Hoeveel slabbetjes heb je nodig voor een pasgeborene? De waarheid over spuugjes

Het was Thanksgiving 2017, en Maya was precies zes weken oud. We waren in het huis van mijn schoonmoeder, wat eigenlijk een soort museum van wit linnen en breekbare objecten is, en ik droeg een roestkleurige zijden blouse omdat ik compleet de weg kwijt was en dacht dat ik vlak na de bevalling wel stoffen kon dragen die alleen naar de stomerij mogen. Dom.

Ik had die ochtend de luiertas ingepakt met het opperste zelfvertrouwen van een vrouw die pas anderhalve maand moeder was. Ik gooide er precies drie slabbetjes in. Drie! Want in mijn slaaptekort- en koffie-gedreven brein dacht ik: tja, ze eet elke drie uur, ze spuugt misschien één of twee keer, drie is meer dan genoeg. Oh god.

Tegen 2 uur 's middags hadden we de eerste twee slabbers er al doorheen gejaagd tijdens een marathon-clustersessie op de bank. Tegen 4 uur 's middags, net toen mijn schoonmoeder een enorme, perfect geglaceerde kalkoen uit de oven haalde, bracht Maya een geluid uit als een kleine, overstuurde dinosaurus en barstte los. Het was niet zomaar een mondje teruggeven. Het was een high-speed fontein van halfverteerde moedermelk met haar hele lijfje erachter, die haar fluwelen jurkje doorweekte, dat ene dunne slabbetje compleet negeerde, mijn stomme zijden blouse volledig verzadigde en een plasje vormde op de hardhouten vloer. Dave, mijn man, stond daar maar met een sauskom in zijn hand, staarde ons vol afschuw aan en vroeg toen zachtjes of we haar voor de rest van de avond niet gewoon in een badhanddoek moesten wikkelen.

Hoe dan ook, mijn punt is: als je nu naar je baby-uitzetlijst zit te staren en googelt 'hoeveel slabbetjes heb ik nodig voor een pasgeboren baby', leer dan alsjeblieft van mijn ongelooflijk natte fouten.

De wiskunde achter spugende baby's

Dus als mensen me vragen hoeveel slabbetjes ze nodig hebben, vraag ik meestal hoe erg ze een hekel hebben aan wassen. Want dat is de echte variabele hier. Er is geen magisch getal, maar ik kan je wel vertellen dat vijf een grap is en vijftig een opslag-nachtmerrie.

Bij Leo, mijn tweede, vond ik eindelijk de ideale balans. Je hebt ongeveer 8 tot 12 echt goede, absorberende slabbetjes nodig voor een pasgeborene als je het niet erg vindt om elke twee of drie dagen een wasje te draaien. Als je alleen in het weekend wast omdat je fulltime werkt of gewoonweg de wilskracht mist om op een dinsdag de was op te vouwen, heb je er eerder 20 nodig.

Wat je je pas realiseert als je een baby hebt, is dat pasgeborenen eigenlijk gewoon schattige, lekkende zakjes vocht zijn. Hun piepkleine spijsverteringsstelsel is een rommeltje. Mijn dokter, dokter Aris — die er altijd nét iets vermoeider uitzag dan ik — legde uit dat het kleine maagklepje bovenaan de maag van een baby nog niet helemaal sluit. Dus als ze drinken, klotst de melk er gewoon weer uit als ze wiebelen of als je ze te snel neerlegt. Hij noemde ze "blije spugers", wat schattig klinkt, maar eigenlijk gewoon betekent dat je zes maanden lang onafgebroken naar zure kaas ruikt.

Als je kindje last heeft van verborgen reflux of echt maagzuur, vergeet dan al mijn getallen. Mijn vriendin Jess had een reflux-baby en zij verbruikte – ik maak geen grapje – wel 15 slabbetjes per dag. Ze had haar babykamer bij wijze van spreken behangen met hydrofieldoeken.

Die gekke, zure melkgeur in hun nekje

Hier is iets waar niemand je voor waarschuwt. Babynekjes.

Pasgeborenen hebben niet echt een nek, ze hebben alleen diepe, verborgen huidplooien tussen hun kin en borst die vocht vasthouden als een soort moeras. Als je een natte, melkachtige slab te lang laat zitten, hopen de melkenzymen en de vochtigheid zich op in die kleine huidplooitjes en dat veroorzaakt vreselijke, pijnlijke smetplekken en uitslag. Ik kwam hier op de harde manier achter bij Leo toen hij twee maanden oud was. Zijn nek leek wel rauw gehakt en ik zat in de spreekkamer van de dokter te huilen omdat ik me een monster voelde.

Je moet de slab letterlijk verwisselen op het moment dat hij vochtig aanvoelt. Laat hem niet zitten. En je moet er iets super ademends onder dragen, direct op de huid.

