Dat virale patroon voor een gehaakt bladdeken: wat niemand je vertelt

Toen ik voor het eerst besloot om iets moois te maken voor de babykamer van mijn derde kindje, vlogen de ongevraagde meningen me sneller om de oren dan een peuter met een suikerrush na te veel appelsap. Mijn oma vertelde me dat ik gewoon het eerste de beste goedkope, kriebelende garen uit de aanbieding moest halen bij de hobbywinkel, want "baby's spugen toch alles onder, de schatten." Mijn beste vriendin van de uni appte me een link naar een enorm, ingewikkeld haakpatroon voor een bladerendeken en zei dat ik die ab-so-luut moest maken, omdat hij zo perfect op mijn Instagram zou staan. En dan was er nog mijn kinderarts, dokter Miller, die me tijdens een controle aankeek en ijskoud zei dat er het eerste jaar he-le-maal niks zachts in dat bedje mocht.

Het is nogal wat, hè? Je wilt gewoon een schattig botanisch dekentje maken voor je kleintje, en ineens ploeter je door dertig verschillende Pinterest-borden en heb je het gevoel dat je nu al faalt als moeder, nog voordat je überhaupt een haaknaald hebt gekocht. Als iemand die daadwerkelijk heeft geprobeerd te haken tijdens een zwangerschap, en als moeder van drie kinderen onder de vijf die het slopen van mooie spullen als topsport zien, ga ik gewoon even heel eerlijk met je zijn over wat werkt, wat niet werkt, en wat je compleet gek gaat maken.

De bladerdingen die je écht kunt maken

Laten we eerst even iets ophelderen, want als je dit soort dingen online opzoekt, zie je door de bomen het bos niet meer. Er zijn eigenlijk vier soorten projecten met een bladerenthema waar je je aan kunt wagen:

• Het gigantische blad: Dit is een enorm speelkleed in de vorm van één groot monstera- of esdoornblad. Het is dik, je gebruikt er extra dik garen voor, en het neemt de helft van je woonkamervloer in beslag.
• De applicatiemethode: Je haakt een saaie, standaard vierkante deken en bent vervolgens drie dagen bezig met het vastnaaien van piepkleine, los gehaakte blaadjes.
• De afgevallen steken-methode: Dit is een traditionele rechthoekige deken waarbij de ingewikkelde, kantachtige steken zelf de vorm van vallende bladeren creëren.

En dan zijn er nog van die gepixelde *corner-to-corner* projecten die ik direct schrap, want niemand die kleine kinderen opvoedt heeft de mentale veerkracht om driehonderd verschillende draadjes weg te werken. Doe het jezelf gewoon niet aan.

Het waardeloze garenadvies van mijn moeder

Laten we het even hebben over oma's advies om dat goedkope garen te kopen. Ik hou van de vrouw, hoor, maar zij voedde kinderen op in een tijdperk waarin iedereen met de ramen dicht in de auto rookte. De tijden zijn veranderd.

Als je door de garensectie van een grote hobbywinkel loopt, is 90% van wat je ziet acryl. Het zit in van die enorme, neonkleurige bollen die piepen als je erin knijpt. Ik ga het gewoon zeggen: acryl is eigenlijk gewoon gesponnen plastic. Het zijn letterlijk plastic zakken die zijn verwerkt tot pluizige touwtjes. Wij wonen op het platteland in Texas, en de zomers kunnen hier onbeschoft heet worden. Van wat ik begrijp over hoe baby's hun temperatuur regelen — wat er eigenlijk op neerkomt dat hun kleine lijfjes geen flauw idee hebben hoe dat moet — is het in ons klimaat een recept voor enorme hitte-uitslag als je ze onder een plastic deken legt. Ze liggen daar gewoon te braden. Ik maakte ooit de fout om mijn oudste voor een herfstfotoshoot in een acryldeken te wikkelen, en toen ik hem twintig minuten later uitpakte, was hij klam, woedend en zo rood als een klein gekookt aardappeltje.

Bovendien heb ik ergens gelezen dat die synthetische garens elke keer als je ze wast, miljoenen onzichtbare stukjes plastic loslaten in het waswater, die vervolgens in het riool terechtkomen. Ik snap de wetenschap erachter nauwelijks, maar het klinkt vies genoeg om acryl in mijn huis compleet in de ban te doen. Als je jezelf een hoop ellende wilt besparen, pak dan gewoon biologisch katoen of een bamboemix en loop met een grote boog om de zweterige, synthetische garens heen.

Als je je nu ineens realiseert dat zelf een deken maken klinkt als een absolute nachtmerrie, kun je ook altijd gewoon rondkijken bij de biologische baby essentials van Kianao en in plaats daarvan iets zachts kopen. Ik zal niks doorvertellen.

