Gooi die wekelijkse mijlpaal-app weg voor je er gek van wordt

Ik zat om 2:14 uur 's nachts op de badmat, het harde blauwe licht van mijn telefoon verlichtte de absolute paniek op mijn gezicht terwijl mijn oudste, Leo, in de kamer ernaast sliep. Ik staarde naar het oplichtende scherm van de babyfoon en switchte vervolgens paniekerig terug naar zo'n pastelkleurige app die ik had gedownload. Volgens het internet was Leo precies 24 weken en 3 dagen oud, wat betekende dat hij zonder enige steun rechtop zou moeten kunnen zitten, een symfonie aan medeklinkers zou moeten brabbelen en eigenlijk zijn eigen belastingaangifte al zou moeten kunnen doen. Hij deed precies nul van die dingen. Hij deed vooral een soort gefrustreerde tijgersluipgang in een rondje, als een kapotte robotstofzuiger.

Ik zat daar te huilen in een vochtige handdoek, er heilig van overtuigd dat ik als moeder had gefaald omdat ik niet genoeg aan "sensory play" of flashcards had gedaan als hij wakker was. Ik zal maar gewoon eerlijk tegen je zijn: de babyadvies-industrie maakt genadeloos gebruik van onze onzekerheden. Als jij op dit moment aan het hyperventileren bent over een schema dat dicteert wat je kindje bij week 17 allemaal zou moeten kunnen, wil ik dat je even diep ademhaalt, die onzin van je thuisscherm verwijdert, en naar me luistert.

Ik heb drie kinderen gekregen in vijf jaar tijd. Die wekelijkse ontwikkelingsmijlpalen zijn één grote onzin, bedacht om vermoeide millennial-ouders het gevoel te geven dat ze nu al falen. Mijn moeder zegt altijd dat ze ons vroeger gewoon op een kleedje op de grond legden, en als we uiteindelijk konden lopen voordat we gingen studeren, was dat al een overwinning. Soms rol ik met mijn ogen om haar ouderwetse opvoedadviezen, maar eerlijk is eerlijk: hierin heeft ze helemaal gelijk. Ze zeggen dat de hersenen van een baby in dat eerste jaar ongeveer in omvang verdubbelen, wat zogenaamd verklaart waarom ze waardeloos slapen en zonder aanwijsbare reden huilen, maar wie weet eigenlijk of dat echt klopt? Laten we het hebben over wat er écht gebeurt.

De wazige newborn survival-fase

Ze noemen de eerste drie maanden het 'vierde trimester', wat eigenlijk gewoon een beleefde manier is om te zeggen dat je baby een boze aardappel is die probeert te wennen aan de zwaartekracht. De apps vertellen je dat ze bij week twee voorwerpen moeten kunnen volgen, en bij week zes zouden ze je een echte, sociale glimlach moeten geven. Ik weet nog dat ik bij mijn tweede kind in week drie met een zwart-wit gestreepte kaart voor zijn gezicht zwaaide, en hij keek dwars door me heen alsof ik hem nog geld schuldig was.

Naar het schijnt zijn hun oogzenuwen in deze periode bezig met ingewikkelde verbindingen maken, waardoor ze alleen dingen kunnen zien die echt pal voor hun neus staan. Dr. Miller, onze kinderarts (een ware heilige), zei dat ik me niet zo druk moest maken over op welke dag ze precies een speeltje kunnen volgen, maar gewoon naar ze moet kijken tijdens het voeden. Blijkbaar is hun gezichtsveld perfect afgestemd op de afstand tussen jouw borst en jouw gezicht. Een beetje creepy, maar ook best schattig.

Het enige waar ik in deze fase écht om gaf, was een manier vinden om ze drie minuten lang neer te kunnen leggen, zodat ik een kop koffie kon drinken die niet in de magnetron was opgewarmd. Bij mijn oudste kochten we een gigantische, neon-plastic babygym die een schelle versie van "Pop Goes the Weasel" op repeat afspeelde. Ik kreeg er elke dag knallende koppijn van, en Leo vond er niks aan. Tegen de tijd dat de tweede kwam, was ik wijzer geworden en kocht ik de Beer en Lama Babygym Set van Kianao. Kijk, ik weet dat iets in de tachtig euro voelt als een flinke investering voor een houten boog en wat gehaakte beestjes, maar voor deze rust zou ik met liefde het dubbele betalen. Het is natuurlijk afgewerkt beukenhout en je hebt er geen batterijen voor nodig. Rond week tien — of misschien was het week twaalf, ik heb echt geen idee — begon mijn dochter zowaar naar de kleine katoenen lama te slaan. Het was een stil, vredig moment van ontdekking in plaats van een zintuiglijke overprikkeling. Het staat ook oprecht leuk in mijn woonkamer, wat eigenlijk een wonder is aangezien de rest van mijn huis eruitziet alsof er een kinderopvang is ontploft.

