De grote zoektocht om 3 uur 's nachts naar meisjesnamen met een V

De gloed van een laptopscherm om drie uur 's nachts is een uniek soort vijandig licht, vooral wanneer het een spreadsheet verlicht met vierenzeventig mogelijke namen voor een mensje dat je nog niet eens ontmoet hebt. Buiten ons appartement in Londen viel die ellendige, meedogenloze motregen die zo typisch is voor november. Mijn vrouw was hoogzwanger van een tweeling, sliep diep en gebruikte mijn linkerdij als steunkussen. Ik zat vast, staarde naar cel C42 en ervoer een milde paniekaanval over de vraag of een specifieke meisjesnaam onvermijdelijk zou leiden tot een toekomst waarin onze dochter middenkader-manager bij een regionale papierleverancier zou worden.

Eén babynaam bedenken is al een nachtmerrie, maar er twee vinden is een ware oefening in psychologische oorlogsvoering. Je kunt niet gewoon twee namen kiezen die je leuk vindt; ze moeten klinken alsof ze in dezelfde band spelen, zonder over te komen als een komisch duo. Ergens rond 4 uur 's nachts, na alles van 'Astrid' tot 'Zara' te hebben afgewezen, belandde ik in een online rabbit hole en ontwikkelde ik een agressieve, totaal irrationele obsessie voor de letter V.

De vreemde wiskunde achter de letter V

Ik herinner me vaag dat ik een artikel las van een of andere Amerikaanse namen-expert die beweerde dat de V momenteel de meest modieuze letter in de Engelssprekende wereld is. Ik ben van nature wantrouwig tegenover iedereen die voor zijn beroep fonetische trends volgt, maar er zit een vreemde kern van waarheid in. Het is wat taalkundigen waarschijnlijk een letter met een hoge Scrabble-waarde zouden noemen, maar in tegenstelling tot de X of de Z, waardoor een kind klinkt als een sciencefiction-schurk, heeft de V een zachte, zuchtende klank.

Als je naar de statistieken kijkt—wat ik uitgebreid deed, want ontwijkingsgedrag is mijn primaire overlevingsmechanisme voor het aanstaande vaderschap—beginnen van de duizend populairste meisjesnamen er maar zo'n zestien met een V. Het is de heilige graal van modern ouderschap: een naam die heel vertrouwd voelt, maar wiskundig gezien zeldzaam is. Je kunt je op de speelplaats net een tikje superieur voelen, zonder dat je je kind veroordeelt tot een leven lang haar naam fonetisch spellen voor elke assistente van de huisarts.

Botanische waanideeën en de realiteit van een peuter

De grootste categorie V-namen lijkt geïnspireerd op de natuur, wat enorm inspeelt op ons millennial-verlangen om te doen alsof we onze weekenden doorbrengen met het wildplukken van daslook in plaats van doomscrollen op de bank. We keken naar Vale, wat klinkt als een heel chique beekje, en Verbena, wat klinkt als iets wat je koopt bij een veel te duur tuincentrum in het Gooi.

Uiteindelijk kozen we voor Violet voor Tweeling Eén. Destijds stelde ik me een sereen, bedachtzaam kind voor dat in een zonovergoten weide zat, misschien met een klein dichtbundeltje. Dit was natuurlijk vóórdat ik daadwerkelijk een peuter had.

