De harde waarheid over babykleding voor jongens

Lieve Jess van zes maanden geleden, die daar om twee uur 's nachts op de grond van de babykamer zit te huilen boven een berg krijgertjes.

Je wordt op dit moment omringd door drie gigantische vuilniszakken vol spullen van toen Liam werd geboren, en je raakt in paniek omdat ze allemaal lichtjes naar zure melk ruiken en je geen flauw idee hebt hoe je deze nieuwe baby gaat aankleden zonder helemaal gek te worden. Ik schrijf dit vanuit de toekomst, met koffievlekken op mijn joggingbroek en een slapende baby van zes maanden op mijn borst, om je een paar dingen te vertellen die we blijkbaar vergeten zijn sinds ronde één. Ik zal maar meteen eerlijk tegen je zijn: het merendeel van wat ze ons aansmeren voor die kleintjes is complete onzin, ontworpen om ons leven alleen maar moeilijker te maken.

Mijn moeder, de schat, blijft maar aankomen met van die stijve spijkerbroekjes die eruitzien alsof ze voor een mini-houthakker zijn gemaakt. Ik moet dan gewoon glimlachen, dankjewel zeggen en ze ergens onderin de donatiebak proppen voordat de hond besluit op de koperen knopen te kauwen. Kleine mensjes hebben helemaal geen spijkerbroeken nodig, en ze hebben al helemáál geen ingewikkelde outfits nodig waar je twintig minuten mee aan het stoeien bent terwijl zij de longen uit hun lijf krijsen. Dus zet die koffie neer, haal diep adem en luister naar wat wél werkt.

Dat biologische gedoe is echt geen hipster-onzin

Weet je nog toen Liam klein was en hij eigenlijk één grote, wandelende uitslag was? Hij krabde zijn armpjes tot bloedens toe open en ik gaf een klein fortuin uit aan van die dure havermoutbadjes die naar natte hond roken. Ik dacht altijd dat mensen die biologisch katoen kochten gewoon influencers waren met te veel geld en lattes van negen euro, maar ik bleek er helemaal naast te zitten en voel me er stiekem best een beetje schuldig over.

Tijdens onze laatste controle mompelde dokter Davis iets over dat een babyhuidje ongeveer, ik weet niet, twintig of dertig procent dunner is dan dat van ons? Dat klinkt ergens ook wel logisch. Wat dus ook betekent dat dat goedkope synthetische polyester waar ze die multipacks van de grote ketens van maken, het zweet en de bacteriën eigenlijk gewoon vasthoudt tegen hun kleine lijfjes. Zo kweek je eczeem en luieruitslag als in een vreselijk wetenschappelijk experiment.

Uiteindelijk werd ik slimmer en begon ik minder, maar wel bétere spullen te kopen. De absolute heilige graal op dit moment is de Romper met Korte Mouwen van Biologisch Katoen. Er zit zo'n vijf procent elastaan in voor de rek, wat betekent dat als je het over zijn enorme wiebelhoofdje probeert te trekken, hij niet tegenstribbelt als een wilde kat. En het allerbeste zijn die kleine envelopvouwen op de schouders. Als hij onvermijdelijk een spuitluier tot in zijn nek heeft op de parkeerplaats van de supermarkt — en geloof me, dat gebeurt áltijd — trek je die hele vieze bende gewoon naar beneden over zijn schouders en beentjes uit. Zo blijft de mosterdkleurige poep ver weg van zijn gezichtje en hoef je hem niet met een half pak billendoekjes af te spoelen in de kofferbak van de Honda.

Ritsen versus drukknoopjes en nachtelijke spijt

Laten we het even hebben over de drukknoopjes in het kruis van pyjamaatjes. Je kijkt naar die overslagshirtjes voor pasgeborenen en denkt hoe schattig en traditioneel ze zijn, precies zoals oma ze vroeger gebruikte. Nou, oma had nog geen moderne tweewegrits, en oma was waarschijnlijk bekaf.

Als het drie uur 's nachts is en je het moet doen met bij elkaar opgeteld één uurtje gebroken slaap, en je in het donker elf piepkleine metalen drukknoopjes op elkaar probeert te krijgen terwijl een pasgeboren baby wild om zich heen trapt omdat hij de koude lucht op zijn beentjes haat, ga je elke levenskeuze in twijfel trekken die ertoe heeft geleid dat je drukknoopjes kocht. Je slaat er altijd eentje in het midden over, de hele boel zit scheef, zijn beentje steekt uit het verkeerde gat, en dan schreeuwt hij hard genoeg om de peuter wakker te maken. Sla de knoopjes over, gooi de kleine nachthempjes die toch maar tot onder hun oksels opkruipen weg, en koop alleen slaappakjes die van onder naar boven ritsen, zodat je een luier kunt checken zonder het arme kind te laten bevriezen.

