Is de mamaroo babyschommel het waard? Het eerlijke verhaal van een vermoeide moeder

Het was klokslag 03:14 uur 's nachts. Ik zat op de rand van ons grote ligbad, omdat het luide gezoem van de afzuigkap in de badkamer het enige was dat het gekrijs van mijn eerstgeborene overstemde. De bestellingen van mijn Etsy-shop stapelden zich op mijn bureau op, mijn man lag volkomen ongestoord te snurken in de logeerkamer, en het gebarsten scherm van mijn telefoon verlichtte mijn betraande gezicht terwijl ik naar een prijskaartje van 250 dollar staarde. Dit was mijn kennismaking met dat beroemde babyzitje dat eruitziet als een ruimteschip en dat je waarschijnlijk overal op je tijdlijn voorbij hebt zien komen.

De wanhoopsaankoop van drie uur 's nachts

Mijn oudste zoon is eigenlijk mijn waarschuwing voor zo'n beetje alles wat met ouderschap te maken heeft. Hij kwam boos op de wereld uit de buik en bleef dat ongeveer zes maanden lang. Mijn oma, schat van een mens, zei dat ik gewoon wat whisky over zijn tandvlees moest wrijven en hem in de houten schommelstoel moest wiegen, net zoals zij in 1982 met mijn vader deed. Nou, ik had geen whisky in huis, en mijn armen trilden fysiek na het zeven uur lang onafgebroken wiegen van een vijf kilo wegende, woedende aardappel. Ik had een mechanische vervanger nodig. Ik had een robot-nanny nodig.

Ik bekeek de prijs van dat 4moms-apparaat online en liet bijna mijn telefoon in bad vallen. Meer dan tweehonderd piek voor iets waar hij misschien al te groot voor is tegen de tijd dat ik heb uitgevogeld hoe ik het in elkaar moet zetten? Ik let altijd enorm op de kleintjes, dus opende ik meteen Facebook Marketplace (of Marktplaats) en vond een moeder in het volgende dorp die de hare voor honderd euro verkocht omdat haar kind het vreselijk vond. Dat had absoluut mijn eerste waarschuwing moeten zijn, maar ik had veel te veel slaapgebrek om me daar druk over te maken. Dus gooide ik de volgende ochtend nog net niet het geld door mijn autoraampje naar haar toe en racete ik naar huis met mijn buit.

Het ruimteschip installeren

Dit zware apparaat mijn landelijke woonkamer binnenslepen voelde alsof ik een stuk NASA-apparatuur installeerde naast mijn boerderij-interieur. Het neemt verrassend weinig vloeroppervlak in beslag. Dat kon ik enorm waarderen, want mijn huis puilde al uit van de gigantische stukken plastic, primair gekleurde rommel die familieleden ons maar bleven geven.

Maar toen moest ik nog uitzoeken hoe ik het ding aan kreeg, en ik ga gewoon heel eerlijk met je zijn: van de Bluetooth-functie word ik echt intens agressief. Waarom in hemelsnaam heeft een babyzitje een app nodig? Ik sta daar met een krijsend kind terwijl de spuug over mijn schouder druipt. Ik wil niet mijn telefoon ontgrendelen, een app downloaden, mijn e-mailadres verifiëren en een apparaat koppelen, alleen maar om een babyzitje een rondje te laten draaien. Het is om gek van te worden.

De app heeft een nieuwere functie waarbij je je telefoon kunt vasthouden terwijl je je baby wiegt. Het apparaat zou dan zogenaamd jouw natuurlijke wiegbeweging berekenen en de instellingen daarop aanpassen. Luister, mijn 'natuurlijke wiegbeweging' is het uitgeputte, onvoorspelbare geschuifel van een vrouw die sinds dinsdag geen volledige nacht meer heeft geslapen, dus dat hoeft de machine zéker niet na te doen. Ik wil gewoon met mijn grote teen een fysieke knop kunnen indrukken terwijl ik een wasmand vasthoud, en dat het ding dan werkt. Dat techbedrijven denken dat millennial-ouders alles wat we bezitten aan onze smartphones willen koppelen, is voor mij echt onbegrijpelijk.

Oh, en de ingebouwde natuurgeluiden klinken precies als een kapotte wc die op de achtergrond blijft doorlopen, dus negeer die maar gewoon helemaal.

De onvermijdelijke spuitluier overleven

Laten we het even over de bekleding hebben, want hoe luxe de technologie ook is, je kind gaat het uiteindelijk toch ruïneren. Ongeveer drie weken nadat we het zitje begonnen te gebruiken, had mijn oudste een spuitluier die alle natuurwetten tartte. Dan heb ik het over een level 4 ramp die op de een of andere manier de luier doorbrak, zijn broekje passeerde en zich precies in een plasje verzamelde op de bodem van het zitje.

Hier moet ik het merk toch echt even wat credits voor geven. De stof is eenvoudig los te ritsen, wat betekent dat je de hele vieze hoes eraf kunt trekken en rechtstreeks in de wasmachine kunt gooien, zonder dat je er een schroevendraaier bij hoeft te pakken.

