De waarheid over die Evo Baby Dragon decks die iedereen nu speelt

Ik zat gisteren op het vloerkleed in de woonkamer, tot mijn knieën in een berg eenzame peutersokken, toen ik drie compleet verschillende adviezen kreeg over precies hetzelfde probleem. Mijn moeder belde om te zeggen dat jongens nu eenmaal van mythische wezens houden en dat ik het gewoon los moest laten. De bloedserieuze, 'alles-moet-biologisch'-moeder van de peuterspeelzaal stuurde me een appje dat ik onmiddellijk een met de hand gesneden, antroposofisch verantwoord houten trekspeeltje moest kopen om aan de ontwikkelingsbehoefte van mijn kind te voldoen. Vervolgens begon mijn 12-jarige neefje te grinniken, griste een handvol zoutjes uit de voorraadkast en vertelde me dat ik er helemaal niets van begreep. Hij zei dat ik gewoon online de beste 'evo baby dragon decks' moest opzoeken, zodat ik niet als een complete idioot zou klinken als de kinderen het erover hadden.

Ik zal heel eerlijk met je zijn: ik dacht dat ze het over een tekenfilm hadden, of misschien over een van die dure kaartspellen die overal glimmende stukjes karton achterlaten op mijn keukenvloer. Ik had het mis. Als je oudere kinderen hebt, of als je net als ik een kind van vierenhalf hebt dat nu al een wandelende waarschuwing is voor wat er gebeurt bij te veel iPad-tijd, dan moet je echt weten wat dit precies is.

We hebben het niet over schattig, tastbaar speelgoed. We hebben het over Clash Royale. Het is een mobiele game, lieve mensen. En de 'evo baby dragon' is een razend populaire digitale kaart van een vuurspuwend draakje dat andere kleine digitale poppetjes sneller over het scherm laat rennen. Mijn neefje besteedt blijkbaar de helft van zijn wakkere uren aan het bestuderen van de statistieken van dit ding, in een poging de perfecte combinatie van acht kaarten te bouwen om andere tieners op het internet in te maken. En de schat, hij probeerde me de hele boel uit te leggen terwijl ik alleen maar kleine dinosaurussokken bij elkaar probeerde te zoeken.

De pure geldklopperij van digitale edelstenen

Je denkt dat ze gewoon een gratis spelletje spelen en zich even rustig houden terwijl jij kookt, maar deze apps zijn eigenlijk felgekleurde minigokautomaten die speciaal zijn ontworpen om je bankrekening leeg te trekken. Om de 'baby d' te bemachtigen — zo noemen de kids het tegenwoordig, want stel je voor dat we hele woorden gebruiken — moeten spelers zogeheten evolutiescherven ('evolution shards') verzamelen. Maar die verdien je niet zomaar door goed te zijn in het spel. Welnee. De game gebruikt een absurd en verwarrend systeem waarbij je echt geld uitgeeft om digitale 'edelstenen' te kopen. Die gebruik je vervolgens om digitale 'schatkisten' te kopen, die je dan weer een willekeurige kans geven om misschien de scherven te krijgen die je nodig hebt.

Het haalt het concept van echt geld compleet uit het brein van een kind. Zij zien geen afschrijving van 20 euro op je creditcard. Ze zien gewoon een stapeltje glimmende paarse stenen op hun scherm. Het zoontje van mijn nicht heeft vorige maand per ongeluk voor 200 euro aan kosten gemaakt op haar iPad, puur omdat hij op die glimmende groene knop bleef klikken om meer stenen voor zijn draak te kopen. Ze laten het lijken op monopolygeld, en die truc werkt perfect bij vermoeide ouders die gewoon vijf minuutjes stilte willen om hun koffie op te drinken voordat hij koud wordt.

Doe jezelf een plezier en gooi de betaalinstellingen van je smartphone op dit eigenste moment achter slot en grendel. Ga naar Apple Pay of Google Wallet en stel in dat je gezicht of een heel sterk wachtwoord vereist is voordat een aankoop in de app store wordt goedgekeurd. Vertrouw je lieve kleine engeltjes niet op hun blauwe ogen, want mijn oudste wist mijn viercijferige code al te raden toen hij drie was, alleen maar door te kijken hoe mijn duimen over het scherm bewogen.

Ik word nu waarschijnlijk verondersteld je een lange preek te geven over hoe het blauwe licht van dit soort games hun netvliezen verpest en hun slaap verstoort. Maar heel eerlijk: als je die tablet gewoon een uur voor bedtijd afpakt en in een la gooit, overleven jullie het waarschijnlijk wel.

