FaceTimen om 2 uur 's nachts: Mijn eerlijke doseringsschema voor kinderparacetamol

Lieve Sarah van precies zes maanden geleden,

Je staat momenteel om 2:14 uur 's nachts in je donkere keuken in Dave's veel te grote universiteitstrui die vaag naar een vochtige kelder ruikt. Je hebt een lauwe mok koffie van gisteren vast omdat je op de een of andere manier denkt dat cafeïne helpt bij het oplossen van een simpele rekensom, en je staart wezenloos naar een plakkerig roze flesje medicijnen terwijl je jongere zus, Emma, hyperventileert via FaceTime. Haar zes maanden oude baby, mijn lieve, mollige nichtje Olivia, heeft net ruim 38 graden koorts gekregen.

Kijk, op een goede dag ben ik al verschrikkelijk in rekenen. Maar milligrammen naar milliliters omrekenen midden in de nacht terwijl er een baby door de luidspreker van je telefoon krijst? Een ware hel. Mijn man Dave, die overigens overal doorheen slaapt, zelfs door brandalarmen en ooit door een lichte aardbeving, lag te snurken op de bank. Emma ijsbeerde huilend door haar woonkamer, terwijl haar man Mark op de achtergrond wanhopig naar de achterkant van een doosje paracetamol zat te turen alsof hij oude hiërogliefen probeerde te ontcijferen.

Ik probeerde wanhopig het advies te herinneren dat onze kinderarts, dokter Aris, me jaren geleden gaf toen Leo en Maya nog piepklein en constant ziek waren. Want op de achterkant van een doosje van de drogist staat bij baby's onder de twee jaar alleen maar "Raadpleeg een arts". Wat ongelooflijk nutteloos is om twee uur 's nachts wanneer de huisartsenpost gesloten is en je ervan overtuigd bent dat je kind spontaan in brand vliegt. Hoe dan ook, het komt erop neer dat ik uiteindelijk een geïmproviseerde doseringstabel voor baby-paracetamol op de achterkant van een onbetaalde energierekening heb geschreven en daar een wazige foto van naar Emma heb ge-sms't. En het was haar redding. Dus ik schrijf dit nu allemaal even goed op, want elke ouder zou dit aan de binnenkant van zijn medicijnkastje moeten plakken.

De grote zwendel rondom baby- en kindermedicijnen

Voordat we het überhaupt over rekenen gaan hebben, moeten we het even over de verpakking hebben. Want dokter Aris blies me destijds met Leo compleet omver met dit feitje, en ik kan er nog steeds boos om worden.

Blijkbaar realiseerde de FDA (de waakhond voor medicijnen) zich ergens in 2011 dat ouders hun kinderen per ongeluk een overdosis gaven. De druppels voor baby's waren supergeconcentreerd en de vloeistof voor oudere kinderen niet, en uitgeputte ouders haalden ze door elkaar. Dus grepen ze in en werd alles gestandaardiseerd. Tegenwoordig heeft alle vloeibare paracetamol voor kinderen precies dezelfde concentratie: 160 mg per 5 ml. Letterlijk exact hetzelfde drankje.

Maar de farmaceutische bedrijven—en dit is het deel waar mijn bloed van gaat koken—verkopen het nog steeds in totaal verschillende doosjes voor "baby's" en "kinderen". Die voor baby's kost per milliliter zowat het dubbele! Waarom? Omdat ze een plastic doseerspuitje in het babydoosje gooien, terwijl het doosje voor kinderen alleen een klein plastic maatbekertje krijgt. Het is pure oplichterij. Je kunt gewoon de goedkopere kinderversie voor je baby kopen, zolang je maar een echt doseerspuitje gebruikt om de dosis af te meten. Ik voelde me zo bedrogen toen ik hierachter kwam. Ik had zoveel geld uitgegeven aan die piepkleine, dure babyflesjes.

Mijn letterlijke doseringstabel voor baby-paracetamol

Hier is de daadwerkelijke, op gewicht gebaseerde verdeling die ik van dokter Aris uit mijn hoofd moest leren. Want leeftijden slaan nergens op. Een baby van zes maanden kan 5,5 kilo wegen, of 9 kilo, weet je wel? Ga ALTIJD uit van het gewicht van je zware kleine propje, niet van de leeftijd. Als je er gewoon aan denkt om ze te wegen in plaats van te raden hoeveel maanden oud ze zijn, komt alles goed.

• 2,5 tot 5 kg (6-11 lbs): 1,25 ml (wat neerkomt op ongeveer 40 mg, als je om het wetenschappelijke gedeelte geeft)
• 5,5 tot 7,5 kg (12-17 lbs): 2,5 ml (80 mg)
• 8 tot 10,5 kg (18-23 lbs): 3,75 ml (120 mg)
• 11 tot 16 kg (24-35 lbs): 5,0 ml (160 mg)

Je kunt elke vier tot zes uur een dosis geven als ze zich nog steeds ellendig voelen, maar je mag absoluut niet meer dan vijf doses in een periode van 24 uur geven want blijkbaar kan dat ernstige leverschade veroorzaken, en dat klinkt doodeng. Ik bewaarde vroeger een whiteboardstift bij de badkamerspiegel om daar letterlijk "2:30 uur - 2,5 ml" op te schrijven omdat mijn slaaptekort-brein anders meteen weer vergat wanneer ik de laatste dosis had gegeven.

