De keiharde waarheid over de Orbit Baby kinderwagen

Natuurlijk regende het. Ik stond op de parkeerplaats van de supermarkt in mijn yogabroek – die sinds ergens in 2017 geen yogamat meer had gezien. Maya zat vastgesnoerd in haar autostoeltje en krijste de boel bij elkaar om een gevallen crackertje, en ik probeerde een enorme, onhandige kinderwagen in de achterbak van onze Honda CR-V te tillen terwijl ik een lauwe havermelk latte tussen mijn tanden klemde.

Ik verdraaide mijn rug. Flink ook.

Je kent het wel, zo'n diepe, vreselijke kramp in je onderrug die direct doorstraalt naar je been, waardoor je onmiddellijk spijt krijgt van elke levenskeuze die je naar dit exacte moment in de regen heeft geleid. Ik liet het frame van de kinderwagen in een plas vallen. De koffie gutste over mijn jas. Ik stond daar letterlijk gewoon te huilen, vlak voor een vrouw die rustig biologische boerenkool in haar Prius aan het inladen was.

Dat was precies de dag waarop mijn man — die het uitzoeken van babyspullen benadert alsof hij een tweedehands Ferrari koopt en de volledige onderhoudshistorie van de vering moet natrekken — aankondigde dat we een Orbit kinderwagen gingen kopen. Ik had met één duim net "lichtste kinderwa" ingetypt op mijn telefoon voordat mijn hersenen kortsluiting maakten, maar hij zat al vuistdiep in de Reddit-forums. Hij was geobsedeerd door iets wat de 'SmartHub' heette. Ik was gewoon uitgeput. Hoe dan ook, het punt is: we kochten de Orbit Baby G5. Het heeft de manier waarop we de deur uitgaan compleet veranderd, maar let wel: hij is niet voor watjes. Of voor mensen met zwakke biceps.

Dat draaiende ding heeft mijn rug echt gered

Oké, de grote troef van het Orbit-ecosysteem is de 360-graden rotatiefunctie. In plaats van dat je het zware zitje fysiek van het frame moet tillen, het moet omdraaien, die irritante plastic gleufjes moet uitlijnen terwijl je baby huilt, en het weer moet vastklikken... knijp je gewoon in een hendel en draai je het hele ding rond.

Het klinkt als een verkooptrucje. Ik dacht echt dat het een stomme luxegadget was voor beroemdheden die toch nooit zelf hun boodschappen tillen.

Maar oh god, ik had het zo mis. Als je ooit een keizersnede hebt gehad, of als je onderrug na de bevalling eigenlijk alleen nog maar bij elkaar wordt gehouden door hoop en pure paniek, dan is deze functie een letterlijke redder in nood. Je kunt het zitje 90 graden draaien zodat het zijwaarts staat. Dan ga je er gewoon recht voor staan, zet je je kronkelende, boze baby er recht in zonder je romp ongemakkelijk te hoeven draaien, klik je hem vast, en draai je hem weer naar voren.

Het gaat zo soepel. Vlekkeloos, echt. Ik besefte pas hoeveel die kleine, micro-draaibewegingen om Leo in en uit zijn oude kinderwagen te krijgen mijn onderrug kapotmaakten, op het moment dat ik het niet meer hoefde te doen.

Wat mijn arts zei over gezichtjes kijken

Er is trouwens ook een hele ontwikkelingskant aan dat draaiende stoeltje waar ik niet eens over had nagedacht, tot onze check-up bij vier maanden. Dokter Miller — de arts die mijn kinderen al kent sinds ze onder het vruchtwater zaten en die altijd van die enorm afleidende vlinderdassen draagt — vertelde dat kinderwagens waarbij het kindje naar de ouder kijkt eigenlijk heel belangrijk zijn voor de vroege ontwikkeling.

Hij legde uit dat pasgeborenen een ontzettend kwetsbaar zenuwstelsel hebben. Als we ze met hun gezichtje vooruit direct in een drukke winkelstraat vol sirenes, blaffende honden en vreemde mensen duwen, raken ze compleet overprikkeld. Kijken naar mama of papa helpt ze om controle te houden. Ik weet zeker dat ik de exacte wetenschap hier niet helemaal goed verwoord, want ik had veel te veel koffie op en probeerde ondertussen te voorkomen dat Maya de onderzoekstafel aflikte, maar de essentie was: mijn gezicht zien geeft Leo een veilig gevoel als de wereld even te luidruchtig is.

Met de Orbit hoef ik, als we op een luidruchtige, chaotische markt lopen en een golden retriever blaft waardoor Leo helemaal in paniek raakt, niet te stoppen om de hele kinderwagen te verbouwen. Ik draai hem gewoon soepel naar me toe. Meteen rust. Nou ja, meestal rust.

Het bijtring-incident in het koffietentje

Over meestal rust gesproken, laten we het even hebben over het nadeel van een kind dat naar je toe zit. Je ziet namelijk op elk moment precies wát ze in hun mond stoppen.

