De grote geboortelijst-paniek en de bizarre comeback van Buybuy Baby

Ik was vierentwintig weken zwanger, zat in de snikhete cabine van mijn pick-up op de parkeerplaats van een winkelcentrum, en was tranen met tuiten aan het huilen boven een halflege rol crackertjes. Het was juli, bloedheet in Texas, mijn enkels waren officieel samengesmolten met mijn kuiten, en ik was net een gigantische babywinkel uit gewaggeld na een poging om mijn allereerste geboortelijst aan te maken. Ik klemde een geprinte checklist van twaalf pagina's vast die me vertelde dat ik in wezen een nalatige moeder was als ik niet onmiddellijk een "billendoekjeswarmer" en een mechanische wieg van driehonderd euro die op een ruimteschip leek, op de lijst zette. Ik ga gewoon eerlijk met je zijn: dat was het exacte moment waarop ik me realiseerde dat de baby-industrie één grote oplichterij is, ontworpen om in te spelen op doodsbange, slaapdepriverende vrouwen.

Mijn oma zwoer altijd dat baby's alleen maar een warme deken, een vol buikje en een stevige ladekast nodig hadden om in te slapen, wat, de schat, tegenwoordig absoluut een rechtszaak zou opleveren, maar zittend in mijn auto die dag begreep ik wel een beetje waar ze vandaan kwam. Je loopt zo'n winkel binnen in de veronderstelling dat je alleen wat luiers en misschien een schattig rompertje nodig hebt, en je stapt weer naar buiten in de overtuiging dat je kind nooit naar de universiteit zal gaan als je niet het juiste ergonomische babybadje koopt.

Het scannerincident van 2019

Bij mijn oudste — die inmiddels vijf is en momenteel het levende bewijs vormt waarom je peuters nooit in de buurt van watervaste stiften moet laten — maakten we de fatale fout om samen naar de winkel te gaan. Mijn man kreeg die kleine digitale handscanner te pakken die je in de winkel krijgt om dingen aan je lijst toe te voegen, en ineens leek het voor hem wel een videogame. Hij liep letterlijk door de gangpaden en scande willekeurig barcodes. Een piepkleine smoking? Gepiept. Een flessensterilisator die mijn halve aanrecht in beslag nam? Gepiept. We hebben die dag zóveel nutteloos plastic op onze lijst gezet dat het oprecht een wonder is dat de aarde ons huis niet in zijn geheel heeft opgeslokt.

Ik las laatst een statistiek dat het tegenwoordig zo'n 286.000 euro kost om een kind groot te brengen tot volwassenheid, waardoor ik het liefst met mijn gezicht plat op het vloerkleed in de woonkamer wil gaan liggen. Maar wat ze je er niet bij vertellen, is dat een fiks deel van dat geld in de eerste zes maanden over de balk wordt gesmeten aan dingen die je letterlijk nóóit gaat gebruiken. Ik herinner me dat ik naar de enorme stapel dozen in onze babykamer staarde en dacht dat er geen enkele mogelijkheid was dat één mini-mensje van nog geen vier kilo meer uitrusting nodig had dan een professionele bergbeklimmersexpeditie.

Het faillissementsdrama en de grote comeback

Spoel een paar jaar vooruit: vlak nadat ik mijn derde baby kreeg, ging het moederbedrijf van Buybuy Baby in de lente van 2023 volledig op de fles. Ik weet nog dat ik aan de keukentafel bestellingen voor mijn Etsy-shop zat in te pakken terwijl de baby sliep, het nieuws op mijn telefoon las en dacht: nou, die gigantische muur met fopspenen is vast voor altijd verdwenen. Maar toen, plottwist, werden ze opgekocht door een fabrikant van babyspullen genaamd Dream on Me en zijn ze eind vorig jaar officieel opnieuw gelanceerd.

