Waarom de vriezertruc bij doorkomende tandjes een ramp is (en siliconen dé oplossing)

Om 3:14 uur 's nachts stond ik voor de open koelkast in een T-shirt waar ik twaalf uur eerder koffie op had gemorst. In mijn armen had ik mijn oudste zoon, Tucker, die de boel bij elkaar schreeuwde. Hij was een maand of vijf oud, kwijlde als een sint-bernard en zijn tandvlees zag eruit als een kleine, rode, boze bergketen. In een wanhopige bui griste ik achter uit de vriezer zo'n met vloeistof gevulde plastic bijtring (die ik nog op mijn babyshower had gekregen), stopte hem in zijn mond en verwachtte op magische wijze een onmiddellijke stilte.

In plaats daarvan begon hij nog harder te krijsen. Toen ik de ring wilde weghalen, bleef deze aan zijn onderlip plakken—zoals dat jochie met zijn tong aan de lantaarnpaal in de film *A Christmas Story*. Jongens, ik raakte in paniek. Ik moest warm water uit de kraan gebruiken om de ring los te weken. Hij hield er een klein, rood vrieswondje op zijn gezicht aan over en ik voelde me de allerslechtste moeder in de geschiedenis van de mensheid (of in ieder geval van Texas).

Ik zal maar meteen eerlijk met jullie zijn: veel van het advies dat we krijgen over doorkomende tandjes is absolute onzin. We snakken zo wanhopig naar slaap dat we alles proberen om het huilen te stoppen, maar die nacht heb ik mijn lesje wel geleerd. Toen ik ons uiteindelijk naar onze huisarts, dr. Evans, had gesleept, wierp zij één blik op Tuckers lip en zuchtte. Ze legde uit dat het invriezen van bijtringen eigenlijk een fantastische manier is om je baby bevriezingsverschijnselen te bezorgen en het kwetsbare tandvlees te beschadigen.

Waarom de koelkast je beste vriend is (en de vriezer je vijand)

Ik ben opgegroeid met het idee dat je zowat álles in de vriezer kunt gooien. Een nat washandje, plastic bijtringen, een wafel... Maar dr. Evans legde het me zo uit: het mondje van een baby kan die temperaturen onder nul simpelweg niet aan. Bovendien vertraagt extreme kou juist de genezing van dat ontstoken tandvlees in plaats van het te verlichten. Daar komt nog bij dat die goedkope plastic ringen steenhard worden als ze stijfbevroren zijn. Dat schiet zijn doel volledig voorbij, want een baby heeft juist iets nodig dat een beetje meegeeft om de druk in zijn kaak te verlichten.

Als je er gewoon een gewoonte van maakt om de bijtring zo'n twintig minuutjes in de normale koelkast te leggen, in plaats van hem te transformeren tot een bevroren massavernietigingswapen, krijgt je kleintje de broodnodige verkoeling zónder dat jullie met spoed naar de huisartsenpost hoeven.

En over wapens gesproken, laten we het eens hebben over waar die bijtringen eigenlijk van gemaakt zijn. Na het Grote Vriezer Incident van 2019 heb ik elk met vloeistof gevuld plastic ding in huis weggespoeld of weggegooid. Ik was doodsbang voor wat er aan de binnenkant rondzwom. En eerlijk gezegd: toen Tucker ooit op de helft van zijn kauwsessie was, scheurde zo'n naad open en lekte er kleverige blauwe derrie over het hele tapijt. Ik besloot toen en daar dat ik niets meer in de mond van mijn kind zou stoppen waarvan ik de ingrediënten niet kon uitspreken. Zo rolde ik in de wereld van pure siliconen.

De magie van voedselveilige siliconen ontdekken

Toen ik bewust veiligere babyspullen ging kopen, raadde een vriendin me aan om eens bij Kianao te kijken. Ik weet nog dat ik naar de verpakking van mijn eerste bestelling keek en de term beißring silikon zag staan. Ik dacht oprecht dat het een of andere chique Europese medische term was, tot ik me realiseerde dat het gewoon de Duitse vertaling is voor een siliconen bijtring. Maar hoe je het ook noemt, de overstap naar een 100% voedselveilige siliconen bijtring heeft mijn leven veranderd.

Siliconen zijn geen plastic. Voor zover ik het begrijp, wordt het gemaakt van zand of silica of iets natuurlijks in die richting. Maar het belangrijkste is dat het geen BPA, ftalaten of van die vage chemische weekmakers bevat die goedkoop speelgoed zacht maken. Het voelt van nature rubberachtig aan, en dat is precies wat een baby nodig heeft als er een tandje probeert door te komen.