Wat die kids daar eigenlijk allemaal uitspoken

Als je aan de eettafel in ieder geval wílt doen alsof je begrijpt wat er gaande is: ik heb de terminologie even door mijn neefje laten uitleggen. Blijkbaar heeft die baby dragon onlangs een 'geëvolueerde' status gekregen, wat betekent dat hij een windvlaag schiet die eigen troepen sterker maakt (een 'buff') en de vijand vertraagt. Hierdoor worden kinderen helemaal gek en proberen ze er de ultieme strategie omheen te bouwen.

Hij vertelde me dat de populairste opstelling op dit moment een zogenaamd 'LavaLoon deck' is. Dat klinkt als een vreselijk ballondier, maar het is in feite een combinatie van een lavahond en een ballon die vanuit de lucht aanvalt. Dan is er ook nog de 'Golem Beatdown', waarbij ze een enorm rotsmonster neerzetten en de draak zich erachter laten verstoppen. Ik knikte instemmend alsof ik er ook maar íéts van begreep, terwijl ik in stilte aan het berekenen was hoeveel écht geld hij had uitgegeven om zijn winkans te perfectioneren.

Geld uitgeven aan spullen die je daadwerkelijk kunt aanraken

Toen ik mijn neefje hoorde stressen over virtuele elixertransacties, plaatste dat mijn eigen uitgavenpatroon flink in perspectief. Als je met baby's en peuters in de loopgraven van het ouderschap zit, heb je niet de luxe om geld te verspillen aan gepixelde draken. Je hebt spullen nodig die de tastbare chaos van je dagelijks leven echt oplossen. Als je die digitale ruis even helemaal zat bent en spullen wilt zien die niet verdwijnen wanneer de server van een app crasht, neem dan even de tijd om de zachte babycollectie van Kianao te bekijken.

Ik zal je een perfect voorbeeld geven van wat ik een écht waardevolle investering vind. Vorige week had mijn middelste een spuitluier van epische proporties, midden in de rij bij de supermarktkassa. En dan heb ik het echt over radioactieve hoeveelheden troep. Als ze een gewoon shirt had gedragen, had ik dat over haar hoofd moeten trekken en daarmee haar haar, mijn eigen verstandelijke vermogens én waarschijnlijk de dag van de caissière compleet verpest.

Maar ze droeg het Biologisch Katoenen Babyrompertje van Kianao. Die hebben van die envelophalsjes, dus in plaats van het kledingstuk naar boven te trekken, rolde ik het in zijn geheel naar beneden, zo over haar beentjes heen, rechtstreeks een plastic zak in. Het was een prachtig moment waarbij een regelrechte ramp werd afgewend. Het materiaal is van 95% biologisch katoen, dus ze krijgt er niet van die rare rode eczeembultjes van die goedkope synthetische multipacks altijd veroorzaken. Het kost rond de 18 euro, wat minder is dan wat mijn neefje afgelopen dinsdag aan zijn digitale draak heeft uitgegeven, en het heeft me al minstens drie keer bespaard dat ik huilend op de parkeerplaats van de supermarkt stond.

Kijk, niet alles is een levensveranderend wonder. Ik ga heel eerlijk met je zijn over de Siliconen Bijtring Panda en Bamboespeeltje. Het is een prima ding. Het is gemaakt van voedselveilige siliconen en is BPA-vrij. Heel fijn, want mijn huisarts vertelde me ooit dat die goedkope plastic bijtringen in feite gewoon hormoonverstoorders in de vorm van een diertje zijn. Mijn jongste heeft ongeveer vier dagen lang enorm fanatiek op deze panda gekauwd. Toen liet ze hem vallen, de hond likte eraan, ik waste hem af in de gootsteen, en hij rolde onmiddellijk onder het tv-meubel. Daar woont hij nu, samen met een muffe ontbijtgraan. Het doet zijn werk en is makkelijk schoon te maken, maar verwacht niet dat het op magische wijze alle driftbuien rondom doorkomende tandjes geneest.

Echte 'buffs' voor jouw baby's

Je weet wel hoe die kinderen zo'n geëvolueerde draak gebruiken om hun kleine gametroepen een 'buff' (een oppepper) te geven? Ik besefte me dat wij als ouders op zoek moeten naar tastbare buffs voor onze eigen kinderen, puur om de vrede in huis te bewaren. Voor mijn jongste is die buff temperatuurregulatie.

