Lieve ik van vroeger: Een chaotische open brief over babysandalen

Lieve Sarah van afgelopen mei,

Je zit momenteel op de koude linoleumvloer van gangpad 14 in de Target. Je draagt die gênante, vaal zwarte legging met een klein gaatje bij je linkerknie, je hebt een enorme ijskoffie vast die aan alle kanten over je hand zweet, en je staart wezenloos naar een muur vol piepkleine schoentjes. Je zus heeft je net geappt om wat babysandaaltjes voor je neefje Finn te halen voor jullie familieweekendje naar het strand dit weekend, en je ervaart momenteel een lichte existentiële crisis over klittenbandsluitingen.

Ik weet dat je gestrest bent. Ik weet dat je daar al twintig minuten zit te Googelen op dingen als "hebben baby's eigenlijk wel voetbogen" en "waarom kosten die piepkleine schoentjes dertig euro". Want op dit moment denk je dat het kopen van schoenen voor een mini-mensje dat amper rechtdoor kan lopen, gewoon een makkelijk klusje van tien minuten zou moeten zijn.

Dat is het dus niet.

Het is een complete nachtmerrie vol misinformatie, tegenstrijdige adviezen van artsen en bizarre maattabellen waar geen touw aan vast te knopen is. Ik schrijf dit naar je vanuit de toekomst om je de letterlijke tranen te besparen die je op het punt staat te laten op de parkeerplaats van de Target, want ik ben er eindelijk uit wat betreft de hele babysandalen-kwestie. Nou ja, grotendeels dan. Ik doe ook maar wat, natuurlijk, maar hier is wat ik had gewild dat iemand me even had geappt terwijl ik daar zat in gangpad 14.

Dat hele 'blote voeten is beter'-gedoe (en waarom het ontzettend irritant is)

Oké, waarschijnlijk lees je op dit moment een of ander forum waar moeders roepen hoe schoenen de voetontwikkeling verpesten. En eerlijk is eerlijk, dokter Miller, Leo's arts toen hij nog een baby was, vertelde me precies hetzelfde. Ze zei dat lopen op blote voeten het allerbeste is voor baby's die leren lopen. Ze gebruikte het woord "proprioceptie", wat volgens mij zoiets betekent als het vermogen van de voet om de grond te voelen en seintjes naar de hersenen te sturen over balans en ruimtelijk inzicht – al is mijn kennis over kinderfysiotherapie vooral bij elkaar gesprokkeld tijdens nachtelijke uurtjes scrollen op Instagram.

Hoe dan ook, het punt is dat hun voeten allerlei kleine spiertjes hebben die grip op de vloer moeten krijgen. Stop je ze in stijve mini-sneakers, dan lopen ze als kleine, dronken Frankenstein-monstertjes.

Maar hier is de realitycheck die die geitenwollen-sokken-forums voor het gemak even negeren. Blote voeten zijn helemaal prima en fantastisch zolang je in je eigen woonkamer bent. Maar zodra je een stap in de echte wereld zet? Totaal ander verhaal. Je kunt een wiebelige eenjarige niet zomaar op blote voeten laten rondlopen in een speeltuin vol scherpe houtsnippers, op heet asfalt dat ligt te bakken in de juli-zon, of naast een zwembad waar iemand drie weken geleden gegarandeerd een glazen fles heeft laten vallen. Je hebt een beschermlaagje nodig.

Dat is letterlijk de hele gedachte achter babysandaaltjes. Je probeert het blote-voeten-gevoel na te bootsen en tegelijkertijd een piepklein schild te bieden tegen de gevaren van de buitenwereld.

Het grote tenendebat dat me 's nachts wakker hield

Luister heel goed naar me. Koop sandalen met een dichte neus.

Ik ben hier bloedserieus over. Mijn man, die cum laude denkt te zijn afgestudeerd in kinderpodologie puur omdat hij ooit met succes online hardloopschoenen heeft besteld, bleef maar volhouden dat we open sandaaltjes moesten nemen omdat "die er stoerder uitzien." Weet je wat er niet stoer uitziet? Een bloedende grote teen.

Baby's slepen met hun voeten. Ze struikelen over de lucht. Ze schaven hun tenen over het beton als ze kruipen of zo'n loopwagen gebruiken. Als je een beginnende loper open sandaaltjes aantrekt, schaven ze hun kwetsbare kleine teentjes helemaal kapot op de stoep. Een goede sandaal met een dichte neus beschermt de voorkant van de voet, maar laat de rest van de voet wel ademen, en dat is precies wat je nodig hebt voor uitstapjes naar de speeltuin en wandelingetjes in de buurt. Voor mij is dit echt een harde eis.

Sandaaltjes met open tenen zijn prima als ze in de kinderwagen zitten of rondhangen op een zacht grasveldje, denk ik dan.

