Drogi Tomku z przeszłości: chaotyczna prawda o gotowaniu dla maluchów

Drogi Tomie sprzed pół roku,

Stoisz właśnie w kuchni, jest druga po południu, masz na sobie sweter pachnący delikatnie kwaśnym mlekiem i gapisz się na blender pełen ugotowanego na parze batata. W twoich oczach widać bardzo specyficzny, nieco wręcz maniakalny błysk. Myślisz, że to będzie cywilizowany krok milowy, prawda? Wydaje ci się, że zaserwujesz bliźniakom ten piękny, bogaty w składniki odżywcze pomarańczowy krem, a one otworzą buzie jak małe pisklęta, wdzięczne za twój kulinarny geniusz.

Piszę do ciebie z przyszłości, żeby ci uświadomić, że za mniej więcej czternaście minut będziesz miał purée z batata we włosach, na suficie i, jakimś niewytłumaczalnym cudem, w bucie. Witaj w świecie stałych pokarmów.

Spędziłeś ostatnie trzy tygodnie, głowiąc się nad „właściwym” sposobem przejścia z mleka na prawdziwe posiłki, czytając zdecydowanie zbyt wiele blogów, które sprawiają, że czujesz się niekompetentny, zanim jeszcze zdążyłeś rozgnieść pierwszego banana. Jestem tu, by oszczędzić ci niepokoju, wieczornego scrollowania z poczuciem beznadziei i wyrzutów sumienia. Oto brutalna, nieupiększona prawda o karmieniu małych ludzi.

Twój harmonogram to kompletna fikcja

W tym momencie patrzysz w kalendarz. We wtorek kończą sześć miesięcy, więc wtorek to dzień, w którym musi rozpocząć się wielkie rozszerzanie diety, jakby o północy w ich przewodach pokarmowych miał się przestawić jakiś magiczny przełącznik. Nasz pediatra łagodnie zasugerował, żebyśmy nie patrzyli w kalendarz, ale na dzieci. Dość mgliście wyjaśniła, że gotowość to bardziej kwestia fizyki i odruchów niż daty urodzenia.

Jeśli pamiętasz, wspomniała o kilku konkretnych rzeczach, na które powinniśmy zwrócić uwagę, zanim zaczniemy pchać im łyżeczki do buzi:

• Dobra kontrola nad głową: Muszą potrafić siedzieć prosto, bez opadania głowy na boki, jakby wypiły o kilka piw za dużo w lokalnym pubie.
• Samodzielne siedzenie: Odrobina podparcia jest w porządku, ale jeśli składają się wpół w chwili, gdy wkładasz je do krzesełka, to jeszcze nie jesteśmy gotowi na serwis obiadowy.
• Ciekawość: Powinny wpatrywać się w twojego porannego tosta z wyrazem agresywnej zazdrości.
• Odruch wypychania języka: To ten zabawny moment, w którym instynktownie wypychają z buzi wszystko, co ma stałą konsystencję. Jeśli wciąż mają ten odruch, twoje z miłością przygotowane awokado po prostu wróci rykoszetem na twoją koszulę.

Oto problem z bliźniakami, stary: Bliźniak A w wieku pięciu i pół miesiąca siedział prosto jak mały sędzia i próbował ukraść mój kubek z kawą. Bliźniak B wciąż radośnie zsuwał się na bok i miał absolutnie zerowe zainteresowanie niczym, co nie pochodziło z butelki. Tego nie da się przyspieszyć. Musisz po prostu poczekać, aż oboje zdecydują, że są gotowi na wejście do kulinarnego świata.

Wielka święta wojna o rozszerzanie diety

Przygotuj się na absolutną histerię, jaką jest społeczność BLW (Bobas Lubi Wybór). Nie wiem, kiedy wprowadzanie stałych pokarmów stało się sportem wyczynowym, ale istnieje cała frakcja rodziców, która sprawi, że poczujesz się jak wiktoriański dyrektor sierocińca, jeśli tylko ośmielisz się użyć łyżeczki. Wierzą oni, że dzieci od pierwszego dnia powinny jeść wyłącznie całe, dające się rozpoznać kawałki jedzenia, całkowicie pomijając papki.

