De grote badtijd-mythe: wat je babyhuidje écht nodig heeft

Ik stond op een dinsdagavond om 20:47 uur in gangpad 14 van de Kruidvat, in de met verf besmeurde joggingbroek van mijn man, terwijl ik krampachtig een lauwe havermelk latte vasthield. Mijn telefoon trilde bijna uit mijn hand door drie verschillende groepsapps. Mijn moeder appte me dat ik gewoon een blok Zwitsal-zeep moest gebruiken, want "daar ben jij ook groot mee geworden." Mijn schoonmoeder drong aan op de originele Johnson's vanwege de geur. En mijn beste vriendin, die alleen dingen koopt die verpakt zijn in gerecycled zeewier, stuurde me agressief linkjes naar een geitenmelkserum van veertig euro, geïmporteerd van een specifieke boerderij in IJsland.

Ik stond daar maar met een fles Aveeno baby wash in mijn handen, stilletjes te huilen in mijn koffie.

Want niemand waarschuwt je ooit voor het zeepschap, toch? Je maakt je negen maanden lang druk over de veiligheidsscores van autostoeltjes en of dat ene plakje boterhamworst de Cito-score van je kind heeft verpest, en dan heb je ineens deze glibberige, krijsende pasgeborene vast en heb je werkelijk geen idee waarmee je ze hoort te wassen. Het is waanzin. Complete en absolute waanzin.

De leugen over dagelijks in bad gaan

Dus, hier is het allerbeste nieuws dat je vandaag gaat horen. Je hoeft ze eigenlijk helemaal niet zo vaak in bad te doen. Zeg maar gerust: bijna nooit.

Toen Maya werd geboren, dacht ik dat het avondbadje een soort wettelijk verplichte ouderschapstaak was. Ik sleepte mijn uitgeputte, bloedende, post-partum lichaam elke avond stipt om 18:30 uur naar het babybadje, ervan overtuigd dat als ze niet naar synthetische lavendel rook, ze niet zou slapen. Het was een hel. Zij haatte het, ik haatte het, en mijn man eindigde meestal doorweekt in lauw water terwijl hij haar probeerde overeind te houden.

Tot de arts op het consultatiebureau bij de controle van twee maanden naar haar ietwat droge beentjes keek en me eigenlijk gewoon vertelde dat ik ermee moest stoppen. Blijkbaar – volgens een dermatoloog genaamd dr. David Johnson over wie ik later om 03:00 's nachts zat te lezen – is de bovenste huidlaag van een pasgeborene, het stratum corneum of zoiets, nog helemaal niet af. Het is flinterdun. Als je ze elke dag wast, strip je al hun natuurlijke vocht weg, net als dat beschermende laagje dat vernix heet.

Twee tot drie keer per week. Dat is het. Dat is de medische consensus, en eerlijk gezegd is dat het grootste cadeau dat de moderne wetenschap aan vermoeide moeders heeft gegeven. Op de andere dagen doe je gewoon wat de Britten "topping and tailing" noemen: je pakt een vochtige washand en veegt de melk uit hun nekplooien en maakt de luierstreek schoon. Ik kocht een enorme stapel superzachte biologisch katoenen babywashandjes speciaal voor dit doel, en mijn leven werd in één klap beter.

De burgeroorlog van de drogisterijmerken

Oké, hier moet ik even spuien, want uitvinden wat je precies op die washand moet spuiten is een nachtmerrie van epische proporties.

Als je het aan een dermatoloog vraagt of een artikel in Ouders van Nu leest, zeggen ze bijna altijd dat je CeraVe baby wash moet kopen. Ze zijn er dol op. Mijn eigen huisarts raadde het aan omdat het dingen bevat die ceramiden en squalaan heten, die blijkbaar de huidbarrière herstellen, en de Nationale Eczeem Vereniging heeft er haar goedkeuring aan gegeven. Dus een tijdje voelde ik me heel zelfgenoegzaam als ik het kocht.

Totdat ik op de duistere kant van opvoedfora op het internet belandde en een enorme analyse las van de Consumentenbond en de Made Safe-organisatie. Mijn god. Ze classificeerden CeraVe, samen met Cetaphil baby wash en Johnson's, letterlijk als hun "Slechtste keuzes".

Waarom? Vanwege geëthoxyleerde ingrediënten. Ik moest dit opzoeken, maar het komt erop neer dat als een ingrediënt eindigt op "-eth" zoals ceteareth, of als er PEG in zit, het productieproces op de een of andere manier 1,4-dioxaan en ethyleenoxide kan creëren. Wat in verband wordt gebracht met kanker. Dus exact hetzelfde flesje dat volgens huidartsen een medisch wonder is, wordt door milieugroeperingen bestempeld als een giftig risico.

Hoe dan ook, het punt is dat niemand het met elkaar eens is en we allemaal maar wat aanrommelen. In blinde paniek heb ik uiteindelijk vier verschillende flessen weggegooid en ben ik overgestapt op een geverifieerd 'clean' merk met een streng keurmerk, omdat ik de mentale gymnastiek gewoon niet meer aankon.