De realiteit is dat Violet het leven momenteel benadert met de chaotische energie van een kroeggevecht. Haar grootste hobby is proberen de kat in de wasmand te drijven. Omdat we wisten dat we haar wilden kleden in dingen die haar verrassend gevoelige huid niet zouden irriteren, kocht ik de Biokatoenen romper met vlindermouwtjes van Kianao al voordat ze werd geboren. Het is oprecht mijn favoriete kledingstuk dat ze heeft, vooral omdat de vlindermouwtjes haar eruit laten zien als een piepklein, ontevreden engeltje terwijl ze agressief op een rijstwafel sabbelt. Het GOTS-gecertificeerde biokatoen is fantastisch omdat het daadwerkelijk een wasbeurt op 40 graden overleeft wanneer de lepel gepureerde worteltjes onvermijdelijk haar mond mist. En de envelophalslijn betekent dat ik bij een explosief spuitluier-incident het hele ding naar beneden over haar lichaam kan trekken, in plaats van het over haar hoofd te moeten sleuren en ieders dag te verpesten. Het is een kleine overwinning, maar als je draait op drie uur slaap, pak je wat je pakken kan.

Als je momenteel in de nesteldrangfase zit en in een hormonale roes piepkleine kleertjes koopt, raad ik je ten zeerste aan om de bredere collectie biologische babykleding van Kianao te bekijken, voordat je per ongeluk twintig synthetische boxpakjes koopt waarin je baby gaat zweten als een marathonloper.

Stoere namen die stiekem een beetje angstaanjagend klinken

Als je niets met bloemen hebt, is de andere route voor de V kracht. Victoria is de voor de hand liggende keuze, een tijdloze Latijnse klassieker die overwinning betekent, al draagt het wel de zware last dat het klinkt als iemand die later zal eisen dat je haar schoolsokken strijkt. Dan is er Valerie, afgeleid van 'valeur' (moed), en Valentina, wat kracht en gezondheid betekent.

Ik stelde Valentina op een ochtend tijdens het ontbijt voor aan mijn vrouw. Ik wees erop dat Valentina Teresjkova de eerste vrouw in de ruimte was, wat een fenomenale naamgenoot is. Mijn vrouw staarde me aan over haar kopje cafeïnevrije thee en wees er kalmpjes op dat een naam met vier lettergrepen voor een kind waarnaar onvermijdelijk geschreeuwd gaat worden door een drukke supermarkt, een logistieke nachtmerrie is. "Val-en-ti-na, leg de diepvrieserwten neer" duurt gewoon te lang om te zeggen.

Ik heb nog even kort gepleit voor Valkyrie, vooral omdat het idee om een babymeisje te vernoemen naar mythologische Noorse krijgers die de doden naar het Walhalla leiden mijn door slaaptekort geteisterde brein wel aansprak, maar mijn vrouw dreigde me buiten op het balkon op te sluiten als ik er nog een keer over zou beginnen. Velma heb ik in één seconde weggestreept, want hoe hard je ook probeert de naam een nieuwe betekenis te geven, je kind klinkt altijd alsof ze in een spookhuis haar bril kwijt is en op zoek is naar Scooby-Doo.

Het whiteboard in het ziekenhuis en het 'baby g'-incident

De daadwerkelijke bevalling was een waas van felle tl-verlichting, paniek en piepende machines. Toen we eindelijk op de kraamafdeling aankwamen, had de overwerkte verpleegkundige "Tweeling A" en "Baby G" op het whiteboard boven de plastic wiegjes gekrabbeld. Tot op de dag van vandaag heb ik werkelijk geen idee waarom ze vijf letters van het alfabet heeft overgeslagen voor de tweede tweelinghelft. Misschien was het een uitschieter met de pen, of misschien keek ze gewoon naar haar piepkleine, woeste, rode gezichtje en besloot ze dat ze een sterke G-energie uitstraalde.

Terwijl mijn vrouw herstelde, liep ik drie dagen lang door de gangen te wiegen met een ingebakerd hoopje mens dat we uitsluitend baby g noemden. Het was een per ongeluk ontstane bijnaam die wekenlang bleef hangen, zelfs nadat we uiteindelijk de geboorteaangifte hadden gedaan en haar officieel Vera hadden genoemd.

