Lieve vroegere ik: laat dat Shrek-babykostuum alsjeblieft hangen

Lieve Priya van precies zes maanden geleden. Je staat momenteel op de seizoensafdeling van de HEMA. Je hebt al drie dagen niet geslapen. Je hebt een uiterst ontvlambaar polyester groen ogrekostuum vast en bent woest aan het googelen of baby's naar DreamWorks-films uit begin jaren 2000 mogen kijken. Je winkelwagentje ligt vol met vreselijke, door slaapgebrek gedreven beslissingen. Luister alsjeblieft naar me.

Ik weet precies wat je probeert te doen. Je wilt hem verkleden als een van die ogre-drielingen: Farkle, Fergus of Felicia. Je wilt een schattige foto voor Instagram maken om aan je millennial-vrienden te bewijzen dat je nog steeds een eigen persoonlijkheid hebt. Je denkt dat je de film aanzet, dat hij rustig naar de tv gaat staren, en dat jij voor het eerst sinds de bevalling een warme kop chai kunt drinken.

Leg het kostuum terug. Loop de winkel uit. Ga naar huis en doe een dutje. Je leeft in een illusie.

Ik schrijf dit omdat ik het zelf heb meegemaakt. Je moet begrijpen dat het volslagen onzin is om popcultuur uit de jaren '90 en 2000 op te dringen aan een mini-mensje dat z'n eigen hoofd nog niet eens rechtop kan houden. Het is alsof je de triage in een ziekenhuis probeert uit te leggen aan een golden retriever. Het boeit ze simpelweg niet, en uiteindelijk zit je toch onder de spuug.

De nostalgische illusie van vroege millennium-animatie

Luister. In jouw herinnering is deze film een grappig, eigenzinnig sprookje. Dat dacht ik ook. Totdat ik hem daadwerkelijk opzette terwijl ik een jengelende baby van vier maanden vasthield, in de hoop dat het me precies twintig minuten zou opleveren om de was op te vouwen.

Het is totaal ongeschikt voor een baby.

De arts gaf me zo'n blik toen ik terloops vertelde dat we een gezellige filmavond hadden geprobeerd. Je kent die blik wel. Zo'n blik waaruit blijkt dat ze mijn levenskeuzes in twijfel trekt. Ze vertelde me dat schermtijd voor een kind onder de 18 maanden eigenlijk vragen is om een slaapregressie. Ik geloof dat ze nog iets mompelde over hoe de snelle beeldwisselingen en harde geluiden kortsluiting veroorzaken in hun ontwikkelende frontale kwab, maar ik was te moe om de exacte wetenschap erachter te volgen. De kern van het verhaal was in elk geval dat hun hersentjes een gigantische pratende ezel en een vuurspuwende draak gewoon nog niet kunnen verwerken.

En het gaat niet alleen om de richtlijnen voor schermtijd. De film is luid. Het is donker. Het tempo is chaotisch. Ik zag mijn lieve kleine mannetje in krap vier minuten veranderen van vaag geïnteresseerd naar compleet overprikkeld. Zijn ogen werden groot, zijn ademhaling oppervlakkig, en toen begon het drama. Het was alsof je een eerstejaars coassistent ziet beseffen dat hij tijdens volle maan alleen op de afdeling staat.

En dan nog de humor voor volwassenen. Je was die grapjes over Lord Farquaad helemaal vergeten. Natuurlijk snapt een baby die toespelingen niet, maar jij zit daar wel jezelf af te vragen waarom je in vredesnaam dacht dat dit een kinderfilm was.

En begin me al helemaal niet over de vervolgfilms, die zijn echt niet om aan te zien.

Als je wanhopig zoekt naar een manier om hem te vermaken terwijl jij je verstand probeert terug te vinden, laat die schermen dan voor wat ze zijn. Leg hem gewoon op een zacht kleed met iets waar hij echt iets mee kan. Kijk bijvoorbeeld eens naar de houten babygyms en bewaar die bioscoopervaring lekker voor als hij zeven is.

