co teraz czujesz. Ucisk w klatce piersiowej. Niepokój. Właśnie obejrzałaś rolkę jakiejś dwudziestodwuletniej „trenerki rozwoju niemowląt” na Instagramie, która stwierdziła, że jeśli twoje dziecko do trzeciego miesiąca nie śledzi przedmiotów po idealnej ósemce, to jego rozwój poznawczy jest poważnie opóźniony. Jesteś przerażona, że zawodzisz jako matka. Chcesz wychować bystre dziecko i myślisz, że jedynym sposobem na to jest zamiana domu w sterylne, zoptymalizowane do granic możliwości centrum wczesnej edukacji.

Będę z tobą szczera i oszczędzę ci wielu łez w nadchodzących miesiącach. Zbierz te fiszki, wyrzuć je do pojemnika na makulaturę, zamotaj dziecko w chustę i po prostu wyjdźcie na zewnątrz popatrzeć na drzewa.

Ta aplikacja kłamie na temat inteligencji niemowląt

Muszę przez chwilę ponarzekać na te aplikacje do śledzenia kamieni milowych. Pobierasz je, bo myślisz, że dadzą ci spokój ducha, ale w rzeczywistości to istne zło stworzone po to, by zrujnować zdrowie psychiczne matek. W każdy wtorek dostajesz powiadomienie z pytaniem, czy mały Beau potrafi już samodzielnie napisać swoje imię kursywą, a kiedy klikasz „jeszcze nie”, wykres słupkowy zmienia kolor na przerażającą czerwień. To zwykłe oszustwo. Próbują wmówić nam, że wczesne dzieciństwo to wyścig, a jeśli nie wykupisz ich subskrypcji premium za 150 dolarów na kurs o „skokach poznawczych”, twoje dziecko do końca życia nie wyprowadzi się z piwnicy. To manipulacja, która żeruje na niewyspanych matkach i całkowicie ignoruje fakt, że niemowlęta to nie są małe, dające się zaprogramować roboty, którym można wgrać program nauczania.

I na litość boską, nie musisz puszczać klasycznej muzyki Mozarta prosto do swojego pępka, więc odłóż te drogie słuchawki do szafy.

Kiedy w zeszłym miesiącu poszłam z Beau na wizytę kontrolną, praktycznie przesłuchałam naszego lekarza, doktora Evansa, na temat jego osiągnięć poznawczych, bo byłam przekonana, że jest w tyle. Doktor Evans – złoty człowiek – po prostu się zaśmiał i powiedział mi, że branża poradnictwa dla rodziców wymknęła się spod kontroli. Według niego nie potrzebujesz żadnego programu, aby wspierać rozwój mózgu dziecka, ponieważ ten mózg już i tak desperacko próbuje się rozwijać, korzystając ze wszystkiego dookoła. Nie do końca rozumiem tę całą neurologię, ale podobno miękkie struktury ich mózgów dosłownie ćwiczą gimnastykę za każdym razem, gdy po prostu łapiesz z nimi kontakt wzrokowy. Powiedział mi, że najlepszym „programem” rozwoju mózgu niemowlaka jestem ja, opowiadająca mu o moim niesamowicie nudnym życiu.

Więc oto na czym, zdaniem doktora Evansa, powinnam się skupić zamiast świrować na punkcie fiszek:

• Rozmawianie o przyziemnych sprawach: Samo mówienie „Mama nalewa teraz gorącą kawę, żeby nie stracić dziś cierpliwości” to podobno niesamowita lekcja słownictwa.
• Pozwalanie na dotykanie bezpiecznych, dziwnych faktur: Na przykład trawy przed domem czy gładkiej drewnianej łyżki z kuchennej szuflady.
• Patrzenie im w oczy, gdy wydają dziwne dźwięki: Kiedy skrzeczą jak pterodaktyl, wystarczy skrzeczeć w odpowiedzi, a to w magiczny sposób tworzy ich ścieżki komunikacyjne.
• Kładzenie ich na podłodze: Po prostu zostawienie ich na kocyku, żeby mogły rozgryźć, jak działają ich własne ręce, bez bycia przypiętymi pasami do wibrującego leżaczka.

