Lieve vroegere ik: laten we praten over verstopping bij baby's en de paniek

Je zit nu waarschijnlijk op de rand van het bad, starend naar een droge luier onder het felle licht van de badkamer. De afzuigventilator rammelt boven je. Het is drie uur 's nachts, je bent uitgeput en houdt een slapende baby tegen je borst terwijl je probeert te herinneren wanneer hij voor het laatst gepoept heeft. Je bent zelfs een notitieboekje op de wc-bril begonnen om het bij te houden. Je behandelt je eigen badkamer als een medische triagepost, waarbij je de 'output' registreert alsof je weer op de kinderafdeling werkt.

Je bent ervan overtuigd dat je baby last heeft van verstopping. Meestal heb je het mis, maar je ongerustheid is volkomen terecht.

Ik schrijf dit aan je vanuit een toekomst van zes maanden verder. Het notitieboekje is weg. We hebben het overleefd. Maar omdat ik weet dat je op dit moment in een diep zwart gat op het internet wegzakt, moeten we het hebben over wat er daadwerkelijk in dat piepkleine spijsverteringskanaaltje gebeurt. Want je verpleegkundige diploma liet je volledig in de steek op het moment dat ze je je eigen kind in de armen legden.

Kreungeluidjes en andere pasgeboren nachtmerries

Luister, als hij vuurrood aanloopt, zijn knietjes naar zijn borst trekt en klinkt als een kleine houthakker die een auto probeert op te tillen, is hij waarschijnlijk niet verstopt. Ik weet dat het er vreselijk uitziet. Je ziet hem persen en gaat meteen op zoek naar middeltjes tegen babyverstopping voor een baby van 2 weken oud, in de overtuiging dat zijn spijsverteringsstelsel ermee ophoudt.

Mijn kinderarts moest me even laten zitten om 'infantiele dyschezie' uit te leggen. Dat is een chique medische term voor het feit dat baby's gewoon slecht zijn in poepen. Ze hebben zwakke buikspieren. Ze weten nog niet hoe ze hun bekkenbodem moeten ontspannen terwijl ze tegelijkertijd persen. Het is alsof je in een handgeschakelde auto probeert te rijden terwijl je alleen maar hebt gefietst. Ze duwen als het ware tegen een gesloten deur totdat ze ontdekken hoe ze die open moeten maken.

Als de poep er uiteindelijk zacht uitkomt, is het geen verstopping. Dan is het gewoon een leerproces.

We spoelen een paar weken door. Het gekreun gaat door, maar nu neemt de frequentie af. Je bereikt de grens van vier weken en ineens zit hij drie dagen zonder vieze luier. Nu ben je wanhopig op zoek naar middeltjes tegen verstopping voor een baby van 1 maand, en lees je op vreemde forums dat mensen voorstellen om olijfolie op de voetjes te smeren. Doe dat alsjeblieft niet.

Moedermelk is ongelooflijk efficiënt. Soms is er gewoon geen afval meer over om uit te scheiden. Ik heb baby's gezien die een hele week geen ontlasting hadden. Artsen zeggen dat dit normaal is, hoewel ik als moeder toe moet geven dat zeven dagen wachten op een poepluier voelt alsof je een ontploffende granaat vasthoudt.

De uitzondering met het sap waar onze kinderarts het over had

Bij twee maanden veranderen de dingen weer. Dit is het moment waarop de textuur daadwerkelijk wat steviger kan worden, vooral als je bijvoedt met kunstvoeding. Echte verstopping ziet eruit als kleine, droge korreltjes. Net konijnenkeutels. Als je dat ziet, of als je een piepklein spoortje bloed ziet omdat de harde ontlasting een minischeurtje heeft veroorzaakt, dan heb je daadwerkelijk een probleem om op te lossen.

Wanneer je zoekt naar middeltjes tegen verstopping voor je baby van 2 maanden, wordt het medische advies een beetje vreemd. Het wordt er bij ons meedogenloos ingepeperd hoe slecht sap is voor baby's. Geen sap vóór hun eerste jaar. Suikerpieken, lege calorieën, tandbederf.

Maar dan zit je in de spreekkamer en zegt de dokter terloops dat je hem zo'n 30 milliliter pruimensap moet geven. Het voelt als een valstrik.

