Een kleine koningin opvoeden: de nuchtere waarheid over koninklijk ouderschap

Om precies 4:12 uur op een dinsdagochtend merkte ik dat ik een diepe, totaal onironische buiging maakte voor een persoon die zichzelf net tot aan haar schouderbladen had ondergepoept. Mijn schoonmoeder was de dag ervoor op bezoek geweest, gewapend met een met strass-stenen versierde tiara, en had luidkeels verkondigd dat ze naar haar "kleine koninklijke hoogheden" kwam kijken. Daarna was ze weer vertrokken, haar vredige volwassen leven in haar kielzog meenemend, en liet ze mij alleen achter met een krijsende tweeling van twee en een vaag, angstaanjagend concept van wat het betekent om een pasgeboren monarch op te voeden.

De babyadvies-industrie is dol op dit soort verhalen. Ze willen je doen geloven dat het behandelen van je kind als een royal betekent dat je een kasjmieren spuugdoek van €400 moet kopen, Mozart op een oorverdovend volume moet afspelen om hun genialiteit te stimuleren, en een babykamer moet inrichten die eerder thuishoort in een architectuurmagazine dan in een huis waar daadwerkelijk geleefd en af en toe gebloed wordt. Maar hoe langer ik om 3 uur 's nachts wezenloos naar de muur staarde terwijl ik bedekt was met een onidentificeerbare lichaamsvloeistof, hoe meer ik besefte dat we de opdracht volledig verkeerd begrepen hebben.

Als je kijkt naar hoe de echte Britse royals te werk gaan — de historische dan, het type wijlen koningin Elizabeth II — die paraderen niet rond in wegwerpluxe. Ze zijn stoïcijns, ze dragen afdankertjes die al tientallen jaren oud zijn, ze brengen ongemakkelijk veel tijd koukleumend door in de Schotse regen, en ze doen het licht uit als ze een kamer verlaten om op de energierekening te besparen. Het blijkt dat oprecht koninklijk ouderschap helemaal niet over overdaad gaat, wat ontzettend goed uitkomt voor degenen onder ons wier bankrekeningen zijn gedecimeerd door de pure kosten van luiers.

Waarom een modderige kinderwagen de ultieme koninklijke koets is

Er was een week, zo rond de vier maanden, waarin Tweeling A (Florence) besloot dat slaap een concept voor zwakkelingen was, en Tweeling B (Matilda) besloot deze politieke beweging luidruchtig te steunen. Ik las een schandalig duur boek over slaaptraining dat suggereerde dat ik simpelweg een kalme, autoritaire aura moest uitstralen, wat ik ten diepste onbehulpzaam vond terwijl ik letterlijk trilde van uitputting.

In een vlaag van pure wanhoop propte ik ze allebei in hun kinderwagen en marcheerde de gure, druilerige realiteit van een Londense herfst in. Ik liep gewoon. Ik liep tot ik mijn handen niet meer voelde, navigeerde over kapotte stoeptegels en ontweek agressief zelfverzekerde duiven. En wonder boven wonder stopte het gekrijs binnen twintig minuten. Ze waren knock-out.

Een uitgeputte verpleegkundige op ons lokale consultatiebureau mompelde later iets tegen me over circadiane ritmes en blootstelling aan daglicht. De wetenschap gaat mijn door slaaptekort geteisterde brein net iets te boven, maar mijn ruwe begrip is dat het fysiek bombarderen van de oogballen van je kind met natuurlijk daglicht hun interne biologische klok tot overgave dwingt, waardoor hun kleine pijnappelklieren worden gefopt om melatonine te produceren op de momenten dat het er echt toe doet. Wijlen de koningin dwong haar hele familie blijkbaar om bij stormachtige wind over de Schotse hoogvlaktes te marcheren om karakter te kweken, en eerlijk gezegd: daar zat wat in. Je hebt geen white noise-machine nodig in de vorm van een schaap dat het geluid van de hartslag van een moeder afspeelt; je hebt alleen een stevig paar regenlaarzen nodig en de pure koppigheid om een beetje modder te doorstaan.

De koninklijke garderobe is schrikbarend saai

Als je 'gewoon volk' wilt spotten, zoek dan naar de baby die een stijf spijkerjackje draagt met een betekenisloze slogan op de achterkant. De enorme hoeveelheid absolute onzin die we in de eerste paar maanden hebben gekocht is onthutsend, meestal omdat je om 2 uur 's nachts in paniek aan het shoppen bent op je telefoon terwijl een klein mensje je borstkas als trampoline gebruikt.

