De enige babykleding die je écht nodig hebt (en wat je direct kunt wegdoen)

Het was dinsdagochtend 03:14 uur en de mobiele airco in onze slaapkamer voerde een kansloze strijd tegen de benauwde hitte. Ik droop van het postpartumnachtzweet, zat in kleermakerszit op het vloerkleed in mijn charmante netbroekje uit het ziekenhuis en huilde bijna net zo hard als mijn twaalf dagen oude zoontje, Jackson. Hij krijste zo hard dat zijn gezichtje de kleur van een aubergine had aangenomen. Waarom? Omdat ik negentien microscopisch kleine metalen drukknoopjes probeerde vast te maken op een hoog aangeschreven, peperduur designerpakje, terwijl hij van zijn schouderbladen tot zijn knieschijven onder de neongele, korrelige mosterdpoep zat.

Mijn schoonmoeder had ons dit specifieke kledingstuk cadeau gedaan. Het had een prachtig geborduurd kraagje en was gemaakt van een stug, geweven materiaal met nul komma nul stretch. Overdag zag het er schattig uit. Om drie uur 's nachts, in het felle licht van een goedkoop nachtlampje, was het een absoluut martelwerktuig. Ik was bij het zevende knoopje, besefte dat ik ze bij het kruis verkeerd op elkaar had aangesloten, en mijn slaapgebrek-brein sloeg gewoon op hol. Ik pakte een medische schaar, knipte het ding letterlijk van hem af, poetste hem schoon met een half pak ijskoude babydoekjes en gooide het geruïneerde kledingstuk rechtstreeks in de prullenbak in de keuken.

Niet in de wasmand. Gewoon echt in de prullenbak. Ik zal eerlijk met je zijn, die nacht veranderde mijn hele filosofie over hoe je een kersvers mensje aankleedt.

Die envelophalsjes zijn een soort tovenarij

Voordat ik kinderen kreeg, dacht ik dat die rare overlappende flapjes op de schouders van rompertjes gewoon een bizarre modekeuze waren. Pas na Jacksons derde gigantische spuitluier kreeg een ervaren moedervriendin medelijden met me en legde ze me uit waar ze écht voor dienen. Je trekt een vieze romper niet over hun hoofdje uit, zodat je de hele smurrie door hun haar trekt.

Je trekt hem naar beneden uit.

Je trekt die schouderflapjes wijd open, wurmt het hele ding naar beneden over hun kleine rompje en trekt het via hun voeten uit. Ik voelde me zo ongelooflijk dom toen ik dit leerde, maar ook intens bevrijd. Het is de reden waarom ik nu extreem, bijna irrationeel loyaal ben aan rompertjes van goede kwaliteit die stretchen zonder hun vorm te verliezen. Als je die mini-kleertjes drie keer per week wast, verandert goedkoop materiaal in stug karton en slobberen de halsjes zo uit dat je kind erbij ligt alsof het een off-shoulder uitgaans topje aanheeft.

Als ik nu een cadeau koop voor een zwangere vriendin, laat ik de fancy pakjes links liggen en kies ik voor de Mouwloze Romper van Biologisch Katoen van Kianao. Ik weet dat het saai klinkt om een basic romper cadeau te doen, maar geloof me, ze zullen je om 2 uur 's nachts dankbaar zijn. De mix met elastaan in deze specifieke romper maakt de envelopschouders rekbaar genoeg om soepel over een luierramp te glijden, en in de was krimpt hij gewoon weer mooi in vorm. Bovendien is hij biologisch, wat best belangrijk is als je je bedenkt hoeveel agressieve chemicaliën er op gewoon katoen worden gespoten voordat het de fabriek bereikt. Voor zo'n twintig euro is hij wat duurder dan de multipacks bij de grote discounters, maar je hoeft hem tenminste niet na één slechte dinsdagnacht in de prullenbak te gooien.

Uitvogelen of ze het ijskoud hebben of smelten van de hitte

Mijn oma zwoer dat een baby binnenshuis zonder mutsje direct longontsteking zou oplopen, de schat, maar zij dacht ook dat een beetje whisky op het tandvlees dé remedie was voor doorkomende tandjes. Ik bracht de eerste twee weken van Jacksons leven doodsbang door dat hij het koud had. Ik pakte hem stevig in met fleece slaapzakjes en gebreide mutsjes, terwijl het in ons huis een volkomen normale eenentwintig graden was.

