Het was Kerstmis 2017 en Maya was precies twee maanden oud. Ik had vijfenveertig euro uitgegeven in een groot warenhuis aan dit piepkleine, stugge, bordeauxrode fluwelen jurkje met een metallic gouden Peter Pan-kraagje. Waarom? Omdat ik voor het eerst moeder was en me had laten beïnvloeden door Instagram-advertenties. Ik dacht dat ze eruit zou zien als een vredig, klein Victoriaans popje.
In plaats daarvan zag ze eruit als een gijzelaar.
Ik stond op onze oprit, zwetend in mijn zogenaamd ademende zwangerschapslegging, terwijl ik haar in haar autostoeltje probeerde vast te gespen. Maar het fluwelen jurkje was zo pofferig en stijf dat het zich steeds rond haar nekje ophoopte, en het metallic kraagje schuurde letterlijk een rode, boze striem in haar onderkin. Ze schreeuwde met die hoge, ademloze pasgeborenen-kreet die echt élk stresshormoon in je lichaam activeert. Mijn man Dave stond op de stoep, met zijn grote thermosbeker koffie in zijn hand, rustig een slokje te nemen terwijl hij toekeek hoe ik een verloren strijd voerde tegen een piepklein, feestelijk kledingstuk.
"Misschien haat ze fluweel?" stelde hij voor, wat totaal niet hielp.
Ik wilde mijn sleutels wel naar de zon smijten. Ik maakte haar los, trok dat vreselijke jurkje van vijfenveertig euro uit, hees haar in een grijze pyjama met vlekken en een rits, en we vertrokken naar de ouders van Dave alsof we net een natuurramp hadden overleefd. Wat emotioneel gezien ook zo was.
Waarom die piepkleine kerstpakjes eigenlijk een nachtmerrie zijn
Dit is de realiteit van een kleine baby aankleden voor feestelijke winterborrels, waar niemand je voor waarschuwt als je zwanger bent en nog vol blijdschap piepkleine vestjes op je wensenlijstje zet. Die goedkope, fast-fashion feestkleding is eigenlijk gemaakt van gerecycled plastic en slechte bedoelingen.
Vanaf oktober zie je ze al overal. De "Mijn Eerste Kerst"-rompertjes van 100% polyester die gek glad en piepend aanvoelen als je de stof tegen elkaar wrijft. De kleine kerstmanpakjes gevoerd met kriebelende synthetische fleece. De tule rokjes die stijver zijn dan karton. Je ziet ze werkelijk overal, en ze zijn echt waardeloos.
De huid van een pasgeboren baby is waanzinnig gevoelig. Echt, bizar gevoelig. Als ik maar verkeerd naar Leo kijk, krijgt hij al uitslag. Dus als je een baby van twee maanden oud, die alleen nog maar de zachte, vloeiende omgeving van de baarmoeder kent, in een massaal geproduceerde acryltrui hijst met een opgestikt rendier en een echt rinkelend belletje, dan worden ze natuurlijk gek.
En eerlijk gezegd geef ik ze geen ongelijk. Als iemand míj zou dwingen om een kriebelende paillettentrui te dragen en onder de hete lampen boven de eettafel te zitten, terwijl veertien verschillende familieleden me doorgeven en de geur van knoflooksaus in mijn gezicht ademen, zou ik ook schreeuwen.
Wat de arts eigenlijk zei over het dikke-jassen-probleem
Dus na het incident met het fluwelen jurkje, sloeg ik veel te ver door de andere kant op. Een paar jaar later: Leo is een pasgeboren baby en we rijden naar mijn zus voor een kerstborrel. Het vriesde buiten, een graad of -6, dus in paniek hees ik hem in een soort gigantisch, gewatteerd, met fleece gevoerd skipak voordat ik hem in zijn autostoeltje vastmaakte. Ik dacht dat ik een goede, beschermende moeder was.
Toevallig hadden we de volgende ochtend de tweemaandencontrole op het consultatiebureau. Ik vertelde dokter Miller terloops over het dikke pak, in de verwachting dat ik een schouderklopje zou krijgen omdat ik mijn zoontje zo goed warm hield.
In plaats daarvan gaf de arts me zó'n blik. Je kent die blik wel. De zachte, meelijwekkende blik die artsen je geven als je actief iets vreselijks doet, maar ze je niet aan het huilen willen maken. Ze legde uit dat baby's hun eigen lichaamstemperatuur nog heel slecht kunnen reguleren, en dat ze binnen of in een verwarmde auto in een dikke laag synthetische fleece wikkelen een enorm risico op oververhitting met zich meebrengt, wat blijkbaar een grote risicofactor is voor wiegendood. Oh god.
Bovendien legde ze uit dat je een baby nóóit in een autostoeltje mag zetten met een dikke jas of een dik winterpak aan. Het materiaal drukt namelijk samen bij een ongeluk, waardoor de riempjes in werkelijkheid veel te los zitten. Ik werd er helemaal misselijk van. Ze vertelde me dat de algemene regel is om ze in één laagje extra ademend katoen te kleden dan wat je zelf draagt, en buiten een dekentje óver de riempjes van het autostoeltje te gebruiken.