Będziesz oglądać filmiki na Instagramie, na których sześciomiesięczne dziecko swobodnie rozkłada na czynniki pierwsze pieczone udo kurczaka albo zajada dekonstrukcję falafela, podczas gdy ty będziesz śmiertelnie przerażony, że mikroskopijna grudka w twoim rozgniecionym bananie doprowadzi do tragedii. Presja, by wręczyć dziecku ogromną łodygę brokuła i po prostu „zaufać procesowi”, podczas gdy ono teatralnie się krztusi, jest ogromna. Ja wytrzymałem dokładnie jeden dzień, próbując czystego BLW, zanim moje ciśnienie krwi zmusiło mnie do ewakuacji.

Ale tradycjonaliści od purée są równie wojowniczy, twierdząc, że musisz zacząć od rzadkiego, wodnistego kleiku ryżowego i powoli, przez cały rok, wprowadzać po jednym warzywie tygodniowo. Rzeczywistość, jak zwykle, jest taka, że skończysz na robieniu brudnej hybrydy obu tych metod, bo prawdziwym celem jest po prostu przetrwanie. Czasem dostaną miękki słupek pieczonej cukinii do żucia, a czasem po prostu nakarmisz je owsianką łyżeczką, bo musisz wyjść z domu za dziesięć minut i nie masz czasu ich później szorować.

Tylko nie dawaj im miodu przed ukończeniem pierwszego roku życia (chodzi o jakiś botulizm dziecięcy, co brzmi na tyle przerażająco, że nawet nie dopytywałem o szczegóły) i trzymaj z dala od nich wszystko, co okrągłe, twarde lub lepkie.

Krótka przerwa na panikę alergiczną

Chciałbym móc ci powiedzieć, że wprowadzanie alergenów to spokojny, racjonalny proces. Nie jest nim. Obecne podejście medyczne – przefiltrowane przez moją własną mgłę deprywacji snu – jest takie, że powinieneś wcześnie wprowadzać te „straszne” rzeczy, aby zapobiegać alergiom, a nie ich unikać. Orzeszki ziemne, jajka, nabiał, soja.

Nasz pediatra z uśmiechem poinstruował nas, abyśmy wprowadzali jeden nowy potencjalny alergen co kilka dni w celu obserwacji reakcji. Powiedziała to z beztroską pewnością siebie kogoś, kto wcale nie musi podawać tego masła orzechowego. Pamiętam, jak stałem w kuchni z maleńką kropelką rozwodnionego masła orzechowego na łyżeczce, pochylając się nad Bliźniakiem A, podczas gdy w drugiej ręce trzymałem kluczyki do samochodu, w pełni gotowy na sprint na SOR przy pierwszym objawie kataru. Nic im nie było. To było mocno rozczarowujące w swojej zwyczajności. Ty też będziesz pocić się ze stresu zupełnie bez powodu.

Odwracanie uwagi to twoja najlepsza taktyka

Jedna rzecz, o której nikt ci nie mówi w kwestii gotowania dla niemowląt, gdy masz bliźniaki: nie da się nakarmić ich obu naraz i nie czuć się przy tym jak szalona ośmiornica. Będziesz potrzebował miejsca, w którym bezpiecznie zaparkujesz jedno, podczas gdy drugie je. Spędziłem tygodnie na próbach bujania jednego dziecka w leżaczku stopą, jednocześnie trzymając łyżeczkę dla drugiego.