Vera is een vintage revival. Het betekent waarheid in het Latijn en geloof in het Russisch, en de populariteit ervan piekte ergens rond 1910. Het is absoluut een "oude-dames-chic" naam, wat momenteel een enorme trend is. Het heeft iets bijzonder grappigs om naar een baby van drieënhalve kilo te kijken die haar eigen hoofd niet eens rechtop kan houden, en haar een naam te geven die klinkt alsof ze sherry zou moeten inschenken en klagen over de tocht.

De absolute paniek bij het checken van de initialen

Waar niemand je voor waarschuwt bij het kiezen van een meisjesnaam, is de angstaanjagende initialen-check. Het maakt niet uit hoe prachtig de voornaam is, als hij in combinatie met de tweede naam en achternaam iets afschuwelijks spelt.

Met een V-naam is dat gevaar altijd aanwezig. Als haar tweede naam begint met een A en je achternaam met een N, is ze V.A.N. Als je achternaam begint met een T, is ze V.A.T., en niemand wil zijn kind vernoemen naar de Engelse btw (Value Added Tax). We hebben een vol uur besteed aan het opschrijven van variaties op de achterkant van een energierekening, puur om er zeker van te zijn dat we onze dochters niet per ongeluk veroordeelden tot een leven lang gepest worden op de middelbare school.

Vera is, in tegenstelling tot haar zus, uiterst methodisch. Ze rent niet rond; ze zit in de hoek en analyseert stilletjes de structurele integriteit van de woonkamer. We kochten de Zachte baby-bouwblokken van Kianao voor haar. Ze zijn prima. Het zijn blokken. Ze doen precies wat blokken moeten doen: vormen en kleuren introduceren terwijl ze zogenaamd haar vroege logische vaardigheden ontwikkelt. Maar het allerbeste eraan—en de enige reden dat ze nog niet uit het raam zijn gegooid—is dat ze gemaakt zijn van zacht rubber. Wanneer ik onvermijdelijk op eentje ga staan terwijl ik om 5 uur 's ochtends met een mok koffie door de donkere woonkamer loop, zakt hij in onder mijn hiel in plaats van zich als een plastic kraaienpoot in mijn voet te boren. Voor een ouder is dat de definitie van premium design.

Wat de jeugdarts mompelde over tandjes

Je kind een elegante en verfijnde naam als Vivienne of Vega geven is allemaal leuk en aardig, totdat ze een halfjaar oud zijn en veranderen in een wild, kwijlend wezen dat bezeten is door de pijn in hun eigen schedel. Doorkomende tandjes zijn de manier waarop de natuur je straft voor het overleven van de pasgeboren fase.

Onze verpleegkundige van het consultatiebureau, een oudere vrouw die eruitzag alsof ze al duizend gillende baby's had gezien en totaal niet onder de indruk was van de onze, mompelde iets vaags over vroeg doorkomende tandjes die tijdelijk ongemak veroorzaken en stelde voor dat we het gewoon moesten uitzitten. Op pagina 47 van het handboek voor ouders staat dat je kalm moet blijven en zachtjes voor ze moet zingen. Dat vond ik bijzonder nutteloos toen Vera krijste op een frequentie waardoor de hond zich onder de bank verstopte.

Ik begrijp niet helemaal de wetenschap achter waarom hun tandvlees zo ontstoken raakt, vooral omdat ik door de helft van de uitleg heen slaap, maar ik weet wél dat je fysieke barricades nodig hebt om te voorkomen dat ze je meubels opeten. De Panda-bijtring van Kianao werd onze reddingsboei. Hij is gemaakt van voedselveilige siliconen, wat geruststellend veilig voelt, maar nog belangrijker: hij heeft al deze kleine bobbeltjes met verschillende texturen waar Vera urenlang agressief met haar voorste tandvlees tegenaan schuurde. Je kunt hem in de koelkast gooien om hem koud te maken, wat de pijn blijkbaar verdooft, maar eerlijk gezegd was ik allang blij dat ze op de panda kauwde en niet op de houten poten van onze eettafel.