We kwamen er uiteindelijk achter dat als je kleding wilt die de meedogenloze aanval van lichaamsvloeistoffen daadwerkelijk overleeft, je voor saai moet gaan. Je hebt dingen nodig die meerekken, ademen en die levend gekookt kunnen worden in een wasmachine zonder in een verfrommelde poetsdoek te veranderen.

Voor ons is de absolute held van de babygarderobe het Rompertje van Biologisch Katoen geweest. Het is mouwloos, wat betekent dat je niet de angstaanjagende worstelwedstrijd hoeft aan te gaan om een breekbaar, maaiend armpje door een strakke buis van stof te forceren. Het biologische katoen maakt serieus een enorm verschil, zoals we ontdekten toen we Florence in een synthetisch supermarkt-kruippakje hesen en ze op haar borst direct uitslag kreeg die sterk leek op de plattegrond van de Londense metro. Dit rompertje van Kianao is zacht, rekt precies waar je het nodig hebt als je een spuitluier probeert in te dammen, en we hebben het al zo vaak gewassen dat het logischerwijs inmiddels tot stof had moeten vergaan, maar dat is niet gebeurd.

Aan de andere kant gaf iemand ons het Rompertje met Vlindermouwen van Biologisch Katoen cadeau, en hoewel het ontegenzeggelijk prachtig is en gemaakt is van hetzelfde geweldige materiaal, moet ik toch een milde waarschuwing afgeven. Als je ook maar in de buurt komt van de fase van vaste voeding, zullen die schattige wapperende mouwtjes fungeren als een magnetisch net voor geprakte banaan en gepureerde worteltjes, wat ervoor zorgt dat je baby er binnen drie seconden in de kinderstoel uitziet alsof ze net een gevecht met een knolgewas heeft verloren.

Als je wanhopig probeert je eigen babyuitzet te vullen met spullen waar je niet van ineenkrimpt of waarvoor je geen tweede hypotheek hoeft af te sluiten, is een kijkje bij Kianao’s basiscollectie voor baby's een net iets minder chaotische plek om te beginnen.

Als de kleine monarch krijst

De meest giftige leugen die door de opvoedadvies-industrie wordt verkocht, is dat je een compleet hulpeloze aardappel van een mens op de een of andere manier kunt manipuleren om onafhankelijk te worden. Pagina 47 van een bijzonder veroordelend boek dat ik had gekocht, suggereerde dat als ik me haastte om mijn huilende pasgeborenen op te pakken, ik ze manipuleerde om een leven van dienstbaarheid te verwachten, waarmee ik in feite een kleine tiran aan het kweken was.

Onze huisarts, een fantastische vrouw die eruitzag alsof ze sinds 1998 niet meer had geslapen, lachte me letterlijk in mijn gezicht uit toen ik dit noemde. Ze tekende een vaag, krabbelig diagram op een Post-it om uit te leggen dat de hersenen van pasgeborenen in feite soep zijn, totaal niet in staat tot kwaadaardige manipulatie of het aanleren van slechte gewoontes. Als ze krijsen, beramen ze niet je ondergang; ze denken gewoon dat ze daadwerkelijk doodgaan omdat ze hun speentje hebben laten vallen.

Ze oppakken, ze op je borst laten slapen terwijl jij wanhopig bij je lauwe thee probeert te komen, en je over het algemeen gedragen als een menselijk matras verpest ze niet. Het bewijst ze simpelweg dat de wereld geen lege, angstaanjagende leegte is. Wat, als je erover nadenkt, een best behoorlijke basis is voor een toekomstige heerser.

De kroonjuwelen van doorkomende tandjes

Er is een specifieke, gekwelde blik die ouders in hun ogen krijgen wanneer het eerste tandje door het kaakbot begint te bewegen. Je voorheen zo vrolijke kind verandert van de ene op de andere dag in een hondsdol boswezen dat agressief wil knagen aan de plinten, je autosleutels en het vlezige deel van je sleutelbeen.

We probeerden de oude trucjes. We probeerden rare gels op hun tandvlees te smeren, wat er vooral voor zorgde dat mijn eigen wijsvinger verdoofd raakte. We probeerden bevroren washandjes, die in exact twaalf seconden ontdooiden en daarna gewoon een zompige, deprimerende lap op het tapijt werden. Het enige dat de woede serieus kon indammen was de Panda Bijtring. Hij is gemaakt van voedselveilige siliconen, wat eigenlijk gewoon een chique manier is om te zeggen dat het geen gruwelijke chemicaliën in hun bloedbaan lekt terwijl ze erop kauwen met de intensiteit van een uitgehongerde wolf. De platte vorm zorgt ervoor dat Matilda hem daadwerkelijk vast kon houden zonder hem meteen op haar eigen gezicht te laten vallen, en je kunt hem gewoon in de vaatwasser gooien als hij onvermijdelijk weer onder het hondenhaar komt te zitten.