De baby-houdgreep en andere spuit-manoeuvres

Het daadwerkelijk toedienen van de vloeistof is een compleet andere nachtmerrie. Heb je ooit geprobeerd een plakkerig roze drankje in de mond van een boze, koortsige baby te spuiten? Het is alsof je de tanden van een kat probeert te poetsen. En wat je ook doet, gebruik in vredesnaam geen theelepeltje uit de keukenla. Mijn schoonmoeder vertelde me ooit dat ik Maya gewoon "een theelepeltje" medicijnen moest geven en ik werd bijna gek. Brenda, dit is geen vanille-extract voor een portie koekjes! Keukenlepels zijn enorm onnauwkeurig en een geweldige manier om per ongeluk te veel te geven.

Gebruik altijd het doseerspuitje. Dave en ik moesten vroeger altijd een hele tactische manoeuvre uithalen waarbij een van ons zachtjes Leo's armen vasthield (de baby-houdgreep, noemden we dat), en de ander stiekem het spuitje in zijn mond schoof. Je moet het richten op de binnenkant van hun wang, niet recht in hun keel, anders verslikken ze zich en hoesten ze alles weer op, recht op jouw shirt.

Over shirts gesproken. Terwijl ik met Emma aan het FaceTimen was, zag ik dat ze Olivia een ontzettend onhandig pakje had aangetrokken. Ik geloof dat het de Biologisch Katoenen Baby Romper met Ruffles was. En kijk, ik ben dol op Kianao, echt waar, maar eerlijk? Deze romper is gewoon oké. De ruffles zijn super schattig voor een familiefoto of een bezoekje aan oma, maar als een baby met koorts ligt te woelen, raken die fladderende mouwtjes gewoon helemaal doorweekt met kwijl, zweet en medicijnen. Het biologisch katoen is onwaarschijnlijk zacht, begrijp me niet verkeerd, maar voor ziektedagen zit er gewoon te veel stof in de weg.

Ik zei haar letterlijk dat ze de baby moest omkleden en de Mouwloze Biologisch Katoenen Baby Romper aan moest doen. Dat is zo veel beter voor ziektedagen. Geen ruffles, geen rare drukknoopjes, gewoon simpele, ademende en rekbare stof die geen warmte vasthoudt als ze al verhoging hebben. Bovendien is hij veel makkelijker uit te trekken als om 4 uur 's nachts de onvermijdelijke luier-explosie plaatsvindt.

De twaalf-weken-regel die me de stuipen op het lijf joeg

Oh wacht, ik vergeet bijna het allerbelangrijkste. Als je baby jonger is dan 12 weken—dus nog geen drie maanden—en ze krijgen koorts? Dan geef je ze helemaal geen medicatie. Punt uit.

Dokter Aris keek me recht in mijn ogen aan tijdens Leo's tweemaanden-controle en zei dat als een pasgeboren baby warm aanvoelt (zoals 38 graden of hoger), je ze geen paracetamol geeft, maar ze in de auto zet en rechtstreeks naar de spoedeisende hulp rijdt. Iets over dat hun piepkleine immuunsysteem op die leeftijd nog totaal nutteloos is en niet in staat is om ernstige bacteriële infecties te bestrijden. Ik weet niet precies hoe het medisch in elkaar zit, ik weet alleen dat het me genoeg schrik aanjaagde om dwangmatig Leo's temperatuur op te meten bij elke nies totdat hij vier maanden oud was.

Geef ze trouwens ook geen medicijnen vlak voor hun standaard vaccinaties alleen maar om te voorkomen dat ze koorts krijgen, want dat gooit hun immuunreactie op de prikjes compleet in de war en maakt de vaccins minder effectief. Wacht gewoon tot ze zich naderhand écht ellendig en jengelig voelen. Einde verhaal.

Wanneer de koorts zakt en het kwijlen begint

De helft van de tijd is lichte, plotselinge verhoging niet eens een ziekte. Komen er gewoon tandjes door. Oh god, de doorkomende tandjes-fase. Emma was ervan overtuigd dat Olivia griep had, maar de volgende ochtend? Bam. Een klein wit puntje dat door haar onderste tandvlees piepte.

Toen Maya's eerste kiesjes doorkwamen, was ze net een wilde wasbeer. Aan het kauwen op de salontafel, op mijn vingers, op het speelgoed van de hond. Het was vies. Het enige dat ons verstand redde, was de Panda Bijtring. Ik heb een heel levendige herinnering aan het moment dat ik om 3 uur 's nachts in een shirt vol melkvlekken op de vloer van de babykamer zat, en alleen maar dat kleine siliconen pandaatje bij haar mondje hield terwijl zij er helemaal op losging. Er zitten van die bamboe-vormpjes met textuur aan die blijkbaar fantastisch aanvoelen op gezwollen, ontstoken tandvlees. We hebben er letterlijk drie gekocht, zodat er altijd één koud lag te worden in de koelkast. Het is volledig BPA-vrij en je kunt hem gewoon in de vaatwasser gooien, wat echt mijn ultieme liefdestaal is als vermoeide moeder. Beste aankoop ooit.