Op een dinsdag zaten we in zo'n veel te duur koffietentje in de stad. Leo zat in de Orbit, met zijn gezichtje naar mij toe, en ik zag dat hij als een wilde kleine wasbeer agressief op de gordels van de kinderwagen aan het kauwen was. Hij doordrenkte de Oeko-Tex stof letterlijk met kwijl.

Godzijdank had ik het Panda Bijtring Siliconen Baby Bamboe Kauwspeeltje tegen Tandjespijn ergens in het zwarte gat dat mijn luiertas is verstopt. Eerlijk gezegd is dit momenteel waarschijnlijk mijn absolute lievelingsaankoop. We hebben zeker zeven verschillende bijtringen geprobeerd, en de meeste worden meteen op de grond gegooid. Maar de Panda heeft zo'n platte vorm waar Leo zich echt goed aan kan vasthouden met zijn ongelofelijk ongecoördineerde kleine knuistjes.

Bovendien is het gemaakt van 100% voedselveilige siliconen en BPA-vrij, wat voorkomt dat mijn moederpaniek de overhand neemt. Hij zat daar een dikke drie kwartier vrolijk op het bamboe gedeelte met structuur te kauwen, waardoor ik zowaar mijn hele koffie kon opdrinken terwijl die nog warm was. Een oprecht wonder. Als we thuiskomen, gooi ik hem gewoon in de vaatwasser. Als je een kind hebt dat momenteel z'n eigen handjes of de gordels van je kinderwagen probeert op te eten, heb je dit ding nodig.

We hebben ook de Eekhoorn Bijtring Siliconen Kauwspeeltje met Eikel Ontwerp, die zonder twijfel superschattig is — dat mintgroen is echt prachtig — maar de ringvorm was voor ons niet meer dan oké. Leo liet hem een stuk vaker vallen dan de Panda. Maya heeft de eekhoorn inmiddels eerlijk gezegd ingepikt om als 'gourmet donut' voor haar poppen te gebruiken, dus gelukkig heeft er nog wel íemand iets aan.

Laten we het even hebben over het gewicht, want het is nogal wat

Goed, ik had beloofd om brutaal eerlijk te zijn, dus we moeten het even hebben over de pure fysica van deze kinderwagen.

De Orbit Baby G5 is zwaar. Dan heb ik het niet over "een beetje lomp". Ik heb het over ruim vijftien kilo aan ruimtevaartkwaliteit aluminium. Alleen al het frame weegt een kleine tien kilo. Om dit ding in de achterbak van een auto te tillen moet je je buikspieren aanspannen, je voeten stevig neerzetten en een schietgebedje doen.

Als je in een appartement op de derde verdieping zonder lift woont, koop deze kinderwagen dan niet. Als je afhankelijk bent van de metro en je babyspullen steeds kapotte roltrappen op en af moet sjouwen, koop deze kinderwagen dan absoluut niet. Je gaat je leven haten. Je zult me vervloeken dat ik hem überhaupt genoemd heb.

Het is echt een luxe kinderwagen voor in de buurt. Hij is gemaakt om met zijn fancy Quadshock-vering over kasseien en hobbelige stoepen te duwen terwijl je baby vredig slaapt als een klein engeltje. Hij glijdt prachtig over de weg. Je kunt hem met één vinger duwen terwijl je met je andere arm de hand van je peuter vasthoudt. Maar hem in en uit een achterbak tillen is een olympische sport.

Ze maken overigens wel een compacte reisversie, de M+, die je als een koffertje door de luchthaven kunt trekken, en er is een duo-opzetstuk genaamd de Helix+ voor als je een tweeling hebt, maar eerlijk gezegd zit er tussen mijn kinderen drie jaar leeftijdsverschil dus daar heb ik me niet eens in verdiept.

Ik ben doodsbang voor giftig schuim

Een van de belangrijkste redenen waarom mijn man zo aandrong op de Orbit waren de materialen. Ik heb scheikunde op de middelbare school nog maar net gehaald, en ik snap de techniek achter 'off-gassing' (het uitstoten van chemische dampen) niet helemaal, maar ik weet wél dat veel goedkope babyspullen in feite gewoon een cocktail zijn van chemische brandvertragers en giftig plastic.

Weet je dat moment dat je een goedkope kinderwagen uit de doos haalt en het ruikt naar verbrande autobanden? Ja, dat zijn dus die chemicaliën.

Orbit gebruikt stoffen die Oeko-Tex Standard 100 gecertificeerd zijn. Wat eigenlijk gewoon betekent dat ze het helemaal kapot testen om er zeker van te zijn dat er geen bestrijdingsmiddelen, schadelijke kleurstoffen of vage zware metalen de huid van je baby raken. Hij voldoet ook aan de strenge Prop 65-regels van Californië. Het gaf me een hoop gemoedsrust toen Leo zo als een wild beestje op de gordels kauwde, nog voordat ik de bijtring gevonden had.

Mocht je momenteel om 3 uur 's nachts een existentiële crisis doormaken over wat nou écht veilig is voor je kind, dan kun je hier rondkijken voor oprecht veilige baby-essentials en jezelf een hoop Google-paniek besparen.

