Wat ik had willen weten voordat ik met Bernat Baby Blanket-garen ging breien

Lieve Sarah van zes maanden geleden,

Je staat momenteel in gangpad vier van de hobbywinkel. Het regent buiten, je draagt die zwarte legging met een onverklaarbare yoghurtvlek op je linkerbovenbeen, en je staart wezenloos naar een berg zachte, pastelkleurige bollen chenillegaren. In de bekerhouder van je winkelwagentje staat een half opgedronken havermelk latte op kamertemperatuur, waar Leo op dit moment uit probeert te klimmen, terwijl Maya krijst dat ze een plastic dinosaurus wil.

Je staat op het punt om twaalf bollen dik babygaren te kopen, want je schoonzus is zwanger en je hebt ineens besloten dat jij die Creatieve Tante bent die in één weekend een gigantisch erfstuk met de hand breit.

Leg op z'n minst zes van die bollen terug. Adem in, adem uit. En laat me je, in vredesnaam, vertellen waar je eigenlijk aan begint.

Ik weet dat je het goed bedoelt. Je wilt iets speciaals maken. Maar er zijn een paar dingen over dit ongelooflijk zachte, belachelijk dikke garen die niemand op Pinterest vermeldt. Ik moet je écht even waarschuwen voor de pluisjes, voordat onze man Dave je knutseltas naar de garage probeert te verbannen.

De grote polyester-schuldgevoelens van een bewuste moeder

Kijk, ik schrijf voor een duurzaam babymerk. Ik ben die moeder die vijfenveertig euro uitgaf aan een roestvrijstalen lunchtrommel voor Leo, die hij vervolgens meteen kwijtraakte in de speeltuin. Ik koop biologische broccoli en voel een diep, intens schuldgevoel als ik mijn herbruikbare tasjes vergeet in de supermarkt. Dus daar staan met 100% synthetisch polyestergaren in m'n handen voelt als verraad aan mijn hele persoonlijkheid.

Maar het punt is: dit had ik me moeten realiseren vóórdat ik drie dagen lang wakker lag of ik mijn toekomstige nichtje met plastic aan het vergiftigen was.

Het heeft een zogeheten OEKO-TEX Standard 100-certificering. Ik ben er vrij zeker van dat dit betekent dat het is getest op, zeg maar, honderd verschillende giftige chemicaliën en is goedgekeurd? Hoe dan ook, toen Maya een baby was en last had van van die rare eczeemplekjes, vertelde onze huisarts me dat zolang textiel die specifieke certificering heeft, het volkomen veilig is voor hun ontzettend kwetsbare pasgeboren huidje. Het chemische proces wordt streng gecontroleerd, dus het gaat geen gekke giftige gassen uitstoten in de babykamer.

Bovendien draait duurzaamheid niet alleen om grondstoffen, toch? Het gaat er ook om dat je rommel niet na drie maanden op de vuilnisbelt gooit. En ik kan je vertellen: dit garen is onverwoestbaar. Echt waar. Het overleeft spuug, spuitluiers, hondenhaar en gesleep over een oprit. Katoen is prachtig, maar het duurt ongeveer vier werkdagen om een dikke katoenen deken aan de waslijn te drogen, en daar heeft niemand tijd voor als er een baby ligt te huilen.

Als je je nog steeds schuldig voelt over de synthetische vezels die een pasgeboren baby aanraken, doe dan gewoon wat ik uiteindelijk heb gedaan. Ik kocht voor mijn schoonzus een paar van deze Biologisch Katoenen Baby Rompertjes om als basislaag te gebruiken. Je trekt de baby het pure, ongekleurde biologisch katoenen rompertje aan, zodat dat de hele dag tegen hun huidje zit. Vervolgens gebruik je die gigantische, zachte deken voor de warmte eroverheen in de kinderwagen. Probleem opgelost. Schuldgevoel weggenomen. Drink je koude koffie op.

Wat niemand je vertelt over het pluizen

Oké, terug naar het echte breiwerk. Dit is een categorie zes, oftewel super dik garen. Dat betekent dat het heel snel gaat. Je kunt een deken van 130 bij 150 centimeter in een paar hectische avonden reality-tv bingewatchen afkrijgen, nadat de kinderen zijn gaan slapen.