Maar hier is het addertje onder het gras. Ze hebben maar elf fysieke winkels heropend, en die zitten allemaal weggestopt in het noordoosten van de VS. Wat betekent dat als je in New Jersey woont, je zo naar binnen kunt wandelen om een gratis 60 minuten durend consult te boeken waarbij een echt mens van vlees en bloed je alles vertelt over veilige autostoeltjes en de inrichting van de babykamer. Dat klinkt eerlijk gezegd geweldig als je voor de eerste keer moeder wordt en het verschil tussen een wiegje en een wipstoel niet weet. Maar ik woon in het uitgestrekte Texas, waar de dichtstbijzijnde verharde weg een kilometer verderop ligt, dus een persoonlijk adviesgesprek in de winkel zit er voor mij echt niet in tenzij ze uitvinden hoe we kunnen teleporteren.

Wat je kunt doen als je niet in de buurt woont

Vroeger werd iedereen helemaal wild van de welkomstbox van deze babywinkel, wat eerlijk gezegd ook best tof was, want hij zat vol met écht bruikbare proefmonsters in plaats van alleen maar een stapel glimmende kortingsbonnen voor dingen die je toch nooit zou kopen. Maar aangezien ik niet even twintig uur ga rijden om een fopspeen en wat billencrème te scoren, moest ik voor baby twee en drie op zoek naar welke andere winkels wél mijn tijd waard waren.

Target is meestal mijn favoriet omdat ze een lijst-afrondingskorting van vijftien procent hebben. Die korting heb ik ongegeneerd misbruikt om huishoudelijke spullen te kopen die ik toch al nodig had, en bovendien zit er in hun welkomstbox vaak een prima flesje. Amazon is natuurlijk het makkelijkst als je in je joggingbroek op de bank wilt zitten om met hun universele tool spullen van willekeurige websites toe te voegen, hoewel je dan wel de hele "eerst even aan de stof voelen"-ervaring mist. En dan is er GoodBuy Gear, waar ik bij baby nummer drie he-le-maal verliefd op ben geworden. Het is een tweedehands platform waar je veilig geretourneerde of licht gebruikte spullen kunt kopen. Dat bespaart je letterlijk duizenden euro's en zorgt ervoor dat er minder plastic op de vuilnisbelt belandt, wat helemaal mijn ding is, aangezien ik probeer iets minder desastreus voor de planeet te zijn.

Wat de dokter me écht adviseerde om te kopen

Vergeet die twaalf pagina's tellende checklists, want als je het mij vraagt, zijn er maar ongeveer vier dingen die je écht nodig hebt om een pasgeboren baby in leven en relatief gelukkig te houden. Toen ik voor het eerst met mijn oudste voor controle naar de arts ging, kreeg ik een folder toegeworpen waarin stond dat de kinderartsen aanraden om de baby de eerste zes maanden bij je op de kamer te laten slapen om het risico op wiegendood te verlagen — wat blijkbaar duizenden baby's per jaar treft, best angstaanjagend. Maar eerlijk, tegen maand vier klonk mijn oudste als een snurkende vrachtwagenchauffeur en werd ik langzaam gek, dus sloten we een compromis en hebben we het ledikantje net buiten onze open slaapkamerdeur gezet.

Maar de dokter was bloedserieus over veilig slapen en autostoeltjes. Je móét een nieuw autostoeltje kopen, tenzij je het leven van je kind op het spel wilt zetten en vertrouwt op het woord van een vreemde op Marktplaats dat het stoeltje nooit bij een ongeluk betrokken is geweest. Zoek gewoon naar het officiële veiligheidskeurmerk en je bent klaar. Je hebt ook een vlakke, saaie wieg of ledikant nodig met absoluut núl kussens, dekens of van die schattige bedomranders. Dat zijn eigenlijk gewoon verstikkingsgevaren verkleed in een duur babykamerthema.