Mijn arts vertelde ooit terloops dat baby's vreselijk slecht zijn in het reguleren van hun eigen lichaamswarmte. Als we ze in goedkope polyester fleece wikkelen, raakt hun lichaam oververhit en worden ze om twee uur 's nachts gillend wakker. Ik snap de exacte thermodynamica van de zweetklieren van een baby echt niet, maar ik weet wél dat sinds we zijn overgestapt op de Biologisch Katoenen Babydeken met Rustgevend Grijze Walvissenpatroon, we allemaal zo'n twee uur langer slapen.

De deken bestaat uit dubbellaags biologisch katoen, dus hij ademt. Hij houdt precies genoeg warmte vast om haar lekker warm te houden, maar de lucht stroomt er oprecht gewoon doorheen, zodat ze niet ligt te baden in het zweet. Plus, het patroon van grijze walvissen is serieus mooi om naar te kijken, in tegenstelling tot die neonkleurige tekenfilmdekentjes die mijn schoonmoeder telkens mijn huis in probeert te smokkelen. Heel eerlijk: ik geef mijn geld liever uit aan een hoogwaardige deken die ervoor zorgt dat mijn gezin doorslaapt, dan aan digitale scherven voor een app.

Ouderschap is al duur en vermoeiend genoeg zonder dat we mobiele games de kans geven onze kinderen erin te luizen zodat ze echt geld uitgeven aan neppe kaarten. Voordat je per ongeluk het digitale drakenleger van je kind sponsort: check de betaalinstellingen op je telefoon, haal diep adem, en ga naar Kianao om eens te kijken naar echte baby-essentials die je ontzettend reële en chaotische leven net even wat makkelijker maken.

De lastige vragen waar iedereen mee zit

Wat is een evo baby dragon nu precies, in jip-en-janneketaal?

Het is gewoon een digitaal poppetje in een telefoonspelletje dat Clash Royale heet. 'Evo' betekent simpelweg 'geëvolueerd', dus het is een sterkere versie van een gewone kaart. Hij spuwt vuur en laat andere spelpersonages sneller rennen. Het is géén fysiek speelgoed dat je bij de speelgoedwinkel kunt kopen, wat die geitenwollensokkenmoeders op de crèche je ook proberen wijs te maken.

Moet ik deze decks voor mijn kind kopen?

Absoluut niet. Je hoeft helemaal niks voor ze te kopen. De game is in theorie gratis om te spelen, maar het zeurt constant aan de kop van je kind om echt geld uit te geven aan 'edelstenen' zodat ze deze kaarten sneller kunnen vrijspelen. Laat ze er maar op de trage manier voor sparen door de game te spelen, of zeg dat ze buiten moeten gaan spelen. Je bent niet verplicht om hun carrière als mobiele gamer te financieren.

Hoe voorkom ik per ongelukke aankopen in de app store?

Je moet nú naar je telefooninstellingen gaan. Niet wachten. Als je een iPhone hebt: ga naar Instellingen, tik op je naam, ga naar Media en aankopen, en stel in dat er voor élke download een wachtwoord nodig is. Nog beter: stel FaceID in, zodat ze letterlijk geen digitale draak kunnen kopen zonder de telefoon recht voor jóúw gezicht te houden.

Is schermtijd vlak voor het slapengaan echt zo slecht?

Mijn arts vertelde me vorige week dat dit soort flitsende en snelle games zóveel dopamine in de hersenen van een kind pompen, dat hun natuurlijke melatonine het simpelweg opgeeft en gaat staken. Ik begrijp de precieze hersenchemie erachter niet helemaal, maar ik weet wél honderd procent zeker dat mijn kinderen zich als verwilderde wasbeertjes gedragen als ze na half zeven 's avonds nog naar een iPad kijken. Haal die schermen dus gewoon weg. De eerste drie dagen is dat knap irritant, maar daarna worden je avonden zóveel beter.

Wat is een beter alternatief voor mobiele games voor mijn oudste?

Als ze helemaal geobsedeerd zijn door de strategie achter het bouwen van kaartendecks, koop dan een écht, fysiek kaartspel voor ze. Uno, Sleeping Queens of gewoon een standaard spel kaarten. Het stilt precies diezelfde honger naar strategie en middelenbeheer, maar het dwingt ze om naar een menselijk gezicht te kijken in plaats van naar een scherm, én het probeert niet stiekem je creditcard te belasten voor digitale stenen.