Waarom de lengte van je pasgeboren baby niet zegt wat je denkt

"Nou, kijk eens naar die lange benen, die krijgt later zeker maat 48!" riep mijn oudtante Linda zowat over het hele terras, terwijl ze mijn drie weken oude zoontje de lucht in tilde alsof hij de hoofdprijs was op de familiebarbecue. Iedereen knikte wijselijk. Hij was 56 centimeter bij de geboorte, wat blijkbaar betekende dat ik de volgende LeBron James aan het opvoeden was. Mensen kochten gigantische schoentjes voor ons. Mijn man begon al grapjes te maken dat zijn basketbalbeurs later ons pensioen zou betalen.

Ik zal maar meteen eerlijk met je zijn: hij is nu vier jaar en zó gemiddeld qua lengte, en zijn jongere broertje – die erbij lag als een letterlijk gehaktballetje toen hij werd geboren – is hem momenteel aan het inhalen. Het idee dat een lange baby later ook een lang persoon wordt, is de grootste onzin die ons wordt aangesmeerd in de kraamtijd. De dokter op het consultatiebureau vertelde me dat de lengte bij de geboorte maar voor zo'n twintig procent hun uiteindelijke lengte voorspelt. Ik kan wel gillen als ik denk aan al die speciale babyspullen voor 'lange baby's' waar ik in die eerste maand de winst van mijn Etsy-shop aan heb verspild.

Proberen een spartelende aardappel op te meten

Als je nog niet het genoegen hebt gehad om te zien hoe een jeugdarts of verpleegkundige de lengte van een baby probeert op te meten, houd je hart dan maar vast. Je zou denken dat we met al onze medische technologie inmiddels wel een laserscanner of zoiets zouden hebben, maar nee. Ze kleden je kind uit tot op de luier, leggen het op een tafel bedekt met papier dat klinkt als een gigantische krakende chipszak, en proberen een krijsende, opgerolde baby perfect recht te trekken. De verpleegkundige drukt hun kleine knietjes naar beneden terwijl ze met een pen een streepje op het papier zet, en jij staat daar maar te zweten en te hopen dat je het speentje niet op de linoleumvloer laat vallen.

Mijn arts zei dat de meeste baby's ergens rond de 48 of 50 centimeter zijn als ze net vers uit de oven komen. Maar zelfs als ze iets korter of langer meten, hangt dat er meestal gewoon vanaf hoe opgevouwen ze in de baarmoeder zaten en hoe stevig de verpleegkundige hun beentje die dag recht wist te krijgen. Het is geen exacte wetenschap. Ik zweer het je, mijn middelste "kromp" ruim een centimeter tussen zijn afspraak bij twee en vier maanden, puur en alleen omdat hij een enorme driftbui had en weigerde zijn ruggetje te strekken.

De nachtelijke kledingcrisis

Waar niemand je voor waarschuwt, is dat baby's in hun eerste jaar wel 25 centimeter groeien. Vijfentwintig centimeter. Stel je voor dat jij dit jaar 25 centimeter zou groeien – je zou bankroet gaan aan het kopen van nieuwe spijkerbroeken. Baby's doen eigenlijk precies dat, en ze doen het in van die explosieve, nachtelijke groeispurtjes die elke logica tarten.

Ik zweer op de gietijzeren pan van mijn oma dat mijn oudste op een avond ging slapen in een perfect passend boxpakje met voetjes, en de volgende ochtend wakker werd waarbij zijn grote tenen letterlijk door de naden barstten. Jongens, ik run een klein bedrijf en heb drie kinderen onder de vijf, dus het geld groeit me niet op de rug en ik weiger domweg om elke drie weken een compleet nieuwe garderobe te kopen, alleen maar omdat iemands dijbeenderen besloten hebben zich uit te rekken.