Eerlijk gezegd was de enige reden dat mijn zoontjes gevoelige huid geen uitslag kreeg van die troep, dat hij mijn absolute favoriete Biologisch Katoenen Romper van Kianao droeg. Ik ben geobsedeerd door die dingen. Ze zijn gemaakt van 95% biologisch katoen, wat betekende dat toen ik de achterkant als een bezetene in mijn grote spoelbak stond te schrobben met afwasmiddel, de vlek er daadwerkelijk uit ging. De stof ging bovendien niet pillen of kriebelen, zoals die goedkope multipacks van de grote ketens. De envelophals was die dag de échte redder in nood, want daardoor kon ik de geruïneerde romper naar beneden trekken over zijn vieze beentjes, in plaats van dat ik het over zijn hoofdje moest trekken en het in zijn haar terecht zou komen. Als je ook maar iets meeneemt uit mijn geratel vandaag: koop drie van deze rompertjes en zorg dat je ze standaard in de kast hebt liggen.

Als je momenteel je uitzet aan het verzamelen bent of inspiratie zoekt voor een babyshower, scrol dan zeker even door Kianao's collectie van biologische babykleding. Synthetische stoffen en babyzweet zijn namelijk dé perfecte combinatie voor luieruitslag.

Wat mijn kinderarts écht zei over slapen

Hier moeten we het even hebben over de beangstigende veiligheidsdingen. Je zult ongetwijfeld perfecte Instagram-video's zien van baby's die vredig liggen te dutten in precies deze wipstoel, terwijl de moeder hete koffie drinkt en een boek leest. Trap er niet in.

Mijn kinderarts bekeek mijn uitgeputte gezicht tijdens de controle met twee maanden en wond er geen doekjes om. Ze vertelde me dat de officiële richtlijnen heel duidelijk zijn: babynestjes en wipstoeltjes zijn absoluut niet veilig om in te slapen. Zover ik begrijp komt het doordat hun kleine hoofdjes zo zwaar zijn en hun nekspieren eigenlijk nog net gekookte spaghetti zijn. Slapen in een schuine hoek kan ervoor zorgen dat hun kin op hun borst valt. Hun luchtpijpjes zijn dan net zwakke papieren rietjes die gemakkelijk kunnen knikken, waardoor de luchttoevoer wordt afgesneden.

Ze gaf me een hele strikte dertig-minuten-regel mee. Ik mocht hem voor maximaal dertig minuten vastmaken in het stoeltje, zodat ik met twee handen mijn lunch kon opeten of mijn Etsy-bestellingen kon inpakken. Maar daarna moest hij weer plat op zijn rug. Je moet jezelf echt dwingen om ze eruit te halen zodra hun oogjes dichtvallen en ze over te hevelen naar een ledikantje. Zelfs als elke vezel in je vermoeide lichaam uitschreeuwt om ze daar nog héél even vijf minuten te laten slapen, zodat jij ook eindelijk je ogen dicht kunt doen.

De terugroepactie bij tweedehandsjes die je móét checken

Als je net als ik je babyspullen tweedehands koopt van een vreemde op de parkeerplaats van een supermarkt, dan moet je echt even goed naar de veiligheidsriempjes kijken. Terug in 2022 was er een enorme terugroepactie voor deze stoelen, omdat de riempjes onder de zitting bungelden als hij niet werd gebruikt. Kruipende baby's raakten er blijkbaar in verstrikt.

Toen ik mijn oude stoel voor mijn tweede kind van de stoffige zolder opgroef, moest ik het gratis riembevestigingsonderdeel bij de fabrikant bestellen om het gevaar op te lossen, nog voordat ik de stekker in het stopcontact stak. Check gewoon even dubbel of jouw specifieke apparaat is voorzien van het geüpdatete 5-puntsgordelsysteem of de kleine reparatieclip. Zo voorkom je dat je later een paniekaanval krijgt wanneer je dreumes door de woonkamer aan het struinen is.

Het speelgoed en de alternatieven

Bij het wipstoeltje horen van die omkeerbare pluchen balletjes die boven het hoofdje van de baby hangen. Ze zijn op zich oké. Maar uiteindelijk raakt de baby het ongelofelijk beu om telkens naar precies dezelfde vormen te staren.

Bij mijn tweede baby probeerde ik heel stijlvol te zijn en kocht ik de Regenboog Houten Babygym. Echt, hij is prachtig en het ziet er duizend keer beter uit op mijn kleed dan die gigantische, lichtgevende, plastic gedrochten die mijn schoonmoeder steeds maar voor ons koopt. Maar ik ga er geen doekjes om winden: mijn tweede kind gaf werkelijk niks om dat schattige hangende olifantje. Hij wilde zich het liefst gewoon omdraaien, de houten poot van het frame vastgrijpen en er als een agressief bevertje op proberen te kauwen. Het is een prachtig item voor de kinderkamer en fantastisch voor als ze plat op hun rug liggen als ze heel klein zijn, maar het was niet die magische afleiding waar ik op had gehoopt. Het is een leuk-om-te-hebben item, niet bepaald een keiharde survival-tool.

