Lieve Jess: De eerlijke waarheid over die enge nachtelijke hoest

Lieve Jess van zes maanden geleden,

Je zit op dit moment om 2:14 's nachts op het koude linoleum van de logeerbadkamer, de hete douche staat vol open om een geïmproviseerde stoomcabine te maken, en Leo maakt een geluid dat je alleen maar kunt omschrijven als een kettingrokende zeeleeuw. Op de eettafel ligt een stapel Etsy-bestellingen die je vanavond eigenlijk had moeten inpakken, je shirt is doorweekt van het zweet en de stoom, en je bent wanhopig op je telefoon aan het doemscrollen om te kijken of je je man wakker moet maken en drie kwartier naar de dichtstbijzijnde spoedeisende hulp moet rijden. Ik weet dat je doodsbang bent. Ik weet dat je het gevoel hebt dat je faalt omdat je het niet zomaar even kunt oplossen. Ik schrijf dit omdat je even diep moet ademhalen, die telefoon moet wegleggen en me moet laten vertellen waar we ons écht zorgen over moeten maken in deze hele luchtwegnachtmerrie. Want niemand anders gaat er eerlijk met je over zijn.

Allereerst, en ik ga gewoon eerlijk tegen je zijn, moet je even terugdenken aan wat er met Jackson gebeurde. Weet je nog, ons oudste kind? De jongen die in feite een wandelend waarschuwingsverhaal is voor de paniek van nieuwe moeders? Weet je nog dat hij vijf maanden oud was en een piepklein kuchje had, en we in paniek raakten, hem in de autostoel gooiden midden in een storm in Texas, en een rekening van 800 dollar op de spoedeisende hulp betaalden, alleen maar zodat de dokter ons kon vertellen dat hij zich verslikte in zijn eigen spuug omdat hij boos was? Precies. Laten we dat in ons achterhoofd houden voordat we uitgaan van het ergste, arme wij.

Onze kinderarts, dokter Miller — die trouwens een lintje verdient omdat hij het met mij uithoudt — legde eigenlijk uit dat baby's gaan hoesten. Veel. Het is de manier van hun lichaam om troep uit hun piepkleine luchtwegen te krijgen, die volgens hem ongeveer de grootte hebben van een cocktailrietje. Dus het is vrij logisch dat zelfs het kleinste beetje snot ze al laat klinken als een kapotte tractor.

Wat dat vreselijke geluid eigenlijk betekent

Ik zweer je dat dokter Miller die kinderen al diagnosticeert voordat hij überhaupt naar ze kijkt, gewoon door te luisteren naar de klank van de hoest. Als het letterlijk klinkt als een blaffende hond, is het pseudokroep. Het gebeurt altijd midden in de nacht, het klinkt altijd vijftig keer erger dan het is, en het wordt veroorzaakt door een of ander virus waardoor hun stembanden opzwellen. Dit is precies de reden dat je nu in die stomende badkamer zit, want de stoom zou die kleine luchtwegen open moeten maken. En geloof me, je gaat vanavond minimaal drie uur op dat badmatje doorbrengen. Pseudokroep is vreselijk, het is uitputtend, maar zolang ze tussen de blafjes door nog goed ademen, gaat het meestal vanzelf weer over.

Dan is er de natte, slijmerige hoest. Het klinkt zwaar, het klinkt alsof er een moeras in hun borstkas zit, en het is meestal gewoon een verkoudheid of het RS-virus. Volgens dokter Miller is dat eigenlijk gewoon een verkoudheid die veel harder aankomt bij baby's vanwege die eerder genoemde cocktailrietjes-luchtwegen. Ze raken zo vol met snot dat je ze uiteindelijk de hele woonkamer door achtervolgt met het neuspompje totdat iedereen huilt.

Nu, als je een piepende ademhaling hoort — een hoog fluitje wanneer ze uitademen — dan begint dokter Miller beter op te letten. Dat betekent namelijk dat de zwelling dieper in hun borst zit. En dan is er het gierende geluid: razendsnel hoesten totdat ze fysiek geen lucht meer hebben en weer moeten happen naar adem met een scherp, gierend 'whoop'-geluid. Zover ik begrijp is dat kinkhoest, en dan is het direct door naar de dokter, ga niet langs start. Als het gewoon een droge kleine kriebel is en ze doen verder helemaal normaal, dan is het waarschijnlijk stof van dat kleed in de woonkamer dat je sinds dinsdag niet meer hebt gestofzuigd, door naar de volgende.

De grote kwijl-illusie

Hier is iets wat je nu niet gaat geloven, maar je moet het echt even aanhoren. De helft van de tijd dat je denkt dat Sadie een vreselijke luchtweginfectie heeft, stikt ze letterlijk gewoon in haar eigen spuug omdat ze tandjes krijgt. Ik maak geen grap. De immense hoeveelheid kwijl die deze baby's produceren als er een tandje doorkomt, is ongekend. Ze liggen plat in hun bedje, het kwijl verzamelt zich achter in hun keel, en ze worden wakker met een hoest als een mijnwerker.

