Wat eten babykonijntjes? De gids van een Texaanse moeder om paniek te voorkomen

Het was 10:43 uur op een dinsdagochtend, ik zat tot mijn knieën in de verpakkingstape om mijn Etsy-bestellingen de deur uit te krijgen voordat de postbode kwam, en mijn vierjarige zoon Tucker liep door de achterdeur naar binnen met een druipende, modderige Amazon-doos. Binnenin zaten drie kronkelende, blinde bolletjes grijze pluis die hij, zo kondigde hij trots aan, had "gered" uit de zijtuin. Mijn oudste is het levende bewijs van wat er gebeurt als je een peuter te veel dierenreddingsvideo's op YouTube laat kijken, de schat.

Mijn eerste reactie was een paniekaanval waarbij het zweet me uitbrak, want de allereerste vraag die door je hoofd schiet als je ineens een doos met wilde dieren in je handen hebt, is: wat eten babykonijntjes in hemelsnaam als je helemaal níets in huis hebt? Ik zal maar gewoon eerlijk tegen je zijn: al mijn kennis over konijnen kwam van tekenfilms op zondagochtend. Ik dacht dus oprecht dat ik alleen maar een wortel en misschien een schoteltje melk hoefde te zoeken, en dat het dan wel goed zou komen.

Ik had het zo erg mis, het is eigenlijk best gênant.

Het oma-advies waar ik naar had moeten luisteren

Voordat we het überhaupt over de angstaanjagende voedselsituatie gaan hebben, moet ik je vertellen wat onze grootste fout was. Mijn oma sloeg altijd onze handen weg bij vogelnesten en vertelde ons dat moeders in het wild eigenlijk ninja's zijn die ons totaal niet in de buurt van hun baby's willen hebben. En het blijkt dat ze helemaal gelijk had.

Als je een nest babykonijntjes vindt en de moeder is nergens te bekennen, schreeuwt je menselijke ouderinstinct dat ze wees zijn en verhongeren. Maar onze lokale wildopvang vertelde me later dat moederkonijnen ongelooflijk stiekem zijn. Ze bezoeken het nest maar zo'n vijf minuten bij zonsopgang en zonsondergang om ze te zogen, zodat ze geen roofdieren naar hun baby's lokken. Je moet het nest eigenlijk gewoon precies zo terugleggen als je het gevonden hebt, wat zand op je handen wrijven om je geur te maskeren, en langzaam weglopen terwijl je bidt dat de moeder ze niet heeft opgegeven.

Wij hebben twee uur lang in de hitte geprobeerd een holletje na te bouwen, terwijl mijn eigen menselijke baby moord en brand schreeuwde vanaf de veranda.

De Bugs Bunny-illusie die bijna mijn dinsdag verpestte

Soms kun je ze echter niet terugleggen. In ons geval had de hond van de buren het hele gebied overhoop gehaald, dus we zaten ermee opgescheept en moesten ze in leven houden tot de mevrouw van de wildopvang me terug kon bellen. Of misschien is jouw man wel het type dat in een opwelling een konijn uit de dierenwinkel meeneemt omdat het er "eenzaam" uitzag, en zit jij nu met de taak om een dieetplan te bedenken voor een beestje ter grootte van een aardappel.

Als je nu wanhopig aan het googelen bent wat je deze diertjes moet voeren, laat me je dan een ritje naar de spoedkliniek besparen: leg die groenten direct neer.

• Geen wortels: Blijkbaar zijn wortels eigenlijk gewoon pure suiker voor een babykonijntje. Het gaat gisten in hun piepkleine maagjes en veroorzaakt iets vreselijks dat trommelzucht of darmimmobiliteit (GI stasis) wordt genoemd.
• Geen appels of bananen: Precies dezelfde reden: te veel suiker voor darmpjes die de juiste bacteriën nog niet hebben ontwikkeld.
• Geen ijsbergsla: De dierenarts had het over een stofje erin, lactucarium, dat hun maag van slag maakt. Bovendien heeft het toch nul voedingswaarde, dus het is zonde van de moeite.

Ze mogen helemaal geen vers groenvoer totdat ze minstens 12 weken oud zijn. Dat verbaasde me enorm, want ik dacht dat konijnen al knagend op een stengel bleekselderij uit de baarmoeder kwamen. Zodra ze ouder zijn, moet je het bladgroen één voor één introduceren. Wacht een paar dagen om te zien of hun maagje het aankan, en probeer dan pas iets anders.

De grote melkcrisis en mijn verpeste shirts

Dus, als ze geen groenten mogen, hebben ze melk nodig, toch? Ja, maar als je ze koemelk uit je koelkast geeft, gaan ze waarschijnlijk dood.