Het afschaffen van de plastic hofnarren

Voordat de tweeling kwam, zwoer ik dat ons appartement een neutrale, esthetische oase zou blijven, een belofte die precies standhield totdat mijn tante arriveerde met een plastic keyboard dat neon flitslichten afvuurde en een diep gesynthetiseerde versie van "Old MacDonald" afspeelde op een volume dat je vullingen deed rammelen.

Baby's hebben geen mini Las Vegas in hun woonkamer nodig. Sterker nog, als je een zich ontwikkelend brein omringt met overweldigende, chaotische prikkels, slaan ze gewoon kortsluiting en gaan ze krijsen. We hebben de knipperende gedrochten uiteindelijk in een doos gestopt en vervangen door de Houten Regenboog Babygym. Die staat daar gewoon een beetje vaag Scandinavisch en stil te wezen. De hangende houten en stoffen dieren eisen serieus dat de baby's zich focussen en reiken, in plaats van passief te staren naar een lichtshow die epileptische aanvallen kan opwekken. Het genas hun doorkomende tandjes niet en zorgde er niet op magische wijze voor dat ze tot 7 uur 's ochtends uitsliepen, maar het stelde me wel in staat om een hele kop koffie in stilte op te drinken zonder dat een synthetische koe naar me loeide.

Wat betreft de koninklijke badroutine zal iemand op het internet je onvermijdelijk vertellen dat je je kinderen elke avond moet wassen met biologisch gewonnen geitenmelk en een spons gesneden uit zeewier, maar onze huisarts vertelde ons dat ze twee keer per week in een paar centimeter gewoon water zetten meer dan genoeg is om het vuil eraf te houden, dus we doen precies dat en er heeft nog niemand scheurbuik opgelopen.

Een kind opvoeden is eigenlijk vooral het overleven van een reeks steeds absurder wordende onderhandelingen terwijl je probeert iedereen ademend te houden. Voordat je per ongeluk een kasjmieren kinderwagendeken van €400 koopt die direct geruïneerd zal worden door een lichaamsvloeistof, haal diep adem, verlaag je verwachtingen en neem in plaats daarvan een kijkje bij Kianao's collectie biologische kleding.

Veelgestelde Vragen Over Koninklijk Ouderschap

Hoe krijg je ze serieus zover dat ze slapen als een royal?
Voornamelijk door puur geluk, angstaanjagend veel ijsberen door de gang, en ze dwingen om buiten in het daglicht te bestaan zodat hun kleine hersentjes onthouden wat overdag ook alweer betekent. Vergeet die slaapcursussen van €200; koop gewoon een fatsoenlijke regenjas en accepteer dat je vanaf nu in het park woont.

Zijn dure babykleertjes het waard?
Als ze een kraag, een stomme slogan of synthetisch kant hebben: absoluut niet. Als het hoogwaardig biologisch katoen is dat daadwerkelijk meerekt en een nucleaire fall-out in je wasmachine kan overleven zonder zijn vorm te verliezen, dan ja, betaal wat ze er ook voor vragen.

Veranderen ze in tirannen als je ze te veel vasthoudt?
De jeugdarts van ons consultatiebureau bevestigde dat je een pasgeborene niet kunt verwennen, vooral omdat ze het cognitieve vermogen missen om een staatsgreep te orkestreren. Als ze huilen, pak ze op. Het redt ieders gezond verstand en voorkomt dat je om 4 uur 's nachts uit pure stress een heel pak koekjes naar binnen werkt.

Hoe zit het met ze elke dag in bad doen?
Dat is een valstrik die is ontworpen om hun huid uit te drogen en jouw avond te ruïneren. Tenzij ze actief door iets gevaarlijks hebben gerold of gepureerde broccoli in hun daadwerkelijke hoofdhuid hebben geprakt, is twee keer per week meer dan voldoende.

Hoe overleef ik het huiluurtje zonder ontslag te nemen als ouder?
Je ondergaat het gewoon. Tussen 17:00 en 19:00 uur slaat de hele sfeer in huis om naar vijandig. We overleven het meestal door ze in de kinderwagen te zetten, ijsberend door de woonkamer te lopen en te accepteren dat het gekrijs slechts een fase is die uiteindelijk voorbij zal gaan, waarschijnlijk zo rond de tijd dat ze beginnen met tegenspreken.