Aan de Priya van toen: wat ik had willen weten over doorkomende tandjes

Je staat nu in de keuken. Het is kwart over drie 's nachts. Je favoriete grijze T-shirt is doorweekt met een alarmerende hoeveelheid kwijl en je scrolt agressief met één duim over je telefoon terwijl je een huilende baby van zes maanden op je heup heen en weer wiegt.

Je bent op zoek naar antwoorden. Je wilt dat iemand je vertelt welk van die fantastisch beoordeelde bijtspeeltjes ervoor gaat zorgen dat hij op magische wijze weer doorslaapt.

Luister. Leg je telefoon heel even weg en laat me je vertellen hoe de komende maanden er écht uit gaan zien, want ik ben jou uit de toekomst en we weten allebei dat je nu te moe bent om een medisch tijdschrift te lezen.

Ik weet dat je dit als een crisis behandelt. Als SEH-verpleegkundige ben je gewend om dingen snel op te lossen. Triage toepassen, medicatie toedienen, het bloeden stoppen. Maar doorkomende tandjes zijn geen spoedgeval, yaar. Het is een trage, slopende marathon die elke gram van je mentale gezondheid op de proef stelt, en geen enkel stukje siliconen gaat dit volledig genezen.

De wiskunde van een piepklein mensenmondje

Dit is wat er daadwerkelijk in dat kleine kaakje gebeurt. Baby's moeten in de loop van ongeveer twee jaar twintig melktandjes naar buiten duwen. Dat zijn twintig afzonderlijke periodes van pijn, verstoorde slaap en genoeg speeksel om een klein peuterbadje te vullen.

Mijn kinderarts, dr. Gupta, vertelde me tijdens de controle bij zes maanden dat elke tand ongeveer acht dagen opspeelt. Ze beweerde dat het grofweg vier dagen is voordat de tand door het tandvlees breekt en vier dagen daarna. Ik weet niet hoe iemand dat met zulke verdachte precisie heeft gemeten, maar nu ik hier aan de andere kant van de snijtanden zit, klopt de berekening eigenlijk best goed.

Je begint de tekenen al vroeg te zien. Rond drie of vier maanden begint hij op zijn eigen vuistjes te kauwen alsof hij in geen weken heeft gegeten. Uitslag van het kwijlen verschijnt rond zijn kin. Je zult denken dat de eerste tand eraan komt, maar soms verschuift het tandvlees gewoon en doet het al maanden pijn voordat er daadwerkelijk iets doorbreekt.

Het is ongemakkelijk voor hem, ja. Maar het is ook een mechanische vereiste voor zijn gezichtsstructuur. De tanden moeten een weg naar buiten banen.

Meer dan alleen pijnbestrijding

Je denkt waarschijnlijk dat een bijtspeeltje gewoon een hippe fopspeen is die is ontworpen om de pijn te verzachten. Dat dacht ik ook. Maar het is serieus veel ingewikkelder dan dat.

Ik had ooit een lang gesprek met een logopedist in de kantine van het ziekenhuis, en ze legde uit dat kauwen op harde voorwerpen de manier is waarop baby's zich voorbereiden op vast voedsel. Voordat een kind veilig een gepureerde zoete aardappel kan eten, moet zijn tong leren hoe het voedsel naar de zijkanten van de mond wordt geduwd. Dit is een mechanisch proces dat tonglateralisatie wordt genoemd, en ze leren dit door lange, smalle voorwerpen langs hun tandvlees te wrijven.

Ze moeten ook leren hoe ze hun kokhalsreflex kunnen beheersen. Op dit moment zit de kokhalsreflex van je baby nog helemaal voor in zijn mond. Als je hem een lepel geeft, stikt hij al in de lucht. Wanneer hij een bijtring naar achteren in zijn keel duwt, schuift hij die reflex actief verder naar achteren, waardoor de kans veel kleiner is dat hij zich verslikt wanneer je eindelijk havermout introduceert.

Dus als hij kokhalst door een speeltje en jij in paniek raakt, haal dan even diep adem. Hij is de binnenkant van zijn eigen mond in kaart aan het brengen. Dat is precies de bedoeling.