Mój najstarszy syn jako najlepsza przestroga

Jeśli potrzebujesz dowodu na to, że wymuszona wczesna edukacja to żart, po prostu spójrz na swojego czterolatka, Huntera. Kiedy Hunter był niemowlakiem, byłam początkującą mamą ze zbyt dużą ilością wolnego czasu i działającą kartą kredytową. Kupowałam mu edukacyjne pudełka w subskrypcji. Zamawiałam specjalistyczne zestawy do rozwoju poznawczego. Robiłam te zaplanowane zajęcia w pojemnikach sensorycznych, których przygotowanie zajmowało mi godzinę, a ich zniszczenie zajmowało mu czterdzieści pięć sekund. Traktowałam jego niemowlęctwo jak kurs przygotowawczy na studia.

I co mój mały „geniusz” zrobił wczoraj? Znalazł na werandzie martwego chrabąszcza, nazwał go Kevin, a potem próbował go zjeść, zanim zdążyłam rzucić się na niego, by go powstrzymać. W zeszłym tygodniu włożył sobie czerwoną kredkę do lewej dziurki od nosa, bo chciał sprawdzić, czy jego nos potrafi rysować. Te wszystkie pieniądze, tyle niepokoju, te wszystkie fiszki, a ten dzieciak to po prostu chaotyczny, brudzący się, dziki mały chłopiec, który rozwija się dokładnie we własnym, unikalnym tempie.

Wniosek z tego taki, że nie można wmusić w niemowlaka inteligencji na siłę. Niemowlęcia nie da się zhakować.

Cała prawda o byciu „uwięzionym” w leżaczku

Moja babcia mawiała, że miejsce dzieci jest po prostu na podłodze albo na twoim biodrze i choć nie cierpię przyznawać jej racji, to w tym przypadku trafiła w dziesiątkę. Tak bardzo polegamy na wszelkich „pojemnikach” – leżaczkach, huśtawkach, kokonach i tym podobnych. Rozumiem to, bo mam trójkę dzieci poniżej piątego roku życia i czasami po prostu potrzebuję bezpiecznego miejsca, żeby odłożyć dziecko i móc powstrzymać Sadie przed rysowaniem markerem po ścianach. Ale trzymanie ich przez cały dzień przypiętych pasami jest fatalne dla ich rozwoju fizycznego i psychicznego.

Doktor Evans powiedział mi, że dzieci muszą fizycznie zbadać swoje otoczenie, aby rozwinąć świadomość przestrzenną, co oznacza, że muszą się turlać, wiercić i... trochę denerwować.

Ponieważ mamy twarde drewniane podłogi i dwa psy, które gubią sierść jakby to był sport olimpijski, wiedziałam, że potrzebuję dedykowanego, czystego miejsca dla Beau do zabawy na podłodze. Skończyło się na tym, że kupiłam Drewniany stojak edukacyjny od Kianao. Będę z wami szczera – kupiłam go głównie dlatego, że pasuje do mojego salonu i miałam dość patrzenia na neonowe, plastikowe potworki, ale okazał się prawdziwym wybawieniem. Ma powieszone małe drewniane i materiałowe zwierzątka, w które mały po prostu się wpatruje i uderza rączkami. Nie odtwarza nieznośnych elektronicznych piosenek, nie świeci się i jest zbudowany z prawdziwego drewna zrównoważonego pochodzenia, więc nie mam poczucia, że podtruwam moje dziecko. Kosztuje około 60 dolarów, co wydaje się sporą kwotą jak na trochę drewna i materiału, ale biorąc pod uwagę, że to jedyny powód, dla którego po południu daję radę spakować zamówienia z Etsy, ten zakup zwrócił się już stokrotnie.

Jeśli próbujesz wymyślić, jak zająć malucha bez uciekania się do ekranów i baterii, może warto przyjrzeć się drewnianym stojakom gimnastycznym i naturalnym zabawkom, dzięki którym twój dom nie będzie wyglądał jak po eksplozji w fabryce plastiku.

Moje przemyślenia na temat zabawek edukacyjnych

Skoro już rozmawiamy o zabawkach, pozwólcie, że sprowadzę was na ziemię. W dzisiejszych czasach wszystko jest reklamowane jako „edukacyjne”. Jeśli firma może przykleić słowo „Montessori” na kartonowym pudełku, zażąda za nie czterdzieści dolarów.

