De klok op de magnetron gaf 02:13 uur aan en mijn woonkamer rook exact naar aangebrande karamel en agressieve aardbeienmelk. Ik ijsbeerde over de vloer in mijn versleten voedingsbeha en wiegde mijn jongste—die we liefkozend Baby P noemen—terwijl hij het uitschreeuwde met het soort roodaangelopen, ademloze woede die normaal gesproken bewaard wordt voor vaccinaties. Hij trok zijn ruggetje hol als een kleine, boze acrobaat, weigerde aan te happen, weigerde zijn speen en weigerde al helemaal om te slapen. Ik moest de volgende ochtend veertien bestellingen voor gepersonaliseerde bekers voor mijn Etsy-shop inpakken, mijn driejarige zou hoe dan ook bij zonsopgang wakker worden, en het enige wat ik rook was synthetische aardbeien.
Dat was de nacht dat ik een heel harde, zeer vermoeiende les leerde over baby's en kunstmatige geurstoffen. Ik zal maar gewoon eerlijk met jullie zijn: niemand waarschuwt je dat als je een goedbedoelende bezoeker je pasgeboren baby laat vasthouden, dit in feite het hele zenuwstelsel van je baby kan kortsluiten als diegene de verkeerde bodyspray draagt.
Madison en het aardbeienmelk-incident van 175 dollar
Laat me even terugspoelen naar hoe mijn huis de geur kreeg van een kleedkamer op de middelbare school. Mijn vijftienjarige nichtje, Madison, was die middag langsgekomen om te "helpen" met de kinderen. Madison is fantastisch, echt een schat, maar ze is enorm beïnvloedbaar door alles wat trending is op haar telefoon. Ze liep bij mij naar binnen in een wolk van iets dat zó zoet rook dat het pijn deed aan mijn tanden. Toen ik vroeg wat ze op had, kondigde ze trots aan dat het een dupe (een goedkope namaak) was van het 'cry baby'-parfum van Melanie Martinez.
Blijkbaar bracht deze zangeres jaren geleden een parfum uit in een echte babyfles. Ze stopten met de productie, waardoor tieners op internet duizenden dollars betaalden voor lege flesjes, totdat ze het eindelijk opnieuw lanceerden. Madison had haar moeder gesmeekt om de officiële fles van 175 dollar, kreeg een absolute nee, en sloot een compromis met een namaakversie van 40 dollar van de drogist die zogenaamd precies hetzelfde ruikt. Het hoort te ruiken naar babylotion, lippenstift en aardbeienmelk. Ik weet niet hoe het zit met de lippenstift, maar het rook absoluut alsof iemand een aardbeienmilkshake had laten smelten op mijn voordeurmat.
Ze hield Baby P misschien drie kwartier vast terwijl ik een berg was opvouwde. Ik zocht er verder niets achter. Maar tegen de tijd dat ze wegging, was de geur volledig overgetrokken in zijn kleertjes, zijn haartjes en mijn voedingskussen. En toen begon de crisis. Hij wilde niet drinken omdat hij me niet kon ruiken. Hij rook gewoon als een wandelende wolk tienerparfum, en dat maakte hem absoluut woest.
Wat mijn arts eigenlijk zei over babyparfum
Uiteindelijk belde ik de volgende ochtend de huisartsenpost omdat Baby P een boze, bobbelige rode uitslag kreeg, precies op het wangetje dat tegen de schouder van Madison had gelegen. Toen ik hem meenam voor controle, gaf Dr. Evans me die meelevende blik die kinderartsen aan vermoeide moeders geven en legde ze het me haarfijn uit.

Ze vertelde me dat baby's eigenlijk net zo blind als een vink worden geboren. Die eerste paar maanden is hun zicht belabberd, dus vertrouwen ze volledig op hun reukvermogen om te ontdekken waar ze zijn, wie ze vasthoudt en hoe ze eten kunnen vinden. Wanneer je ze bedekt met sterke geuren—of iemand anders parfum op ze laat overbrengen—doe je ze in wezen een blinddoek om. Geen wonder dat hij het uitschreeuwde; hij dacht waarschijnlijk dat hij was ontvoerd door een gigantische aardbei.