Blijkbaar is dit de enige medische uitzondering op de regel. Pruimen-, peren- en appelsap bevatten sorbitol. Het schijnt een suikeralcohol te zijn die de baby niet goed kan verteren, dus blijft het in de dikke darm zitten en trekt het water aan uit het omliggende weefsel, wat de ontlasting zachter maakt. Ik ben verpleegkundige, geen maag-darm-leverarts, maar dat is de theorie in een notendop. Gewoon een klein slokje. Het werkt, maar het ruikt verschrikkelijk.

Waarom de thermometertruc een vreselijk idee is

Ik moet het even hebben over rectale stimulatie, want iemand in je moedergroep gaat het voorstellen en ik wil dat je ze volledig negeert.

Het advies gaat als volgt. Je pakt een rectale thermometer, smeert er wat vaseline op en brengt hem een klein stukje in om de sluitspier te stimuleren. De/ theorie is dat het een reflex opwekt en ze helpt om te poepen. Ik heb duizenden van dit soort gevallen op de spoedeisende hulp gezien, waarbij ouders dit thuis probeerden omdat ze wanhopig waren.

Doe het niet. Ik heb zo'n hekel aan dit trucje. Allereerst is het weefsel daar beneden dunner dan vloeipapier. Eén verkeerde beweging van een spartelende baby en je veroorzaakt een scheurtje. Dat doet pijn, waardoor de baby zijn ontlasting nog meer ophoudt omdat hij poepen met pijn associeert, en dat maakt de verstopping alleen maar oneindig veel erger.

Ten tweede, als je het vaak genoeg doet, verliezen ze het vermogen om zelf te poepen. Ze gaan wachten op de mechanische stimulatie. Je wilt echt niet de ouder zijn die het komende half jaar handmatig de stoelgang van je kind moet opwekken. Masseer gewoon hun buikje en laat de natuur zijn gang gaan.

Nu we het er toch over hebben: het geven van gewoon water aan een pasgeborene is ook een absolute afrader. Het verstoort hun natriumspiegel en kan toevallen veroorzaken, dus streep dat ook meteen maar van je lijstje.

Wanneer vast voedsel alles verpest

Je denkt dat je het helemaal onder de knie hebt, en dan breek je de grens van zes maanden aan. Je begint hem havermout en gepureerde bananen te geven. Je maakt foto's. Het is ontzettend schattig.

En dan begint het cement uit te harden.

De overstap naar vaste voeding is een enorme klap voor hun systeem. Tot een derde van de baby's raakt verstopt wanneer je start met eten. Je zult wanhopig op zoek gaan naar middeltjes tegen verstopping voor je baby van 6 maanden oud, want bananen en rijstebloem zijn in feite als voegmiddel in het darmpje van een baby. Je stopt overigens niet met het geven van vast voedsel, je moet gewoon je strategie aanpassen.

Wij leefden eigenlijk een maand lang op fruit en groenten met een 'P'. Peren, perziken, pruimen en peultjes. Je mixt het door alles heen. Het wordt een soort voedselroulette, waarbij je probeert de stoppende voeding in balans te brengen met de laxerende voeding om ook maar één normale poepluier te krijgen.

Als je op zoek bent naar kleding die deze chaotische fase kan overleven, neem dan even pauze en bekijk de babykledingcollectie van Kianao, want je gaat ontzettend veel outfits verpesten.

Wat je écht moet kopen

Wanneer de dam eindelijk doorbreekt - en dat zal gebeuren - is het meestal een catastrofale gebeurtenis. Het gebeurt ongetwijfeld in het autostoeltje of nét nadat je hem iets wits hebt aangetrokken.

Daarom is mijn absolute favoriete kledingstuk dat we in huis hebben de Baby Romper van Biologisch Katoen. Het maakt me niet zoveel uit of het schattige pofmouwtjes heeft of wat dan ook. Waar het mij om gaat, zijn de envelophals-schouders. Wanneer je een gigantische 'code bruin' situatie hebt, waarbij de grenzen van de luier zijn overschreden en het helemaal tot halverwege de rug zit, kun je dat kledingstuk niet over het hoofdje van je baby trekken. Dan zit het in zijn haar. Je rekt de halsopening gewoon wijd uit en trekt het hele rompertje naar beneden toe uit. Het is een briljant ontwerp dat ik enorm waardeer als ik te maken heb met de nasleep van pruimensap.