En het allermooiste? Bacteriën hebben er een hekel aan. Het materiaal heeft geen poriën, dus schimmels kunnen er niet in groeien zoals bij die badspeeltjes met zo'n spuitgaatje erin (die me trouwens nog steeds nachtmerries bezorgen). En, omdat ik stiekem best zuinig ben, vind ik het geweldig dat een goede siliconen bijtring alle drie mijn kinderen meegaat zonder te slijten of vies te worden. Dat rechtvaardigt makkelijk die twintig euro voor één goed exemplaar, in plaats van elke maand vijf euro uit te geven aan een stukje plastic.

Oh, en die barnstenen kettingen voor doorkomende tandjes? Ze werken niet én ze zijn een verstikkingsgevaar. Bespaar jezelf dus de moeite en je geld.

Het grote 'schoonmaken met spuug'-debat

Hier is waar ik het helaas niet eens ben met mijn eigen moeder, de schat. Wanneer ik een speeltje of bijtring op een parkeerplaats of op de vloer van de supermarkt laat vallen, is de eerste reactie van mijn moeder altijd: "Stop het gewoon even in je eigen mond om het schoon te maken voordat je het aan hem teruggeeft!"

Ik deed dit vroeger ook hoor. Ik dacht dat het goed was voor hun immuunsysteem. Totdat mijn tandarts me vertelde dat het aflikken van de bijtring van je baby letterlijk de snelste manier is om de specifieke bacteriën die gaatjes veroorzaken vanuit jouw volwassen mond over te brengen naar die hagelnieuwe, maagdelijke babymond. Blijkbaar worden baby's niet geboren met de bacterie die tandbederf veroorzaakt—die krijgen ze van ons. Wanneer we een speentje of bijtring "schoonmaken" met ons eigen speeksel, zadelen we ze in feite op met een mond vol vullingen tegen de tijd dat ze naar de kleuterschool gaan.

Dus, niet meer aan de bijtring likken! Dit is nog zo'n reden waarom ik gigantisch pro-siliconen ben. Als de baby hem in het park in het zand gooit, neem ik hem gewoon mee naar huis en gooi ik hem vijf minuten in een pan met kokend water. Of ik leg hem gewoon bovenin de vaatwasser naast mijn koffiemokken. Probeer dat maar eens met een plastic ring, en je eindigt met een gesmolten plas giftig slib op het verwarmingselement van je vaatwasser.

Bekijk de collectie van Kianao met veilige, makkelijk schoon te maken producten voor voeding en doorkomende tandjes, als je net zo klaar bent met alles met de hand afwassen als ik.

Wat ik écht koop (en wat gewoon 'mwah' is)

Je kunt helemaal losgaan met het kopen van bijtspeeltjes. Voor Tucker had ik een hele mand vol, en de meeste waren compleet nutteloos. Tegen de tijd dat mijn derde eraan kwam, had ik er precies twee die we oprecht gebruikten.

• De Heilige Graal: De 100% siliconen dierenbijtringen van Kianao. Dit zijn mijn absolute favorieten omdat er nul barstjes, spleetjes of verborgen gaatjes in zitten. Het is gewoon één massief stuk voedselveilige siliconen. De vorm is perfect, zodat mijn jongste hem goed in het midden kon vastpakken zonder hem elke vier seconden te laten vallen. De kleine nopjes met textuur op de oortjes van de dieren waren het enige dat hielp toen zijn kiezen doorkwamen. Ik heb er drie van gekocht: één voor in de auto, één voor in bed en één voor in de luiertas.
• De "Esthetische maar Irritante": Ik heb ook eens zo'n prachtige bijtring van siliconen en hout gekocht. Begrijp me niet verkeerd, het ziet er fantastisch uit op babykamerfoto's en baby's houden echt van het contrast tussen het harde hout en de zachte siliconen. Maar ik heb een veel te groot slaaptekort voor gemengde materialen. Je kunt hout niet uitkoken. Je kunt hout niet in de vaatwasser doen. Als je het in de gootsteen laat weken omdat je het was vergeten (zoals ik), zwelt het hout op, barst het, en kun je het weggooien omdat het in hun mondje zou kunnen gaan splinteren. Als je beter bent in de afwas bijhouden dan ik, ga er dan voor. Maar als je al omkomt in de was, houd het dan lekker bij massieve siliconen.

De wetenschap achter de kaakspieren (die ik nauwelijks begrijp)

Ik dacht altijd dat bijtringen letterlijk alleen maar dienden om de pijn te verzachten, maar dr. Evans gaf me een hele speech over de ontwikkeling van de mondmotoriek, wat me echt van mijn sokken blies. Het blijkt dus dat wanneer een baby op een stevige siliconen ring kauwt, hij of zij écht de spieren van de kaak, lippen en tong aan het trainen is.