Dat plastic verzorgingssetje is een misdaad tegen de zorg

Nu we het toch over vreselijke thema-aankopen hebben, laten we het eens hebben over dat andere ding in je winkelwagentje. Dat verzorgingssetje met die bekende figuurtjes. Die met dat groene peervormige snotpompje en de digitale thermometer van hetzelfde merk.

Als voormalig kinderverpleegkundige heb ik wel duizend van die goedkope setjes gezien. Mensen krijgen ze op babyshowers omdat ze er in de verpakking zo schattig uitzien. Maar in de praktijk zijn ze volkomen nutteloos.

Laten we het eerst even over dat snotpompje hebben. Die ondoorzichtige rubberen pompjes zijn echt heel vies. Je kunt niet zien wat erin zit, wat betekent dat je geen idee hebt of je ze wel goed schoonmaakt. Zuig drie weken lang snot uit een verkouden baby, en de binnenkant van dat pompje ziet eruit als een petrischaaltje. In het ziekenhuis gebruikten we transparante afzuigsystemen, of we gebruikten gewoon zoutoplossing en lieten de natuur haar gang gaan. Koop een siliconen neusreiniger die je écht uit elkaar kunt halen en kunt uitkoken. Koop niet dat groene ogre-ding.

En dan de thermometer. Luister heel goed. Als een in paniek geraakte ouder een kind op de Spoedeisende Hulp bracht en de temperatuur doorgaf op basis van een speelgoedthermometer van tien euro, dan lachte ik vriendelijk, knikte ik, en nam ik de temperatuur direct opnieuw op met onze eigen apparatuur. Die goedkope digitale thermometers zijn eigenlijk gewoon willekeurige nummergeneratoren. Soms zeggen ze 37,0 °C. Soms 40,0 °C. En soms piepen ze gewoon een beetje vaag en vallen ze uit.

Je hebt een echte, medische thermometer nodig. Er hoeft geen tekenfilmfiguur op te staan. Hij moet gewoon accuraat zijn wanneer het 2 uur 's nachts is en je kind aanvoelt als een klein kacheltje.

De nagelknippers in die setjes zijn ook altijd bot. Ze buigen de nagel alleen maar om in plaats van hem te knippen. Dat is de perfecte manier om je baby zo hard te laten krijsen dat de buren er wakker van worden. Koop gewoon normale, saaie medische spullen van hoge kwaliteit.

Zelf een outfit maken die geen uitslag veroorzaakt

Terug naar het kostuum. Ik weet dat je die foto wilt. Maar ik weet ook dat je de stof van dat in de winkel gekochte pakje nog niet hebt gevoeld. Het voelt als schuurpapier gemengd met statische elektriciteit.

De huid van een baby is flinterdun. Het is gevoelig voor contacteczeem en warmte-uitslag. Een baby in een niet-ademend synthetisch kostuum proppen zorgt ervoor dat ze gaan zweten, dan krijgen ze jeuk, en daarna beginnen ze te schreeuwen.

Als je hem voor je eigen millennial-bevestiging dan tóch per se als ogre wilt verkleden, fiks het dan met fijne basics. Koop iets waar hij ook echt comfortabel in kan slapen.

Uiteindelijk kwamen wij er ook achter. Ik kocht het Rompertje van Biologisch Katoen in de kleur olijfgroen. Dit is absoluut mijn favoriete kledingstuk dat we in huis hebben. Het is bizar hoe zacht het is. Het biologische katoen ademt echt, waardoor hij niet verandert in een zweterig hoopje, en door de envelophals hoef ik geen vieze kraag over zijn gezicht te trekken als die onvermijdelijke spuitluier eenmaal komt.

Voor het kostuum heb ik gewoon een zacht groen mutsje gepakt en er met de hand twee kleine vilten oortjes op genaaid. Dat was alles. Hij zag er super schattig uit en zat heerlijk comfortabel. Hij viel lekker in slaap in de kinderwagen in plaats van te krijsen tijdens een Halloween-parade. En het allermooiste: nadat Halloween voorbij was, deed ik dat mutsje gewoon af en droeg hij dat groene rompertje nog lekker op een willekeurige dinsdag in november.