Het gatengevaar waar niemand je voor waarschuwt

Laat me je een kort verhaaltje vertellen over mijn oudste zoon, Jackson, die mijn permanente waarschuwingsverhaal is. Toen hij een baby was, heb ik zes weken lang gewerkt aan een prachtige, ingewikkelde deken met afgevallen steken. Er zaten van die mooie, kantachtige openingen in, ontworpen om op vallende herfstbladeren te lijken. Hij had rechtstreeks uit een tijdschrift kunnen komen.

Op een middag legde ik hem erop, op de vloer in de woonkamer, terwijl ik de was aan het opvouwen was. Het volgende moment krijste hij de hele boel bij elkaar. Zijn kleine knakworstvingertje was helemaal verstrikt geraakt en vast komen te zitten in een van de gaatjes in het patroon. Het garen zat strak, hij trok in paniek zijn handje terug en zijn vinger werd helemaal rood. Ik moest letterlijk met een keukenschaar in mijn zes weken aan handwerk knippen om hem eruit te krijgen. Ik huilde. Hij huilde. Dat was voor mij direct het einde van de patronen met kantachtige gaatjes. Als je een deken maakt, zorg er dan voor dat de steken strak op elkaar zitten.

Dokter Millers speech over lege ledikantjes

Tijdens Jacksons controle bij vier maanden vroeg dokter Miller me waar hij sliep. Ik vertelde hem vol trots over de prachtige bladerendeken die ik over het matrasje van zijn ledikant had gedrapeerd, zodat hij lekker warm zou blijven. Dokter Miller staarde me alleen maar aan over het montuur van zijn bril.

Hij hield een heel directe preek over hoe ledikantjes het eerste jaar compleet leeg moeten zijn. Hij vertelde me dat het hem niet uitmaakte hoeveel uur ik eraan had gewerkt, of hoe ademend dat biologische garen ook beweerde te zijn: er hoort ab-so-luut niets zachts in een babybedje. Losse dekens kunnen over hun gezichtje worden getrokken, en ze hebben de coördinatie nog niet om ze zelf weg te halen. Dat was even slikken, want ik wilde zo graag die perfecte, esthetische babykamer, maar ik ga niet in discussie met de man die geneeskunde heeft gestudeerd. We gebruiken onze dekens nu alleen nog maar in de kinderwagen of als speelkleed op de grond.

De deken die ik daadwerkelijk elke dag gebruik

Tegen de tijd dat ik acht maanden zwanger was van mijn derde baby, waren mijn handen opgezwollen als ballonnen. Het carpaletunnelsyndroom had toegeslagen en ik besefte dat ik het haakpatroon voor de bladerendeken die ik op Etsy had gekocht noóit ging afmaken. Gefrustreerd smeet ik het hele project aan de kant.

In plaats daarvan bestelde ik de Bamboe Babydeken met Kleurrijk Bladerenpatroon van Kianao. Jongens, dit ding heeft me echt gered. Het is een mix van biologische bamboe en katoen, dus hij is belachelijk zacht, maar nog veel belangrijker: hij ademt écht. Als mijn dochter er in haar kinderwagen onder in slaap valt, wordt ze niet bezweet en chagrijnig wakker. Het aquarel bladerpatroon geeft me precies die botanische *woodland* sfeer die ik wilde voor de babykamer, zonder dat ik daarvoor tot 2 uur 's nachts steken hoef te tellen. Hij komt prachtig uit de was, pilt niet, en ik hoefde hem niet zelf te maken.

Laten we het even hebben over de échte kosten

Er is zo'n enorme misvatting dat zelf babyspullen maken je geld bespaart. Ik weet niet in welk decennium dat zo was, maar zeker niet in deze tijd. Als iemand met een eigen kleine Etsy-shop respecteer ik het harde werk van patroonontwerpers, maar de kosten lopen echt razendsnel op.

Als je een biologisch, gekamd katoen van hoge kwaliteit wilt gebruiken — wat inmiddels het enige is dat ik de huid van een pasgeborene laat aanraken — ga je een klein fortuin uitgeven. Tegen de tijd dat je zes bollen goed Turks katoen hebt gekocht, plus een ergonomische haaknaald omdat je polsen het uitschreeuwen van de pijn, én de download van het patroon, ben je zo negentig euro lichter. En dat is nog voordat je veertig uur van je kostbare tijd hebt doorgebracht met het tellen van rijen terwijl je naar herhalingen van *Bluey* kijkt.