Ze mompelde ook iets over hoe de babyhuid superdun en doorlaatbaar is, en hoe synthetische geurstoffen wettelijk honderden ongeteste chemicaliën mogen verbergen onder het woord "parfum" op een ingrediëntenlijst. Blijkbaar verstoren de alcohol en ftalaten—wat dat ook mogen zijn, een soort chemisch goedje dat ervoor zorgt dat de geur blijft hangen—hun hormonen of zoiets, wat zorgt voor enorme eczeemaanvallen. Het enige wat ik weet, is dat het gezichtje van mijn kind eruitzag als een pepperonipizza door een trending tienerparfum.
Oma's, tantes en de 'gewoon een klein spraytje'-leugen
Mijn moeder vindt dat ik hier veel te gevoelig over doe. Ze herinnert me er graag aan dat ze begin jaren 90 speciaal babyparfum voor mij kocht. Blijkbaar was het toentertijd een heel ding om baby's te overgieten met poederige, bloemige "baby-eau-de-cologne". Ze probeert ook altijd stiekem zwaar geparfumeerde lavendellotion bij mijn kinderen op te smeren zodat ze "beter slapen".
Als je bij de drogist een flesje ziet dat wordt aangeprezen als "babycologne", loop dan gewoon door, want dat is letterlijk een flesje met duur contacteczeem dat wacht om uit te breken.
Ik heb dit op de harde manier geleerd met mijn oudste zoon. Hij is mijn waarschuwende voorbeeld voor werkelijk alles. Ik wist niet beter toen hij een baby was, en ik waste zijn rompertjes in van dat sterk geparfumeerde babywasmiddel. Hij kreeg over zijn hele lichaam netelroos, wat ons een eigen risico van 200 euro op de spoedeisende hulp kostte. Sindsdien ben ik extreem kieskeurig over wat de huid van mijn baby's aanraakt.
De nacht van de aardbeienmelk-ramp moest ik Baby P om 3 uur 's nachts uitkleden tot op zijn luier en hem wassen met een washandje om de geur eraf te krijgen. Ik trok hem zijn Biologisch Katoenen Babyrompertje van Kianao aan. Ik zal eerlijk zijn, ik ben helemaal weg van dit rompertje omdat het biologische katoen ongelooflijk zacht is en geen kriebelende kaartjes heeft die de achterkant van de nek irriteren. Het hielp echt om zijn huid te kalmeren, want het is ademend en ongeverfd. Mijn enige klacht is dat als je man het type is dat alles in de droger gooit op de "nucleaire hitte"-stand zonder te kijken, het een beetje zal krimpen. Maar zolang je het koud wast, zoals een normaal mens, is het perfect voor nachten met een gevoelige huid.
Hoe je die zoete pasgeborenengeur krijgt zonder de uitslag
De ironie van de hele 'cry baby'-parfumtrend is dat tieners honderden euro's uitgeven om naar babylotion te ruiken, terwijl echte baby's van nature al geweldig ruiken. Je hoeft er helemaal niets aan toe te voegen. Die natuurlijke pasgeborenengeur is letterlijk door de natuur ontworpen om ouders een dopamineshot te geven, zodat we ze niet in de steek laten als ze om 2 uur 's nachts de longen uit hun lijf schreeuwen.

Om te proberen Baby P te kalmeren na zijn verkleedpartij, gaf ik hem zijn Panda Bijtring. Hij zit precies in die ellendige vroege fase van doorkomende tandjes waarin alles rechtstreeks de mond in gaat. Om heel eerlijk te zijn: de bijtring is prima. De voedselveilige siliconen zijn veilig en hij kauwt heel graag op het kleine bamboevormige gedeelte, maar omdat hij plat is, laat hij hem constant vallen. En om de een of andere reden is de vorm zo aerodynamisch dat hij, zodra hij de grond raakt, steevast onder de kier van mijn oven schuift. Ik ben de halve dag bezig om hem er met de steel van een bezem onder vandaan te vissen.
Tegen 04:30 uur had ik eindelijk de aardbeiengeur uit zijn haar gewassen, maar hij was nog klaarwakker. Ik was te uitgeput om hem nog langer te wiegen, dus legde ik hem onder zijn Houten Babygym in de woonkamer. Dit ding was die nacht letterlijk de redding van mijn geestelijke gezondheid. De kleine houten dierenspeeltjes gaven hem iets om naar te staren en tegenaan te slaan met zijn handjes, terwijl ik op het kleed zat en een lauwe Cola Light dronk. Ik hou ervan dat het gewoon natuurlijk hout is in zachte kleuren, in plaats van knipperende plastic lampjes die naar je schreeuwen. Mijn driejarige probeert er wel steeds onder te gaan zitten alsof het een tent is, wat me telkens een hartverzakking bezorgt, maar voor de baby is het een heerlijk rustgevende afleiding.
