Het beste babywasmiddel vinden zonder gek te worden

Ik stond op een dinsdagmiddag om 15:14 uur in de wasruimte in de kelder met Maya’s absolute favoriete mosterdgele rompertje in mijn handen. Het was inmiddels bedekt met een ongoddelijke hoeveelheid daadwerkelijk mosterdgele poep. Ik stond daar gewoon, totaal verstijfd van paniek, vanwege drie verschillende appjes op mijn telefoon.

Mijn schoonmoeder had me een uur daarvoor geappt om me eraan te herinneren dat ik ab-so-luut die bekende roze fles zwaar geparfumeerd wasmiddel moest kopen, want, in haar woorden: "dat is precies hoe een pasgeboren baby hoort te ruiken, Sarah." Ondertussen had mijn ultra-geitenwollensokken buurvrouw, die haar eigen deodorant maakt, me onlangs op de oprit in het nauw gedreven om me er op het hart te drukken dat elk commercieel wasmiddel de aura van mijn kind zou vergiftigen en dat ik de kleertjes alleen nog maar mocht wassen met een of andere geïmporteerde wasnoot en positieve affirmaties. En dan was er nog mijn man, Dave. Lieve, vermoeide Dave, die me vanuit de supermarkt had geappt met de vraag: "Kunnen we niet gewoon die gigantische blauwe fles met dat krachtige spul gebruiken dat we ook voor de handdoeken van de hond gebruiken? Zeep is zeep, toch?"

Mijn god.

Ik herinner me dat ik mijn voorhoofd tegen het koude metaal van de wasmachine liet rusten, starend naar een mok koffie die ik om 7 uur 's ochtends had ingeschonken en vergeten was op te drinken, en iets probeerde op te zoeken op mijn telefoon. Ik geloof dat ik nog net "veilig baby was..." in de zoekbalk wist te typen voordat mijn batterij er helemaal mee ophield, waardoor ik alleen achterbleef met de poep en mijn toenemende paniek.

Als je leeft op drie uur onderbroken slaap, je tepelkloven hebt en je gewoon probeert een klein mensje in leven te houden, is was-gerelateerde keuzestress wel het laatste wat je kunt gebruiken. Maar het vinden van een goed wasmiddel voor je baby is typisch zo'n ongelooflijk vreemde horde van het moderne ouderschap die op dat moment voelt als een kwestie van leven of dood. Eerlijk gezegd weten marketingbedrijven dit. Ze spelen handig in op onze uitputting.

De naar babypoeder ruikende zwendel van de eeuw

Kijk, en dit is waarom ik soms het liefst in een kussen wil schreeuwen. Het hele concept van een speciaal babywasmiddel is, voor het grootste deel, een gigantische, zwaar geparfumeerde leugen die is bedacht om je portemonnee te legen. Het is de babyversie van de zogenaamde *pink tax*.

Als je nu door de wasmiddelengang van de supermarkt of drogist loopt, zie je een hele sectie gewijd aan "baby"-producten. Ze zijn meestal pastelkleurig, hebben plaatjes van slapende engeltjes en kosten zo'n dertig procent meer dan gewoon wasmiddel. Heel lang heb ik met Leo, mijn eerste kind, dit spul trouw gekocht. Ik dacht dat ik zo een Goede Moeder™ was. Ik dacht dat als ik niet die speciale babyfles kocht, zijn kleertjes op de een of andere manier zijn huid zouden wegsmelten. Maar heb je ooit echt naar de ingrediënten van die bekende merken gekeken? Ze zitten bomvol synthetische kleurstoffen en kunstmatige geurstoffen om de geur van babypoeder na te bootsen. Het is een chemische cocktail verpakt in een nostalgisch luchtje, en ze laten je de hoofdprijs betalen voor het voorrecht om je kind te laten ruiken als een babykamer uit de jaren negentig.

Die optische witmakers die ze gebruiken? Die maken de kleding helemaal niet schoner. Ze laten simpelweg een chemisch laagje achter op de stof dat licht weerkaatst, zodat de vlekken voor het menselijk oog onzichtbaar *lijken*. Dat is eerlijk gezegd de meest misleidende onzin die ik ooit heb gehoord. Het is alsof je over schimmel heen schildert in plaats van het schoon te maken. En dat restje blijft daar gewoon zitten, 24/7 schurend tegen de huid van je kind.