Als dit gebeurt, moet je ze gewoon iets veiligs geven om op te kauwen, zodat dat tandje sneller doorkomt en de kwijlkraan dichtgaat. Ik weet dat je alle plastic troep bij de Target hebt gekocht, maar uiteindelijk heb ik dat allemaal weggegooid en de Gehaakte Konijnenrammelaar en Bijtring van Kianao gehaald. Dit ding is echt mijn absolute favoriet. Het heeft een onbehandelde houten ring met precies de juiste dichtheid om lekker flink op te kauwen, en het konijntje is gemaakt van biologisch katoen, zodat ik me geen slechte moeder voel als ze er drie uur lang op loopt te sabbelen. Daarnaast maakt het een zacht rammelgeluidje dat haar afleidt midden in een huilbui, en heel eerlijk, voor ongeveer 24 dollar is het goedkoper dan het kopen van vijf willekeurige plastic dingen die ze toch alleen maar op de grond gooit. Het heeft ons al zo vaak gered als ik dacht dat ze ziek was, maar ze eigenlijk gewoon boos was op haar tandvlees.

Als je iets kouds nodig hebt, is de Avocado Baby Bijtring ideaal om even twintig minuutjes in de koelkast te leggen. Hij is gemaakt van voedselveilige siliconen en het getextureerde pitje geeft een fijne druk. Ik heb ook de Dinosaurus Baby Bijtring gekocht, omdat Jackson me smeekte om die voor zijn zusje mee te nemen. Hij is schattig en stevig, maar ik ga eerlijk met je zijn: Sadie kijkt er alleen maar een beetje naar, en de hond heeft hem al twee keer proberen op te eten omdat het op een hondenspeeltje lijkt. Hij ligt nu dus weggestopt onder in de luiertas, puur voor noodgevallen. Hij is prima, maar het konijntje is de echte redder in nood.

Als je te maken hebt met een kwijlmonster en je wilt zien wat ze nog meer hebben, neem dan even een kijkje bij de babyspeelgoedcollectie van Kianao als je een seconde over hebt — wat natuurlijk nooit zo is, maar probeer het toch.

Waarom de nachten een absolute marteling zijn

Ik dacht altijd dat mijn kinderen het deden alsof, omdat ze overdag gewoon de hele dag lekker door de tuin renden, maar de seconde dat hun hoofdjes het matras van hun bedje raakten, begonnen de hoestbuien. Dokter Miller legde toen heel vriendelijk uit dat het gewoon de zwaartekracht is, Jess. Als ze gaan liggen, stroomt al het snot uit hun neus rechtstreeks naar achteren in hun keel. Bovendien is ons huis in de winter gortdroog omdat de verwarming continu loeit, en droge lucht irriteert de keel. Ze raken verstopt, ademen door hun open mondje als een kleine mond-ademer, hun keel droogt uit en ze gaan hoesten. Het is een vicieuze cirkel.

Uiteindelijk zet je elke nacht die goedkope luchtbevochtiger voluit aan, terwijl je ze op het vloerkleed in bedwang houdt om steriele zoutoplossing in hun neus te spuiten voordat je het neuspompje erbij pakt. En wat je ook doet, trap alsjeblieft niet in die oude truc om het bedmatrasje op te hogen met een handdoek om hun hoofdje wat hoger te leggen, want dat is een enorm risico op wiegendood en ik weet dat je slimmer bent dan dat.

Wanneer we écht in paniek moeten raken

Oké, aangezien je op dit moment aan het doordraaien bent, laten we bespreken wanneer we écht het hele huis wakker moeten maken en naar het ziekenhuis moeten gaan. Dokter Miller heeft me hier de duidelijke regels voor gegeven. Je moet naar hun borstkas kijken, helemaal bloot. Als ze de huid tussen hun ribben of aan de onderkant van hun nek bij elke inademing naar binnen trekken, noem je dat intrekkingen, en dat betekent dat ze veel te hard moeten werken om te ademen. Dan gaan we naar de spoedeisende hulp.

Als er een blauwe kleur rond hun lippen, hun gezicht of hun tong te zien is, gaan we naar de SEH. Als ze bizar snel ademen — bijvoorbeeld als je meer dan 60 ademhalingen per minuut telt terwijl ze gewoon rusten — dan gaan we. Als ze een verschrikkelijk happend of gierend geluid maken als ze *inademen*, dus niet uitademen, heet dat stridor en ook dan gaan we erheen.

