Het was dinsdag, 8:14 uur 's ochtends. Ik stond in de keuken in een zwarte legging waar de opgedroogde havermout van gisteren nog op mijn linkerdij kleefde, en klemde me vast aan mijn derde lauwe kop koffie alsof het een reddingsboei was. Mijn man Mike probeerde Leo in zijn autostoeltje te worstelen, en Maya was dramatisch aan het huilen omdat haar geroosterde boterham "te vierkant" was. En daar stond ik, mijn gezin compleet negerend, verwoed een prachtig verpakte kartonnen doos uit Frankrijk open te scheuren.
Laten we maar meteen de grootste mythe uit de wereld helpen, want het internet is een uiterst verwarrende plek voor vermoeide ouders. Als je de term "paula babies" hoort, stelt je door slaapgebrek geteisterde brein zich waarschijnlijk zachte, biologisch leren mocassins voor een baby voor. Een schattig Frans dreumesje dat rondwaggelt in ambachtelijke schoentjes.
DIKKE LEUGEN.
Ze zijn helemaal niet voor baby's. Het zijn dames-Mary Janes met een blokhak van €215 die Instagram en Pinterest compleet hebben overgenomen. Elke influencer met een perfecte beige esthetiek beweert dat dit de ultieme "moeiteloze mama schoen" is. Je kent de vibe wel: ze draagt een vintage straight-leg jeans, heeft een iced matcha in haar hand en balanceert gracieus een perfect schone peuter op haar heup terwijl ze haar glanzende 'la babie' schoenen draagt.
Ik heb ze gekocht. Omdat ik er altijd intrap. En omdat ik me wanhopig graag een 'Chique Franse Moeder' wilde voelen in plaats van een uitgeputte vrouw die regelmatig verkruimelde rijstwafels in haar beha vindt. Hoe dan ook, het punt is: ik heb mijn eigen geld uitgegeven aan de Polished Camel versie, en ik heb er een mening over.
De inloopperiode is letterlijk een misdaad
Oké, laat me je even meenemen naar de eerste keer dat ik ze droeg. Ik was zó enthousiast. Ik trok ze aan om even naar de supermarkt te gaan. Geen marathon. Gewoon even naar de supermarkt.
De buitenkant is van gepatenteerd geitenleer. Weet je hoe lakleer van geitenhuid voelt? Het voelt alsof je letterlijke houten klompen draagt die zijn gelakt door een boze timmerman. Ze zijn ZO STIJF. Tegen de tijd dat ik bij het luierpad was, liep ik zichtbaar mank. Mike vroeg of ik mijn hamstring had verrekt, en ik moest nonchalant tegen een display met babydoekjes leunen terwijl ik deed alsof ik niet door mijn sokken aan het bloeden was.
Dit is precies waarom deze schoenen je de eerste twee weken laten twijfelen aan je levenskeuzes:
- De neus: Die is agressief smal. Als je voeten wat zijn doorgezakt tijdens je zwangerschap (die van mij zijn bij Leo een halve maat gegroeid en nooit meer gekrompen), dan voelt je kleine teen alsof hij in een middeleeuwse bankschroef zit.
- De dubbele bandjes: Ze zien er schattig uit, maar ze vastgespen terwijl een vierjarige schreeuwt dat hij NU METEEN naar de wc moet, is een speciaal soort hel.
- Het slippen van de hiel: Het lakleer buigt niet mee als je loopt, dus je hiel schuurt gewoon bij elke stap agressief op en neer tegen de achterkant.
Ik las ergens dat Sézane een gecertificeerde B-Corp is en ze plantaardig gelooid schapenleer gebruiken voor de voering, wat milieuvriendelijk en goed voor de planeet zou moeten zijn. Dat is prachtig, echt waar, maar op dat moment in de supermarkt kon geüpcycled leer uit de voedselindustrie me niets schelen. Het enige dat me kon schelen was dat mijn voeten in de fik stonden.
Hoe een chique schoen leidde tot een openbaring over doorkomende tandjes
Twee weken later. Ik zit op het kleed in de woonkamer, wanhopig mijn verkrampte voetzolen te masseren, in een poging de schoenen op te rekken met dikke wollen sokken. Leo, destijds zo'n 11 maanden oud en in de allerergste fase van doorkomende tandjes, kruipt naar me toe.