De vreemde waarheid over het kiezen van een naam

Uiteindelijk is de jacht op babynamen voor meisjes onbegonnen werk, want de naam wordt uiteindelijk gewoon het kind. Je spendeert maanden aan het debatteren over de fonetische flow van Violet versus Viola, maakt je zorgen over de culturele implicaties van vintage revivals en stresst over de symmetrie tussen broers en zussen. En dan komen ze ter wereld, bedekt met vloeistoffen en krijsend, en binnen een week is de naam waar je zo over hebt gepiekerd gewoon het geluid dat je maakt wanneer je wilt dat ze stoppen met het eten van handenvol tuinaarde.

Als je momenteel naar je eigen nachtelijke spreadsheet staart en probeert de Scrabble-waarde van de letter V af te wegen tegen het risico om pretentieus te klinken, klap dan gewoon die laptop dicht. Stap naar buiten, roep de naam hardop in het luchtledige, en als je niet ineenkrimpt, heb je de ware gevonden.

En als je je voorbereidt op de chaos van een nieuwe gezinsuitbreiding, doe jezelf dan een plezier en regel de praktische zaken vóórdat het slaaptekort toeslaat. Ontdek de biologische babyaccessoires van Kianao, zodat je niet om 4 uur 's nachts paniekerig dingen met één hand hoeft te bestellen terwijl je met de andere hand een huilende baby vasthoudt.

Veelgestelde (en ietwat chaotische) vragen over het kiezen van een babynaam

Waarom zie je ineens overal V-namen?
Omdat we stiekem allemaal proberen elkaar te overtreffen. Een hele generatie millennials realiseerde zich dat namen als Sarah en Jessica te veel voorkwamen, maar we zijn ook doodsbang om namen te verzinnen die klinken als een wifi-wachtwoord. V-namen raken precies de juiste snaar—ze klinken als oud geld en vintage glamour, maar ze zijn statistisch gezien zeldzaam genoeg om je het gevoel te geven dat je een geheim hebt ontdekt.

Zijn matchende namen voor een tweeling een verschrikkelijk idee?
Ja, absoluut. Niet doen. Als je je kinderen Valentina en Valeria noemt, zul je de rest van je leven over je eigen tong struikelen als je boos bent. Je wilt namen die mooi naast elkaar staan op een trouwkaart, geen namen die klinken als een advocatenkantoor. Violet en Vera werken goed samen omdat ze een letter delen maar compleet andere klinkers hebben, wat betekent dat ik de één over het park kan roepen zonder dat de ander me negeert.

Wat als de initialen een verschrikkelijk woord vormen?
Dan verander je de tweede naam, of je accepteert dat je kind licht gepest zal worden in de brugklas. Een middenweg is er niet. Schrijf de initialen op in hoofdletters, schrijf ze in kleine letters en spreek ze hardop uit. Als het een lichaamssap, een belastingdienst of een politieke partij spelt, begin dan weer van voor af aan.

Klinken vintage namen te oud voor een pasgeborene?
Ongeveer drie dagen lang, ja. Een piepkleine, gerimpelde pasgeborene 'Vivienne' noemen voelt een beetje belachelijk, alsof ze elk moment om een martini kan vragen. Maar baby's groeien angstaanjagend snel in hun naam. Tegen maand vier zal het compleet natuurlijk lijken, en tegen jaar twee kun je je ze niet meer anders voorstellen.

Hoe word je het in vredesnaam eens over een naam zonder te scheiden?
Je sluit een compromis uit pure uitputting. Eén van jullie zal vasthouden aan de naam van een mythologische Noorse krijger, de ander wil iets traditioneels, en uiteindelijk, bij 38 weken zwangerschap, zullen jullie allebei zo moe zijn dat een hartstikke leuke, normale naam als Violet klinkt als een vredesverdrag. Schrijf het gewoon op het whiteboard in het ziekenhuis en weiger er verder over in discussie te gaan.