Onze veearts schreeuwde nog net niet door de telefoon toen ik vroeg of volle melk oké was. Ze legde in ingewikkeld medisch jargon uit dat koemelk de verkeerde vetbalans heeft en het spijsverteringskanaal van een wild konijntje volledig verwoest. Ik snap nog steeds vrij weinig van de eiwitverhoudingen waar ze het over had, maar de pure paniek in haar stem was genoeg om mijn glas melk direct door de gootsteen te spoelen. Je moet speciale kittenmelk (KMR) of geitenmelk gebruiken, en meestal moet je er een heel klein snufje probioticapoeder doorheen mengen om hun maagjes te helpen het te verteren.

Het met de hand voeren van een tegenspartelend, in paniek verkerend babykonijntje met een piepklein spuitje is een heel speciaal soort nachtmerrie. Je kunt ze niet op hun rug leggen zoals een menselijke baby, want dan gaat de melk rechtstreeks hun longen in en krijgen ze een longontsteking. Dus je moet ze rechtop houden terwijl ze wild om zich heen slaan en plakkerige geitenmelk over je kleren spugen.

Ik stond daar letterlijk met mijn acht maanden oude dochter op mijn heup terwijl ik een konijntje op het aanrecht met een spuitje probeerde te voeren. Ze droeg haar Biologisch Katoenen Rompertje, wat momenteel ongeveer het enige kledingstuk is dat me nog bij m'n verstand houdt. Als je drie kinderen onder de vijf hebt, heb je kleding nodig die absolute chaos overleeft. Ik ben dol op deze romper omdat hij voor 95% uit biologisch katoen bestaat, ongelooflijk zacht is en echt meerekt zonder z'n vorm te verliezen als ik hem over haar enorme hoofd moet worstelen. Maar het allerbelangrijkste voor die bewuste dinsdag: hij werd weer helemaal schoon in de was nadat hij de volle laag had gekregen van een niezend, met melk bedekt wild konijntje. Ik koop tegenwoordig niets meer tenzij ik zeker weet dat het bestand is tegen een zware vlekkenbehandeling.

Het wc-drama waar ik niet om gevraagd had

Lieve mensen. Ik heb in mijn leven waarschijnlijk al wel vierduizend luiers verschoond. Ik ben immuun voor viezigheid. Ik heb dingen opgeruimd waar een volwassen man van zou gaan huilen. Maar niets had me voorbereid op het feit dat babykonijntjes jonger dan twee weken niet zelfstandig naar de wc kunnen.

In de natuur likt de moeder de buikjes en geslachtsdelen van de konijntjes om de spijsvertering te stimuleren, zodat ze hun behoefte kunnen doen. Als jij de draagmoeder bent, moet je dit nabootsen door na écht elke voeding zachtjes met een warm, vochtig watje over hun edele delen te wrijven.

Het is de meest onnatuurlijke, stressvolle en afschuwelijke routine die ik ooit heb moeten uitvoeren. Je zit daar maar, met zo'n kwetsbaar beestje ter grootte van een kiwi in je handen, zachtjes te wrijven met een nat watje, terwijl je de hemel smeekt of het asjeblieft wil plassen zodat zijn blaas niet letterlijk knapt. En als ze diarree krijgen? Laat dan onmiddellijk alles vallen. De wildopvang vertelde me dat diarree bij een babykonijntje een medisch noodgeval is dat binnen een paar uur fataal kan zijn. Je moet ze dan eigenlijk direct naar een gespecialiseerde dierenarts racen, terwijl je de hele rit peentjes zweet.

Oh, en als ze eindelijk een half jaar oud zijn en volwassen worden, moet je plotseling hun hooi veranderen van luzerne (alfalfa) naar timotheehooi, anders verandert het overtollige calcium hun blaas in een soort modderpoel.

Als jij ook met dit soort natuurlijke achtertuinchaos te maken hebt en een pauze nodig hebt, moet je eerlijk gezegd gewoon even door deze collectie zachte babykleding bladeren, zodat je één compleet onvoorspelbaar ding minder hebt om je in huis zorgen over te maken.

Ze wegen als groenten en fruit

De enige manier om te weten of dit hele melkvoedingscircus ook echt werkt, is door de babykonijntjes elke dag te wegen. Het probleem is alleen dat ze te licht zijn voor een normale weegschaal in de badkamer.

Uiteindelijk moest ik mijn digitale keukenweegschaal gebruiken—die ik normaal gesproken gebruik om mijn Etsy-pakketjes te wegen. Ik moest hem ontsmetten, er een plastic kommetje op zetten, hem op nul zetten, en er dan snel een kronkelend konijntje in laten vallen voordat het zich op de grond kon lanceren.