Dave had een goedkoop multipack polyester rompertjes van Amazon gekocht met stomme teksten erop zoals "Lock Up Your Daughters" (en pfft, begin me niet over die stereotyperende babykleding), en Leo's huid reageerde daar verschrikkelijk op. De synthetische stof hield de warmte en het kwijl gewoon vast. Ik heb ze uiteindelijk allemaal in de kledingbak van het goede doel gegooid en ze vervangen door de Biologisch Katoenen Mouwloze Baby Romper van Kianao.

Dit is oprecht de enige romper die ik nu nog gebruik. Het is mijn absolute favoriet omdat hij voor 95% uit biologisch katoen bestaat, wat daadwerkelijk ademt, en mooi hoog aansluit bij de sleutelbeenderen zodat het kwijl niet meteen doorlekt naar zijn navel. Bovendien heeft hij platte naden, zodat het niet tegen die gevoelige nekhuid schuurt als ze liggen te wurmen en een dutje weigeren. De hele zomer liet ik hem gewoon in deze mouwloze romper en een dikke slab, en die gekke uitslag in zijn nek was in een week tijd helemaal verdwenen. Hij overleeft ook het heetste programma in de wasmachine zonder te krimpen tot poppenformaat, wat eigenlijk een wonder is.

Een korte waarschuwing om je baby veilig te houden

Oké, dit is het enige moment dat ik even bloedserieus word en stop met ratelen over de was. Dokter Aris pakte mijn arm vast tijdens de controle met twee maanden en maakte me letterlijk doodsbang als het ging om veilig slapen.

Je mag een baby NOOIT met een slabbetje om laten slapen. Echt, nooit.

Het maakt niet uit of ze eindelijk in slaap zijn gevallen na drie uur krijssen en je als de dood bent dat het losklikken van de slab ze wakker zal maken. Je moet hem afdoen. De richtlijnen voor veilig slapen zijn hier ontzettend streng in, want als de slab over hun gezicht schuift of als hij ergens in het bedje achter blijft haken, is het een enorm wurgings- en verstikkingsgevaar. Ik dacht altijd dat ik het gewoon onder Leo's kin kon stoppen terwijl hij in de co-sleeper naast mijn bed sliep, maar mijn dokter zei: absoluut niet. Als ze slapen, gaat de slab af. Punt uit.

Als je een voorraadje veiligere, zachtere opties nodig hebt om je baby in laagjes aan te kleden, kun je even een pauze nemen van mijn geratel om hier meer biologische en duurzame babyproducten te ontdekken, voordat we het gaan hebben over de kwijlmonster-fase.

De kwijlmonster-fase (3 tot 6 maanden)

Rond de drie of vier maanden wordt het melk spugen wat minder, en denk je eindelijk dat je veilig bent. Je bent niet veilig.

Dit is het moment dat het doorkomende-tandjes-kwijl begint. Het is een heel ander soort vocht. Het is dik, het is constant, en het verpest truitjes sneller dan spuug ooit deed. Maya zat vaak op haar speelkleed gewoon massieve kwijlbellen te blazen terwijl ze voor zich uit staarde. Voor deze fase heb je bandana slabbetjes nodig. De driehoekige vorm zit dichter bij de kin en vangt het kwijl op voordat het de borst raakt.

Als je voor de achtste keer voor het middaguur hun slab verschoont, heb je echt een veilige en vermakelijke plek nodig om ze even neer te leggen. Ik ben een enorme fan van de Houten Babygym met Dieren. Vooral omdat hij niet is gemaakt van oerlelijk neon plastic dat een zich eindeloos herhalend elektronisch deuntje afspeelt waardoor ik mezelf uit het raam wil gooien. Deze heeft prachtige, simpele houten dieren — een olifant en een vogel — die er gewoon mooi bungelen terwijl Leo gelukkig eronder lag te spartelen, helemaal ondergekwijld. Hout is gewoon veel fijner om naar te kijken als je hele woonkamer al is bezaaid met hydrofieldoeken en borstkolf-onderdelen.

Over dingen gesproken die er gewoon mooi uitzien: mensen geven je altijd dekentjes. Zó veel dekentjes. Ik kreeg het Biologisch Katoenen Babydekentje met Konijntjesprint en eerlijk? Hij is helemaal prima. Het is ongelooflijk zacht en de gele konijntjesprint is belachelijk schattig, maar laten we eerlijk zijn — de helft van de tijd gebruikte ik hem helemaal niet als dekentje. Ik gebruikte het als een gigantisch nooddweiltje om melk op te ruimen van de bank als ik niet snel genoeg bij een slabbetje kon. Maar hé, hij wast goed en dankzij het biologische katoen voelde ik me niet schuldig als ik er in paniek agressief mee over Leo's gezicht wreef.