En dan moet ik het even over voeding hebben, want dat is waar ik bij mijn eerste he-le-maal gek werd. Ik kocht een belachelijk dure elektrische borstkolf en zo'n gigantische machine om flesvoeding te maken voordat mijn baby überhaupt geboren was. Om er vervolgens achter te komen dat borstvoeding voor ons een complete ramp was en dat er in de slangetjes van die flesvoedingmachine vreemde schimmel groeide. Ik heb onnoemelijk veel tijd van mijn leven verspild aan het proberen schoon te maken van die stomme machine met piepkleine draadborsteltjes, terwijl ik huilde om gemorste moedermelk. Geloof me, het is je geestelijke gezondheid niet waard. Je kunt die snufjes van driehonderd euro beter links laten liggen, het idee van hun billetjes afvegen met chemisch verwarmde doekjes laten varen en gewoon een stevige luieremmer en een paar simpele flesjes in huis halen. Kijk eerst maar eens welke speenvorm je kind eigenlijk accepteert voordat je in een heel systeem investeert.

Oh, en babyschoentjes zijn echt de domste uitvinding ter wereld. Niet kopen.

De kraamcadeaus die níét bij de kringloop belanden

Als vriendinnen me nu vragen wat een goed cadeau is voor op de geboortelijst, zeg ik altijd dat ze dagelijkse verbruiksartikelen moeten kopen, zoals milieuvriendelijke billendoekjes of kleertjes waarvan de baby niet spontaan mysterieuze huiduitslag krijgt. Ik ben nogal kieskeurig geworden als het om stoffen gaat, sinds mijn tweede baby zulke ernstige eczeem had dat zijn kleine armpjes wel schuurpapier leken.

Mijn absolute favoriete cadeau om te geven (én te krijgen) op dit moment is de Mouwloze Romper van Biologisch Katoen. Ik zal er geen doekjes om winden: de reden dat ik hier zo dol op ben, is niet alleen omdat hij biologisch is en zonder vieze pesticiden is geproduceerd — hoewel dat fantastisch is voor die eczeemgevoelige huidjes — maar vooral omdat er oprecht vijf procent elastaan in zit. Weet je wat dat betekent? Het betekent dat hij moeiteloos over hun gigantische, wiebelende waterhoofden rekt zonder dat het een complete worstelwedstrijd wordt. Er is niets erger dan een krijsende pasgeboren baby in een stug, kriebelend katoenen shirt zonder enige stretch te proberen wurmen. Deze romper glijdt er gewoon overheen, de drukknoopjes blijven écht dicht zitten als ze die gekke fietsbewegingen met hun beentjes maken, en hij komt prachtig uit de was zonder te krimpen tot het formaat van een poppenshirtje.

Als je op zoek bent naar een net wat chiquer cadeau voor een babyshower, dan is het Babypakje met Ruffles en Mouwtjes van Biologisch Katoen eigenlijk gemaakt van hetzelfde ongelooflijk zachte en rekbare materiaal, maar dan met die schattige vlindermouwtjes die gewoon belachelijk leuk zijn. Ik heb normaal gesproken een hekel aan "chique" babykleding omdat die altijd gemaakt is van kriebelende synthetische tule waardoor de baby zich ellendig voelt. Maar in dit pakje zien ze er feestelijk uit voor de foto's van oma, terwijl het voelt alsof ze lekker hun pyjama aan hebben.

Als je op zoek bent naar babyspullen die oprecht langer dan de eerste drie maanden meegaan zónder dat het lijkt alsof er een plasticfabriek in je woonkamer is ontploft, neem dan eens een kijkje bij onze duurzame babycollectie.

Voor speeltijd ben ik enorm fan van de Houten Babygym | Regenboog Speelgym met Dierenhangers. Tegen de tijd dat ik mijn derde kind kreeg, was ik he-le-maal klaar met die gigantische plastic speelkleden die agressief lichtflitsen afvuren en valse elektronische deuntjes afspelen elke keer als de baby ook maar in de buurt ademt. Deze houten variant is stevig, hij staat prachtig in het midden van mijn chaotische woonkamer, en de kleine dierfiguurtjes geven de baby iets om naar te kijken en naar te reiken, zónder dat hun kleine, in ontwikkeling zijnde breintjes compleet overprikkeld raken.