MAAR.

De uiteindes. Mijn god, de uiteindes. Omdat het chenille is, begint het zodra je het garen afknipt te regenen met kleine fluwelen pluisjes, als roze sneeuw. Binnen een uur nadat ik aan dit project begon, zag mijn schoot eruit alsof ik een Muppet had vermoord. Dave liep de woonkamer binnen, staarde naar de vloer, zuchtte diep en ging de stofzuiger halen.

Je kunt niet zomaar een gewone knoop leggen als je een nieuwe bol aanhecht. De pluisjes glijden zo van de binnendraad af, waardoor de hele deken in de was uitrafelt en jij in huilen uitbarst. Je moet op YouTube zoeken naar de "Magic Knot" (magische knoop). Ik bekeek een video waarin een veertienjarig meisje me dit uitlegde, terwijl Maya een emmer Lego op mijn voet leegkieperde. Je trekt de binnendraden strak, knipt het pluis weg en verbergt die uiteindes diep in het werk. Je weeft ze in alsof je leven ervan afhangt.

Waarom mijn man in paniek raakte over veilig slapen

Laten we het hebben over hoe deze prachtige, zware, zachte creatie eigenlijk wordt gebruikt, want ik was helemaal vergeten hoe doodeng het slapen in het eerste jaar is.

Ik had de babydeken af, vouwde hem prachtig op en liet hem aan Dave zien. Hij kreeg meteen een paniekerige blik in zijn ogen en begon koortsachtig op zijn telefoon te googelen naar de richtlijnen voor veilig slapen.

Hij had gelijk, eerlijk gezegd. Ik ken de exacte medische statistieken niet, maar onze arts heeft het er bij ons ingestampt toen Leo werd geboren: de eerste twaalf maanden absoluut níéts in het ledikantje. Geen bedomranders, geen knuffels en zeker weten ab-so-luut GEEN losse dekens. De risico's op wiegendood en verstikking zijn angstaanjagend. En omdat dit garen zo ontzettend dik en zwaar is, vormt het eigenlijk een enorm gevaar als een baby het over zijn gezicht trekt terwijl hij in een ledikant slaapt.

Dus: je breit geen ledikantdeken. Zet dat uit je hoofd.

Je breit een kinderwagendeken. Of, nog beter, een speelkleed voor op de grond tijdens *tummy time* (tijd op het buikje).

De ultieme *tummy time* opstelling voor op de grond

Omdat het garen zo dik is, voelt het eigenlijk als een zacht matrasje wanneer je het op de hardhouten vloer legt. Uiteindelijk was dit het beste cadeau dat ik mijn schoonzus heb gegeven, maar ik heb er wel iets aan toegevoegd, want een deken op de vloer is ook maar... een deken op de vloer.

Uiteindelijk heb ik ook de Houten Babygym met de Beer en Lama Speeltjes voor haar gekocht. Ik ben helemaal geobsedeerd door dit ding. Maya had een plastic babygym met lichtjes, die continu een of ander elektronisch deuntje speelde dat me nog steeds achtervolgt in mijn nachtmerries, maar deze houten is werkelijk prachtig.

Ik was vorige week bij mijn broer thuis, en daar hadden ze mijn handgebreide, dikke deken uitgespreid op het vloerkleed in de woonkamer, met de Beer en Lama babygym er precies bovenop. Mijn kleine nichtje lag daar heerlijk op het zachte garen, compleet betoverd omhoog te staren naar de kleine gehaakte ster. Het houten A-frame is serieus heel stevig (ik weet dit omdat Leo het probeerde te gebruiken als tunnel voor zijn monstertrucks en het niet instortte, hoewel ik toch tegen hem schreeuwde). De bungelende speeltjes zijn stil, ze hebben zachte kleuren en ze overprikkelen de baby niet tot het punt van een driftbui.

Hoe dan ook, het punt is: combineer de deken met een babygym. Het maakt de vloer lekker zacht, en de babygym geeft ze iets om naar te kijken terwijl ze oefenen om hun zware, kleine hoofdjes omhoog te houden.