Zrób sobie przysługę i kup Drewniany stojak edukacyjny | Zestaw z rybkami wcześniej niż ja to zrobiłem. W końcu rozstawiłem go na miękkiej macie tuż obok stołu w jadalni. Ratuje życie. Zamiast krzykliwej, plastikowej potworności śpiewającej fałszywe, elektroniczne piosenki, to pięknie gładki, minimalistyczny drewniany stojak w kształcie litery A z wiszącymi naturalnymi zabawkami w formie obręczy. Mogłem wsunąć pod niego Bliźniaka B, a ona przez dwadzieścia minut szczęśliwie próbowała chwytać drewniane kółka – w spokoju rozwijając koordynację ręka-oko – podczas gdy ja radziłem sobie z agresywnymi żądaniami Bliźniaka A, by podać więcej rozgniecionych gruszek. Wygląda też genialnie w salonie, co jest miłym bonusem, gdy cały twój dom i tak został już opanowany przez dziecięce sprzęty.

Brutalne zderzenie z rzeczywistością w kwestii poznawania smaków

Zrobisz im coś do jedzenia. Ugotujesz na parze, zgnieciesz na papkę i zaserwujesz. Wezmą jeden kęs, wykrzywią twarze z absolutnym obrzydzeniem i gwałtownie wyplują to na podłogę. Pomyślisz sobie: „Okej, nienawidzą marchewki” i wykreślisz marchewkę z listy na zawsze.

Nie rób tego. Nasza położna wspomniała – i musiałem prosić, by powtórzyła, bo myślałem, że się przesłyszałem – że potrzeba od 15 do 20 kontaktów z nowym smakiem lub konsystencją, zanim dziecko faktycznie to zaakceptuje. Dwadzieścia. Czy rozumiesz czystą, upartą odporność psychiczną, jakiej wymaga ugotowanie na parze i rozgniecenie brokuła dwadzieścia razy dla kogoś, kto aktywnie nim gardzi?

Jeśli wyplują go w poniedziałek, po prostu wzdychasz, ścierasz to ze ściany i proponujesz ponownie w czwartek. To wojna na wyczerpanie i musisz po prostu to przetrwać.

Jeśli chcesz zbudować swój arsenał narzędzi do karmienia, które nie wymagają plastiku pękającego co pięć minut, warto zapoznać się z kolekcjami akcesoriów dla niemowląt od Kianao. Właściwie wyglądają tak, jakby pasowały do domu dorosłego człowieka.

Co tak naprawdę gotowaliśmy

Zapomnij o błyszczących książkach kucharskich ze skomplikowanymi przepisami na jedzenie dla dzieci, które wymagają czternastu składników i dyplomu z gastronomii. Dzieci nie obchodzi twoje nakrycie do stołu. Jestem prawie pewien, że ich malutkie nerki i tak nie radzą sobie z dodaną solą, a cukier nie wchodzi w grę, więc tak naprawdę bawisz się tylko teksturami i temperaturą.

Oto co u nas naprawdę zadziałało na różnych etapach, bez całego tego performatywnego bzdurzenia:

1. Etap 1: Faza „Czy to w ogóle jest jedzenie?” (Około 6. miesiąca)

   Tutaj chodzi tylko o to, by przyzwyczaić je do koncepcji przełykania czegoś, co nie jest mlekiem. Mocno oparliśmy się na klasykach. Rozgniecione awokado z odrobiną mleka z piersi lub modyfikowanego dla rozrzedzenia. Ugotowany na parze batat zblendowany, aż wyglądał jak zupa. Bardzo rzadkie, bardzo proste. W większości będziesz karmić głównie ich śliniaki.

2. Etap 2: Faza „Zastrzyk żelaza” (Około 7.-8. miesiąca)

   Podobno ich naturalne zapasy żelaza zaczynają spadać w tym okresie, więc musieliśmy wykazać się kreatywnością. Moją absolutnie najmniej ulubioną miksturą – którą dziewczynki dziwnym trafem pokochały – był szpinak ugotowany na parze i batat, zblendowane z odrobiną gotowanego kurczaka i niskosodowym bulionem kostnym. Wyglądało to jak błoto z bagna. Pachniało agresywnie. Ale działało. Zaczęliśmy też rozgniatać banany z tłustym jogurtem greckim lub nasionami chia ze względu na zdrowe tłuszcze, co jest znacznie przyjemniejsze w przygotowaniu o 7 rano.