En dan is er nog de Panda Bijtring van Siliconen en Bamboe. Ik zal eerlijk met je zijn: de panda is schattig en de voedselveilige siliconen zijn volkomen veilig en niet-giftig. Dat is natuurlijk superbelangrijk als ze het vierentwintig uur per dag in hun mond stoppen. Maar eerlijk, toen mijn tweede kind zijn kiezen kreeg, had ik hem nog op mijn schoenzool laten kauwen als dat me vijf minuten stilte had opgeleverd. Hij doet precies wat hij moet doen, is makkelijk af te wassen onder de kraan en je kunt hem in de koelkast leggen om koud te worden. Dat is eigenlijk alles wat je van een bijtring mag verwachten.

Laten we dit circus afronden

Het samenstellen van een geboortelijst hoeft niet te voelen alsof je studeert voor je advocatenexamen, en je hebt echt geen handscanner nodig om je te vertellen hoe je je kind moet opvoeden. Of je nu naar een fysieke winkel aan de andere kant van het land rijdt, of gewoon 's nachts om twee uur op je telefoon op "in winkelwagen" klikt terwijl je droge ontbijtgranen eet: houd het gewoon bij de basis voor veilig slapen. Zorg voor een autostoeltje dat je vertrouwt, en koop kleding die er niet voor zorgt dat je tijdens een spuitluier om 3 uur 's nachts de haren uit je hoofd wilt trekken.

Klaar om een geboortelijst te maken die je huis niet onnodig vult met plastic troep? Bekijk onze biologische kleding en ons houten speelgoed om de onmisbare spullen te vinden die je oprecht zult gaan gebruiken.

De lastige vragen die je stiekem écht wilt stellen

Heb ik echt een officiële geboortelijst nodig als ik maar een kleine babyshower geef?

Heel eerlijk: ja. Al is het maar om te voorkomen dat je veertien ietwat angstaanjagende handgemaakte babydekentjes krijgt en exact nul dozen luiers. Zelfs als je er maar tien dingen op zet, geeft een geboortelijst je oudtante Truus een hele specifieke link om op te klikken, zodat ze niet op eigen houtje de plaatselijke warenhuizen gaat leegkopen. Bovendien krijg je aan het einde vaak nog die fijne afrondingskorting op de spullen die niemand voor je heeft gekocht.

Wat zit er tegenwoordig écht in zo'n welkomstbox van een geboortelijst?

Het is eigenlijk een grabbelton vol wanhoop en marketing. Meestal krijg je één prima babyflesje, een fopspeen die je baby onvermijdelijk zal weigeren, een ieniemienie tubetje billencrème waar je precies twee dagen mee doet, en een hele berg kortingsbonnen voor dingen als zwangerschapsfotografie of het opslaan van navelstrengbloed. Het is leuk om open te maken, maar ik zou er geen drie dorpen voor omrijden.

Is het ordinair om dure spullen zoals een ledikant op je lijst te zetten?

Nee, want gezamenlijke cadeaus zijn tegenwoordig helemaal in. Al mijn collega's legden twintig euro de man in en kochten zo de kinderstoel voor mijn eerste baby. Zorg er alleen wel voor dat je lijst niet alleen maar uit spullen van boven de tweehonderd euro bestaat, anders gaan mensen uit pure wrok maar gewoon een pak sokken voor je kopen. Gooi er wat spuugdoekjes van biologisch katoen en een hoop verschillende maten luiers bij op om de boel in balans te houden.

Hoeveel kleding heb ik serieus nodig voor een pasgeboren baby?

Mijn eerste kind leefde exact twaalf dagen in maat 50 voordat hij er letterlijk uit knapte, terwijl mijn tweede er wel een maand lang in zwom. Zet geen vijftig outfits voor pasgeborenen op je lijst. Koop een handjevol van die rekbare rompers van biologisch katoen waar ik het eerder over had, een paar boxpakjes met een rits (nooit met drukknoopjes, daar krijg je om 3 uur 's nachts gegarandeerd spijt van), en richt je bij je geboortelijst vooral op de maten voor 3 tot 6 maanden, want daar doen ze veel langer mee.