Moje spektakularne wpadki, zanim zrezygnowałam z dzwonów dla malucha

Była 10:14 w jakiś przypadkowy wtorek. Miałam na sobie wyblakłe, czarne legginsy, które nie widziały studia jogi od czasów prezydentury Obamy. W dłoni trzymałam letnią mrożoną kawę z tej lokalnej kawiarni za rogiem, która kasuje z siedem dolców za mleko owsiane, i po prostu gapiłam się na moją ówczesną dwulatkę, Mayę. Próbowała przejść przez plac zabaw wysypany zrębkami. I miała je na sobie.

Te malutkie, niezwykle estetyczne, instagramowe dzwony z jasnego dżinsu w stylu vintage. Te same, na które polowałam w sieci przez trzy tygodnie, bo chciałam, żeby wyglądała jak miniaturowa, niesamowicie fajna członkini Fleetwood Mac.

Zrobiła trzy kroki. Czubek jej malutkiego, różowego trampka zahaczył o ogromną kałużę sztywnego dżinsu, która zebrała się wokół jej stopy.

I bęc.

Prosto twarzą w ściółkę.

Zanim tak naprawdę zrozumiałam, jak małe dzieci, no wiecie, fizycznie funkcjonują w świecie, całkowicie uległam estetyce „mini-dorosłych”. Myślałam, że ubieranie dziecka to po prostu pomniejszanie dorosłych trendów. A teraz? Mój Boże. Jeśli jakiś element garderoby wymaga instrukcji obsługi albo ogranicza dziecku możliwość błyskawicznego raczkowania po kuchennej podłodze w stylu kraba, jest dla mnie skreślony. W każdym razie, boleśnie przekonałam się, jak to jest z dżinsowymi dzwonami dla maluchów. Bardzo, bardzo boleśnie.

Problem z geometrią, przed którym nikt cię nie ostrzega

Oto ciekawa prawda o małych ludziach. Przewracają się. Ciągle. Czytałam kiedyś, że maluchy upadają średnio z 17 razy na godzinę, kiedy uczą się chodzić i biegać. Maya w szerokich spodniach? Spróbujcie z pięćdziesiąt razy na godzinę.

Największym problemem jest dylemat ze skróceniem nogawek. Jeśli jesteś niską kobietą, na pewno znasz ten ból. Nie możesz tak po prostu beztrosko podwinąć dzwonów. Próbujesz je podwinąć, a nagle wokół kostki twojego dziecka tworzy się masywny, nieporęczny dżinsowy obwarzanek, który dusi jej nóżkę. Wygląda to komicznie i całkowicie psuje kształt spodni.

Pomyślałam więc: dobra, po prostu je obetnę. Dosłownie wzięłam dobre nożyczki krawieckie mojej babci, położyłam spodnie płasko na kuchennej wyspie i odcięłam z pięć centymetrów od dołu.

Wiecie, co się dzieje, gdy odetniecie pięć centymetrów na samym dole dzwonów? To już nie są dzwony. To po prostu agresywnie szerokie, niezgrabne spodnie z prostą nogawką. Wyglądała jak malutki, wkurzony rybak. W trzy sekundy zniszczyłam spodnie za prawie dwieście złotych. Właściwie trzeba by było kupić idealną długość nogawki, co jest praktycznie niemożliwe, bo maluchy rosną o centymetr za każdym razem, gdy mrugniesz.

Co dr Aris powiedziała o jej dziwnym chodzie

Właśnie w szczytowym momencie mojej obsesji na punkcie ubierania Mayi w sztywne, miniaturowe dżinsy, miałyśmy bilans dwulatka. Dr Aris to niesamowicie cierpliwa lekarka, która przeszła ze mną przez każdą paranoiczną, nocną spiralę googlowania objawów.

Maya próbowała podnieść plastikowy klocek z podłogi w przychodni. Robiła to, wykonując dziwaczny, sztywny ruch skłonu i wyprostu na prostych nogach. Jak mały dżinsowy robocik.

Zapytałam dr Aris niby od niechcenia, czy powinnam się martwić mechaniką jej bioder. W sensie, czy to dysplazja? Powinniśmy zobaczyć się ze specjalistą? W głowie już szykowałam się na fizjoterapię.

Dr Aris tylko spojrzała na nią, potem na mnie i delikatnie szturchnęła gruby, nieustępliwy dżins w okolicach talii i kolan Mayi. „Sarah, ona po prostu nie może w tym zgiąć kolan”.

O Boże.

Co za upokorzenie. W zasadzie zakułam moje dziecko w dżinsowy kaftan bezpieczeństwa. Dr Aris wyjaśniła w bardzo miły, nieoceniający sposób, że w tym wieku dzieci potrzebują ubrań, które z nimi nie walczą. Muszą kucać, wspinać się, upadać i gramolić. Sztywne materiały wręcz hamują ich rozwój dużej motoryki, ponieważ fizycznie uniemożliwiają pełen zakres ruchu w stawach. Nie pamiętam dokładnej naukowej terminologii, jakiej użyła, bo byłam zbyt zajęta zapadaniem się pod ziemię ze wstydu, ale sens był taki: ubierz dziecko w dresy.