Onderweg slapen en koel blijven

Omdat de vering zo soepel is, doet Leo echt redelijk goede dutjes in dit ding, wat zeldzaam is voor hem. De zonnekap is enorm en houdt bijna alles tegen.

Als we op heel zonnige dagen buiten zijn, of als er zo'n verraderlijk briesje staat, leg ik altijd onze Bamboe Babydeken | Duurzaam Biologisch | Kleurrijk Bladerenpatroon over zijn beentjes. Ik ben superparanoïde dat hij oververhit raakt — natuurlijk ben ik dat — maar dit dekentje is van 70% biologische bamboe en 30% biologisch katoen, dus het ademt echt geweldig. Het is bizar zacht, als boterzacht fluweel, en het waterverf-bladerenpatroon is prachtig. De warmte blijft er niet in hangen zoals bij die goedkope polyester dekentjes. Het houdt hem lekker knus zonder dat de kinderwagen meteen in een sauna verandert.

Dus, moet je dit massieve gevaarte echt kopen?

Kijk, ouderschap is uiteindelijk gewoon een reeks peperdure compromissen.

Als je een kinderwagen zoekt die anderhalve kilo weegt en opvouwt tot het formaat van een burrito, dan is dit niks voor jou. Maar als je elke dag door de wijk wandelt, als je een voorgeschiedenis hebt met rugklachten, en als je het écht belangrijk vindt dat er geen giftige materialen in aanraking komen met de huid van je pasgeboren baby, dan is de Orbit kinderwagen eerlijk gezegd fantastisch.

De 360-graden draai is niet zomaar een kek feesttrucje om mee te pronken bij andere moeders in de speeltuin. Het verandert fundamenteel de manier waarop je met je kind omgaat tijdens een wandeling. Je hoeft je rug niet in bochten te wringen, je kunt ze makkelijk beschermen tegen de zon door het zitje gewoon een stukje te draaien, en je draait ze soepel naar je toe als de wereld even overweldigend wordt.

Je moet alleen even voor jezelf nagaan of jouw rug het aankan om een kleine, prachtig ontworpen tank in je achterbak te tillen, en er tegelijkertijd voor zorgen dat je nooit meer je koffie in een plas laat vallen.

Voordat je in een nieuw Reddit-konijnenhol vol luxe babyspullen duikt en jezelf helemaal gek maakt, bekijk Kianao's duurzame essentials om je babykamer compleet te maken met spullen die oprecht veilig zijn en waar je niet gestrest van raakt.

De ongefilterde vragen die ik altijd krijg

Loopt het draaimechanisme weleens vast?

Eerlijk? Ik dacht dat het vol zou gaan zitten met kruimels, omdat mijn vierjarige er constant koekjes naast staat te eten, maar de SmartHub is volledig afgesloten. We slepen hem al maanden door de modder en het zand, en hij draait nog steeds helemaal perfect. Het is eigenlijk het enige in mijn huis dat nog precies doet wat het hoort te doen.

Moet ik hun eigen merk autostoeltje kopen?

Nee! Dit was in het begin echt een enorme dealbreaker voor me. Vroeger dwong Orbit je wel om hun eigen autostoeltjes te gebruiken, maar tegenwoordig kun je voor een euro of zestig gewoon een adapter kopen. Wij gebruikten ons Nuna-autostoeltje op het Orbit-frame en dat klikte prima vast. Je moet gewoon even goed hun compatibiliteitslijst checken voordat je iets koopt.

Kan de stof echt in de wasmachine?

Ja, godzijdank wel. Je kunt de bekleding van het stoeltje afhalen en in de was gooien. Ik raad wel aan om het koud te wassen en aan de lucht te laten drogen, zodat het niet krimpt. Geloof me, met chronisch slaapgebrek een te strakke, gekrompen stof terug over een wagenframe moeten trekken is mijn persoonlijke definitie van de hel.

Is hij zijn geld waard in vergelijking met een UPPAbaby?

Dat zijn twee totaal verschillende categorieën. De UPPAbaby heeft onderin een gigantische boodschappenmand waar je met gemak zo'n veertig kilo aan boodschappen in kwijt kunt, en dat heeft de Orbit zeker niet. De mand van de Orbit is een stuk kleiner. Maar de UPPAbaby kan niet draaien. Wil je opbergruimte? Neem de Uppa. Wil je dat draaisysteem en de milieuvriendelijke materialen om je rug te sparen? Ga voor de Orbit.

Groeit de kinderwagen mee met mijn kind?

Ja, het stoeltje kan tot zo'n 22 kilo hebben, wat vrij standaard is. Tegen de tijd dat Leo 22 kilo weegt, kan hij eerlijk gezegd beter gewoon zelf lopen. Ze hebben trouwens ook een soort skateboard-opzetstuk genaamd de Sidekick, die je op het wiel kunt vastklikken zodat oudere kindjes kunnen meerijden. Dat is iets waar Maya ons momenteel dagelijks om smeekt.