Hoe dan ook, het punt is dat de meeste zware, dikke winterse outfits die ze voor baby's verkopen eigenlijk veiligheidsrisico's zijn, vermomd als een schattig fotomoment. Het is eng hoe weinig we eigenlijk weten totdat we de mist in gaan.
Het enige kledingstuk dat de zoete aardappel-ramp overleefde
Toen ik eindelijk accepteerde dat ik mijn kinderen niet in gigantische gewatteerde pakken of stijf fluweel kon stoppen, gooide ik mijn strategie helemaal om. Ik stopte met het kopen van outfits die "HET ZIJN DE FEESTDAGEN" schreeuwden en begon met het verzamelen van hoogwaardige, ultrazachte basics in kleuren die subtiel deden denken aan het seizoen. Diep dennengroen. Rijk bordeauxrood. Warm mosterdgeel.
Hier moet ik echt even vertellen over mijn absolute favoriet. Als je verder helemaal niets koopt, haal dan in ieder geval de Baby Romper Lange Mouwen van Biologisch Katoen van Kianao in huis. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit ding mijn gezond verstand heeft gered tijdens Leo's eerste winter.
Ik kocht hem in een prachtige, warme groene kleur. Er staat geen stomme tekst op. Geen kriebelende borduursels. Het is gewoon 95% biologisch katoen met een klein beetje stretch. Ik trok het hem aan voor het kerstdiner, met de bedoeling er een truitje overheen te doen, maar het was zo warm in huis dat ik hem gewoon in de romper en een zacht broekje liet. Hij zag eruit als een knus, klein boselfje.
Toen gaf mijn oom hem ongemerkt een hapje geprakte zoete aardappel, wat Leo vervolgens direct weer uitspuugde over zijn hele borst. Een absolute oranje explosie op het groene katoen. Ik veegde het af met een spuugdoekje, gooide het de volgende dag in de was, en het kwam er letterlijk als nieuw weer uit. Het ging niet pillen. Het kromp niet in zo'n raar, breed vierkant zoals die goedkope rompertjes vaak doen. De envelophals maakt het ook nog eens ontzettend makkelijk om de romper naar beneden te trekken bij een spuitluier, wat – laten we eerlijk zijn – precies gaat gebeuren op het moment dat je aan de kalkoen wil beginnen.
Het werkt gewoon. En omdat het biologisch katoen is, ademt het. Hij krijgt nooit van die rode, zweterige warmte-uitslag in zijn nekje als hij dit draagt. Uiteindelijk heb ik er nog drie gekocht en hij heeft er praktisch in gewoond tot maart.
Die fladdermouwtjes zijn schattig, maar eerlijk gezegd een beetje irritant
Nu moet ik toegeven dat ik ook de Baby Romper met Fladdermouwtjes van Biologisch Katoen had gekocht, omdat ik dacht dat dat zo schattig zou staan onder een klein vestje voor een oud-en-nieuw-feestje waar we naartoe gingen.
De stof is net zo zacht. De kwaliteit is geweldig. Maar oh mijn god, proberen om die gerimpelde fladdermouwtjes in de smalle mouwen van een gebreid babyvestje te proppen terwijl een baby van vier maanden oud als een boze alligator loopt te stribbelen? Een ware hel.
Elke keer als ik de mouw van het vestje omhoog probeerde te trekken, hoopte de ruche zich op bij haar schouder, waardoor ze eruitzag als een American footballspeler uit de jaren 80 met schoudervullingen. Ze was ongelukkig. Ik was wéér aan het zweten. Ik gaf het op. Als je ergens woont waar het warm is, of het is in huis standaard 24 graden waardoor je geen vestje nodig hebt, dan is deze romper prachtig. Maar voor laagjes in de winter? Overslaan. Het is de piek in je bloeddruk simpelweg niet waard.
Wat je moet doen als je schoonmoeder staat op een familiefoto
Als je te maken hebt met familieleden die een 'nette' outfit eisen voor op de foto, dan móét je iets vinden dat er representatief uitziet, maar aanvoelt als een pyjama. Dat is de enige manier om de dag zonder een breakdown door te komen.
Ik ben groot fan van het Geribbelde Baby Shirt Lange Mouwen van Biologisch Katoen. De geribbelde textuur zorgt ervoor dat het er net iets chiquer uitziet dan een standaard rompertje — het lijkt op een echt truitje — maar het rekt heerlijk mee en voelt boterzacht aan. Combineer dat met een zachte, gebreide legging en je hebt een outfit die perfect is voor de foto's, maar je baby geen sensorische overprikkeling bezorgt.
En als je bij iemand anders op bezoek gaat, moet je absoluut nadenken over de toilet-situatie. Heb je ooit geprobeerd een spuitluier te verschonen in een krap toilet bij je schoonzus, terwijl Oom Henk op de deur klopt om te vragen of je al bijna klaar bent? Op zo'n moment wil je echt niet prutsen met een outfit met vijftien kleine knoopjes of ingewikkelde bretels.