Trouwens, sokken zijn één grote oplichting, ze vallen binnen vijf seconden uit en verdwijnen onder de bank, dus doe niet eens de moeite om ze te kopen.

De waarheid over de lichaamstemperatuur van kleine mensjes

Het bizarste aan het hebben van een pasgeboren baby, wat niemand je ooit goed uitlegt, is dat ze absoluut niet in staat zijn om hun eigen warmte te reguleren. Onze kinderarts bleef maar hameren op het feit dat hun interne thermostaat eigenlijk kapot is totdat ze wat ouder worden, en legde de link tussen oververhitting en wiegendood en allerlei andere enge dingen, wat me totaal liet flippen en me paranoïde maakte over elk dekentje in huis.

Je moet ze in laagjes kleden, maar wel met spul dat echt ademt. Ik heb deze Babytrui met Retro Contrasterende Rand gepakt omdat ik een zwak heb voor die vintage look. Ik zal eerlijk zijn: de witte contrasterende rand op de kraag en mouwen is best wel irritant, want baby's zijn wandelende vloeistoffabrieken en wit wordt al vies op het moment dat ze een beetje spugen, dus je bent continu vlekken aan het wegschrobben. Maar het is belachelijk schattig voor op de foto, en het biologische katoen rekt genoeg mee zodat het over een romper past zonder dat hij in een stijve kleine zeester verandert die zijn armpjes niet meer kan buigen.

Het dinosaurussen-industrieel complex

Ik moet even klagen over hoe moeilijk het is om jongenskleding te vinden die niet compleet schreeuwerig en opzichtig is. Als je een willekeurige winkel binnenloopt, hangt de meidenafdeling vol met prachtige, zachte aardtinten, terwijl de jongensafdeling eruitziet alsof er een monstertruckrally is ontploft in een neonverffabriek.

Alles is knaloranje of felgroen met "MAMA'S KLEINE STOERE BINK" in blokletters over de borst gedrukt, of het zit vol met van die hyperagressief uitziende dinosaurussen met ontblote tanden. Het is vermoeiend. Soms wil ik gewoon dat mijn kind een mooie, rustige havermoutkleur draagt zonder dat er een agressieve tekst naar iedereen in de supermarkt schreeuwt. Ik voed een baby op, geen piepkleine corpsbal.

Als je dan toch voor dinosaurussen gaat omdat peuters er zo dol op zijn, doe het dan in ieder geval goed. Het enige item met dino-thema dat we gebruiken zonder dat ik ineenkrimp, is dit Kleurrijk Bamboe Dinosaurusdekentje. De dino's zijn eigenlijk best vriendelijk en gestileerd, in plaats van dat ze op nachtmerries uit Jurassic Park lijken. Bovendien ademt de mix van bamboe en katoen écht, in plaats van hem in een zweterig, chagrijnig hoopje ellende te veranderen zoals die goedkope fleece dekentjes van polyester die mijn schoonmoeder steeds maar blijft sturen. Ik laat hem er niet mee in zijn ledikantje slapen vanwege het hele verstikkingsgevaar dat ze ons in het ziekenhuis hebben ingepeperd, maar het is een absolute redder in nood voor op het kleed in de woonkamer als het tijd is om op zijn buikje te oefenen.

Verstikkingsgevaar en de favoriete snacks van de hond

Je realiseert je pas hoeveel babykleding eigenlijk een levensgevaarlijke valstrik is als je bij je tweede of derde kind bent. Alles heeft wel een losse knoop, een raar trekkoordje in een joggingbroek dat letterlijk geen enkel doel dient, of franjes die ze direct proberen in te slikken.

En begin niet eens over speentjes. Bij Liam zijn we er waarschijnlijk wel veertig kwijtgeraakt omdat hij ze bij de kassa uitspuugde en ze zo onder het snoepschap stuiterden. Ik kocht van die goedkope plastic speenkoorden om dat te voorkomen, maar onze labrador-kruising kreeg er eentje te pakken en kauwde de plastic clip in kleine, scherpe scherven. Ik heb een uur lang staan hyperventileren bij de gedachte dat de baby een stukje zou vinden en doorslikken.

Bespaar jezelf de paniekaanval en koop vanaf het begin gewoon een Speenkoord van Hout en Siliconen. De metalen sluiting hiervan blijft oprecht goed vastzitten aan zijn kraagje zonder een gat in de stof te scheuren, en de siliconen kralen breken niet als de hond hem pikt. Bovendien stopt hij over een paar maanden, wanneer de ellende van doorkomende tandjes begint, dat hele speenkoord toch wel in zijn mond. Dus het geeft me een klein beetje rust te weten dat hij op voedselveilige siliconen kauwt in plaats van giftig plastic uit de grabbelbak.