Wasverzachter is nog erger — het is letterlijk gewoon vloeibaar dierlijk vet en plastic dat een laagje over je kleding legt en het absorberend vermogen van wasbare luiers ruïneert. Dus sla dat voor altijd helemaal over.

Wat dr. Miller me vertelde toen Leo in een hagedis veranderde

Toen Leo ongeveer vier maanden oud was, kreeg hij een vreselijke, rode, schilferige uitslag over zijn hele buikje en bovenbenen. Ik raakte natuurlijk in paniek, overtuigd dat hij een of andere zeldzame middeleeuwse huidziekte had opgelopen, en haastte me naar de kinderarts. Dr. Miller, die zelf vier kinderen heeft en er altijd uitziet alsof ze net zo hard een dutje nodig heeft als ik, wierp één blik op hem, zuchtte, en vroeg me waarin ik zijn kleren waste.

Trots vertelde ik haar over het dure, zwaar geparfumeerde babywasmiddel dat ik gebruikte.

Ze zei me beleefd om het linea recta in de prullenbak te gooien.

Dr. Miller legde me iets uit dat ik nu fanatiek aan elke zwangere persoon vertel die ik tegenkom. Baby's worden geboren met een huidbarrière in ontwikkeling, die ongelooflijk dun en doordringbaar is. Ze absorberen vrijwel alles waar ze mee in aanraking komen. Ik ben absoluut geen wetenschapper en mijn kennis van biologie is vooral gebaseerd op half-vergeten biologielessen van de middelbare school, maar eigenlijk komt het erop neer dat hun huidje niet dezelfde verdedigingsmechanismen heeft als de onze. Dr. Miller raadde aan wat zij de "twee-jaren-regel" noemde. Voor de eerste twee jaar van het leven van je kind moet je de huid behandelen als uiterst gevoelig. Dat betekent dat je alle kunstmatige geurstoffen, kleurstoffen en bekende irriterende stoffen moet vermijden in alles wat hun huid raakt.

Ze vertelde me dat ik geen product nodig had met het label "voor baby's". Ik had gewoon een hoogwaardig, plantaardig, parfum- en kleurstofvrij wasmiddel nodig zonder toevoegingen. Geen kleurstoffen. Geen parfums. Gewoon échte zeep.

Wil je je baby kleden in materialen die hun huid überhaupt niet irriteren? Bekijk onze collectie biologische babykleding voor ongelooflijk zachte, chemicaliënvrije opties.

De geurvrije val waar ik met open ogen in trapte

Dus marcheerde ik terug naar de winkel, met een ontzettend zelfvoldaan en geïnformeerd gevoel, en kocht ik een fles waarop stond: "Ongeparfumeerd". Want ongeparfumeerd betekent dat er geen geur aan zit, toch? Fout.

Ik kwam hier op de harde manier achter toen Leo's uitslag maar niet veel beter werd. Het blijkt dat in de wilde wereld van schoonmaakproducten "ongeparfumeerd" (unscented) en "parfumvrij" (fragrance-free) twee compleet verschillende dingen zijn. Ongeparfumeerd betekent meestal dat het product nog steeds vol zit met al die stinkende chemische ingrediënten, maar dat de fabrikant *extra* maskerende chemicaliën heeft toegevoegd om de geur te verbergen, zodat het neutraal overkomt voor je neus. Dat is alsof je luchtverfrisser op een vuilniszak spuit in plaats van het vuilnis buiten te zetten. Maar goed, het punt is: je moet zoeken naar het woord "Parfumvrij". Als er 'ongeparfumeerd' op staat, zet het dan terug in het schap en ren heel hard weg.

Je wilt ook zoeken naar certificeringen die niet zomaar verzonnen marketingpraat zijn. Dingen als "aanbevolen door kinderartsen" betekenen helemaal niets, want elk bedrijf kan een willekeurige arts betalen om te zeggen dat hij of zij een product geweldig vindt. Je wilt onafhankelijk geverifieerde labels. Dingen als EWG Verified (Environmental Working Group) of EPA Safer Choice. Als je dat soort logootjes ziet, zit je meestal goed.