Kupiłam Zestaw miękkich klocków konstrukcyjnych od Kianao z myślą, że ułatwię Beau start w inżynierii. Na stronie internetowej jest napisane, że są dobre do nauki logicznego myślenia i podstaw matematyki. Złoci ludzie, może to prawda w przypadku dwulatka, ale w przypadku półrocznego malucha to lekka przesada. W tej chwili Beau po prostu je gryzie, obficie się przy tym śliniąc. A moje średnie dziecko, Sadie, używa ich głównie jako pocisków do rzucania w naszego biednego golden retrievera. Ale wiecie co? I tak je lubię. Są wykonane z miękkiej gumy, całkowicie wolne od BPA i zgniatają się pod ciężarem ciała, gdy na nie nadepniesz, zamiast wbijać się w stopę jak Lego. Poza tym są całkiem tanie. Nie nauczą magicznie mojego dziecka rachunku różniczkowego, ale są bezpieczne, kolorowe i zajmują go na jakiś czas, a tylko na tym mi w sumie zależy.

Ubranka, które naprawdę pozwalają na ruch

Nikt nie mówi o tym, że ruch fizyczny i rozwój poznawczy są ze sobą ściśle powiązane z procesem kształtowania mózgu. Jeśli maluchy nie mogą poruszać kończynami, nie mogą eksplorować, a jeśli nie mogą eksplorować, ich małe mózgi nie otrzymują bodźców, których potrzebują.

Przestańcie ubierać swoje niemowlaki w sztywne dżinsy. Nieważne, jak słodko miniaturowe szelki wyglądają na zdjęciu na Instagramie – to prawdziwy koszmar dla dziecka, które próbuje nauczyć się przewracać na brzuszek. Przez pierwsze kilka miesięcy na siłę wciskałam Beau w skomplikowane stroje, zanim dotarło do mnie, że po prostu unieszczęśliwiam nas oboje.

Teraz maluch żyje niemal wyłącznie w Bodziakach z bawełny organicznej. Kosztują około dwudziestu dolarów, co mieści się w moim budżecie, i są przyjemnie elastyczne, bo składają się w 95% z bawełny organicznej i odrobiny elastanu. Nie znam się za bardzo na badaniach dotyczących rolnictwa ekologicznego, ale wiem, że odkąd się na nie przestawiliśmy, te dziwne czerwone plamy egzemy na jego brzuszku całkowicie zniknęły. Nie mają metek, zatrzaski nie wyrywają się z materiału po dwóch praniach i pozwalają jego pulchnym małym udom swobodnie się poruszać, gdy leży na brzuszku na swojej macie do zabawy.

Związek między snem a mózgiem

Jeśli naprawdę chcecie chronić rozwijające się mózgi waszych dzieci, musicie chronić ich sen. I nie mam tu na myśli "treningu snu", aż dziecko w końcu się podda, ale o dosłowne, fizyczne bezpieczeństwo snu.

W internecie jest mnóstwo bzdurnych rad od niecertyfikowanych „ekspertów od snu”, którzy mówią, żeby wkładać zwinięte ręczniki do łóżeczka, aby dziecko czuło się bezpiecznie. Nie róbcie tego. Doktor Evans wbił mi to do głowy: puste łóżeczko, twardy materac, sen na plecach. Koniec kropka. Kiedy dziecko śpi bezpiecznie, jego mózg naprawdę przetwarza wszystko, czego nauczył się tego dnia, i zapisuje to w pamięci. Jeśli maluchy się przegrzewają lub są zaplątane w luźny koc, ich ciało jest zestresowane, a zestresowany mózg niczego się nie uczy.

To samo dotyczy kosmetyków, które nakładamy na ich skórę. Wiele z tych gęstych, tanich balsamów dla dzieci z drogerii jest naszpikowanych ftalanami i sztucznymi substancjami zapachowymi. Znowu powtórzę – nie jestem naukowcem i w życiu nie rozpoznałabym substancji zaburzających gospodarkę hormonalną, ale badania zaczynają pokazywać, że te chemikalia mogą negatywnie wpływać na rozwój hormonalny i nerwowy. Przejście na czyste, proste produkty to nie tylko wymysł „eko-matek”, to po prostu zdrowy rozsądek, gdy ma się do czynienia z malutkim, szybko rozwijającym się układem nerwowym.