Als je nu al gestrest raakt bij de gedachte dat je iets moet vinden dat hier echt bij helpt, kun je later de bijtspeeltjes-collectie van Kianao bekijken, maar focus je nu eerst op het begrijpen van hoe het werkt.

Dingen waar mijn verpleegkundigenbrein kortsluiting van krijgt

Laat me mijn vermoeide-moeder-pet even afzetten en mijn uniform weer aantrekken, want het internet staat vol met vreselijk advies en ik wil dat je het grootste deel daarvan negeert.

De barnstenen kettingen. Ik word echt gek als ik nog één barnstenen ketting bij een baby zie. Influencers zweren erbij dat de kralen barnsteenzuur in de huid afgeven om pijn te verminderen. Het is complete onzin. De huid van je baby is geen transdermale pleister voor boomsap. De kralen worden niet warm genoeg tegen het lichaam om ook maar iets af te geven, en zelfs als dat wel zo was, is er nul klinisch bewijs dat het ook maar iets tegen de pijn doet.

Waar ik wél bewijs van heb, omdat ik het met eigen ogen heb gezien op de spoedeisende hulp, is het wurgingsgevaar. Het is een koord om de nek van een baby. Het maakt me niet uit of er een veiligheidssluiting op zit. Ik heb al duizenden van die zogenaamde veiligheidssluitingen zien falen. En als het koord breekt, heb je ineens dertig piepkleine, harde verstikkingsgevaren verspreid in een ledikantje. Doe het gewoon niet.

Bespaar je ook de moeite met die vrij verkrijgbare verdovende gels met benzocaïne, want die spoelen toch binnen drie seconden met het kwijl mee de keel van de baby in.

Materialen die écht lang meegaan

Je kunt het beste kiezen voor een paar specifieke materialen. 100% voedselveilige siliconen zijn hierbij de grote winnaar. Het is onverwoestbaar, breekt in zijn mond niet af tot microplastics, en je kunt het zo in de vaatwasser gooien als het onvermijdelijk een keer op de vloer van een openbaar toilet valt.

Het enige nadeel van siliconen is dat het als een magneet werkt voor pluisjes en hondenhaar. Je bent de helft van je dag kwijt aan het afspoelen onder de kraan.

Hout is een andere goede optie. Onbehandeld beukenhout geeft een hele stevige, onbuigzame tegendruk waar baby's dol op zijn als een tandje vlak onder het oppervlak zit. Het absorbeert wat kwijl, wat fijn is, maar je kunt het niet in water laten weken, want dan gaat het barsten en splinteren.

Ik ben uiteindelijk zwaar gaan leunen op de Handgemaakte Houten & Siliconen Bijtring van Kianao. Ik kocht hem uit pure wanhoop rond de vijfde maand. De houten ring is hard genoeg om de scherpe voortanden aan te kunnen, en de siliconen kralen zijn zachter voor het gezwollen tandvlees. Bovendien is hij mooi. Het ziet er niet uit als een neonkleurig plastic doorn in het oog op de salontafel. Ik veeg het hout gewoon af met een vochtige doek en was de siliconen kant met afwasmiddel.

Ik kocht ook het Panda Bijtspeeltje. Het is prima. Het is helemaal plat, waardoor het ontzettend makkelijk schoon te maken is. Hij kauwde best veel op de panda-oortjes toen zijn voortanden doorkwamen, maar vanwege de platte vorm kon hij het niet echt goed naar het achterste deel van zijn tandvlees manoeuvreren toen de kiezen begonnen te schuiven. Het is een prima reserve-optie om in de luiertas te bewaren, maar het heeft mijn leven niet veranderd.

Als je iets beters zoekt voor die lastig te bereiken plekjes, dan heeft het Koeien Bijtspeeltje van Siliconen een ringvorm die het voor hen veel makkelijker maakt om hem vast te pakken en aan de zijkanten van hun mond te kauwen zonder te kokhalzen.