Hun stem vinden en weigeren te slapen

Ergens tussen de vier en zes maanden beseft je baby dat hij een stem en een lichaam heeft, en besluit hij beide te gebruiken om je te terroriseren. De mijlpalen-apps maken een enorm ding van omrollen. "Week 15: Je baby rolt misschien van buik naar rug!"

Laat me je iets vertellen over omrollen. Mijn middelste rolde precies één keer om met vier maanden, schrok zich rot, en vertikte het vervolgens om het nog eens te doen tot ze bijna acht maanden oud was. Ik sneed het onderwerp aan op het consultatiebureau en verwachtte eigenlijk een doorverwijzing naar een specialist, maar onze kinderarts lachte alleen maar en zei dat sommige baby's gewoon lui zijn en het pas weer doen als ze iets écht heel graag willen hebben. Je moet alleen wel onmiddellijk stoppen met inbakeren zodra ze aanstalten maken om om te rollen, wat er natuurlijk voor zorgt dat niemand een volle maand fatsoenlijk slaapt.

Dit is ook het moment waarop iedereen aan je hoofd begint te zeuren over vaste voeding. Mijn oma vroeg me bij week twaalf wanneer ik rijstebloem door de fles zou gaan doen. Lief bedoeld, maar dat doen we tegenwoordig niet meer. Onze kinderarts adviseerde te wachten tot ongeveer zes maanden, wanneer ze hun zware hoofdje goed rechtop kunnen houden en niet direct alles met hun tong weer naar buiten werken. Je weet eigenlijk vanzelf wanneer ze er klaar voor zijn; dan beginnen ze namelijk naar jouw bord taco's te staren als een kleine, uitgehongerde wolf.

Rond deze leeftijd legden we ze veel vaker op de grond om de buik- en rugspieren te trainen. Ik pakte het Blije Walvis Bamboebabydekentje om als schoon speelkleed over ons bedenkelijke woonkamertapijt te leggen. Ik zal eerlijk zijn: het is gewoon een deken. Het is heel zacht en het bamboemateriaal is top omdat je het makkelijk uitwast als ze er onvermijdelijk halfverteerde zoete aardappel op spugen, en de walvissenprint is schattig. Maar je hoeft natuurlijk niet per se een fortuin uit te geven aan een speciaal buiklig-kleed. Het doet z'n werk, maar mijn jongste vond het sowieso vooral leuk om op het waslabeltje te kauwen.

Als je op zoek bent naar dingen die die eerste maanden écht makkelijker maken, dan is investeren in een kwalitatief goede babygym collectie een betere besteding van je budget dan stressen over chique babydekentjes.

De absolute chaos van objectpermanentie

Oké, laten we het hebben over de fase van 7 tot 9 maanden, want dit is wanneer hun hersenen blijkbaar een gigantische software-update uitvoeren die al hun bestaande code breekt. De apps noemen het "objectpermanentie."

Kort gezegd ontdekken ze dat wanneer jij naar de keuken loopt voor een glas water, je niet opeens van de aardbodem bent verdwenen. Je bent gewoon in de keuken. En omdat ze weten dat je nog wel bestaat, maar ze je niet kunnen zien, gaan ze krijsen alsof ze worden achtervolgd door een beer. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe uitputtend deze fase is. Je kunt niet eens alleen naar de wc. Je kunt niet even de post halen. Ik herinner me dat ik me achter de bank probeerde te verstoppen om een stukje chocolade te eten, waarna mijn baby van negen maanden strak naar de plek bleef staren waar ik was verdwenen, en moord en brand schreeuwde tot ik weer tevoorschijn kwam.

In deze periode adviseren ze om heel veel kiekeboe te spelen, zodat ze snappen dat dingen ook weer terugkomen. Dus spendeerde ik ongeveer zes uur per dag aan het over mijn gezicht leggen van een theedoek om hem vervolgens als een doorgedraaide goochelaar weer weg te trekken. Het is geestdodend. Ze beginnen ook die kleine pincetgreep te ontwikkelen, waarmee ze opeens doorkrijgen hoe ze met hun duim en wijsvinger een enkel Cheerio-koekje of hondenbrokje kunnen oppakken. Je bent de hele dag aan het stofzuigen en vegen, want plotseling is elk minuscuul vuiltje op je vloer een levensgevaarlijk stikgevaar waar ze actief naar op jacht gaan.

Oh, en sommige kinderen slaan kruipen helemaal over en schuiven gewoon over de grond op hun billen, of ze gaan direct door naar zich optrekken en staan. Verspil dus geen energie aan de vraag of ze bij week 32 wel de 'klassieke' kruipbeweging maken.

Opstaan en het huis afbreken

Tegen de tijd dat je het einde van dat eerste jaar bereikt, zo tussen de 10 en 12 maanden, is de baby die je mee naar huis nam uit het ziekenhuis verdwenen en vervangen door een kleine, dronken dictator die het liefst in stopcontacten graait.

