Ik zat op de vloer van mijn woonkamer met een föhn gericht op een rieten mand, zwetend door mijn post-partum legging. Mijn zoon was drie weken oud. Ik was al twee uur bezig om hem in een pose te leggen die ik op Pinterest had gezien, in de hoop zo'n sereen, vlekkeloos pasgeboren moment vast te leggen. In plaats daarvan spuugde hij melk over een handgebreid sierkussen en begon hij te krijsen alsof ik zijn voorouders had beledigd.
Voordat ik een kind had, dacht ik dat newbornfotografie alleen maar draaide om het vinden van goed natuurlijk licht. Je koopt een mooie camera, wacht tot ze slapen en legt een herinnering vast. Ik ging er vanuit dat mijn ervaring net zo vredig zou zijn.
De realiteit is een stuk plakkeriger. Om schattige babyfoto's te krijgen, heb je het soort strategische planning nodig dat normaal gesproken is gereserveerd voor militaire evacuaties.
We zien allemaal het mediacircus. Terwijl je om 3 uur 's nachts tijdens het voeden door je telefoon scrollt, zie je krantenkoppen waarin Gisele Bündchen intieme familiemomenten deelt in zeldzame foto's van na de bevalling. Ze zien er altijd zo moeiteloos uit. Het licht is prachtig goudkleurig. De baby lacht in zijn slaap. De moeder ziet eruit alsof ze daadwerkelijk tijd had om haar haar te wassen. Het zet een bizarre standaard voor de rest van ons, die gewoon proberen een klein mensje in leven te houden.
Luister, ik heb jaren als kinderverpleegkundige gewerkt voordat ik thuisblijfmoeder werd. Ik heb duizenden van dit soort in paniek geraakte ouders de spoedeisende hulp op zien komen, omdat ze iets stoms hadden geprobeerd dat ze op het internet hadden gezien. We moeten praten over wat er zich écht achter de camera afspeelt.
Vouw je baby alsjeblieft niet op als een krakeling
Hier zou ik uren over door kunnen gaan. De newbornfotografie-industrie is volledig ongereguleerd. Letterlijk iedereen die een spiegelreflexcamera bij de MediaMarkt heeft gekocht, kan een website beginnen en zichzelf een expert noemen. Ze kopen een hoop synthetische rekwisieten via Amazon en ineens hebben ze een zes dagen oude baby in hun handen.
Er is een virale fototrend die de 'kikkerpose' (froggy pose) wordt genoemd. Je hebt hem vast wel gezien. De baby zit rechtop, rustend met dat kleine kinnetje op de handjes, en ziet eruit als een kleine filosoof.
Mijn kinderarts mompelde ooit iets over de ontwikkeling van de nekwervels, maar eerlijk gezegd is het gewoon gezond verstand. Het nekje van een baby is eigenlijk gewoon natte spaghetti. Ze kunnen het gewicht van hun eigen hoofdje niet dragen. Deze pose op een natuurlijke manier aannemen is anatomisch onmogelijk en levensgevaarlijk.
Professionele fotografen bereiken dit door middel van een samengestelde foto. Ze maken één foto waarbij de hand van een ouder de polsjes van de baby vasthoudt. Daarna maken ze een andere foto waarbij de hand van een ouder het hoofdje ondersteunt. Vervolgens voegen ze deze samen in Photoshop. Als een fotograaf ooit probeert je baby zonder handmatige ondersteuning in deze pose te balanceren, pak je je kind en ga je weg.
Je woonkamer behandelen als een spoedeisende hulp
Als je iemand inhuurt om naar je huis te komen voor een babyshoot, moet je diegene interviewen alsof ze solliciteren voor de rol van chirurg. Vraag naar hun DKTP-vaccinatie. Als ze twijfelen of ze wel up-to-date zijn met hun kinkhoest-booster, wijs ze dan de deur. Het is het risico echt niet waard.
Als je met baby's omgaat, controleer je constant hun vitale functies, of je je daar nu van bewust bent of niet. Als iemand je kind strak inbakert voor een foto, blijf dan goed naar die vingertjes en teentjes kijken.
Als die ledematen een beetje paars of blauw beginnen te zien, is hun bloedsomloop belemmerd. Fotografen pakken ze graag warm in om ze in slaap te houden, maar baby's raken snel oververhit. Als hun gezichtje rood aanloopt of hun huid klam aanvoelt, kleed ze dan onmiddellijk uit.
Ze zeggen dat 10 uur 's ochtends het magische uurtje is voor natuurlijk licht, maar tijd is toch al een illusie als je net bent bevallen.
Wat ze eigenlijk aan moeten hebben
Voor de eerste foto's van mijn zoon kocht ik zo'n belachelijk, stijf linnen pakje met houten knoopjes dat meer kostte dan mijn wekelijkse boodschappen. Ik trok het hem aan, en hij veranderde direct in een stijve plank van woede. Hij haatte het.
Uiteindelijk heb ik hem omgekleed in het Biologisch Katoenen Baby Rompertje dat we in de lade hadden liggen. Eerlijk gezegd is dit mijn favoriete Kianao-item dat we bezitten. Het heeft precies genoeg stretch, waardoor ik niet het gevoel had dat ik zijn schouder uit de kom moest trekken om het aan te krijgen.
Door de platte naden krijgt hij niet van die boze rode afdrukken in zijn huid. Bovendien ziet ongekleurd biologisch katoen er op camera gewoon veel beter uit dan zo'n drukke, grafische print. Het zorgt ervoor dat de foto om de baby draait, niet om het merk.
Als je een lifestyle-shoot thuis plant, houd de kleding dan simpel en ademend. Ze gaan er toch wel in poepen.