Ook als de baby jonger is dan drie maanden en een temperatuur van 38 graden of hoger heeft, wacht je niet eens tot de hoest erger wordt, je belt gewoon direct de arts. En het is natuurlijk logisch: als ze in acht uur geen natte luier hebben gehad omdat ze weigeren te drinken, raken ze uitgedroogd. Maar als Leo alleen maar blaft als een zeehond, en verder gewoon een mooie roze kleur heeft, zijn melk drinkt en rustig slaapt tussen de aanvallen door, dan hoef je vanavond geen 800 dollar uit te geven. Blijf gewoon die stoomcabine draaiende houden.

Dingen die we absoluut NIET moeten doen

Ik moet het toch even hebben over het advies van oma. Je weet toch dat mijn oma zweert bij de truc om Vicks VapoRub op de voetzooltjes van een baby te smeren, er sokken overheen te doen, en dat het de hoest dan 's nachts miraculeus geneest? Nou, ik heb dokter Miller ernaar gevraagd, en hij keek me aan alsof ik twee hoofden had. Mentholsmeersels zijn oprecht levensgevaarlijk voor baby's onder de twee jaar, omdat ze de luchtwegen kunnen irriteren waardoor ze nóg meer slijm gaan produceren. En dat is exact het tegenovergestelde van wat we willen. Dus knik en glimlach vriendelijk als oma je dit tijdens Thanksgiving vertelt, maar doe het alsjeblieft niet.

Daarnaast: geen vrij verkrijgbare hoestdrankjes. Helemaal niets. Kinderartsen hebben er een hekel aan, gezondheidsinstanties hebben er een hekel aan, ze werken niet eens bij zulke kleine kinderen, en ze kunnen waanzinnige bijwerkingen veroorzaken. Geef Sadie ook geen honing om haar keel te verzachten totdat ze ouder is dan een jaar, vanwege babybotulisme. Ik weet dat dit klinkt als een ziekte uit 1800, maar het is blijkbaar heel erg reëel en levensgevaarlijk.

Houd het gewoon bij moedermelk, kunstvoeding, zoutoplossing en de luchtbevochtiger. Het duurt al snel twee weken voordat een virale hoest echt helemaal weg is, wat letterlijk als een eeuwigheid voelt als je niet hebt geslapen, maar het stopt een keer. Ik beloof je, het gaat echt over.

Ga je gezicht wassen, pak die Etsy-bestellingen morgenochtend in, en bestel misschien een paar veilige bijtringen van Kianao om de kwijlsituatie onder controle te krijgen voordat je helemaal gek wordt. Je doet het geweldig. Hou vol.

Antwoorden op de vragen die je nu wanhopig aan het googelen bent

Hoe lang gaat deze stomme hoest duren?
Als het gewoon een normaal virusje is, heb ik gemerkt dat het zo'n 10 tot 14 dagen blijft hangen. Soms sleept dat nachtelijke gekuch zelfs wel drie weken aan. Als het langer dan drie weken aanhoudt, zegt dokter Miller dat je langs moet komen omdat het iets anders kan zijn. In alle andere gevallen moet je het gewoon uitzitten en er samen doorheen bikkelen.

Kan ik mijn baby van 6 maanden iets geven tegen de hoest?
Geen medicijnen! Werkelijk niets uit het schap bij de drogist werkt of is veilig voor ze op deze leeftijd. Je kunt zoutoplossing voor het neusje gebruiken, het neuspompje inzetten, een koudwaterbevochtiger aanzetten, en heel veel melk of kunstvoeding aanbieden om ze gehydrateerd te houden en het slijm te verdunnen. Dat is momenteel je volledige arsenaal.

Waarom vraagt de kinderarts altijd of de hoest nat of droog is?
Omdat het geluid ze vertelt wat er aan de hand is. Een natte hoest betekent dat er een hoop slijm naar de borstkas zakt, meestal door een verkoudheid of het RS-virus. Een droge, kriebelige hoest komt vaak door irritatie, allergieën of is soms het begin van pseudokroep of astma. Het helpt ze simpelweg om te bepalen of er beter naar de longetjes geluisterd moet worden, of dat ze je gewoon kunnen vertellen dat je door moet gaan met de zoutoplossing.

Is het veilig om ze in de autostoel te laten slapen als dat helpt bij het ademen?
Absoluut niet. Ik weet dat het heel verleidelijk is, omdat rechtop zitten het wegzakkende snot tegenhoudt, maar een baby buiten de auto in een autostoeltje laten slapen is een enorm risico op positionele verstikking. Hun zware kleine hoofdjes kunnen naar voren vallen en hun luchtweg blokkeren. Leg ze plat op hun rug in hun bedje en accepteer gewoon dat je een paar zware nachten tegemoet gaat.

Kan het doorkomen van tandjes echt al dit gehoest veroorzaken?
Ja, 100%. Als ze geen koorts hebben, hun neus niet leegloopt met dik groen snot, en ze flink op hun knuistjes liggen te kauwen, is het waarschijnlijk kwijl. Geef ze een goede biologische bijtring om op te kauwen en kijk of het gehoest op magische wijze minder wordt wanneer het kwijl zich niet meer achter in hun keel verzamelt.