Jedyny ratunek dla tego okropnego stroju

Szczerze mówiąc, jedynym powodem, dla którego ten nieszczęsny ubiór na plac zabaw nie okazał się całkowitą klapą, była jego górna część. Ponieważ nie straciłam do reszty rozumu, zestawiłam te przeklęte spodnie z Bodziakiem Niemowlęcym z Organicznej Bawełny z Falbankami na Rękawach od Kianao.

To chyba moje ulubione ubranko, jakie Maya nosiła w tamtym czasie. Jestem potwornie wybredna, jeśli chodzi o body, bo mnóstwo z nich ma sztywne, drapiące szwy, które zostawiały czerwone ślady na jej ramionkach. Ale to? Składa się w 95% z bawełny organicznej i ma te magiczne 5% rozciągliwego elastanu. Kiedy stawiała swoje sztywne, robocie kroki, przynajmniej jej górna połowa ciała miała całkowitą swobodę ruchów.

Rękawki z falbankami są niesamowicie urocze, ale co ważniejsze, body przetrwało incydent ze ściółką bez jednego pęknięcia. Napy na dole autentycznie wytrzymują starcie ze wściekłym maluchem wierzgającym na przewijaku, co jest moim osobistym wyznacznikiem tego, czy produkt dla dzieci jest rzeczywiście dobry. Miałyśmy je w tym pięknym, rdzawym kolorze, który ukrywał nieuniknione plamy z truskawek. Było miękkie. Pracowało razem z nią. Było wszystkim tym, czym te spodnie nie były.

Jeśli też rozpaczliwie próbujesz skompletować garderobę, przez którą twoje dziecko nie będzie nienawidzić porannego ubierania, powinnaś chyba po prostu całkowicie odpuścić sobie modny dżins i zobaczyć kolekcję z bawełny organicznej Kianao. Tak tylko mówię.

Całkowite załamanie mojego męża w toalecie w markecie

Okej, porozmawiajmy o odpieluchowaniu. Albo jak to lubię nazywać: epoce, w której wszystko, co myślałam, że wiem o macierzyństwie, poszło z dymem.

Maya miała około dwóch i pół roku. Byliśmy w markecie. Mój mąż, Mark, miał dyżur przy małej, podczas gdy ja tępo wpatrywałam się w dekoracyjne poduszki. Nagle Mark dzwoni do mnie z toalety dla rodzin. Brzmiał, jakby właśnie przebiegł maraton.

Próbował ściągnąć z Mayi te sztywne dżinsowe dzwony. Miały prawdziwy, metalowy guzik i zamek błyskawiczny. Wiecie, jak trudno jest odpiąć malutki, sztywny metalowy guzik u krzyczącego malucha, który wykonuje właśnie intensywny taniec pod tytułem „muszę-zrobić-siku-w-tej-sekundzie”?

Mark nie mógł rozpiąć guzika. Dżins był zbyt sztywny. Maya nie mogła zsunąć ich sama, bo nie miały w ogóle elastycznej gumki. Skończyło się łzami, ogromną kałużą na sklepowych kafelkach i Markiem wściekle ogłaszającym, że wyrzucamy każdy element garderoby, który nie ma elastycznego pasa.

Miał rację. Szczerze mówiąc, terapeuci zajęciowi mówią o tym cały czas. Dzieci potrzebują ubrań, z którymi poradzą sobie same, żeby budować pewność siebie. Wsuwane fasony to podstawa, bez dwóch zdań. Zamki błyskawiczne to wróg.

Spirala wyrzutów sumienia z powodu środowiska

Więc po incydencie w sklepie wpadłam w króliczą norę, próbując znaleźć bardziej miękkie, wciągane spodnie dzwony. I wtedy przypadkiem natknęłam się na przerażającą prawdę o tym, jak powstaje konwencjonalny dżins.

Czy wiedzieliście, że potrzeba około siedmiu tysięcy litrów wody, aby wyhodować bawełnę i zafarbować jedną parę dżinsów? Tysiące litrów. Na jedną parę spodni. Które Maya miała nosić przez może cztery miesiące, zanim z nich wyrośnie.

Zrobiło mi się niedobrze. To znaczy, nie jestem idealna. Nadal w połowie przypadków zapominam zabrać do sklepu moje torby wielorazowe. Ale czytanie o toksycznych, chemicznych barwnikach i marnotrawstwie wody tylko po to, by uszyć estetyczne, miniaturowe spodnie dla malucha, wydało mi się wręcz obrzydliwe.