Ze beginnen met 'cruisen', wat betekent dat ze zich vasthouden aan de salontafel en zijwaarts schuifelen, terwijl ze alles op hun pad eraf gooien. De wekelijkse schema's vertellen je dat ze "mama" of "papa" zouden moeten zeggen en "daag" zouden moeten zwaaien. Mijn oudste zwaaide pas toen hij 14 maanden oud was. Mijn jongste zwaaide met 9 maanden naar een dode vogel op de stoep. Die tijdlijn is één grote fabel.

We kregen in deze periode wel de Eenhoorn Babygym Set als cadeau voor mijn dochter. En hoewel hij prachtig is en de kleine gehaakte eenhoorn ontegenzeggelijk schattig is, wilde ze er met 10 maanden vooral aan hangen om het hele houten gevaarte over zich heen te trekken. Het is absoluut een beter cadeau voor een babyshower dan voor een bijna-dreumes. Als je zoiets koopt, doe het dan vroeg. Dan kunnen ze nog naar de lieve pastelkleuren kijken als ze nog immobiel zijn, want zodra ze zich kunnen optrekken, is werkelijk niets in je huis meer veilig.

Ik weet hoe bizar zwaar het is als je er middenin zit, als je om 3 uur 's nachts over social media scrolt en je kind vergelijkt met de baby van je nicht die zogenaamd met 18 weken al gebarentaal kan. Maar onze kinderarts vertelde me ooit dat als deze kinderen op de basisschool zitten, je echt niet meer ziet wie er met 10 maanden liep en wie met 16 maanden. Je kunt niet zien wie er al vroeg kon zitten of wie een eeuwigheid deed over omrollen. Dan zitten ze allemaal gewoon aan de knutsellijm te likken en leren ze om speelgoed te delen.

Wees niet te streng voor jezelf. Gooi die app weg. Kijk naar je baby, vertrouw op je moedergevoel en onthoud: zolang ze groeien en geliefd zijn, doen ze het hartstikke goed.

Als je babyspullen zoekt die je kind niet overprikkelen én niet vloeken met je interieur, bekijk dan deze duurzame, biologische baby essentials die echt lang meegaan.

De gênante vragen die we allemaal om 2 uur 's nachts googelen

Waarom haalt mijn baby de mijlpalen uit de app niet?

Omdat de app is geschreven door een computer, en jouw baby een mens van vlees en bloed is. Gemiddelden zijn exact dat — gemiddelden. Mijn eerste kind liep "achter" met zijn grove motoriek omdat hij gewoon een zwaar hoofd had en geen zin had om dat op te tillen. Praat met het consultatiebureau of de huisarts als je moedergevoel zegt dat er echt iets mis is, maar stop er anders mee om de ontwikkeling van je baby te behandelen als een wedstrijd die je aan het verliezen bent.

Moet ik echt elke dag oefenen met op de buik liggen?

Mijn kinderarts zei ja, je moet het wel proberen, maar ze zei ook dat ze rechtop tegen je borst houden terwijl je onderuitgezakt op de bank ligt, ook gewoon telt. Dus als jouw baby moord en brand schreeuwt zodra hij met zijn gezicht naar beneden op de grond ligt, net als die van mij, leun dan gewoon achterover en laat hem op je borst rusten. Dat bespaart iedereen een hoop tranen.

Zijn die dure, educatieve speeltjes echt hun geld waard?

Sommige wel, ja. De houten babygyms zijn het waard omdat ze stevig zijn, niet zomaar kapot gaan en geen knipperende lichtjes hebben die de baby vlak voor het dutje overprikkelen. Maar je hebt echt geen abonnement nodig met elke week een nieuwe doos vol met precisie-gekalibreerde plastic troep. Met 8 maanden blaas je ze al volledig omver met een houten lepel en een beslagkom.

Wanneer gaan ze écht doorslapen?

Ik breng niet graag slecht nieuws, maar "doorslapen" betekent medisch gezien gewoon een blok van 5 of 6 uur aaneengesloten slapen. En hun slaappatroon verandert telkens wanneer ze een nieuwe ontwikkelingssprong maken. Precies op het moment dat ze leren kruipen, zullen ze ineens om 3 uur 's nachts wakker worden om dit te oefenen in hun ledikant. Het is slopend, maar het gaat voorbij. Meestal dan.

Is het erg als mijn baby kruipen helemaal overslaat?

Nee hoor. Sommige kinderen ontdekken gewoon hoe ze van punt A naar punt B komen door te rollen of door over de grond te schuiven op hun billen, en dan trekken ze zich op een dag ineens op en beginnen ze te lopen. Mijn jongste was een roller. Ze rolde letterlijk als een tonnetje door de woonkamer om een speeltje te pakken. De dokter maakte zich daar totaal geen zorgen over.