En begin niet eens over minerale olie, laat dat gewoon lekker in het schap staan.

Etiketten lezen met slaapgebrek

Als je een vergrootglas hebt, én de energie om daadwerkelijk de achterkant van een fles te lezen terwijl je peuter probeert wc-papier op te eten, dan zijn er een paar dingen waar je op moet letten. En eerlijk gezegd gaat het vooral om wat je *niet* moet kopen.

Parfum is de grootste boosdoener. De wetgeving staat blijkbaar toe dat bedrijven het woord "parfum" of "fragrance" gebruiken om letterlijk honderden synthetische chemicaliën te verbergen, dus als het ruikt naar een nep-tropische vakantie, zit het waarschijnlijk vol troep. Sulfaten wil je ook vermijden, want die zorgen ervoor dat de zeep superhard schuimt, maar ze strippen de huid ook volledig droog. Hetzelfde geldt voor ftalaten en parabenen, die je hormonen verstoren, en van die dingen die 'quats' worden genoemd.

Quats zijn bizar. Ze worden gebruikt als verzorgend bestanddeel, maar ze zijn niet biologisch afbreekbaar en zijn zeer giftig voor in het water levende organismen. Dus je probeert het perzikenhaartje van je baby te verzorgen en vermoordt per ongeluk een heleboel vissen. Ouderschap is zó stressvol.

In plaats daarvan, tenzij je kind enorm allergisch is voor gluten of haver, is haverextract geweldig voor een droge huid. Coco-betaïne is ook een prima plantaardig alternatief dat reinigt zonder te strippen. Het is gewoon een kwestie van een formule vinden waar je geen diploma scheikunde voor nodig hebt om het te begrijpen.

De oneerlijke haarsituatie

Nu we het toch hebben over giftige troep in flessen: ik las een stuk van de Consumentenbond dat mijn bloed eerlijk gezegd deed koken. Het blijkt dat producten die specifiek op de markt worden gebracht voor zwarte baby's, of ontwikkeld zijn voor kroes- en krullend haar, vaak veel hogere niveaus van giftige ingrediënten bevatten dan in de reguliere schappen.

Het is om boos van te worden dat ouders zich hier zorgen over moeten maken. Ik heb uiteindelijk wat advies gelezen van Surlina Asamoa, een verpleegkundige, en zij gaf aan dat kroes- en krullend haar sowieso fragieler en gevoeliger voor uitdroging is. Haar advies was om diverse haartypes maar één keer per week te wassen om het vocht vast te houden, en gewoon milde antiklit-sprays te gebruiken in plaats van het constant te wassen met shampoo.

De mechanica van een glibberig kind

Laten we het hebben over de fysieke realiteit van badtijd, wat in feite een potje amateurworstelen met een ingevette big is.

Als je niets anders onthoudt van mijn geratel, knoop dan dit in je oren: koop nóóit een fles met een klikdop. BabyGearLab heeft hier een waarschuwing over afgegeven en ze hebben helemaal gelijk. Als je een kronkelende, natte, woedende baby in een plastic badje hebt, móét je te allen tijde één hand stevig op hem of haar houden, zodat ze niet onder water glijden. Als je voor je zeep twee handen nodig hebt om hem open te maken, ben je de sjaak. Alleen pompjes. Altijd een pompje.

Daarnaast, als je baby last krijgt van berg – wat eruitziet als gore, gele, korstige schilfers op hun hoofdhuid; Leo had het zo erg dat hij op een kleine dinosaurus leek – peuter er dan niet aan met je nagels. Ik heb dit één keer gedaan en ik kreeg op mijn kop van de huisarts. Je hoort een speciale, schuimende wasgel en een klein siliconen borsteltje met wat babyolie te gebruiken om het los te maken.

En heel eerlijk? Een 2-in-1 shampoo en wasgel is de enige juiste keuze. Waarom gebruiken we in hemelsnaam aparte producten? Pomp gewoon één keer op een washandje, was ze van top tot teen, en haal ze daar zo snel menselijkerwijs mogelijk uit.

Aankleden na de slachtpartij

De routine na het badderen is mogelijk nóg moeilijker dan het badje zelf, want nu hebben ze het koud, zijn ze diep beledigd, en schreeuwen ze de boel bij elkaar.

Dit is waar je kledingkeuze er zoveel toe doet. Je hebt net al die mentale energie besteed aan het vermijden van synthetische chemicaliën in de zeep, dan wil je die poreuze, pasgewassen huid niet in plastic polyester wikkelen. Mijn absolute redding voor na het bad is het mouwloze rompertje van biologisch katoen van Kianao.

Ik heb er hier zo veel van gekocht. Eerlijk, ze zijn fantastisch. Maya had vroeger van die legendarische poepexplosies vlak na haar badje – echt, je kon de klok erop gelijkzetten, op de minuut af dat ze schoon was – en dit rompertje heeft mijn verstand gered. Het heeft van die envelop-halslijnen, wat betekent dat als het noodlot toeslaat, je het hele ding naar *beneden* over de beentjes kan trekken, in plaats van een met poep besmeurde halslijn over hun pasgewassen haartjes te sleuren.