Hij kijkt één keer naar mijn schoen van €215, grijpt mijn enkel beet en zet letterlijk zijn kaken in de 5 centimeter hoge blokhak.
Want natuurlijk deed hij dat. Mijn kinderarts had bij onze laatste afspraak iets vaags gemompeld over hoe baby's met doorkomende tandjes harde tegendruk zoeken om de zwelling te verlichten—of misschien zei ze iets over zenuwbanen? Eerlijk gezegd is mijn brein de meeste dagen een zeef, maar het klonk logisch. Hij wilde het harde hout van de hak.
Ik raakte in paniek, wrikte mijn prachtige, vreselijk pijnlijke schoen uit zijn mond en gooide de Houten Bijtring Rammelaar Beer Sensorisch Speelgoed naar hem toe.
Ik moet hier eerlijk in zijn: dit houten beertje is waarschijnlijk de enige reden dat mijn schoenen die maand hebben overleefd. We hadden al zoveel troep geprobeerd voor zijn doorkomende tandjes, maar deze werkte écht omdat de onbehandelde beukenhouten ring eigenlijk precies dezelfde hardheid heeft als de hak van een schoen. Plus, het is alleen maar gehaakt katoen en hout, dus ik kreeg geen paniekaanval over dat hij gekke plastic chemicaliën zou binnenkrijgen terwijl ik mijn enige mooie kledingstuk probeerde te redden. Als je kind in die fase zit waarin het probeert je meubels (of je schoenen) op te eten, haal dan gewoon dat beertje. Het heeft mijn sanity gered.
We hadden ook nog het Panda Siliconen & Bamboe Kauwspeeltje rondslingeren. Om heel eerlijk te zijn: hij is... oké. Hij is superleuk en Maya speelde er graag dierentuintje mee, maar ik vond de platte vorm een beetje onhandig voor Leo om bij zijn kiezen te komen toen die begonnen door te komen. Hij gaf absoluut de voorkeur aan het kauwen op de houten beer.
Het postpartum voetendilemma
Ik moet het echt even hebben over schoenmaten, want online schoenen kopen na het krijgen van kinderen is eigenlijk een extreme sport.
Ik ging door een soort mentale inzinking tijdens het bestellen:
- De Ontkenningsfase: Ik overtuigde mezelf ervan dat ik nog steeds maat 38 had, net als in mijn studententijd, voordat ik meer dan 7 kilo aan gecombineerde baby's in mijn baarmoeder droeg.
- De Onderhandelingsfase: Reviews lezen waarin stond "neem een maat groter" en besluiten dat dat niet voor mij gold omdat ik "fijne enkels" heb. (Heb ik niet).
- De Acceptatiefase: De maat 38 retourneren en drie weken wachten tot maat 39 weer op voorraad was, omdat mijn voetboog officieel is ingestort.
Als je een 'babie' schoen gaat kopen, NEEM EEN MAAT GROTER. Laat je ego niet bepalen welke schoenmaat je nodig hebt. Je bent een moeder. Je voeten hebben ongelooflijke, uitdijende dingen gedaan. Geef ze de ruimte.
Op zoek naar dingen die daadwerkelijk zacht zijn en je niet aan het huilen maken? Ontdek Kianao's collectie van biologisch katoen. Want iémand in jouw huis zou comfortabel moeten zijn.
De esthetiek proberen te matchen (en falen)
Toen ik ze eindelijk had ingelopen (het kostte me drie weken lang in huis rondlopen met mijn dikste wintersokken, waardoor ik eruitzag als een absolute idioot), besloot ik dat Maya en ik een "mommy and me" Franse esthetiek-dag moesten houden.

Ik trok mijn camel Paula Babies aan, en ik kleedde Maya in de Biologisch Katoenen Romper met Ruffle Mouwtjes. En oh god, ze zag er zó schattig uit. Echt belachelijk schattig. De mouwtjes gaven precies die stijlvolle, licht Europese vibe, zonder zo'n stijf, kriebelend jurkje te zijn waar peuters van gaan krijsen.
Maar toen gingen we naar de speeltuin.
Als je denkt dat je wel even nonchalant op houtsnippers kunt lopen in lakleren Mary Janes, dan heb je het goed mis. Binnen vier minuten had ik een enorme, onherstelbare kras op de neus omdat ik struikelde over een verdwaalde plastic speelgoedkiepwagen. Een diepe kras in lakleer kun je niet wegpoetsen. Hij zit er nu gewoon voor altijd. Een permanent monument voor het feit dat ik date-night schoenen naar de speeltuin probeerde te dragen.