De regels die nu in mijn huis gelden
Kijk, ik wil niet die gekke, overbezorgde moeder zijn die iedereen door een decontaminatiedouche stuurt voordat ze naar mijn baby mogen kijken, maar ik heb mijn grens bereikt.
Als je door mijn voordeur naar binnen loopt om mijn kind vast te houden, moet je die zware bodysprays eraf schrobben, je sterk geparfumeerde handgel in je tas laten zitten, er niet eens over nadenken om iets te dragen dat naar een toetje ruikt, en gewoon accepteren dat je gaat ruiken naar natuurlijk babyzweet en de spuug die je op je schouder opvangt.
Het is de tranen simpelweg niet waard. Baby's huilen al genoeg—ze hebben geen parfum nodig dat letterlijk 'cry baby' heet om ze nóg een reden te geven om gek te worden.
Als je te maken hebt met een gevoelige babyhuid na een reactie op geurstoffen, of als je al die chemische troep gewoon wilt vermijden, bekijk dan de collectie biologische babykleding bij Kianao. Hun spullen respecteren tenminste écht de huid van een baby.
Lastige vragen die ik krijg over baby's en geurtjes
Kan ik mijn normale parfum dragen als ik het alleen op mijn polsen spuit?
Ik heb dit geprobeerd, denkende dat ik het systeem te slim af was. Nee. Het gezicht van je baby komt uiteindelijk altijd in de buurt van je polsen, vooral als je de fles geeft of ze in een autostoeltje worstelt. Dr. Evans vertelde me dat ze het alsnog inademen, en die piepkleine longetjes raken super snel geïrriteerd. Ik heb het gewoon opgegeven en geaccepteerd dat ik het komende jaar naar ongeparfumeerde deodorant en droogshampoo ga ruiken.
En babylotion dan? Telt dat als parfum?
Als op de achterkant van de fles alleen "fragrance" of "parfum" bij de ingrediënten staat, gooi ik het weg. Dat is het wettelijke achterdeurtje waaronder ze al die troep verbergen. Ik gebruik alleen spullen die hun geur halen uit natuurlijke ingrediënten, zoals havermout of een beetje kamille. Als het sterker ruikt dan een simpel kopje thee, is het te sterk voor mijn baby.
Hoe vertel ik mijn schoonmoeder dat ze haar zware parfum niet in de buurt van de baby mag dragen?
Oh lieverd, ik geef gewoon de dokter de schuld. Ik lieg glashard en zeg: "De dokter zei dat zijn huid een ernstige allergische reactie vertoont op volwassenengeuren en we hebben een strikt medisch verbod op parfum." Je kunt niet in discussie gaan met een (verzonnen) doktersadvies. Laat de dokter de boeman zijn, zodat je geen ruzie hoeft te maken tijdens het kerstdiner.
Mijn tiener heeft het Melanie Martinez 'cry baby' parfum gekocht, is het veilig om in huis te gebruiken?
Voor de tiener is het prima, maar laat ze het in hun eigen kamer spuiten met de deur dicht. Laat ze het niet in de woonkamer spuiten of vlak voordat ze de baby vasthouden. En eerlijk: waarschuw ze om het niet op de kussens van de bank te spuiten, want die aangebrande karamelgeur heeft letterlijk drie dagen en een halve fles Febreze nodig om te verdwijnen.
Hoe lang duurt het voordat ik mijn dure parfum weer kan dragen?
Ik wacht meestal tot ze ongeveer een jaar oud zijn en kunnen lopen. Zodra ze niet meer constant tegen mijn borst geplakt zitten om te overleven, is hun huid een stuk sterker en boeit het ze niet meer hoe ik ruik. Tot die tijd blijft het dure spul in de la.





Delen:
Waarom dat virale Cry Baby Popmart-figuurtje eigenlijk niet voor je baby is
De waarheid over de Cringe Ass Nae Nae Baby-meme en sharenting