Esthetisch verantwoord speelgoed is een gok

Mocht het je wél lukken om je bladerendeken af te maken, dan wil je hem waarschijnlijk gebruiken als speelkleed voor *tummy time* onder een babygym. Ik kocht de Houten Babygym Set voor mijn middelste, zodat het mooi paste bij zijn babykamer in bosthema. En hij is... prima. Ik bedoel, hij is objectief gezien beeldschoon. Het natuurlijke hout en de botanische hangende elementen zien er precies uit zoals in die perfecte neutrale babykamers op Instagram.

Maar ik zal eerlijk met je zijn: mijn zoon keek welgeteld drie dagen om naar die schattige houten bungelende blaadjes. Daarna bestond zijn enige missie in het leven eruit om de poten van het A-frame vast te grijpen en als een kleine bever op het hout te kauwen. Het zag er fantastisch uit zo boven zijn dekentje in mijn woonkamer, maar als boeiend speelgoed was het 'mwah' voor de hoeveelheid chaos in ons gezin. (Al moet ik zeggen: ik heb duizend keer liever dat hij op onbewerkt hout kauwt dan op plastic).

Aan de andere kant: toen mijn zus vorig jaar beviel, kocht ik de Bamboe Babydeken Blauwe Vos in het Bos voor haar. Zij is helemaal weg van die minimalistische Scandinavische sfeer, en deze deken was precies wat ze zocht. Er staan gestileerde vosjes en blaadjes op, en de bamboestof heeft diezelfde magische temperatuurregulerende voodoo die voorkomt dat baby's oververhit raken.

Spuug uit je meesterwerk poetsen

Als je een deken haakt, staat er op de labels van het garen altijd dat je het met de "hand moet wassen en plat moet laten drogen." Hilarisch. Ik heb drie kinderen en een golden retriever. In mijn huis kan er niets plat liggen drogen zonder dat er iemand op gaat staan of slapen.

Of je nu een bamboedeken koopt of er een van katoen maakt, je hebt iets nodig dat de wasmachine kan overleven, want baby's zijn nu eenmaal onfris. Ze spugen, ze kwijlen en spuitluiers gebeuren áltijd op de meest onmogelijke momenten. Ik stop mijn katoenen en bamboe spullen in een wasnetje, was ze koud op een fijnwasprogramma en hang ze vervolgens een nachtje over de rugleuning van mijn eetkamerstoelen. Stop in elk geval geen handgemaakte haakwerkjes op hoge temperatuur in de droger, tenzij je wilt dat het krimpt tot een placemat.

Voordat je een duik neemt in de wilde wereld van garen shoppen en ingewikkelde steken, bekijk eerst even Kianao's collectie babydekens. Bespaar jezelf een hoop gekte, kies voor iets dat van nature ademt, en gebruik die extra tijd om eindelijk een keer je koffie te drinken terwijl hij nog warm is.

Vragen die ik hier constant over krijg

Kan een beginner dit serieus maken?

Ik ga even heel eerlijk met je zijn: nee. Tenzij je een gewoon vierkant haakt en er later blaadjes op naait, vereisen de echte steken voor de blaadjes reliëfstokjes aan de voorkant en het tellen van steken dat een beginner tot tranen toe zal roeren. Begin maar met een simpele sjaal. Neem dat maar van mij aan.

Welk garen moet ik gebruiken als mijn baby een gevoelige huid heeft?

Allebei mijn jongens hebben eczeemplekjes die al opvlammen als je er alleen al verkeerd naar kijkt. Blijf bij 100% biologisch katoen of een bamboemix. Vermijd alles wat pluizig of kriebelig is, en blijf weg van synthetische materialen zoals acryl. De huid van je baby moet kunnen ademen.

Is het veilig voor een baby om te slapen met een handgemaakte deken?

Mijn kinderarts was hier ongelooflijk duidelijk in: het eerste jaar horen er geen losse dekens in het bedje. Wij gebruiken onze dikke handgemaakte dekens alleen als speelkleed op de grond, waar ik er vlak naast kan zitten om op te letten, of veilig ingestopt rond de beentjes in de kinderwagen.

Zijn de opgenaaide blaadjes een stikkingsgevaar?

Ja, dat kunnen ze absoluut zijn. Als je kleine gehaakte blaadjes op een grotere deken naait, moet je ze strakker vastmaken dan je denkt dat nodig is. Baby's hebben een bizarre knijpkracht en stoppen alles in hun mond. Als een blaadje loslaat, is dat levensgevaarlijk.

Hoe was ik een katoenen deken zonder de steken te verpesten?

Zoals ik al eerder noemde, negeer de regel dat je het "alleen met de hand" mag wassen, tenzij je je leven graag onnodig zwaar maakt. Stop het in een wasnetje om te voorkomen dat het blijft haken achter ritsen, was het koud op een fijnwasprogramma, en hang het over een stoel om te drogen. Hang het nooit op aan de hoeken, want door het gewicht van het natte katoen zal de deken compleet uit vorm trekken.