Bij onze eerste controle had hij allemaal kleine, vuurrode bultjes op zijn borst en in zijn nek. Ik raakte in paniek en dacht dat hij een vreselijke allergie had, maar de kinderarts vertelde me voorzichtig dat mijn kind in wezen levend aan het koken was. Hij vertelde me iets wat me echt verraste: oververhitting is oprecht een veel groter risico op wiegendood dan wanneer ze het een beetje fris hebben. Ik word nog steeds nerveus als ik eraan denk of ik de laagjes wel goed doe, maar de vuistregel van de dokter is om ze precies zo aan te kleden als wat jij comfortabel vindt, plus één dun extra laagje.

Als jij in je korte broek staat te zweten, hebben zij geen velours boxpakje met voetjes nodig. Je checkt hun temperatuur door in hun nekje of op hun borst te voelen, niet aan hun handjes en voetjes. Hun kleine bloedsomloop werkt in het begin namelijk nog voor geen meter, en hun tenen zullen altijd als kleine ijspegeljes aanvoelen, zelfs als ze ergens anders zweten.

Spullen die mensen kopen die je absoluut niet nodig hebt

Als je een baby van drie weken oud, die nog niet eens zijn eigen hoofdje rechtop kan houden, veterschoentjes met harde zolen aantrekt, heb je echt veel te veel vrije tijd.

Er is een enorme industrie opgebouwd die moeders in de kraamtijd het gevoel geeft dat de kledingkast van hun kind eruit moet zien als een zorgvuldig samengesteld Pinterest-bord. Ik verkoop zelf spullen op Etsy, dus ik snap helemaal de aantrekkingskracht om dingen mooi te maken voor een foto, maar je moet wel een grens trekken tussen een rekwisiet en kleding voor dagelijks gebruik. Neem bijvoorbeeld de Biokatoenen Romper met Ruffles van Kianao. Die is ontegenzeggelijk prachtig. Het katoen is ongelooflijk zacht, de roezeltjes zijn schattig, en als je een newborn-fotoshoot hebt of je schoonmoeder langskomt om al je levenskeuzes stevig te bekritiseren, is het een geweldig kledingstuk om in de kast te hebben. Maar voor de dagelijkse overlevingsmodus is het maar mwah. Wanneer je een kronkelende, schreeuwende aardappel in een autostoeltje probeert te wurmen, gaan die schattige roezelmouwtjes alleen maar dubbel zitten onder de gordels, wat iedereen alleen maar irriteert.

Houd het voor de eerste drie maanden bij de saaie, platte, functionele basics. Geen dikke naden op de rug, geen capuchons die ophopen achter hun nekje als ze liggen, en in vredesnaam: absoluut geen knoopjes.

Mijn rommelige was-realitycheck

Toen ik zwanger was, belandde ik in een donker internet-konijnenhol van "washacks" en maakte ik mezelf wijs dat ik agressief, vetoplossend afwasmiddel moest gebruiken om de gele vlekken uit de kleding van mijn kind te krijgen. Mijn moeder liet in de jaren negentig al onze vlekken weken in heftig chemisch bleekmiddel, dus ik dacht dat agressief boenen gewoon bij de baan hoorde.

Toen kreeg Jackson met twee maanden ineens last van een vreselijke, natte eczeemuitslag. Mijn huisarts wierp er één blik op, vroeg naar mijn wasroutine, en stelde toen beleefd voor om de kleding van mijn baby niet langer te behandelen als de vette poetsdoek van een automonteur. De huidbarrière van een baby is in die eerste maanden praktisch onbestaand. We stapten over op een geurloos, plantaardig, mild wasmiddel en wasten strikt op koude temperaturen. En het gekke is? De vlekken gingen er nog steeds uit, vooral als ik de kleertjes gewoon een middagje in de zon hing. UV-licht is pure magie voor organische vlekken. Ik zou willen dat iemand me dat had verteld voordat ik een fortuin uitgaf aan dure vlekverwijderaars.