Ze zei dat al dat agressieve geknabbel helpt om de kokhalsreflex van de baby verder naar achteren in hun mond te verplaatsen, zodat ze niet meteen stikken in een stukje avocado wanneer je eindelijk begint met vast voedsel. Bovendien helpt het de spieren ontwikkelen die ze nodig hebben om te beginnen met brabbelen en uiteindelijk met praten. Ik ben er vrij zeker van dat ze iets zei over "tonglateralisatie", maar heel eerlijk: ik was allang blij dat dat half uurtje waarin mijn kind op een siliconen ster kauwde, technisch gezien hartstikke educatief was en niet zomaar een afleiding.

De 'antibacteriële' oplichting die je moet vermijden

Voordat ik dit afrond, moet ik nog even stoom afblazen over iets wat ik vorige maand in een grote babywinkel zag. Ik bekeek wat bijtringen voor een babyshowercadeau en zag dat een heleboel ervan adverteerden met "antibacteriële zilvertechnologie". En daar durven ze dan gerust tien euro extra voor te vragen.

Trap hier niet in. Ik ben in een konijnenhol van onderzoeken van milieu-instanties gedoken, en ze zeggen allemaal hetzelfde: het toevoegen van chemische antibacteriële middelen aan babyproducten is onnodig en draagt waarschijnlijk zelfs bij aan het ontstaan van antibiotica-resistente superbacteriën. Pure, voedselveilige siliconen hebben geen chemische coatings nodig om veilig te zijn. Ze houden van nature geen bacteriën vast. Was dat ding gewoon af met normaal afwasmiddel en warm water. Je hebt helemaal geen zilverionen nodig in het mondje van je baby, je hebt gewoon een werkende gootsteen nodig.

Doorkomende tandjes betekent simpelweg overleven. Dat is het gewoon. Je zult moe zijn, je baby zal bloedchagrijnig zijn, en er zal meer kwijl aan te pas komen dan je ooit voor mogelijk hield bij een menselijk lichaam. Maar als je de juiste hulpmiddelen in huis hebt, maakt dat alles net iets minder ellendig.

Bemachtig een veilige, massief siliconen bijtring van Kianao voordat de kiesjes doorkomen. Geloof me maar.

Mijn Rommelige Tandjes-FAQ

Mag een siliconen bijtring in de vriezer als er geen vloeistof in zit?

Nee, echt waar, stop met alles maar proberen in te vriezen! Zelfs pure siliconen worden gevaarlijk koud in de vriezer en kunnen aan hun natte lipjes blijven plakken of het tandvlees bevriezen. Leg hem gewoon in de normale koelkast. Daar wordt hij meer dan koud genoeg om te verzachten, zónder vrieswonden te veroorzaken.

Hoe vaak moet ik deze dingen écht steriliseren?

Luister, bij mijn eerste kind kookte ik zijn bijtring elke avond braaf uit. Bij mijn derde kind draait hij misschien één keer per week mee in de vaatwasser, en de rest van de tijd was ik hem gewoon af met warm water en een beetje afwasmiddel in de gootsteen. Tenzij je kind spruw heeft of ziek is geweest, is gewoon dagelijks wassen met water en zeep helemaal prima. Zorg er wel voor dat je hem heel goed afspoelt, zodat ze geen zeepsop proeven.

Wanneer moet ik een siliconen bijtring weggooien?

Siliconen zijn ontzettend duurzaam, maar zodra die kleine, scherpe vampiertandjes doorkomen, kunnen baby's er soms flinke stukken afbijten. Ik trek om de paar weken altijd stevig aan de bijtringen van mijn kinderen om te controleren op scheurtjes of zwakke plekken. Zodra je ook maar één barstje ziet of een stukje dat lijkt los te laten, gooi hem dan direct in de prullenbak. Het risico op verstikking is het gewoon niet waard.

Mijn baby kokhalst van de bijtring, is dat normaal?

Ja, en het ziet er doodeng uit, maar het is serieus onderdeel van het proces waarin ze leren waar de achterkant van hun mond is! Mijn middelste kind duwde de poot van haar siliconen giraf zo ver naar achteren dat ik dacht dat ze moest overgeven. Maar onze arts zei dat, zolang de bijtring groot genoeg is en ze hem onmogelijk in zijn geheel kan inslikken, dat kokhalzen juist helpt om haar mond minder gevoelig te maken voor wanneer ze later echt vast voedsel gaat eten.

Is het oké als ze hem de hele dag gebruiken?

Ik laat de mijne zo veel kauwen als ze willen zolang ze wakker zijn en op de grond spelen, maar ik neem het absoluut weg zodra ze in slaap vallen. Zelfs veilig speelgoed hoort niet thuis in het bedje van een slapende baby. Zodra ze in dromenland zijn, trek je de bijtring uit hun knuistjes en ga je lekker een kop koffie drinken (terwijl hij nog warm is!).