Wat wél echt mijn redding was toen hij probeerde de meubels op te eten, was de Panda Bijtring voor Baby's. Toen hij vier maanden werd en besloot dat hij het vreselijk vond om nog in de wipstoel vastgesnoerd te zitten, duwde ik gewoon dit platte siliconen pandaatje in zijn knuistje. Het is supermakkelijk schoon te maken, en hij kon het serieus zélf vasthouden zonder het elke twaalf seconden op het hondenkussen te laten vallen.

Mijn eindoordeel over de prijs

Dus, werkte die chique robotstoel nou echt?

Eerlijk gezegd hangt het helemaal van het kind af.

Mijn oudste—de woedende aardappel? Hij tolereerde het hooguit voor exact twaalf minuten op de 'Autorit'-stand, totdat hij doorkreeg dat hij in de maling werd genomen door een machine en het hele gekrijs weer van voren af aan begon.

Mijn tweede kind? Hij leefde ervoor. De 'Kangoeroe'-beweging liet hem bijna direct in slaap vallen. Wat overigens betekende dat ik hem er direct weer uit moest plukken en in zijn wiegje moest leggen, tot mijn grote frustratie.

Mijn derde kind? Het interesseerde hem he-le-maal niks. Hij vond het best, maar lag meestal veel liever gewoon lekker op een kleedje op de vloer.

Als je er één zo goed als nieuw kunt scoren voor minder dan honderd euro, doe het dan absoluut. Maar tweehonderdvijftig euro neertellen voor een apparaat dat je baby na een maand misschien wel met volle overtuiging weigert? Dat is een gok die ik persoonlijk niet zou nemen met de zuurverdiende winst uit mijn Etsy-shop. Laten we wel wezen: baby's zijn gewoon vreemde kleine huisgenootjes zonder enige communicatieve vaardigheden en met héél uitgesproken, totaal onvoorspelbare voorkeuren.

Hoe je als kersverse ouder je verstand behoudt

Luister, de pasgeborenen-fase is eigenlijk gewoon een soort ontgroeningsritueel dat je moet zien te overleven. Je probeert van alles uit om te zien wat werkt. Of dat nu een hi-tech wipstoel is, een andere inbakerdoek, of midden in de nacht rondjes rijden met witte ruis op de radio om ze te laten stoppen met huilen. Als je behoefte hebt aan comfortabele, écht nuttige basics die het huidje van je kind niet irriteren, terwijl je de rest van dit hele ouderschapsgedoe nog aan het uitvogelen bent: shop dan de duurzame baby-essentials van Kianao en streep weer iets af van je eindeloze mentale to-do lijst.

De ongefilterde vragen die jullie me blijven stellen

Eerlijk, hoelang kunnen ze dat ding eigenlijk gebruiken?

Helemaal niet lang, en dat is precies de reden waarom ik het warm krijg van het prijskaartje. Je moet stoppen met het gebruik ervan zodra ze zelfstandig kunnen zitten of proberen eruit te klimmen. Voor mijn enorme reuzenbaby's was dat al rond de zes maanden. Je betaalt eigenlijk de hoofdprijs voor een heel korte, enorm wanhopige periode.

Is het oké als ik er eentje van Marktplaats of Facebook koop?

Ja, absoluut, bespaar je geld! Maar je moet er wel slim mee omgaan. Vraag aan de verkoper om de stekker in het stopcontact te steken en alle snelheden te testen, voordat je je geld overhandigt. De motoren van deze apparaten kunnen namelijk doorbranden of een angstaanjagend tikkend geluid gaan maken. Oh, en check natuurlijk even die terugroepactie voor het riempje waar ik het eerder over had.

Moet ik de aparte inleg voor pasgeborenen echt erbij kopen?

Als je een superkleine pasgeborene hebt, ja, dan is het eigenlijk wel een must. Zonder die inleg valt hun kleine hoofdje gewoon opzij en zien ze er ontzettend oncomfortabel uit. Het is superirritant dat ze die apart verkopen in plaats van het gewoon in de doos erbij te doen, maar je kunt die kussentjes vaak spotgoedkoop vinden op vrijmarkten of via andere moeders.

Wat als het ding opeens willekeurig stopt met bewegen?

Voordat je in paniek raakt en denkt dat je een machine van tweehonderd euro hebt gesloopt: check de onderkant even. Daar zitten namelijk kleine sensoren. Als er een spuugdoekje of een verdwaald dekentje naar beneden valt en de sensor blokkeert, schakelt het hele apparaat zichzelf uit, om te voorkomen dat het iets verplettert. Meestal is het een kwestie van het dekentje weghalen, weer op de knop drukken en hij begint meteen weer vrolijk te wiegen.

Kan dit ding op batterijen als we gaan kamperen?

Nope, je hebt een stopcontact nodig voor de adapter. Het is absoluut geen draagbaar onderdeel van je baby-uitzet dat je even meesleept naar het kampvuur of het strand. Hij hoort gewoon permanent in het stopcontact te zitten, strak naast je koffiezetapparaat.