Zweetvoetjes en de plastic valkuil

Hier is een intens goor feitje dat ik leerde tijdens mijn zoektocht om 3 uur 's nachts. Babyvoetjes zweten vier tot vijf keer zoveel als volwassen voeten. Ja. Laat dat even bezinken. Hun piepkleine voetjes zijn eigenlijk gewoon mini-moerasjes.

Als je van die goedkope, stijve plastic sandaaltjes koopt, stop je hun zwetende voetjes eigenlijk in piepkleine broeikasjes. De hitte blijft hangen, het zweet hoopt zich op, en voor je het weet zit je met gigantische, pijnlijke blaren en schimmelinfecties waar echt niemand op zit te wachten tijdens een familievakantie. Je moet op zoek naar natuurlijke, ademende materialen. Leer is goed, biologisch katoenen canvas is fantastisch, kortom alles wat de lucht daadwerkelijk laat circuleren.

Over natuurlijke materialen en ademende stoffen gesproken, dit hele zweetprobleem deed me meteen denken aan de kledingstruggles die we met Leo hadden. Weet je nog hoe hij van die vreselijke, hobbelige rode warmte-uitslag op zijn borst kreeg als we hem in de zomer synthetische kleding aantrokken? Gadver, dat was zo sneu. Het enige dat ons erdoorheen sleepte was het Biologisch Katoenen Rompertje Zonder Mouwen van Kianao. Dat was oprecht mijn absolute lievelingskledingstuk voor hem. Het is zó zacht, en het biologische katoen ademt echt, waardoor het zweet niet tegen hun huidje aan blijft plakken. Plus, het rekt perfect mee over die gigantische babyhoofdjes zonder dat je dat angstaanjagende moment hebt waarop je denkt dat je hun oren eraf trekt. We hadden het in wel vier kleuren en hij woonde er zowat in totdat hij uit de grootste maat groeide. Als je dan toch schoenen voor Finn gaat kopen, bestel dan misschien ook gelijk zo'n rompertje mee, want strandweer betekent zweet.

Oh, en toen ik voor Finn aan het shoppen was, heb ik voor Maya ook nog spontaan die Houten Babygym | Regenboog Speelgym Set met Dierenspeeltjes gekocht, want zij was toen net geboren en ik zat he-le-maal in mijn "koop alle mooie houten dingen"-fase. Het is gewoon wel oké, eerlijk gezegd. Snap je, het is objectief gezien prachtig en het staat zoveel beter in mijn woonkamer dan die afzichtelijke neon-plastic speelkleden die continu liedjes naar je schreeuwen, maar ze besteedde serieus meer tijd aan het wezenloos aanstaren van de plafondventilator dan aan het spelen met dat houten olifantje. Baby's zijn raar. Maar goed, het vloekte tenminste niet met mijn vloerkleed.

Maar goed. Terug naar voeten.

Hoe je eigenlijk een kronkelend alien-voetje opmeet

Hier ben ik de mist in gegaan met Leo, en ik wil niet dat jij dezelfde fouten maakt. Babyschoenmaten bepalen is echt een bijzondere vorm van marteling.

Je denkt vast dat je gewoon een maatje groter moet kopen zodat ze langer meegaan, toch? Fout. Als je sandaaltjes koopt die te groot zijn, struikelt je baby constant over de voorkant van de schoen. Koop je ze te klein, dan knel je die zich nog ontwikkelende kraakbeentjes af. Je hebt echt de perfecte 'Goudlokje'-pasvorm nodig.

Dit is de magische regel die ik uiteindelijk leerde van een moeder in de carpoolgroep van de opvang, die fysiotherapeut is. Je moet een ruimte van 8 tot 12 millimeter overhouden. Maar wacht even – en dit is het grote deel dat ik de eerste keer he-le-maal verkeerd deed – die ruimte hoort aan de voorkant van hun langste teen. Niet achter de hiel! Ik propte vroeger altijd mijn vinger achterin de schoen van Leo om te voelen of het paste, wat dus precies verkeerd om is. Je moet hun hiel helemaal naar achteren in de schoen duwen, en er dan voor zorgen dat er ongeveer een vingerbreedte ruimte is tussen hun langste teen en de voorste rand van de sandaal. Dit geeft ze de ruimte om de voet af te wikkelen als ze een stap zetten.

Doe ook de rode-strepen-test. Trek de sandaaltjes uit nadat ze ze twintig minuutjes aan hebben gehad. Zie je diepe, vuurrode striemen over de bovenkant van hun mollige voetje of rond de enkel, dan passen de schoenen niet. Baby's hebben belachelijk hoge wreven en van die dikke propvoetjes, dus je hebt echt sandaaltjes nodig met brede, verstelbare klittenbandsluitingen zodat je de pasvorm perfect kunt afstellen.

Als je even pauze nodig hebt van het nadenken over voeten, moet je echt even de biologische kledingcollectie van Kianao bekijken, want heel eerlijk: ze aankleden is zóveel makkelijker dan ze schoenen aandoen.