In plaats van in paniek te raken op de seizoensafdeling, goedkoop polyester te kopen en een popcultuurmomentje te forceren dat hij zich toch niet gaat herinneren, kun je beter goed katoen kopen en hem lekker laten rusten.

De realiteit van doorkomende tandjes

Nog zoiets dat je nog niet weet: terwijl jij je blindstaart op Halloween, begint zijn allereerste tandje te rommelen onder zijn tandvlees. Dat is de reden waarom hij op werkelijk álles kauwt, inclusief het hengsel van je luiertas.

Je zult bijtringen voor hem willen kopen. We hebben er een paar geprobeerd. We hebben het Siliconen Bijtspeeltje Panda. Het is oké. Eerlijk gezegd, het is gewoon prima. Het is gemaakt van veilige food-grade siliconen en hij kauwt heel graag op die kleine pootjes met textuur. Het probleem is alleen dat het siliconen materiaal bijna té stroef is, waardoor het de seconde dat hij het op het woonkamerkleed laat vallen élke hondenhaar binnen een straal van vijf kilometer aantrekt. Arre yaar, het is slopend. Je bent hem rustig tien keer per dag aan het afwassen.

Het is een prima noodoplossing, vooral als je hem tien minuutjes in de koelkast gooit zodat hij lekker koud wordt, maar wees er wel op voorbereid dat je heel goede vrienden gaat worden met je gootsteen.

Dus, lieve Priya uit het verleden. Leg dat plastic setje terug. Leg dat kriebelende kostuum terug. Huur de film niet. Ga naar huis, trek hem wat biologisch katoen aan, en ga gewoon even twintig minuten naar de muur zitten staren. Je doet het fantastisch. Je hebt gewoon wat slaap nodig.

Als je écht iets voor hem wilt kopen, laat die prullaria dan liggen en bekijk in plaats daarvan de collectie biologische babykleding.

Veelgestelde vragen

Is de film echt zo eng voor baby's?

Het gaat niet om 'eng' op de manier waarop wij volwassenen daaraan denken. Het draait om overprikkeling. Het brullen van de draak, de snelle camerabewegingen tijdens de reddingsscènes, de plotselinge harde muziek. Het zenuwstelsel van een baby kan dat soort zintuiglijke input simpelweg nog niet filteren. Mijn arts was er vrij duidelijk over dat zoiets kortsluiting in hun kleine koppies veroorzaakt. Ze verwerken nog geen verhaallijn, ze verwerken alleen chaos.

Waar moet ik op letten bij een echte verzorgingsset voor baby's?

Negeer het merk volledig. Je wilt een neuspompje dat helemaal uit elkaar kan, zodat je kunt zien of er geen schimmel in groeit. Je wilt een losse digitale thermometer van een betrouwbaar medisch merk, niet van een speelgoedbedrijf. En je wilt een nagelknippertje met een veiligheidsgaatje zodat je precies ziet wat je knipt. De varianten met figuurtjes schieten op alle drie de fronten vaak tekort.

Waarom is synthetische kostuumstof zo slecht voor pasgeborenen?

Hun huidbarrière is nog niet volledig ontwikkeld. Synthetische stoffen zoals polyester houden warmte en vocht vast tegen de huid. Als ze zweten, kan het vocht nergens heen, wat leidt tot warmte-uitslag. Bovendien veroorzaken de goedkope kleurstoffen in die seizoenskostuums vaak contacteczeem. Ik heb zoveel rode, geïrriteerde uitslag gezien in de kliniek in de week na Halloween. Blijf, als het even kan, gewoon bij GOTS-gecertificeerd biologisch katoen.

Hoe maak ik op een veilige manier een thema-outfit?

Gebruik normale babykleding als basis. Koop een groen rompertje van hoge kwaliteit. Gebruik veilige, zachte accessoires die je makkelijk weer kunt afdoen. Een katoenen mutsje met vilten oren is perfect. Als ze het zat zijn, doe je het mutsje gewoon af en heb je plotseling gewoon een baby in een groene outfit. Leg nooit maskers of andere belemmerende spullen in de buurt van hun luchtwegen, en gebruik geen schmink op een babyhuidje.