Als je momenteel gekluisterd zit onder een zieke, slapende baby, voel je dan vrij om gewoon lekker op je telefoon te scrollen en onze collectie biologische babykleding te ontdekken, want ik beloof je, je gaat morgen zo ongelooflijk veel wasjes draaien. Het houdt nooit op.

De ochtend na de koorts

Uiteindelijk zakt de koorts. De baby stopt met huilen. Ineens willen ze spelen alsof er niets is gebeurd, terwijl jij je voelt alsof je door een vrachtwagen bent overreden. Dit was meestal het moment waarop ik de Houten Babygym naar de woonkamer sleepte, ze onder de hangende diertjes legde, en zelf gewoon plat op het kleed ernaast ging liggen, starend naar het plafond en het universum dankend dat de nacht voorbij was.

Hoe dan ook, Sarah van zes maanden geleden. Je hebt het FaceTime-gesprek overleefd. Emma heeft de koorts omlaag gekregen. Olivia is gaan slapen. Je bent uiteindelijk weer naar bed gegaan, ook al moest je over drie uur alweer op om te werken. Het gaat allemaal voorbij, zelfs die angstaanjagende paniekmomenten om 2 uur 's nachts. Je doet het fantastisch.

Als je nog steeds wakker bent en in het donker angstig naar je telefoon zit te staren, heb ik hieronder nog een aantal van de meest gestelde en lastigste vragen over babymedicatie beantwoord. Haal diep adem, lees ze door en neem een kijkje bij onze duurzame baby-essentials voordat de volgende ziektedag zich aandient!

Mijn rommelige nachtelijke FAQ

Kan ik gewoon het oude pipetje van het medicijnflesje van mijn peuter gebruiken?

Nee, gooi die alsjeblieft weg! Als het een pipetje is van voor 2011, is het de oude, supergeconcentreerde formule en zijn de afmetingen totaal anders. Zelfs als hij recenter is, gebruiken verschillende merken soms net even andere spuitjes. Gebruik gewoon de spuit die in het specifieke doosje zit dat je in je handen hebt, of een standaard medisch spuitje van de apotheek. Onderdelen uit de rommelige lade van je medicijnkastje door elkaar halen, is hoe ongelukken gebeuren.

Wat als ze letterlijk de hele dosis meteen weer uitspugen?

Ugh, dit is het ergste. Als Maya het direct uitspuugde en ik het hele roze plasje op haar kin zag liggen, gaf ik meestal een nieuwe dosis. Maar als er al zo'n tien minuten verstreken waren, of als ik niet zeker wist hoeveel ze eigenlijk had doorgeslikt voordat ze het uitspuugde? Dan gaf ik nooit meer bij. Mijn dokter vertelde me dat het veel veiliger is om de koorts gewoon uit te zitten dan het risico te lopen op een dubbele dosis en schade aan hun kleine levertje. Je zult gewoon de jengeligheid moeten doorstaan totdat het tijd is voor het volgende toedienmoment.

Is huismerk-paracetamol ook goed, of moet ik een A-merk hebben?

Koop gewoon het huismerk! Het bevat exact hetzelfde actieve ingrediënt. De toezichthouder verplicht huismerken letterlijk om chemisch identiek te zijn aan het A-merk. Ik kocht altijd het goedkope apotheekmerk en het werkte precies hetzelfde. Check voor de zekerheid nog even het etiket of de concentratie inderdaad 160 mg per 5 ml is, en dan kun je gewoon geld besparen.

Hoe weet ik of er gewoon tandjes doorkomen of dat het echt een ziekte is?

Eerlijk gezegd? De helft van de tijd is het een kwestie van gokken. Doorkomende tandjes zorgen meestal voor lichte verhoging (onder de 38,5), heel veel kwijl, kauwen op alles wat los en vast zit, en een verstoorde nachtrust. Als de koorts echt hoog is, of ze zijn extreem lusteloos, trekken aan hun oortjes, of hoesten de longen uit hun lijf, dan is het waarschijnlijk niet zomaar een tandje. Bij twijfel bel je gewoon de huisartsenpost. Daar worden ze tenslotte voor betaald!

Kan ik het mengen met verkoudheidsdrankjes voor baby's, zodat ze beter slapen?

Nee, nee, nee! Meng het nooit met van die hoestdrankjes of anti-verkoudheidssiroopjes die tegen meerdere symptomen werken. In de meeste hiervan zit namelijk al paracetamol verstopt als ingrediënt. Als je ze paracetamol én een hoestdrankje geeft, geef je eigenlijk zonder dat je het doorhebt een dubbele dosis. Bovendien zeggen de meeste artsen dat die verkoudheidsmedicijnen voor baby's toch maar troep zijn. Hou het gewoon bij de basis, zet een luchtbevochtiger aan en bid dat het snel ochtend wordt.