Wanneer hij er actief mee worstelt en ligt te kreunen, is de beste niet-ingrijpende methode om hem op zijn buikje te leggen (tummy time). De druk op zijn buikje helpt om het gas eruit te drukken. Hij heeft een hekel aan op zijn buik liggen, dus leg ik de Zachte Baby Bouwblokken Set op de grond voor hem. Het zijn zachte rubberen blokken in gedempte kleuren. Hij kan ze natuurlijk nog niet stapelen. Hij kauwt voornamelijk wat agressief op het zachte rubber of staart naar de dierensymbolen, maar het leidt hem lang genoeg af om op zijn buik te blijven liggen en een monumentale hoeveelheid gas te laten ontsnappen.

Soms denk je dat hij verstopt zit omdat hij prikkelbaar is, op zijn handjes kauwt en 's nachts wakker wordt. En dan besef je dat hij gewoon tandjes krijgt. De symptomen overlappen zo erg, dat ik inmiddels overal gewoon doorkomende tandjes de schuld van geef. Ik kocht de Panda Bijtring omdat hij schattig was en plat genoeg voor hem om vast te houden. Het is een prima ding. Hij kan in de vaatwasser, wat tegenwoordig mijn enige echte voorwaarde is voor babyspullen. Het lost geen spijsverteringsproblemen op, maar het voorkomt dat hij in mijn sleutelbeen bijt als ik hem vasthoud.

Luister naar je toekomstige zelf. Leg die telefoon weg. Stop met het tellen van de uren sinds de laatste poepluier. Met hem gaat het prima. Je doet het super. Doe gewoon de fietsbewegingen met zijn beentjes, wrijf zachtjes met de klok mee over zijn buikje, en probeer wat te slapen voordat de zon opkomt.

Voordat je opnieuw in een internet-rabbit hole duikt en jezelf ervan overtuigt dat je naar de apotheek moet, shop gewoon wat zachte baby essentials die je leven écht makkelijker maken, en wacht het rustig af.

Vragen die je waarschijnlijk nu aan het googelen bent

Hoelang is té lang zonder poepen?
Mijn kinderarts vertelde me dat een baby die borstvoeding krijgt, wel zeven tot tien dagen zonder ontlasting kan. Tien dagen! Het klinkt als een medisch noodgeval, maar als hun buikje zacht is en ze normaal eten, is het blijkbaar helemaal in orde. Krijgen ze kunstvoeding, dan zouden ze iets vaker moeten poepen, misschien om de paar dagen. Maar als het buikje hard en opgezet wordt, of als ze beginnen over te geven, is dat het moment om serieus de dokterspost te bellen.

Hoe ziet normale babypoep er eigenlijk uit?
Voordat je met vast voedsel begint, hoort het eruit te zien als Dijon-mosterd gemengd met hüttenkäse. Ik weet dat je vanaf nu geen mosterd meer lust, sorry daarvoor. Als het op pindakaas lijkt, is dat ook prima. Wat je liever niet wilt zien, is ontlasting die eruitziet als harde steentjes of konijnenkeutels.

Zijn fietsbewegingen met de beentjes écht nuttig?
Ja, voornamelijk omdat het de darmen handmatig licht samendrukt en helpt om vastzittend gas in beweging te krijgen. Je legt ze gewoon op hun rug en maakt zachtjes fietsende bewegingen met hun beentjes richting hun buikje. Het is geen wondermiddel, maar het resulteert meestal in een paar harde scheetjes waardoor de baby zich veel beter voelt.

Kan ik gewoon een glycerine zetpil gebruiken?
Alleen als je dokter je dat vertelt. Ik weet dat ze zonder recept te koop zijn, maar je wilt daar liever niks inbrengen tenzij een medische professional de baby eerst heeft onderzocht. In de helft van de gevallen is de baby niet eens verstopt, dus door ze een laxeermiddel op te dringen, veroorzaak je alleen maar onnodige en pijnlijke krampen.

Waarom loopt mijn baby paars aan tijdens het poepen?
Omdat ze dramatisch zijn, joh. Ze persen met alles wat ze in zich hebben, houden hun adem in en spannen hun gezichtsspieren aan in plaats van hun buikspieren. Het is doodeng om te zien, maar zolang ze snel bijkomen en de ontlasting zacht is, hoort het gewoon bij het leerproces.