De ijskoude waarheid over temperatuur

Iedereen zal je vertellen dat je je bijtspeeltjes moet invriezen. Doe dat niet. Kindertandartsen zijn hier vrij duidelijk over, ook al zijn oma's dat niet.

Als je een stevig voorwerp in de vriezer legt, wordt het te hard. Het tandvlees van een baby is al gezwollen, ontstoken en gevoelig. Om daar een keihard blok bevroren siliconen tegenaan te stoten gaat alleen maar meer pijn veroorzaken. Bovendien kan langdurig contact met bevroren plastic serieus lichte bevriezingsverschijnselen op hun lippen en vingers veroorzaken.

Leg de speeltjes gewoon twintig minuutjes in de koelkast. De kou is genoeg om de bloedvaten te laten samentrekken en het kloppen te verminderen, zonder dat het speeltje in een wapen verandert.

Je komt hier doorheen, Priya. Het kwijlen zal uiteindelijk stoppen. Het huilen zal uiteindelijk afzwakken tot slechts peuterdriftbuien. Blijf de speeltjes afwisselen, blijf ze wassen en koop misschien wat extra koffie voor jezelf.

Als je er klaar mee bent om door de kamer te ijsberen en een paar betrouwbare opties wilt scoren, bekijk dan de bijtspeeltjes-collectie van Kianao en ga wat slapen.

Vragen die je jezelf nu waarschijnlijk stelt

Hoelang duurt de kwijlfase nou echt?

Eerlijk gezegd voelt het als een decennium. Maar realistisch gezien begint het zware kwijlen rond de drie of vier maanden en komt het in golven tot ze ongeveer twee jaar oud zijn. Elke keer als een nieuwe tand klaar is om door te komen, gaat de kraan weer open. Je zult een voorraadje absorberende slabbetjes willen inslaan, zodat je niet vijf keer per dag zijn shirtje hoeft te verwisselen.

Kan ik hem niet gewoon bevroren fruit in een sabbelzakje geven?

Dat kan, en het werkt best goed voor tijdelijke verlichting. Ik deed vroeger vaak gekoelde komkommer of koude aardbeien in een siliconen fruitpeen. Bereid je er alleen wel op voor dat het een gigantische kliederboel wordt. Het sap komt echt overal terecht, en een geprakte banaan uit een gaaszakje wassen is een nachtmerrie die ik niemand toewens. Kies voor de siliconen sabbelzakjes als je hiervoor gaat, die spoel je veel makkelijker schoon.

Wanneer moet ik een bijtspeeltje weggooien?

Zodra het er versleten uitziet. Het maakt me niet uit hoeveel je ervoor hebt betaald. Als je scheurtjes, barstjes, afbladdering ziet, of als de siliconen permanent plakkerig beginnen aan te voelen, zelfs nadat je het hebt gewassen, gooi het dan in de prullenbak. Baby's hebben verrassend sterke kaken, en een beschadigd speeltje is de snelste weg naar een stikincident.

Is het normaal dat hij aan zijn oortjes trekt bij doorkomende tandjes?

Ja, en het maakte me doodsbang de eerste keer dat hij het deed. Ik was er heilig van overtuigd dat hij een zware oorontsteking had. De zenuwen in de kaak en de oren delen een baan, dus als het tandvlees klopt, straalt de pijn uit naar de gehoorgang. Ze trekken aan hun oren in een poging om de druk te stoppen. Natuurlijk, als hij koorts heeft, laat dan zijn oren nakijken, maar het trekken op zich is standaard gedrag bij doorkomende tandjes.

Wat als hij weigert te kauwen op alles wat ik koop?

Sommige baby's weigeren gewoon speeltjes uit de winkel. Het kindje van een vriendin raakte voor geen goud een stukje siliconen aan. Als dat gebeurt, probeer dan eens een nat washandje met een knoop erin, gekoeld in de koelkast. De ruwe textuur van de badstof voelt fijn aan voor het tandvlees. Wees wel gewaarschuwd: ze zuigen het koude water eruit en doorweken zichzelf, dus doe dit misschien alleen als hij een slabbetje draagt.