Als je wanhopig probeert een babylijst samen te stellen waarvan je later niet je haren uit je hoofd wilt trekken, dan wil je misschien onze biologische essentials bekijken die oprecht de wasmachine overleven.

Het winterjassen-drama in het autostoeltje overleven

Ik dacht dat mijn oudere zus een paranoïde zeurpiet was toen ze me verrot schold omdat ik Jackson met een dikke winterjas aan in zijn autostoeltje probeerde vast te snoeren. Het was november, het was ongewoon ijskoud voor ons deel van het land, en ik wilde gewoon even naar de winkel.

Ze liet me hem eruit halen, hem in het stoeltje zetten met alleen een dun shirt met lange mouwen, hem strak vastklikken, en toen proberen de jas óver de vastgeklikte gordels aan te doen. Dat paste natuurlijk niet. Ze legde uit dat bij een auto-ongeluk al die luchtige vulling in de jas direct samengeperst wordt, wat betekent dat de gordels die strak leken te zitten, ineens centimeters te los zitten, waardoor je kind letterlijk zo uit het stoeltje kan vliegen. Ik vroeg er later op het consultatiebureau naar, en de verpleegkundige keek me aan alsof ik mijn kind moedwillig in levensgevaar had gebracht. Weer een gezellige portie moeder-schuldgevoel erbij.

De veiligste manier om met de kou om te gaan is met dunne, aansluitende laagjes. We hebben uiteindelijk de Biokatoenen Babydeken met Konijnenprint gekocht om gewoon lekker om zijn beentjes te stoppen, over de vastgeklikte gordels. Het is dubbellaags katoen, dus het houdt de snijdende wind tegen van de parkeerplaats tot aan de supermarkt, maar omdat het ademt, veranderde hij eenmaal binnen in de warme winkel niet direct in een bezweet hoopje ellende. Bovendien gooide ik hem gewoon bij zijn normale kleding in de was en bleef hij prachtig.

Ze afleiden terwijl jij worstelt met de mouwen

Als jouw kind geen moord en brand schreeuwt tijdens het omkleden, gefeliciteerd met de geboorte van een eenhoorn. Alle drie de mijne deden alsof ik ze in zuur doopte zodra er ook maar een zuchtje lucht hun huid raakte. Ze hebben nul rompstabiliteit, ze ballen hun kleine vuistjes samen tot strakke, boze balletjes zodat je ze niet door de armsgaten krijgt, en ze spartelen aan alle kanten.

Ik heb eindelijk geleerd om te stoppen met forceren en te beginnen met visuele afleiding. Ik trok letterlijk de Houten Panda Babygym gewoon recht boven het verschoonkussen op de grond. Het klinkt belachelijk, maar dat houten sterretje en dat gehaakte pandaatje dat vlak boven hun gezicht bungelde, gaf ze iets om zich op te focussen in plaats van het drama van het aandoen van een broekje. De monochrome kleuren leken mijn jongste op een gekke manier te hypnotiseren, wat me exact vijfenveertig seconden rust gaf om een rits te sluiten zonder het vel van zijn dijbeentje ertussen te krijgen.

De échte lijst met wat je moet kopen

Babymaten slaan helemaal nergens op. Een 'newborn'-maatje gaat doorgaans tot ongeveer 3,5 kilo. Mijn tweede kind woog bij zijn geboorte bijna 4 kilo. Hij heeft geen enkel kledingstuk van al die piepkleine pakjes die we hadden gekocht ooit gepast, en voor de rit vanuit het ziekenhuis naar huis moesten we hem heel onhandig in kleding in de maat 56 of 62 (0-3 maanden) wurmen.

Luister, in plaats van te stressen over het kopen van ingewikkelde minikleding waar ze al uitgegroeid zijn voordat het restje van de navelstreng is afgevallen, kun je beter een stevige voorraad duurzame basics in een maatje groter inslaan. Rol de mouwtjes gewoon een paar keer op en bespaar jezelf de hoofdpijn van paniekerig online shoppen midden in de nacht.