Als je even pauze nodig hebt van het plannen van de perfecte esthetiek, kun je altijd even rondkijken in de collectie biologische babykleding om dingen te vinden die ze niet haten om te dragen.
Dat tijdsbestek waar ze het steeds over hebben
Mensen zullen je vertellen dat het gouden moment voor die slaperige, opgerolde foto's tussen de 5 en 14 dagen oud is. Dat is het moment waarop ze nog die baarmoeder-achtige houding hebben en door een orkaan heen slapen.
Natuurlijk is dat technisch gezien waar. Maar dag vijf is ook het moment waarop je melkproductie misschien net op gang komt, je hormonen alle kanten op vliegen en je in een netbroekje zit te bloeden. Als je je op dat moment echt niet kunt voorstellen dat er een vreemde met een camera in je huis staat, laat het dan lekker zitten.
Een foto van je zes weken oude baby die je met grote ogen aankijkt, is minstens net zo mooi als een foto van hem als zes dagen oude baby, slapend in een emmer.
Dingen op de achtergrond proppen
Fotografen zijn dol op rekwisieten. Ik haat de meeste ervan. Een pasgeboren baby in een oude, roestige bolderkar leggen ziet er op Instagram misschien rustiek uit, maar voor een verpleegkundige lijkt het gewoon op een risico voor tetanus.
Als je wat textuur in je foto's wilt, gebruik dan gewoon wat je al in huis hebt. Wij legden mijn zoon op het Chakra Bamboebabydekentje. Het is een prima deken. De bamboe is lekker zacht en de kakikleur fotografeert prachtig zonder de witbalans van je camera in de war te schoppen. Je kunt ze erin wikkelen om die wapperende armpjes een beetje in toom te houden, zodat ze er niet uitzien alsof ze uit een vliegtuig vallen.
Voor wat kleur hebben we de Zachte Baby Bouwblokken Set op de achtergrond gestrooid. Ze zijn wel oké. De macaronkleuren zien er leuk uit op de foto om te bewijzen dat je esthetisch verantwoord, educatief speelgoed koopt. Maar laten we eerlijk zijn, een baby van twee weken oud is eigenlijk gewoon een warme aardappel. Ze gaan voorlopig nog geen blokken stapelen. Het is puur als decoratie.
Het zelf doen zonder gek te worden
Luister, als je besluit deze foto's zelf te maken, temper dan je verwachtingen.
Doe gewoon je plafondlampen uit, schuif de wieg bij een raam en voed de baby vlak voordat je begint met fotograferen, want een hongerige pasgeborene is een onwillig model. Zet een white noise-apparaat aan. Houd de kamer belachelijk warm, zo'n 26 graden.
Maak hun luier een uurtje losser voordat je de foto's gaat maken, zodat je niet die charmante elastiekafdrukken rond hun middel vastlegt. Fotografeer van bovenaf, niet in hun neusgaten.
En als ze de hele tijd huilen, leg dan gewoon die camera weg. Je zult het komende jaar sowieso nog tienduizend foto's van dit kind op je telefoon maken. De rommelige, wazige foto's waarop ze melk op hun kin hebben, zijn meestal de foto's die je uiteindelijk toch inlijst.
Voordat je een fotograaf boekt die misschien probeert je baby op te vouwen als een origami-zwaan, scoor eerst wat kleding die ze écht tolereren in de biologische shop van Kianao.
Vragen die ik hier vaak over krijg
Wanneer is nou écht de beste tijd om newbornfoto's te maken?
Iedereen zegt in de eerste twee weken, en medisch gezien slapen ze dan inderdaad vaster. Maar eerlijk, ik maakte de leukste foto's van mijn zoon toen hij twee maanden oud was en eindelijk niet meer op een chagrijnige oude man leek. Doe het wanneer je je weer mens genoeg voelt om een echte broek aan te trekken.
Is het veilig om te flitsen bij een baby?
Mijn kinderarts zei dat standaard cameraflitsers hun netvlies niet permanent zullen beschadigen, maar ze schrikken er zeker wel van. Het is gewoon irritant voor het kind. Houd het bij natuurlijk licht van een raam. Dat zorgt er sowieso voor dat hun huid er minder vlekkerig uitziet.
Hoe houd ik mijn baby wakker voor lifestyle-foto's?
Niet. Je kunt het schema van een pasgeborene echt niet dwingen. Als ze slapen, maak je slaapfoto's. Als ze toevallig wakker worden en naar de plafondventilator staren, leg je dat vast. Proberen het slaapritme van een baby te manipuleren voor een camera eindigt meestal gewoon in een huilbui voor iedereen.
Wat moet ik dragen voor familiefoto's met mijn pasgeboren baby?
Alles wat past en waar spuug niet makkelijk op te zien is. Ik probeerde een donkere zijden top te dragen en had daar meteen spijt van toen hij een boertje liet op mijn schouder. Blijf bij getextureerde, neutrale tinten zoals grove breisels of zacht katoen. Het verbergt een heleboel zondes en werpt geen rare schaduwen op het gezichtje van de baby.
Moet ik betalen voor een professional of het zelf doen?
Als je het budget hebt en wilt dat iemand anders de chaos in goede banen leidt, huur dan een professional in die over de juiste veiligheidscertificaten beschikt. Maar als je alleen al uitslag krijgt van het idee van vreemden in je huis, is je smartphonecamera echt meer dan prima. Veeg alleen eerst even die vette vingerafdrukken van de lens.
Delen:
De absurde realiteit van een pauwenkuiken opvoeden met peuters
De waarheid over babykussens (en waarom je er echt geen nodig hebt)