Wat je écht in de kast moet houden

Als je eindelijk klaar bent met het uitzoeken van die bakken op de vloer van de babykamer, kun je net zo goed meteen de helft op de donatiestapel gooien en accepteren dat de wasmachine toch wel elke dag draait. Een gigantische, ingewikkelde garderobe aanhouden voor een baby die er toch alleen maar overheen spuugt, is namelijk een verloren strijd.

Je hebt misschien zes goede rompers nodig die meerekken. Blijkbaar verdubbelen baby's hun geboortegewicht tegen de tijd dat ze vijf maanden zijn. Dat klonk als een compleet verzonnen fabeltje toen ik het voor het eerst hoorde, maar het is precies wat er met onze oudste gebeurde, dus koop geen zestig kledingstukken in de pasgeboren-maat. Haal vijf slaappakjes met een rits, een paar zachte broekjes met een tailleband die niet in zijn mollige buikje snijdt, en een fatsoenlijke slaapzak in huis. Dat is letterlijk alles.

Als je wilt zien wat ik oprecht heb bewaard in plaats van het gewoon in de prullenbak te gooien, bekijk dan de biologische babycollectie waar we uiteindelijk altijd op terugvallen.

Goed, ik ga de rest van mijn lauwwarme koffie opdrinken en proberen om opgedroogde havermout van het kookeiland te schrapen voordat de peuter wakker wordt en een snack eist. Je kunt dit, Jess-uit-het-verleden. Koop gewoon die tweewegritsen, verlaag je verwachtingen over het wit houden van kleding, en vergeet niet dat ze toch in een oogwenk overal uitgegroeid zijn.

Klaar om een functionele kledingkast samen te stellen waarvan je 's nachts om 2 uur niet wilt gaan gillen? Haal een paar levensreddende basics op de Kianao homepage voordat de volgende spuitluier zich aandient.

Antwoorden op de rommelige vragen die je waarschijnlijk hebt

Hoeveel outfits heb ik écht nodig voor een pasgeboren jongen?
Luister, mensen op het internet zullen je vertellen dat je overal vijftien stuks van moet kopen, maar je gaat in de praktijk wonen in een stuk of vijf goede slaappakjes met rits. Pasgeboren baby's zijn eigenlijk gewoon aardappels die aan alle kanten lekken. Haal vijf tot zeven rekbare rompertjes en vijf slaappakjes. Dat is alles. Als je tekort komt vanwege een extreem slechte spuugdag, was je gewoon een keertje extra. Maak het niet moeilijker dan het is.

Waarom maken mensen zich zo druk om biologisch textiel?
Omdat hun huidje letterlijk zo dun is als papier en heel slecht in staat is om bacteriën af te weren. Mijn oudste kreeg vreselijke rode vlekken van goedkope pyjamaatjes die al zijn zweet tegen zijn rug vasthielden. Biologisch katoen ademt simpelweg beter en bevat geen hardnekkige kleurstoffen, wat betekent dat je minder vaak in de wachtkamer van de kinderarts hoeft te zitten om te vragen naar mysterieuze huiduitslag.

Zijn overslagshirtjes beter dan rompers die over het hoofd moeten?
Voor de eerste maand, wanneer hun hoofdje voelt als een fragiele, wiebelende waterballon, zijn overslagshirtjes fantastisch. Maar zodra ze een maand of drie zijn en als alligators gaan rollen op de commode, is het vastmaken van knoopjes aan de zijkant pure marteling. Stap over op de rekbare rompertjes met envelophals zodra je het vertrouwen hebt om iets over zijn hoofdje te trekken.

Hebben ze echt een enorme wintergarderobe nodig?
Amper. Tenzij je in een hutje in Alaska woont, verplaats je je meestal alleen maar van een verwarmd huis naar een verwarmde auto naar een verwarmde winkel. Trek een lekkere trui aan over hun romper en rits ze 's nachts in een draagbare slaapzak. Ga niet van die gigantische, dikke skipakken kopen, want je kunt ze met zoveel voering sowieso niet eens veilig vastgespen in een autostoeltje.

Hoe zit het dan met die kleine krabwantjes voor baby's?
Die zijn echt een lachertje en vallen binnen twee seconden weer uit. Koop gewoon slaappakjes met van die handige omslagboordjes aan het uiteinde van de mouwen om te voorkomen dat ze hun gezichtje openkrabben. Geloof me, dat bespaart je een kruiptocht onder het ledikantje op zoek naar een stukje stof ter grootte van een watje.