3. Etap 3: Faza dekonstrukcji (9.-12. miesiąc)

   To czas, kiedy zaczynają używać swojego małego chwytu szczypcowego do podnoszenia rzeczy, a ty wreszcie możesz przestać miksować wszystko na płyn. Zaczęliśmy robić te trzyskładnikowe placuszki (jeden banan, jedno jajko, dwie łyżki mąki owsianej) i rwać je na małe kawałeczki. Obiad stawał się po prostu zdekonstruowaną wersją tego, co my jedliśmy: kawałki łososia praktycznie zmiażdżone, ugotowane na parze różyczki brokuła do tego stopnia, że rozpadały się od samego patrzenia, i bardzo miękki makaron.

Krótko o ząbkowaniu

Gdy tylko wpadniesz w świetny rytm ze stałymi pokarmami, zaczną ząbkować, a cały system legnie w gruzach. Będą odmawiać jedzenia czegokolwiek z łyżeczki, ponieważ będą bolały je dziąsła, i po prostu będą krzyczeć na krzesełko do karmienia.

Kupiłem Bambusowo-silikonowy gryzak w kształcie pandy w chwili skrajnej desperacji. Jest zupełnie w porządku. Jest wykonany z silikonu spożywczego i jest uroczy, ale moje bliźniaczki używały go głównie jako pocisku do rzucania w psa. To, co u nas naprawdę zadziałało lepiej, to Ręcznie robiony drewniano-silikonowy gryzak. Ponieważ łączy w sobie twarde, naturalne drewno bukowe z miękkimi, silikonowymi koralikami, wydawał się oferować im różne tekstury w zależności od tego, w jakim nastroju były ich wściekłe dziąsła. Mogłem podać im ten drewniany pierścień do żucia na pięć minut, aby znieczulić wszystko, zanim spróbowałem przemycić łyżeczkę purée z groszku przez ich obronę.

Zamrażarka to teraz twój jedyny przyjaciel

Ostatnia rada, jakiej ci udzielę, Tomie z przeszłości, to zaakceptowanie gotowania hurtowego. Nie możesz robić świeżego jedzenia dla niemowląt trzy razy dziennie. Oszalejesz. Zaczniesz płakać w rondel.

Magiczne proporcje, które w końcu opracowałem (po zniszczeniu kilku garnków), to mniej więcej jedna szklanka ugotowanych na parze, ekologicznych warzyw/owoców, pół szklanki płynu (woda, mleko lub bulion) i łyżka zdrowego tłuszczu, takiego jak oliwa z oliwek lub trochę masła. Zmiksuj wszystko razem, a następnie wlej do silikonowych foremek na lód. Zamroź je na noc, przełóż kostki do ogromnej torby do zamrażarki i nagle masz bibliotekę malutkich, porcjowanych posiłków.

Potrzebujesz obiadu? Bierzesz dwie kostki groszku, jedną kostkę batata, podgrzewasz w mikrofalówce, aż będą ciepłe (obsesyjnie mieszając, aby zlikwidować gorące punkty, rzecz jasna) i gotowe.

Dasz sobie radę. Będzie brudno, to będzie frustrujące i spędzisz mnóstwo czasu, zeskrobując zaschniętą owsiankę z kuchennej podłogi paznokciami. Ale pewnego dnia sami podniosą kawałek truskawki, włożą go do buzi, uśmiechną się do ciebie i uświadomisz sobie, że było warto.

A teraz idź i połóż jakąś plandekę pod to krzesełko do karmienia.

Gotowy na to, by posiłki były nieco mniej chaotyczne? Odkryj kolekcję bezpiecznych, zrównoważonych akcesoriów do karmienia i gryzaków Kianao, zaprojektowanych dla prawdziwych rodziców.

Problematyczne pytania, które musiałem googlować o 3 nad ranem