Precies door dit soort onzin ben ik ontzettend fan geworden van de Babybroekjes van Biologisch Katoen. De meeste babybroekjes zijn een absolute nachtmerrie tijdens een groeispurt: als ze in de taille passen, lijken het net hoogwaterbroeken, maar als je ze lang genoeg koopt voor de benen, glijden ze zo over de luier naar beneden zodra ze proberen te kruipen. Deze broekjes hebben een echt werkend trekkoord. Toen mijn jongste een enorme groeispurt kreeg, kocht ik gewoon een maatje groter, trok het koordje stevig aan zodat de broek niet afzakte, en rolde de geribde boordjes op. Terwijl hij groeide, rolde ik de boordjes gewoon weer af. Het is een simpele oplossing, maar als je uitgeput bent, is het een kleine overwinning dat je niet constant de broek van je kind omhoog hoeft te hijsen.

Slapen doet blijkbaar echt iets

Mijn moeder zei vroeger altijd tegen me: "In hun slaap groeien ze," en dan rolde ik altijd hard met mijn ogen, want ze vertelde me ook dat als ik watermeloenpitjes doorslikte, er lianen in mijn buik zouden groeien. Maar blijkbaar had ze wat dat slapen betreft wel gelijk. Ik las ergens dat hun kleine skeletjes letterlijk voor een groot deel in de lengte groeien terwijl ze in dromenland zijn.

Dit komt helemaal overeen met mijn eigen ervaring. Vlak voordat mijn kinderen uit hun kledingmaat groeien, beginnen ze te slapen als pubers. Ze doen dutjes van drie uur en als ze wakker worden doen ze alsof ze nog nooit van hun leven eten hebben gezien, en klokken ze melk naar binnen alsof het een topsport is. Natuurlijk maken groeipijntjes ze soms ook chagrijnig en slapen ze helemaal niet, wat natuurlijk supergezellig is voor het hele gezin.

Als we zo'n knorrige groeipijndag hebben, gooi ik er meestal gewoon wat zacht speelgoed tegenaan en hoop ik op het beste. We hebben een set van die Zachte Baby Bouwblokken in de woonkamer liggen. Ik zal eerlijk zijn: het zijn gewoon blokken. Ze gaan je kind echt niet op magische wijze klaarstomen voor een universitaire studie architectuur. Maar ze zijn wel zacht, dus als je snelgroeiende, zwaar geïrriteerde peuter er onvermijdelijk eentje naar je hoofd gooit omdat zijn benen pijn doen, doet het in ieder geval geen pijn. Bovendien kun je ze gewoon in de gootsteen afspoelen om de crackerkruimels en hondenharen er af te wassen.

De groeicurve-competitie moet stoppen

Moeders kunnen zich zo vreemd competitief gedragen als het om groeicurves gaat. Ik ging weleens naar zo'n speelgroepje in de buurt waar één moeder – laten we haar Brenda noemen – altijd luidkeels liep op te scheppen. "Oh, mijn Brayden zit in het 99e percentiel voor lengte, de arts zegt dat hij letterlijk de grafiek uitschiet!" Oké Brenda, gefeliciteerd. Je prijs voor het hebben van een uitzonderlijk lange baby is dat je sneller grotere autostoeltjes moet kopen en dat je rug het een jaar eerder begeeft dan bij de rest van ons.

Er bestaat geen winnende percentiel. Als jouw kind op de p15-lijn zit qua lengte, is het net zo gezond als het kind op de p85-lijn, zolang ze maar in grote lijnen hun eigen gekke kleine curve volgen. Stop met obsessief staren naar die perfecte baby-algoritmes in je tracking-apps die je precies vertellen hoeveel millimeter je kind elke dinsdag zou moeten groeien, en kijk gewoon naar het échte kind voor je. Eten ze? Hebben ze natte luiers? Breken ze de woonkamer af? Dan is er waarschijnlijk niets aan de hand.

De enige keer dat mijn arts zei dat we ons echt zorgen moesten maken, was als een baby gedurende meerdere controles helemaal stopte met in de lengte groeien, maar tegelijkertijd wel heel veel aan zou komen, omdat dat soms betekent dat hun hormonen iets raars doen. Maar verder? Laat ze gewoon groeien zoals ze groeien.