Hoe ik de spuitluier-apocalyps daadwerkelijk overleef

Oké, hier is de realiteit. Als je overstapt op een mild, milieuvriendelijk, plantaardig wasmiddel, doe je iets geweldigs voor de huid van je baby en voor het milieu. Maar — en dit is een gigantische, met een hoofdletter M — plantaardige wasmiddelen zijn soms ongelooflijk zwak bij ingedroogde biologische vlekken. En met biologische vlekken bedoel ik poep. Emmers vol poep. Borstvoedingspoep, die op de een of andere manier felgeel en plakkerig is, en kunstvoedingspoep, wat weer een compleet ander verhaal is.

Als je een ondergepoept rompertje gewoon in de wasmachine gooit met een of ander zacht plantenwatertje, komt het er precies hetzelfde weer uit, maar dan nat. Je móét voorbehandelen. Dat is niet onderhandelbaar.

Mijn huidige redding is het begrijpen van enzymen. Nogmaals, wetenschap is niet mijn sterkste kant, maar uit wat ik begrepen heb, heb je een voorbehandelingsspray nodig die enzymen bevat, zoals protease (dat eiwitten afbreekt) en amylase (dat zetmeel afbreekt). Ik ben er vrij zeker van dat enzymen in feite gewoon microscopisch kleine Pac-Man-mannetjes zijn die de poep uit de vezels eten.

Je moet de spuitluier-schade onmiddellijk uitspoelen met koud water. Warm water 'kookt' de poep namelijk vast in de stof; dat is walgelijk, maar het is echt waar. Daarna spuit je de vlek helemaal onder met een enzymatische vlekkenverwijderaar, laat je het een minuut of vijftien intrekken, en was je het uit.

Deze hele routine is precies waarom ik nu extreem kieskeurig ben over de kleding die ik mijn kinderen aantrek. Bij Maya gebruikte ik vrijwel uitsluitend de Baby Romper van Biologisch Katoen met Korte Mouwen van Kianao. Ik ben geobsedeerd door dit ding. Allereerst heeft het een envelophals. Als je niet weet wat een envelophals is: dat zijn die overlappende stukjes stof bij de schouders. Die zitten daar niet om er schattig uit te zien. Ze zitten daar zodat, wanneer je kind een spuitluier heeft die tot halverwege de rug reikt, je het hele rompertje *naar beneden* over de beentjes kunt trekken, in plaats van poep over het hoofdje en door de haartjes te moeten sleuren. De ontdekking van die functie heeft mijn leven veranderd. Daarnaast is het geribbelde biologische katoen van dit rompertje zó duurzaam. Ik heb om 2 uur 's nachts met een tandenborstel keihard enzymspray in deze stof lopen schrobben, en de romper is zijn vorm niet verloren en is totaal niet gaan rullen.

Ik ben ook dol op de Baby Legging van Biologisch Katoen om exact dezelfde reden. De geribbelde textuur rekt prachtig mee over massieve wasbare luiers, maar nog belangrijker: als ik ze was via mijn agressieve koudwater-en-enzymen-routine, worden ze niet stug of hard. Ze worden er juist zachter van.

Nu moet ik wel heel eerlijk zijn, niet elke stof gaat perfect om met de eco-wasroutine. We hebben het Bamboe Babydekentje met Vossen, wat onmiskenbaar schattig is en zo, zó zacht als je hem voor het eerst in handen hebt. Maar bamboe is een beetje kieskeurig. Je mag het eigenlijk niet op een hoge temperatuur drogen. Dave gooide hem natuurlijk samen met een lading spijkerbroeken in de droger op de allerhoogste stand, waardoor de textuur een beetje gek is geworden. Het is prima, Maya sleept hem nog steeds overal mee door de modder, maar ik heb absoluut een voorkeur voor de duurzaamheid van biologisch katoen, zeker als je een man hebt die de was behandeld als een full-contact sport.

De bevrijding van de 'alles-in-één-was'

Hier is het allerbeste advies dat ik je kan geven en dat je zo ontzettend veel tijd zal besparen. Stop met het apart wassen van je babykleding.