De afleiding voor doorkomende tandjes

Kijk, ik weet dat je alleen maar bij Target bent voor sandalen, maar aangezien Finn één jaar is, stopt hij momenteel waarschijnlijk alles in zijn mond, inclusief de schoenen die je probeert te kopen. Toen Leo die leeftijd had, kwamen zijn kiezen door en was hij een absolute terreur. Gewoon een kwijlend, chagrijnig, slapeloos monstertje.

Ik kocht uiteindelijk de Panda Bijtring Siliconen en Bamboespeeltje voor hem en dat was echt een redder in nood. Het is plat genoeg zodat zijn onhandige knuistjes er echt goed grip op hadden, en de randjes met structuur leken precies op dat vervelende plekje op zijn tandvlees te masseren. Bovendien is het gemaakt van voedselveilige siliconen, dus ik raakte niet in paniek als hij er drie uur lang agressief op zat te kauwen. Je kunt het zelfs in de koelkast leggen om het koud te maken, wat echt pure magie is voor gezwollen tandvlees. Misschien wil je er ook meteen eentje meepakken voor Finn, zodat je zus niet gek wordt tijdens de autorit naar het strand.

Koop gewoon die schoenen en ga naar huis

Dus, Sarah-uit-het-verleden, hier is je strijdplan. Sta op, klop het vuil van de supermarktvloer van je legging, en ga op zoek naar sandaaltjes met een dichte neus, gemaakt van zacht en flexibel materiaal. Check of de neus breed genoeg is, zodat Finns tenen zich op een natuurlijke manier kunnen spreiden. Zorg ervoor dat de zool buigt bij de bal van de voet, en niet recht door het midden.

En in vredesnaam, stop met je zo druk te maken. Hij is er over vier weken toch alweer uitgegroeid. Serieus, hun voeten groeien zo bizar snel, het is eigenlijk een financiële misdaad.

Je doet het fantastisch. Je ijskoffie is aan het smelten. Pak gewoon iets met klittenband en maak dat je wegkomt voordat je weer in het openbaar begint te huilen.

Ben je er klaar voor om de kledingkast van je kleintje te upgraden met spullen die wél ergens op slaan? Shop hier de volledige collectie biologische babyspullen van Kianao.

De rommelige FAQ die ik graag had gehad

Zijn harde of zachte zolen beter voor kindjes die net leren lopen?

Oh, zachte zolen, één miljoen procent. Mijn dokter was hier super duidelijk over. Als de zool zo stijf is als een mini-kistje, kunnen ze de grond totaal niet voelen en klungelen ze maar wat rond waarna ze omvallen. Je wilt een zool die je makkelijk met je eigen handen kunt buigen, vooral bij de bal van de voet waar ze zich afzetten.

Hoe vaak moet ik hun voeten nou écht opmeten?

Eerlijk? Zo'n elke vier tot zes weken. Ik weet het, het is vermoeiend en ontzettend duur. Maar ze hebben ineens van die willekeurige groeispurtjes waarbij je op een ochtend wakker wordt en hun schoenen er plots uitzien als overvolle braadworstjes. Blijf gewoon controleren op die ruimte van 8-12 mm voor de grote teen, en als die ruimte weg is, is het tijd voor een maatje groter.

Mijn baby heeft hele mollige voetjes en een hoge wreef, wat moet ik doen?

Dit was dus precies Leo! Zijn voetjes leken letterlijk op van die zachte, witte bolletjes. Je moet sandalen vinden die je bijna helemaal plat open kunt leggen. Bij alles waar je hun voetjes in moet schuiven, ga je zweten en vloeken. Zoek naar modelletjes met dubbele klittenbandsluitingen over de bovenkant, zodat je ze perfect kunt verstellen over de dikste delen van het voetje.

Moeten ze sokken dragen in hun sandaaltjes?

Kijk, de modepolitie mag me komen arresteren, maar ja, soms wel! Als we een hele dag weggingen en ik was bang dat de sandaaltjes tegen hun zweterige voetjes zouden wrijven en blaren zouden veroorzaken, trok ik ze absoluut van die dunne katoenen sokjes aan. Het ziet er ongelofelijk suf uit, maar het bespaart je een schreeuwende peuter met blaren op de hielen, dus het boeit echt niet.

Mogen ze hun sandaaltjes aan in het water?

Dat hangt af van het materiaal. Als je mooie leren sandaaltjes koopt, moet je ze er zeker niet mee in de zee laten lopen, want je verpest ze onmiddellijk (vraag me niet hoe ik dit weet). Maar als je een paar hebt van dat lichtgewicht EVA-schuim of natuurrubber, laat ze dan lekker plonsen. Zorg er wel voor dat ze daarna helemaal goed opdrogen, zodat ze niet van die muffe natte-hondengeur krijgen.