Więc, dawna Jess, kiedy poczujesz, że ogarnia cię panika w związku z kamieniami milowymi i inteligencją, po prostu weź głęboki oddech, połóż dziecko na podłodze z drewniananą zabawką i idź zrobić sobie filiżankę kawy zamiast kupować kolejny kurs online. Radzisz sobie świetnie. Twoje dziecko rozwija się wspaniale.

Przestań się stresować tym, że musisz wychować geniusza, i po prostu pozwól dziecku być dzieckiem. Jeśli potrzebujesz bezpiecznych, nietoksycznych produktów, które pomogą ci stworzyć dobre otoczenie bez plastikowych śmieci, sprawdź podstawowe artykuły dla niemowląt Kianao, zanim zwariujesz od poszukiwań na Amazonie.

Często zadawane pytania od zmęczonej mamy

Czy naprawdę muszę czytać noworodkowi?
Słuchajcie, one nie wiedzą, co to jest gąsienica, i na pewno nie obchodzi ich, że jest bardzo głodna. Ale tak, powinno się im czytać. Nie dla fabuły, ale dlatego, że słuchanie rytmu twojego głosu pomaga tworzyć ich ośrodki językowe. Co więcej, to jedna z niewielu czynności, które można wykonywać, siedząc bez ruchu na kanapie, co jest wielkim plusem, gdy jesteś wykończona.

Co jeśli moje dziecko absolutnie nienawidzi leżenia na brzuszku?
Mój syn krzyczał, jakbym zanurzała go w gorącej lawie, za każdym razem, gdy kładłam go na brzuchu. Doktor Evans powiedział, że nie musisz zmuszać ich do leżenia płasko na podłodze przez dwadzieścia minut bez przerwy. Kładzenie ich na swojej klatce piersiowej, gdy odchylasz się na kanapie, również liczy się jako czas na brzuszku. Trzymanie ich pionowo na swoim ramieniu też się liczy. Po prostu spraw, by przez kilka minut dziennie nie leżały płasko na plecach.

Czy świecące zabawki naprawdę są takie złe dla ich mózgu?
Nie będę tu siedzieć i wciskać wam kitu, że nie mam ani jednej plastikowej, świecącej zabawki, bo czasami po prostu trzeba jakoś przetrwać podróż samochodem. Ale generalnie zabawki, które bawią się *za* dziecko, niewiele go uczą. Jeśli zabawka miga i śpiewa, gdy tylko się na nią spojrzy, maluch ma po prostu zapewnioną rozrywkę. Proste zabawki wymagają od dziecka faktycznego użycia rąk i mózgu, aby coś się wydarzyło.

Skąd mam wiedzieć, czy moje dziecko naprawdę ma opóźnienia w rozwoju?
Przestańcie pytać ludzi na Facebooku i przestańcie polegać na aplikacjach. Jeśli intuicja podpowiada wam, że coś faktycznie jest nie tak, skonsultujcie to z lekarzem. Każde dziecko rozwija się według własnego, dziwnego zegara biologicznego. Hunter zaczął chodzić, gdy miał 10 miesięcy, a Sadie dopiero w 15. miesiącu życia. Oboje biegają teraz z dokładnie taką samą prędkością, gdy próbują mi uciec w supermarkecie.

Czy bawełna organiczna naprawdę jest niezbędna, czy to tylko chwyt marketingowy?
Kiedyś myślałam, że to oszustwo dla bogaczy, dopóki moje drugie dziecko nie dostało okropnego kontaktowego zapalenia skóry od taniego pajacyka z syntetyku. Niemowlęta mają niesamowicie cienką skórę, a standardowa bawełna jest obficie spryskiwana pestycydami. W przypadku ubrań, które bezpośrednio przylegają do ich skóry przez cały dzień i noc, wydanie kilku dodatkowych dolarów na organiczny materiał autentycznie pozwala zaoszczędzić na kremach na egzemę w przyszłości.