Terwijl ik bezig was met deze balanceer-act, had mijn jongste een complete huilbui vanwege doorkomende tandjes in haar kinderstoel. Ik gooide de Beren Bijtring Rammelaar naar haar toe, die we een paar weken geleden hadden gekocht, puur om mezelf vijf minuten rust te gunnen. Ik zal heel eerlijk zijn: hij is prima, maar niet fantastisch. De onbehandelde beukenhouten ring is geweldig en ik vind het fijn dat er geen gekke chemische lakjes op zitten, maar het gehaakte berenhoofdje wordt zó snel klef als ze er echt op los begint te kauwen. Ik ben altijd bang dat het te lang duurt voordat dat dikke katoenen garen weer helemaal droog is. Hij staat schattig op de plank in haar babykamer, maar het is niet het meest praktische ding als je een afleiding nodig hebt die tegen een stootje kan.

In plaats daarvan haalde ik haar uiteindelijk maar uit de stoel en wikkelde haar in ons Bamboe Babydekentje met Kleurrijke Blaadjes terwijl we op de veranda zaten te wachten tot de mevrouw van de opvang eindelijk zou arriveren. Dit dekentje is op dit moment misschien wel mijn favoriete item dat we bezitten. Het is een mix van bamboe en biologisch katoen die onwerkelijk zacht is, maar het allerbeste is hoe het de temperatuur reguleert. De hitte in Texas is geen grapje, en dit ding houdt haar op de een of andere manier lekker knus zonder dat ze helemaal onder de zweetuitslag komt te zitten. Bovendien verborg het aquarelpatroon van blaadjes perfect het feit dat ik hem al drie dagen niet had gewassen.

Eindelijk droegen we de schoenendoos over aan de professional. Ze wierp één blik op mijn verwilderde haar en mijn spijkerbroek vol melkvlekken, en gaf me slechts een diep meelevend knikje. Ik heb mijn lesje geleerd. De volgende keer dat mijn kind een nest vindt, barricadeer ik de tuin en laat ik de natuur haar eigen gang gaan.

Zorg eerst voor je menselijke baby's, pak een kop koffie, en laat de reddingsacties in de achtertuin over aan de experts. Bekijk onze favoriete comfortabele spulletjes voor je kleintjes, zodat je helemaal klaar bent voor wat ze de volgende keer aan wilde dingen mee naar binnen slepen.

De rommelige vragen die iedereen stelt (FAQ)

Gaat een babykonijntje echt dood van koemelk?

Onze veearts keek me recht in de ogen en zei 'ja'. Koemelk is gemaakt voor reusachtige kalveren, niet voor piepkleine, breekbare konijntjes. Het veroorzaakt enorme spijsverteringsproblemen, diarree, en meestal de dood, omdat hun kleine maagjes dat soort vetten en eiwitten simpelweg niet kunnen verwerken. Je moet echt op zoek gaan naar kittenmelk (KMR) of verse geitenmelk als je ze zelf moet voeren.

Hoe weet ik of het moederkonijn het nest in de steek heeft gelaten?

Waarschijnlijk weet je dat niet! Moeders bezoeken het nest alleen een paar minuten tijdens de schemering, rond zonsopkomst en zonsondergang, om te voorkomen dat ze roofdieren aantrekken. De mevrouw van de opvang vertelde me dat de beste truc is om een paar stukjes touw of takjes te pakken en ze in een boter-kaas-en-eieren-patroon (kruislings) over het nest te leggen. Controleer het de volgende ochtend: als het patroon verstoord is, is de moeder teruggekomen om ze te voeren. Laat ze in dat geval gewoon met rust.

Wanneer mag ik mijn babykonijntje echte groenten gaan voeren?

Je moet ermee wachten tot ze ongeveer 12 weken oud zijn, wat als een eeuwigheid voelt. Dan geef je ze een heel klein stukje van een milde bladgroente, zoals bindsla (romaine), en houd je hun keutels 48 uur in de gaten om er zeker van te zijn dat hun maag er niet van overstuur raakt voordat je iets anders probeert.

Wat voor soort hooi horen babykonijntjes te eten?

Van wat ik ervan heb begrepen, hebben baby's luzerne (alfalfahooi) nodig omdat hier extra eiwitten en calcium in zitten die hun botten helpen groeien. Maar je moet niet vergeten om over te stappen op timotheehooi als ze zes maanden oud zijn, anders beschadigt al dat extra calcium hun nieren.

Is het normaal dat het babykonijntje niet heeft gepoept?

Als ze jonger dan twee weken zijn, kunnen ze dat letterlijk niet zelf. Je moet na élke voeding de truc met het warme, natte watje toepassen om ze te stimuleren. Als ze ouder zijn en nog steeds niet poepen, of als ze diarree hebben, moet je eigenlijk direct alles laten vallen en een gespecialiseerde dierenarts bellen, omdat hun spijsverteringssysteem ontzettend snel kan uitvallen.