Wat je wilt, is het Baby Boxpakje met Voetjes van Biologisch Katoen. Het heeft knoopjes over de hele voorkant die je oprecht makkelijk met één hand losmaakt, en het heeft ingebouwde voetjes zodat je niet hoeft te dealen met de onvermijdelijke crisis van een kwijtgeraakt babysokje. Bovendien ziet het eruit als een chique kleine outfit in plaats van zomaar een pyjama, zeker als je het in een van de donkerdere kleuren kiest.
Wanneer je Britse schoonmoeder het heeft over 'holiday wear'
Dave's tante komt uit Londen, en vlak nadat Leo in juni was geboren, vroeg ze of ik zijn "holiday clothes" (vakantiekleding) al had gekocht. Ik keek haar niet-begrijpend aan, want het was ruim dertig graden buiten en ik dacht aan de winterfeestdagen. Blijkbaar betekent 'holiday' in Europa gewoon vakantie. Voor op het strand. Dus als je in de zomer naar Spanje reist, koop dan gewoon een UV-zonnehoedje en een mouwloze katoenen romper, dan zit je goed. Maar goed, dat terzijde.
De capsule wardrobe-aanpak voor de winter
De grootste verandering was voor mij het besef dat ik geen kleding meer moest kopen die maar één specifieke dag per jaar gedragen kan worden. Het is zonde van het geld. Baby's groeien toch overal razendsnel uit; een 'Mijn Eerste Kerst'-shirtje kopen dat precies drie weken lang past in december, is eigenlijk gewoon geld in de fik steken.
Koop in plaats daarvan drie of vier kledingstukken van écht hoge kwaliteit en bizar zacht biologisch katoen in seizoenskleuren. Combineer ze met elkaar. Doe ze een rode strik in het haar als je het internet per se moet bewijzen dat het een feestelijke gelegenheid is. Zodra het januari is, zien die diepgroene en rijk bordeauxrode rompertjes er gewoon uit als mooie winterkleding, en kan je baby ze blijven dragen totdat ze in februari onvermijdelijk weer een groeispurt hebben.
Moederschap is al zwaar genoeg. We zijn allemaal uitgeput. We drinken allemaal opgewarmde koffie om twee uur 's middags. We hoeven het onszelf echt niet nog moeilijker te maken door boze baby's in kriebelende stoffen te worstelen, alleen maar voor een wazige foto naast een boom.
Kleed ze in iets dat aanvoelt als een warme knuffel. Zij zijn gelukkiger, jij bent gelukkiger, en Oom Henk kan lekker iemand anders gaan lastigvallen.
Vragen die ik krijg van andere vermoeide ouders
Kan ik mijn pasgeboren baby een grofgebreide wintertrui aantrekken?
Eerlijk gezegd zou ik het niet doen. De meeste dikke truien zijn gemaakt van kriebelende wol of zweterig acryl, en ze zijn meestal sowieso te dik om veilig te dragen in een autostoeltje. Als je écht die gebreide look wilt, zoek dan een dun, 100% katoenen vestje en draag dat over een superzachte biologisch katoenen romper. Als ze rode wangen krijgen, doe het dan direct weer uit.
Wat als het ijskoud is in mijn huis tijdens de winter?
Mijn arts zei altijd dat laagjes de oplossing zijn, in plaats van één gigantisch, dik kledingstuk. Begin met een katoenen romper met lange mouwen, doe er een katoenen broekje met voetjes overheen, en misschien een dunne slaapzak als ze een dutje doen. Gebruik nóóit synthetische fleece als je het kunt vermijden — dit sluit de warmte en het zweet in op hun huidje, en daar kunnen ze zelf niets tegen doen.
Heb ik speciale nette schoentjes nodig voor mijn baby van twee maanden oud?
Nee! Oh mijn god, koop alsjeblieft geen schoentjes met harde zolen voor een baby die zijn eigen hoofd nog niet eens rechtop kan houden. Ze kunnen toch nog niet lopen. De schoentjes vallen continu af en je zult het hele feestje onder de tafels doorbrengen, zoekend naar een piepklein lakschoentje. Gebruik gewoon een boxpakje met voetjes of dikke sokjes.
Zijn die jurkjes met metallic garen écht zo erg?
Ja. Ik spreek uit bittere ervaring. Zelfs als het jurkje gevoerd is, loopt de metallic draad meestal rond de naden bij de nek en armsgaten. Het werkt precies als een heel klein zaagblad op hun zachte babyhuidje. Als je de binnenkant van het kraagje tegen je eigen binnenpols wrijft en het voelt ook maar een heel klein beetje kriebelig aan, trek het je baby dan niet aan.
Hoe kom ik onder het dragen van die matchende, polyester familiepyjama's uit?
Vertel je familie dat je baby een gevoelige huid heeft (wat waar is, dat hebben alle baby's) en dat het consultatiebureau heeft gezegd dat ze uitsluitend 100% biologisch katoen mogen dragen om eczeem te voorkomen. Geef de arts de schuld. Geef altijd de arts de schuld. Het is de allerbeste opvoed-hack aller tijden.
Delen:
De waarheid over gebreide babypakjes voor pasgeboren jongens
Hoe groot is een babydeken? De absurde logica van dekenmaten