Het is gemaakt van 95% biologisch katoen en het is ongeverfd, dus ik maakte me nooit zorgen dat gekke chemische kleurstoffen op haar eczeemplekjes zouden wrijven. Het is gewoon echt súper zacht. Bovendien overleeft het met gemak de wasmachine, in tegenstelling tot die goedkope multipack-rompers die na één wasbeurt in bizarre trapeze-vormen veranderen.

Afleiding is alles

Soms moet je ze even laten luchtdrogen zodat ze geen luieruitslag krijgen, wat betekent dat je een naakte, vochtige baby hebt die over de vloer rolt.

Ik legde Leo meestal gewoon op een handdoek onder zijn houten babygym | regenboog speelgym met dierenspeeltjes terwijl ik wanhopig zocht naar een schone luier. Dit ding is geweldig omdat het niet is gemaakt van felgekleurd plastic en het niet knippert en niet 400 keer achter elkaar hetzelfde elektronische liedje afspeelt. Het is gewoon mooi, rustig, duurzaam geproduceerd hout met een paar schattige hangende speeltjes met textuur. Hij staarde dan naar het houten olifantje en probeerde tegen de ringen te slaan, wat me precies vier minuten de tijd gaf om mijn koude koffie te drinken en even adem te halen.

En als ze in die vreselijke doorkomende tandjesfase zitten waarbij ze proberen happen uit de zijkant van het bad te nemen? Geef ze dan iets veiligs om op te kauwen terwijl jij hun haren wast. Wij hadden de siliconen panda-bijtring met bamboe.

Ik zal heel eerlijk zijn: Leo gooide deze specifieke bijtring constant rechtstreeks in de drinkbak van de hond, dus ik heb de helft van mijn leven aan de gootsteen gestaan om dat ding af te wassen. Maar als hij hem eenmaal écht vast had, werkte hij wonderen. Hij is gemaakt van 100% voedselveilige siliconen en is volledig vrij van ftalaten, dus ik raakte niet in paniek als hij er een uur lang agressief op aan het kluiven was. Je kunt hem zelfs eerst even in de koelkast leggen zodat hij koud wordt, wat echt helpt wanneer hun tandvlees super opgezwollen en pijnlijk is.

Doe gewoon je best

Kijk, het internet gaat je toch wel vertellen dat alles wat je doet verkeerd is. Als je de goedkope zeep koopt, stel je ze bloot aan chemicaliën. Als je de dure biologische zeep koopt, ben je een pretentieuze sukkel die geld verspilt.

Je kunt letterlijk niet winnen.

Dus zoek gewoon een pompflesje dat niet naar synthetische aardbeien ruikt, was ze twee keer per week, en wees een beetje lief voor jezelf. Het feit dat je je überhaupt druk maakt over hun stratum corneum betekent dat je een goede ouder bent. Ga nu maar snel je koffie opwarmen in de magnetron.

Als je je routine voor na het badderen wilt upgraden met stoffen die niet al je zorgvuldige etiket-leeswerk tenietdoen, bekijk dan hier onze biologisch katoenen collectie.

De vragen die iedereen 's nachts in paniek googelt

Moet ik na elk badje lotion gebruiken?

Oh mijn god, nee. Tenminste, de arts van het consultatiebureau zei letterlijk: als ze niet zichtbaar droog of schilferig zijn, blijf dan van hun huid af. Hun kleine lichaampjes zijn eerlijk gezegd behoorlijk goed in het reguleren van vocht, als we ons er tenminste niet te veel mee bemoeien. Als ze wel droge plekjes hebben, gebruik dan iets diks zoals een balsem of zalf, in plaats van een waterige pomp-lotion die toch voornamelijk uit alcohol en parfum bestaat.

Wat moet ik doen als ze het water vreselijk vinden?

Maya heeft vier maanden lang het hele badje bij elkaar geschreeuwd. Mijn man kwam er uiteindelijk achter dat ze het gewoon koud had. We begonnen een warm, nat babywashandje direct over haar borst en buikje te leggen terwijl ze in bad zat, en dat veranderde alles. Wat ook helpt: stap samen met ze in het grote bad! Huid-op-huidcontact geeft ze een veel veiliger gevoel dan wegglijden in een plastic teil.

Is het oké om gewoon water en helemaal geen zeep te gebruiken?

Eerlijk? Ja. Voor een pasgeborene is warm water zonder iets erin volkomen prima voor 90% van hun lichaam. Je hebt eigenlijk maar een heel klein drupje wasgel nodig voor de luierstreek en misschien voor onder hun kinnetje, waar de melk zich ophoopt en naar zure kaas begint te ruiken. Je hoeft hun kleine beentjes en ruggetje echt niet helemaal in te zepen.

Hoe was ik het gezichtje van een baby zonder ze te verdrinken?

Giet geen water over hun hoofdje! Doe het gewoon niet. Pak een vochtige, zachte doek – helemáál zonder zeep – en veeg zachtjes vanaf de binnenkant van de oogjes naar buiten, en veeg daarna rondom hun mondje. Dat is letterlijk alles. De zeep hoeft niet eens in de búúrt van hun oogballen te komen.