Een sprietje aankleden

Als je toevallig een kind hebt dat voornamelijk uit bovenlichaam bestaat, moet je je winkelstrategie compleet omgooien. Bij mijn oudste, voordat hij in verhouding was, was ik maandenlang bezig met het dichtwringen van de onderste drukknoopjes van standaard rompertjes. Het voelde alsof ik een overvolle koffer probeerde dicht te ritsen. Ik heb zijn kleine dijbeentjes vaker geknepen dan ik zou willen toegeven.

Bespaar jezelf het schuldgevoel en vermijd die stugge kleding zonder rek. Iets uitkiezen zoals een Mouwloze Romper van Biologisch Katoen is veel beter, omdat er serieus elastaan in de stof is verwerkt. Het rekt gewoon met ze mee. Je hoeft het niet over hun gigantische hoofdje te worstelen, en je kunt de onderkant comfortabel dichtklikken zonder je arme baby in een knoop te leggen. En als je het echt zat bent om goedkope kleding te vervangen elke keer als je kind in- en uitademt en weer een centimeter groeit, dan wil je misschien ook eens kijken naar de rest van Kianao's biologische babykleding. Deze rekbare biologische stoffen overleven de was namelijk echt uitstekend.

Dus haal even diep adem. Of je pasgeboren baby nu lijkt op een piepkleine basketballer of een compacte rugbyer, hun lengte is op dit moment slechts een tijdelijke fase die vrij weinig te maken heeft met wie ze over twintig jaar zullen zijn. Voordat je in de veelgestelde vragen hieronder duikt, kijk eerst even in de kledingkast van je baby en haal alles eruit wat niet meerekt – geloof me, je zult me morgenochtend om 6 uur dankbaar zijn wanneer je een tegenspartelend, groeiend kind probeert aan te kleden.

Veelgestelde vragen over de lengte van baby's

Waarom is de groeicurve van mijn baby opeens gedaald?
Geen paniek. Mijn middelste zakte in één maand van de p60- naar de p30-lijn en ik werd helemaal gek zonder reden. In de helft van de gevallen komt het gewoon doordat de verpleegkundige ze net even anders heeft gemeten, het kind een holle rug trok, of omdat ze zich klaarmaken voor een groeispurt die nog net niet is doorgebroken. Je arts op het consultatiebureau zal je echt wel vertellen of het een patroon is om je zorgen over te maken.

Zijn jongetjes altijd langer dan meisjes?
Gemiddeld genomen zeggen ze dat jongens bij de geboorte een fractie langer zijn, maar in het echte leven is dat nog maar de vraag. Mijn nichtje is een maand na mijn jongste zoon geboren en ze was ruim 5 centimeter langer dan hij. Genetica is onvoorspelbaar en gemiddelden zijn ook maar gemiddelden.

Eten lange baby's meer?
Dat zou zomaar kunnen! Toen mijn kinderen midden in een groeispurt zaten, wilden ze constant drinken. Het leek wel of ik een 24-uursrestaurant runde. Het opbouwen van nieuwe botten en spieren kost nu eenmaal belachelijk veel calorieën, dus als je normaal zo voorspelbare baby ineens elk uur wil eten, check dan even de pijpjes van hun pyjama – ze staan waarschijnlijk op barsten.

Hoe meet ik ze thuis zonder gek te worden?
Heel eerlijk? Bespaar jezelf de moeite met een meetlint op een wiebelende baby. Als je het écht wilt weten, leg ze dan op een groot stuk papier, zet een streepje met een pen bij de bovenkant van hun hoofdje, houd hun beentje zachtjes een halve seconde recht om een streepje bij hun hiel te zetten, en meet de afstand tussen de twee streepjes nadat je de baby weer hebt opgepakt. Maar eigenlijk is het veel minder stressvol om gewoon af te gaan op hoe hun kleertjes zitten.