Ondertussen knoeide Maya een knijpfruitje met bietenpuree over haar hele romper met ruffle mouwtjes. Maar omdat het biologisch katoen is, gooide ik het gewoon op een koud wasprogramma in de wasmachine en het was weer als nieuw. Ik had Leo die dag ook in de Mouwloze Biologisch Katoenen Baby Romper, wat echt mijn heilige graal voor hem is. Zijn baby-eczeem speelt namelijk al op als hij alleen maar kíjkt naar synthetische stoffen. Het biologische katoen laat zijn huidje tenminste ademen. Ik wou dat mijn schoenen van biologisch katoen waren gemaakt.
Dus, moet je ze kopen?
Luister, ik vind ze er prachtig uitzien. Echt waar. Als het Mike en mij warempel lukt om een oppas te regelen en uit eten te gaan (waarbij ik uitsluitend zit), draag ik ze en voel ik me weer even een vrouw in plaats van alleen maar "Mama".
Maar het zijn voor ons geen alledaagse schoenen. Je kunt geen peuter najagen bij een drukke straat op een blokhak van 5 centimeter met nul profiel. Je gaat keihard onderuit. Dat weet ik uit persoonlijke ervaring. Als je het budget hebt en het geduld voor de inloopperiode, zijn ze een prachtig investeringsstuk. Laat je baby die tandjes krijgt er alleen niet op kauwen.
Klaar om het comfort van je baby een upgrade te geven (zelfs als je eigen voeten momenteel onder de pleisters zitten)? Shop vandaag nog Kianao's duurzame baby essentials.
Rommelige FAQ's Omdat Ik Weet Dat Je Vragen Hebt
Zijn Sézane Paula Babies echt babyschoenen?
Nee! Oh mijn god, nee. Ik weet dat de naam ongelooflijk misleidend is. "Babies" is gewoon de Franse modeterm voor Mary Jane-stijl schoenen met een riempje. Ze zijn echt alleen voor volwassenen. Als je dit bij een baby probeert aan te trekken, zou die waarschijnlijk direct omvallen. Blijf bij de 'barefoot' stijl voor de echte baby's.
Hoe erg is de inloopperiode nou écht?
Agressief. Ik ga het niet mooier maken dan het is. Het lakleer is zo stijf dat het de eerste tien keer dragen als plastic aanvoelt. Haal wat blarenpleisters, plak je hele hielen ermee vol, draag dikke sokken en loop gewoon een paar weken door je woonkamer rond voordat je überhaupt een poging waagt om ze buitenshuis te dragen.
Kan ik ze dragen als ik mijn baby draag in de draagzak?
Zou ik niet doen. De hak is niet extreem hoog (ongeveer 5 centimeter), maar er zit totaal geen grip op de onderkant van deze schoenen. Ze zijn spekglad op houten vloeren of natte stoepen. Proberen je balans te houden met een baby van 9 kilo op je borst geknoopt terwijl je gladde blokhakken draagt, klinkt als een ritje naar de spoedeisende hulp dat erop wacht om te gebeuren.
Rekken ze uiteindelijk wel uit?
Een heel klein beetje, maar meestal vormt je voet zich gewoon naar de schoen uit blinde overgave. De varianten van normaal, glad leer rekken misschien wat meer mee, maar de gelakte versies (zoals mijn Polished Camel paar) behouden koppig hun vorm. Als ze al pijnlijk strak zitten als je ze aantrekt, ruil ze dan in. Wacht niet op een wonder.
Hoe maak je baby-spuug schoon van lakleer?
Heel voorzichtig. Als je denkt dat je er even overheen kunt boenen met een doorsnee babydoekje, is de glans er direct af (vraag me niet hoe ik dat weet). Je moet een zachte, katoenen doek gebruiken en specifiek zachtjes deppen. Maar probeer de spuug gewoon zoveel mogelijk te ontwijken als je ze draagt.





Delen:
Geen enkele detective tipt aan mijn speurwerk om 3 uur 's nachts
Waarom 'Peppa ontmoet de baby' de wereld van mijn peuters op z'n kop zette