Waarom wij de stijve babyshower inruilden voor een modern, gemengd babyfeest

Ik zit op een pastelroze fluwelen stoel in een afgehuurd zaaltje in een buitenwijk en kijk toe hoe mijn nicht haar negentiende spuugdoekje uitpakt. Iemand meet haar buikomvang met wc-papier, terwijl een groep tantes die ik sinds mijn bruiloft niet meer heb gezien haar vol verwachting aanstaren. Ze ziet er uitgeput uit, haar enkels zijn opgezwollen tot het formaat van grapefruits en ze forceert een glimlach die zo breed is dat het pijnlijk lijkt. In stilte plan ik mijn ontsnapping naar de parkeerplaats.

Vroeger dacht ik dat dit gewoon de manier was waarop je het moederschap inrolde. Je levert je waardigheid in, doet alsof je die luier-snuffelspelletjes echt leuk vindt en dwingt je vrouwelijke familieleden om drie uur lang te kijken hoe jij dankbaarheid veinst, terwijl je man thuis zit te gamen. Dat was nu eenmaal hoe het ging in onze familie. Tot ik hoorde over de baby bash trend. Het heeft mijn kijk op hoe we een nieuw mensje vieren compleet veranderd.

De hiphop-verwarring in mijn millennial-brein

Luister, toen mijn vriendin Maya me appte dat ze een 'baby bash' gaf, maakte mijn brein even kortsluiting. Ik dacht meteen terug aan dat Baby Bash concert waar ik in 2004 naartoe ging. Ik droeg een low-rise flared jeans en veel te veel eyeliner, en luisterde naar een r&b-sample die de dj mixte, er heilig van overtuigd dat ik de coolste persoon op aarde was. Iedereen in het publiek probeerde er stoer uit te zien terwijl we meedeinden op Baby Bash's *Suga Suga* met onze klaptelefoons in de lucht. Een fractie van een seconde dacht ik serieus dat Maya een rapper uit de zeroes had ingehuurd voor haar ongeboren kind.

Wat blijkt? Een baby bash in de moderne ouderschapswereld is gewoon een ontspannen barbecue in de achtertuin waar béíde ouders bij zijn, taco's eten, en niemand elkaars buikomvang opmeet. Het is een casual, gemengde bijeenkomst die het ouderschap benadert als een gezamenlijk avontuur in plaats van een last die alleen op de schouders van de vrouw rust. Mijn moeder keek me aan alsof ik gek was geworden toen ik haar vertelde dat de vrienden van mijn man ook op die van ons kwamen. "Lieverd, wat bedoel je met dat er mannen naar je babyshower komen?" vroeg ze, compleet gechoqueerd door het idee van gasten die speciaalbiertjes drinken naast een luiertaart.

Het zaaltje inruilen voor de achtertuin

Laten we het even hebben over de traditionele babyshower-industrie. Het is echt niet meer van deze tijd. Je neemt een hoogzwangere vrouw, zet haar in een stoel die pijn doet aan haar weker wordende bekken, en laat haar urenlang een toneelstukje opvoeren. Ze moet precies enthousiast genoeg glimlachen als ze de tachtig euro kostende billendoekjesverwarmer uitpakt (die ze nóóit op haar lijstje had gezet), terwijl ze tegelijkertijd de onuitgesproken familiedynamiek van vijftig verschillende vrouwen moet managen.

Ondertussen is die scheiding tussen mannen en vrouwen tegenwoordig echt volkomen onlogisch. We verwachten van moderne vaders dat ze de helft van het zware werk doen, opstaan voor de nachtvoedingen en om drie uur 's nachts uitvinden hoe ze de kolfonderdelen moeten steriliseren. Toch sluiten we ze uit van hét evenement waarbij hun omgeving samenkomt om de overgang naar het ouderschap te steunen. Op een baby bash worden beide partners in het zonnetje gezet, en dat voelt een stuk eerlijker als je bedenkt wat er de komende achttien jaar van ze gevraagd wordt.

En dan die spelletjes. Mijn hemel, de spelletjes. Raden welke gesmolten chocoladereep er in de luier zit is een vorm van psychologische marteling die mijn verpleegkundige brein simpelweg weigert. Ik heb diensten van twaalf uur gedraaid waarbij ik échte babyontlasting analyseerde op tekenen van uitdroging, dus ik hoef dat op mijn vrije dag echt niet nog eens te doen met een gesmolten Mars-reep.