Ik weet niet wie de regel heeft bedacht dat piepkleine sokjes hun eigen speciale wasprogramma nodig hebben, maar het is te zot voor woorden. Zodra je een goed, parfumvrij, neutraal wasmiddel hebt gevonden, gebruik het dan gewoon voor het hele gezin. Was Dave's sportshirts, jouw yogabroek met een drie dagen oude yoghurtvlek op de knie, en Maya's rompertjes allemaal in exact dezelfde lading. Er is absoluut geen medische of praktische reden om ze te scheiden, tenzij je kleding wast die bedekt is met giftige klimop of motorolie.

Door voor ons hele huis over te stappen op één veilige, milde zeep, heb ik onze wastijd gehalveerd. Ik hoef er niet meer over na te denken. Ik hoef niet meerdere plastic flessen te kopen. Ik hoef niet naar kunstmatig babypoeder te ruiken. We dragen allemaal gewoon schone, parfumvrije kleding en Leo's eczeem is helemaal verdwenen.

Het is rommelig, het is niet perfect en ik vind nog steeds af en toe een hard geworden stukje havermout in het filter van de droger, maar door de wasroutine te versimpelen kreeg ik kleine stukjes van mijn verstand terug. En als je ouder bent, is je verstandelijke gezondheid het meest kostbare bezit dat je hebt.

Klaar om de kinderkamer te upgraden met stoffen waar serieus in geleefd (en gewassen) mag worden? Ontdek onze collectie babydekentjes voor de onmisbare items die het echte leven overleven.

Vragen die ik om 3 uur 's nachts koortsachtig heb gegoogeld

Heb ik echt een speciaal wasmiddel nodig voor mijn pasgeboren baby?

Nee, absoluut niet. Ik heb zóveel geld verspild aan die roze fles met die baby erop, voordat ik me realiseerde dat het gewoon marketing-onzin was. Kinderdermatologen zien oprecht liever dat je een standaard plantaardig wasmiddel zonder toevoegingen voor het hele gezin gebruikt. Het is goedkoper, het is meestal veiliger, en je hoeft je was niet meer in van die vervelende kleine stapeltjes te sorteren.

Wat is het verschil tussen ongeparfumeerd en parfumvrij?

Dit is de truc die me het meest woest maakt! "Ongeparfumeerd" betekent dat het bedrijf maskerende chemicaliën aan de zeep heeft toegevoegd om de geur van de hardnekkige reinigingsmiddelen te verbergen. Het zit vol met verborgen troep. "Parfumvrij" betekent dat ze er letterlijk helemaal geen geurstoffen of maskerende middelen aan hebben toegevoegd. Zoek áltijd naar parfumvrij als het gaat om het babyhuidje.

Hoe in vredesnaam krijg ik vlekken van borstvoedingspoep uit kleding?

Oké, ten eerste: solidairiteit, want dat spul is net neongele superlijm. Gebruik géén heet water! Heet water 'kookt' de eiwitten in de poep rechtstreeks in de stof. Spoel het onmiddellijk uit in ijskoud water, spuit het rijkelijk in met een enzymatische vlekkenverwijderaar (enzymen zijn hier het geheime wapen), laat het even intrekken en was het daarna op een koud wasprogramma. Zonlicht helpt ook om de eventuele gele waas die achterblijft verder te laten vervagen.

Zijn optische witmakers gevaarlijk voor mijn kind?

Gevaarlijk is misschien een groot woord, maar ze zijn zeker sterk irriterend. Optische witmakers maken helemaal niets schoon — het zijn letterlijk chemicaliën die bedoeld zijn om aan de stof te blijven kleven om blauw licht te reflecteren, zodat de kleding witter oogt voor het blote oog. Het is een illusie, en die chemicaliën zitten de hele dag direct tegen de doordringbare huid van je baby aan. Bovendien verpesten ze het absorberend vermogen compleet als je wasbare luiers gebruikt.

Is het veilig om de babykleding samen te wassen met de sportkleding van mijn man?

Ja! Eerlijk waar, gooi het gewoon allemaal bij elkaar. Tenzij je partner in een verwerkingsfabriek voor gevaarlijk afval werkt of in giftige planten ligt te rollen, is het helemaal prima om alles in één lading te wassen met een hoogwaardig, parfumvrij wasmiddel. De draaibewegingen van de wasmachine en de zeep wassen het zweet er zo uit, en je baby merkt er heus niets van. Bespaar jezelf die extra wasjes.