To poniekąd to popchnęło mnie całkowicie w stronę ekologicznych marek. To dlatego kupiliśmy też Bodziak Niemowlęcy Bez Rękawów z Bawełny Organicznej od Kianao. Szczerze? Jest po prostu okej. To bardzo podstawowe body bez rękawów. Nie ma uroczych falbanek i na pewno nie oprawicie go w ramkę. Ale idealnie spełniało swoje zadanie jako miękka warstwa bazowa, włożona w jakiekolwiek spodnie, w które ją wcisnęliśmy, chroniąc jej brzuszek przed otarciami od sztywnych pasów. To ubraniowy koń pociągowy. Takie rzeczy są potrzebne, nawet jeśli nie budzą zachwytu.

Nasza alternatywa dla dżinsowej pułapki

Po bliskim spotkaniu ze ściółką, na resztę dnia naprawdę po prostu odpuściłam sobie te spodnie. Rozebrałam Mayę do pieluchy i jej body z falbankami, tak po prostu, prosto w parku.

Miałam upchnięty na dole wózka Bambusowy Kocyk Niemowlęcy w Kolorowe Liście. Po prostu rozłożyłam go na trawie i pozwoliłam jej na nim usiąść i jeść chrupki. Ten kocyk ratuje życie. Jest niewiarygodnie miękki — wręcz jedwabistszy niż bawełna — dzięki włóknom bambusowym. Poza tym, bambus jest niesamowicie ekologiczny w porównaniu do konwencjonalnej bawełny. Odradza się niezwykle szybko i zużywa tylko ułamek wody. Oglądanie, jak Maya siedzi szczęśliwa na tym miękkim, oddychającym materiale, podczas gdy te sztywne, okropne dżinsy leżały zwinięte w kulkę w koszu wózka, było dla mnie prawdziwym momentem olśnienia.

Więc, jak na serio uzyskać ten wygląd dzwonów z lat 70., nie uszczęśliwiając swojego dziecka na siłę?

Idziesz na kompromis. Szukasz „dzianiny dżinsowej” albo prążkowanych mieszanek bawełny. Zasadniczo: spodni, które z daleka przypominają dżinsy, ale w dotyku są dokładnie jak dresy. Muszą mieć pełen elastyczny pas. Żadnych guzików. Żadnych zamków. I szczerze, szukajcie fasonów sięgających przed kostkę. Jeśli rozszerzenie kończy się nad butami, dziecko się o nie nie potknie.

To nie fizyka kwantowa, ale kiedy jesteś niewyspana i gapisz się w sieci na urocze, malutkie ubranka, bardzo łatwo zapomnieć, że maluch to w gruncie rzeczy miniaturowy, chaotyczny sportowiec, który potrzebuje odzieży sportowej, a nie high fashion.

Jeśli jesteście gotowe porzucić sztywne ubrania i stworzyć garderobę, którą wasze dziecko będzie z chęcią nosić, zróbcie sobie przysługę i zaopatrzcie się w miękkie, elastyczne organiczne bazowe ubranka w Kianao przed kolejną wyprawą na plac zabaw.

Trudne pytania, które pewnie wciąż chodzą wam po głowie

Czy prawdziwe dżinsy są złe dla maluchów?

Cóż, „złe” to mocne słowo, ale z pewnością nie są też wspaniałe. Z moich całkowicie nienaukowych obserwacji i tego, co powiedziała mi lekarka wynika, że sztywne materiały po prostu znacznie utrudniają im wspinaczkę i kucanie. Jeśli dzieci wyglądają, jakby poruszały się jak Frankenstein, to znaczy, że spodnie są za sztywne.

Czy mogę po prostu sama skrócić szerokie spodnie?

Chyba że jesteś czarodziejem maszyny do szycia, to nie. Jeśli odetniesz dół dzwonów, tracisz cały „dzwon”. Zostaje ci tylko bardzo dziwna, szeroka tuba. Lepiej po prostu kup wersje o długości 7/8 albo trzymaj się legginsów. Zaufaj mi w tej kwestii.

Jakie spodnie są najlepsze do odpieluchowania?

Z elastycznym pasem. Kropka. Jeśli twojemu dziecku chce się siku, daje ci jakieś trzy sekundy ostrzeżenia, zanim to się stanie. Jeśli musisz walczyć z metalowym guzikiem lub sztywnym zamkiem błyskawicznym, przegrasz ten wyścig. Mój mąż wciąż miewa o tym koszmary.

Dlaczego wszyscy mówią teraz o dżinsowej dzianinie?

Ponieważ to Święty Graal! Zazwyczaj to mieszanka bawełny i spandeksu, która jest zafarbowana tak, by przypominać dżinsy, ale rozciąga się jak spodnie do jogi. Oszczędza wam to ekologicznych wyrzutów sumienia związanych z ciężkim, tradycyjnym dżinsem, a wasze dziecko może autentycznie zgiąć kolana. Sytuacja, w której każdy wygrywa.