Als je er oprecht van geniet om geblinddoekt babyvoeding te proeven terwijl je schoonmoeder onflatteuze foto's van je maakt: ga vooral je gang.

Mijn arts en het cortisol-probleem

Toen we besloten om na de geboorte van onze dochter onze eigen bash te geven, kwam dat deels door de strenge blik van mijn arts toen we het over stress in het derde trimester hadden. Tijdens een routinecontrole merkte ze dat mijn bloeddruk omhoog schoot telkens als ik het had over het organiseren van een formeel familie-evenement. Ze vertelde me dat mijn cortisolgehalte waarschijnlijk torenhoog was door de zorgen over het gastvrouw-zijn, en dat gestreste moeders meestal gestreste baby's in hun buik hebben. Ze citeerde geen grootschalig wetenschappelijk onderzoek, maar baseerde zich op haar eigen klinische observaties na dertig jaar in het vak. Voor mij was het meer dan genoeg reden om de stekker uit de chique catering te trekken.

Dus we besloten te wachten. We organiseerden een ontspannen kraamborrel-stijl bash in de achtertuin toen onze dochter een week of acht was. We haalden een berg afhaaleten, gooiden wat kleden op het gras en zeiden tegen iedereen dat ze tussen twaalf en vier konden binnenwippen wanneer ze zin hadden.

De medische realiteit van het rondgeven van een pasgeborene

Toch vraagt het introduceren van een pasgeborene aan een groep volwassenen die mini-burgers eten om een basisvorm van triage. Uit mijn tijd in de verpleging wist ik hoe kwetsbaar zo'n klein immuunsysteem in werkelijkheid is. Ik weet vrij zeker dat de verdediging van een pasgeboren baby tegen ziekteverwekkers bij elkaar wordt gehouden door een beetje moedermelk en een hoop geluk. De wetenschap over de exacte snelheid van virusoverdracht in de buitenlucht versus binnen is constant in beweging, maar ik was niet van plan om proefkonijn te spelen met mijn eigen kind. In plaats van me opgelaten te voelen over het stellen van grenzen, behandelde ik onze patio gewoon als een isolatie-afdeling, maar dan met betere snacks.

Dit is hoe ik het overleefde om een groep mensen te ontvangen met een kersvers mensje erbij.

• Handen wassen, anders mag je niet eens naar mijn kind kíéken. We hadden een enorme pomp met medische handgel direct naast de koelbox gezet, zodat niemand kon beweren dat ze het over het hoofd hadden gezien.
• Onder geen beding het gezicht van de baby kussen. Het RS-virus is een nachtmerrie die ik al te vaak heb zien afspelen op de kinder-IC, dus ik zorgde ervoor dat iedereen zijn mond bij zich hield.
• Huid-op-huidcontact heeft nog steeds prioriteit. Als ze onrustig werd of overprikkeld raakte door het geluid, deed ik haar in de draagzak op mijn borst en liep ik letterlijk weg van de menigte totdat haar ademhaling weer rustig was.
• De baby is geen accessoire. Als iemand een kriebel in de keel had, mochten ze lief zwaaien vanaf de andere kant van de tuin.

Spullen die de chaos daadwerkelijk overleefden

Omdat mensen op een bash niet in een kringetje zitten te kijken hoe jij cadeaus uitpakt, verandert de hele dynamiek rondom cadeaus. Mensen leggen vaker geld bij elkaar voor grotere dingen, of ze kopen duurzame basisstukken die je oprecht graag wilt hebben. Dit in plaats van aankomen met vijftig verschillende, kriebelende tule jurkjes waar de baby na zes dagen alweer uitgegroeid is.

Als je een geboortelijst aan het samenstellen bent waar je later geen spijt van krijgt, bekijk dan eens de biologische babykleding van Kianao voor kledingstukken die écht mooi blijven in de was.

Het allerbeste wat we op onze bash kregen, was de Mouwloze Romper van Biologisch Katoen. Mijn kind had drie weken lang een vreemde, rode uitslag op haar borst en ik dacht dat het aan ons wasmiddel lag. Wat bleek? Ze kon gewoon absoluut niet tegen polyestermixen. Dit katoenen item van Kianao werd ons dagelijkse uniform. Het rekt mee zonder te gaan lubberen bij de hals, en het triggerde haar eczeem niet. Het is gewoon een fijne, ademende basislaag die echt doet wat het belooft.