Ervan uitgaande dat je niet elke dag van je leven de was wilt doen, is dit hoe een praktische, realistische garderobe er voor de eerste maand écht uitziet:

• 6 tot 8 simpele rompertjes: Zoek naar envelopschouders en wijde halsjes.
• 4 tot 6 boxpakjes met rits: Tweewegritsen zijn de heilige graal. Je kunt ze vanaf de onderkant openritsen voor een nachtelijke luierwissel, zonder hun blote borst aan de koude lucht bloot te stellen. Drukknoopjes zijn de vijand.
• 3 of 4 paar zachte, loszittende broekjes: Zorg ervoor dat de elastische tailleband niet stug is, anders snijdt deze recht in het genezende naveltje.
• 1 of 2 babyslaapzakjes: Losse dekens in het ledikantje vormen een enorm verstikkingsrisico, dus deze draagbare slaapzakjes met rits zijn de enige veilige manier om ze 's nachts warm te houden.

Sla krabwantjes helemáál over — ze vallen na grofweg drie seconden af en raken toch maar kwijt in de droger. Koop gewoon truitjes waarbij de omvouwmouwtjes er al in zitten.

Klaar om een voorraad in te slaan van de spullen die je écht gaat gebruiken? Shop de baby-essentials collectie van Kianao en krijg die wasbergen onder controle.

Echte Vragen Van Vermoeide Ouders

Moet ik echt alles wassen voordat ze het dragen?
Ik dacht altijd dat dit gewoon bezigheidstherapie was voor nestelende moeders die geen kasten meer hadden om te organiseren, maar eerlijk gezegd: ja. Mijn huisarts waarschuwde me dat kleding uit fabrieken bedekt is met formaldehyde en chemische afwerkingsmiddelen om te voorkomen dat ze kreuken in de verzendzakken. Als je je realiseert hoe dun het huidje van een pasgeboren baby is, wil je echt niet dat die industriële chemicaliën daar de hele dag op zitten. Draai dus vóór je uitgerekende datum even een flinke was op een koude temperatuur met babyvriendelijk wasmiddel.

Hoeveel kledingwissels per dag is normaal?
Bij mijn tweede kind, dat verschrikkelijke verborgen reflux had, haalden we denk ik wel zes kledingwissels op één dag, totdat ik het opgaf en hem gewoon lekker in een luier liet rondhangen. Plan over het algemeen voor in het begin in elk geval drie kledingwissels per dag in, vanwege spuugjes, doorgelekte luiers en gemorste melk. Dat is de reden waarom ik iedereen zo dwingend vertel om geen dure kleding te kopen die alleen maar naar de stomerij mag.

Is biologisch katoen het extra geld echt waard?
Kijk, in de basis ben ik echt een gierigaard en ik hou van een goeie koopjeshoek, maar nadat ik bij mijn oudste te maken kreeg met ernstig eczeem, ben ik wel van gedachten veranderd. Synthetische materialen zoals polyester houden warmte en zweet vast tegen de huid, wat voor uitslag zorgt. Biologisch katoen wordt zonder pesticiden verbouwd en ademt eindeloos veel beter. Ik heb liever vijf hoogwaardige biologische kledingstukken die ik constant was, dan een lade vol met twintig goedkope polyester shirtjes waar mijn kind ellendig van wordt.

Kunnen ze ook alleen in een rompertje slapen?
Dit hangt helemaal af van de temperatuur in je huis, maar op het consultatiebureau vertelden ze me dat als de kamer rond de 21 tot 22 graden is, een katoenen romper met een dun slaapzakje eroverheen meestal helemaal prima is. Ik heb me véél te lang zorgen gemaakt dat ze het koud hadden, om me vervolgens te realiseren dat baby's verschrikkelijk slecht slapen als ze het warm hebben en jeuk krijgen. Als hun borst warm aanvoelt, is er absoluut niets aan de hand.

Waarom lubberen die halsjes altijd zo uit?
Omdat we er agressief aan lopen te trekken als we gestrest zijn! Daarnaast mist goedkoop katoen de elastaan die nodig is om weer terug in de originele vorm te springen. Als je je babybasics heet wast en ze op de hoogste stand in de droger gooit, smelten de elastische vezels gewoon en geven ze het op. Door koud te wassen en op een lage stand te drogen (of ze over een stoel te hangen als je daar het geduld voor hebt), voorkom je dat ze er na twee weken uitzien als slordige poetsdoeken.