De fase van vaste voeding is een lachertje

Zodra ze zes maanden zijn en echt eten gaan ontdekken? Dan bestaan stoffen slabbetjes voor mij niet meer.

Serieus, probeer geen geplette doperwten aan je baby te voeren met een katoenen slab om, tenzij je het leuk vindt om rond middernacht huilend agressief groene vlekken in je gootsteen weg te schrobben. Koop gewoon twee of drie van die grote siliconen slabbetjes met zo'n opvangbakje, of een kliederschort voor het hele lichaam waardoor ze eruitzien alsof ze een operatie gaan uitvoeren. Je spoelt ze af onder de kraan, hangt ze over het afdruiprek, en je bent klaar.

Dus, terugkijkend op die verschrikkelijke Thanksgiving, denk ik dat de grootste les niet alleen was om meer slabbetjes in te pakken. Het was accepteren dat baby's rommelige, vieze, lekkende wezentjes zijn en dat proberen om de rotzooi onder controle te houden met drie dunne stukjes stof terwijl je zijde draagt, gewoon een symptoom was van mijn poging om te doen alsof mijn leven niet compleet veranderd was.

Nu? Draag ik wasbaar katoen. Neem ik een wetbag mee. En bezit ik waarschijnlijk wel 15 degelijke, biologisch katoenen slabbetjes die eindeloos rondjes draaien in mijn wasmachine.

Als je klaar bent om die synthetische rommel die hun nekplooitjes irriteert weg te gooien en een paar goede basics te scoren die wél bestand zijn tegen de ranzigheid van het ouderschap, voeg dan wat echte biologische essentials toe aan je winkelmandje en bespaar jezelf een huilbui bij de wasmachine.

FAQ: Omdat jij nog vragen hebt en ik nog koffie heb

Hebben pasgeborenen wel slabbetjes nodig als ze nog geen vaste voeding eten?

Oh mijn god, JA. Ze eten geen vast voedsel, maar ze drinken de hele dag vloeistof, en een groot deel daarvan komt er gewoon weer uit. Of het nu melk is die uit hun mondhoek druipt omdat ze verkeerd loslieten, of een enorme boer die de helft van hun maaltijd weer mee omhoog brengt: je hebt een slab nodig. Anders blijf je zes keer per dag hun hele outfit verschonen, wat betekent dat je dingen over hun breekbare, wiebelige hoofdje moet trekken, en niemand heeft daar zin in.

Kan ik niet gewoon hydrofieldoeken gebruiken in plaats van slabbetjes?

Je kunt het proberen, maar je gaat falen. Spuugdoekjes of hydrofieldoeken zijn geweldig voor als de baby op je schouder ligt, maar als ze gewoon in je armen chillen of op een speelkleed liggen, valt een doekje er gewoon af. Een slabbetje klik je vast om hun nek, zodat het op zijn plek blijft zitten wanneer ze onvermijdelijk om zich heen spartelen als een kleine boze zalm.

Hoe krijg ik die vreselijke zure melkvlekken uit mijn slabbetjes?

Oké, mijn schoonmoeder heeft me dit oprecht geleerd en het werkt. Spoel de slab uit met ijskoud water zodra je hem afdoet. Heet water bakt de melkeiwitten voor altijd vast in de stof. Zodra het is uitgespoeld, spuit je er wat enzymreiniger op of wrijf je er gewoon een beetje afwasmiddel (zoals Dreft) in op de vlek, en gooi je het in de wasmachine wanneer je eraan toe bent.

Zijn slabbetjes met klittenband of met drukknoopjes beter?

Drukknoopjes. Altijd drukknoopjes. Dave kocht ooit een pak slabbetjes met klittenband en ik ben nog net niet van hem gescheiden. Klittenband krast in de nek van de baby als je het niet perfect op elkaar plakt. Bovendien, als je klittenband in de wasmachine gooit, hecht het zich agressief aan alles in de trommel, waardoor je er een gigantische in de knoop geraakte bal van sokken, rompertjes en slabbetjes uithaalt. Neem gewoon de nikkelvrije drukknoopjes.

Waarom is de nek van mijn baby zo rood onder de slab?

Het is waarschijnlijk kwijluitslag of smetplekken doordat het vocht vast blijft zitten in hun nekplooitjes. Dit gebeurt wanneer je een natte slab te lang om laat zitten, of als je goedkope synthetische slabbetjes gebruikt met een plastic achterkant waardoor ze gaan zweten. Vervang natte slabbetjes direct, droog hun nekplooitjes zachtjes deppend af met een zachte doek, en stap over op ademend biologisch katoen direct tegen hun huid. Als het er heel vurig of verdikt uitziet, laat je dokter er dan zeker even naar kijken, want misschien is er een crème op recept nodig. Bij de mijne wel!