Aan de andere kant had mijn schoonmoeder samen met wat tantes een prachtige Houten Babygym voor ons gekocht. Esthetisch gezien is hij fantastisch. Het staat prachtig in onze woonkamer en is stukken beter dan die neonkleurige plastic gedrochten die valse boerderijliedjes zingen. Maar eerlijk is eerlijk: mijn dochter hield het er hooguit tien minuten per keer onder vol, waarna ze weer vastgehouden wilde worden. Het is echt een leuk ding voor korte momentjes, maar verwacht niet dat het functioneert als een automatische babysitter terwijl jij probeert een warme kop koffie te drinken.

En dan was er nog de hele situatie rondom doorkomende tandjes. Toen mijn schoonzusje naar onze bash kwam, kreeg haar jongste net een kies en schreeuwde hij hard genoeg om de hele straat wakker te maken. Ze gaf hem nonchalant deze Panda Bijtring van Siliconen en Bamboebestanddelen en het schreeuwen stopte gewoon. Helemaal. Ik heb er ter plekke in de tuin eentje besteld op mijn telefoon. Hij kan zo in de vaatwasser, wat echt een enorme overwinning is als je te moe bent om ook nog maar íéts met de hand af te wassen.

Omgaan met het schuldgevoel richting je desi familie

Kijk joh, ik weet dat het moeilijk is om met tradities te breken. Als je je familie vertelt dat je een ongedwongen baby bash houdt in plaats van een enorm evenement met catering en bloemstukken, is er áltijd wel iemand beledigd. Mijn tantes hebben ongetwijfeld een supportgroepje opgericht om te klagen over mijn gebrek aan formele uitnodigingen.

Maar de overgang naar het ouderschap is rommelig, vermoeiend en compleet overweldigend. Je bent niemand een toneelstukje verschuldigd. Het vieren van je nieuwe baby hoort je energie te géven, niet je bankrekening en je mentale rust leeg te trekken. Als in een joggingbroek in je achtertuin staan terwijl je vrienden pizza eten voor jou goed voelt, dan is dat precies wat je moet doen.

Voordat je die digitale uitnodigingen verstuurt en de taco-bestelling doorgeeft: bekijk de duurzame babyspullen van Kianao om een geboortelijst samen te stellen die écht bij jouw leven past.

Moet ik mijn oudtante uitnodigen voor een baby bash?

Luister, je hoeft helemáál niemand uit te nodigen die je bloeddruk verhoogt. Het hele idee van een bash is juist om het stressvrij te houden. Als je oudtante in een tuinstoel gaat zitten en kritiek levert op je keuzes als ouder nog voordat het kind geboren is, laat haar dan van de gastenlijst. Geef de grootte van de tuin maar de schuld. Of je hormonen. Bescherm gewoon je eigen rust.

Is het raar om geld te vragen in plaats van cadeaus?

We zijn het punt wel voorbij dat we doen alsof kersverse ouders geen geld nodig hebben. Luiers zijn duur en het beleid rondom zwangerschapsverlof in dit land is soms om te huilen. De meeste van mijn vrienden maakten liever vijftig euro over naar een online luierfonds dan dat ze moesten raden welk merk inbakerdoek ik fijn vond. Formuleer het gewoon beleefd op de uitnodiging en laat de traditionalisten een fysiek boekje voor je kopen als ze je écht per se iets willen overhandigen.

Hoe voorkom ik dat mensen de baby te lang vasthouden?

Het dragen van je baby is je allerbeste verdedigingsmechanisme. Als de baby veilig in een draagdoek op je borst zit, zijn mensen veel minder snel geneigd om ze te proberen te pakken. Als iemand vraagt of ze de baby even mogen vasthouden, glimlach dan vriendelijk en zeg dat de dokter heeft aangeraden om ze vandaag dichtbij te houden om de lichaamstemperatuur te reguleren. Niemand gaat in discussie met een verzonnen doktersadvies.

Wat als mijn partner een hekel heeft aan feestjes?

Als je partner feestjes vreselijk vindt, geef er dan gewoon geen. Het hele idee van het schrappen van de traditionele babyshower is juist om jullie gezamenlijke stress te verlagen. Als het dwingen van je introverte man om koetjes en kalfjes te bespreken boven de aardappelsalade jullie allebei diep ongelukkig maakt, bestel dan gewoon wat lekkers, koop een taartje voor jullie samen en laat het daarbij. De baby merkt er echt helemaal niks van.