Ik kocht ook een setje van die Zachte Baby Bouwblokken voor haar, toen ik op een avond laat online aan het shoppen was. Ze zijn... oké. Ze zijn van zacht rubber en BPA-vrij, wat geweldig is. Maya heeft oprecht de helft ervan uit het cadeautasje gestolen, omdat ze graag op de textuur wilde kauwen. Maar eerlijk gezegd, als je een hond hebt: wees gewaarschuwd. De rubberachtige textuur trekt hondenhaar aan als een magneet zodra ze van de deken op de vloer rollen. Ik besteed de helft van mijn leven aan het afspoelen van hondenhaar van babyspeelgoed. Maar als Leo onvermijdelijk weer eens zo'n blok door de kamer gooit, zit er tenminste geen deuk in de muur.

Dat verdomde ding wassen zonder het te verpesten

Oké, laatste punt, Sarah. Als je dit aan iemand geeft, moet je de wasvoorschriften op een klein kaartje schrijven, want als ze het verkeerd wassen, smelt het.

Letterlijk smelten. Het is polyester.

Baby's zijn vies. Op een gegeven moment zal deze prachtige creatie onder de kots zitten, of erger nog, slachtoffer worden van zo'n explosieve spuitluier-tot-aan-de-nek-situatie die je doet twijfelen aan je levenskeuzes. Het mooie van dit garen is dat je de hele babydeken zo in de wasmachine kunt gooien.

Zeg haar gewoon dat ze het koud moet wassen. Op het fijne wasprogramma. En daarna in de droger op de allerlaagste, meest voorzichtige stand mogelijk.

Als iemand ook maar náár een strijkijzer kijkt terwijl die in de buurt van deze deken staat, zal de wrijving de plastic vezels waarschijnlijk doen smelten tot een harde, kriebelende plas van spijt. Geen bleekmiddel. Geen hoge temperaturen. Gooi het gewoon in de koude was en droog het op lage temperatuur, terwijl jij je gaat verstoppen in de voorraadkast om in alle rust een handje oudbakken chocoladedruppels te eten.

Trek de knopen gewoon stevig aan en schenk nog een kop in

Dus: koop het garen. Het komt goed. Pak die 8mm naalden, zet je schrap voor het pluizen, en accepteer gewoon dat je woonkamer er de komende week uit gaat zien alsof er een hobbywinkel is ontploft.

Het is het waard. Dat zachte kleine baby'tje zien rondrollen op iets wat jij met je eigen blote handen hebt gemaakt (zelfs al klaagde je onophoudelijk terwijl je het maakte) is een fantastisch gevoel.

Ga nu die koffie opwarmen.

Liefs,
Sarah (6 maanden in de toekomst)

P.S. Mocht je de creatieve zenuwinzinking helemáál willen overslaan, dan kun je natuurlijk altijd gewoon de collectie duurzame babyspullen van Kianao bekijken en iemand anders het werk laten doen.

Mijn Zeer Onofficiële FAQ Over Dikke Babydekens

Blijft dit garen echt mooi in de was, of ziet het er straks uit als een dode rat?

Het blijft oprecht ontzettend mooi, zolang je je aan de regels houdt! Koud water, fijn wasprogramma, lage temperatuur in de droger. Als je warm water gebruikt, verliest het dat pluizige chenille-'knuffelgehalte' en gaat het op een rare manier klitten. Maar ik heb die van ons wel twintig keer gewassen en hij ziet er nog verbazingwekkend goed uit.

Hoeveel bollen heb ik echt nodig? Het etiket liegt.

Het etiket liegt áltijd! Als je een standaard deken van zo'n 130x150 cm maakt voor een peuterbed of een groot speelkleed, heb je minstens 5 tot 6 van die grote 300g bollen nodig. Als je er maar drie koopt, eindig je met een deken die alleen groot genoeg is voor een kat, en dan moet je terug naar de winkel rijden en bidden dat ze hetzelfde verfbad nog hebben.

Is het echt veilig om synthetisch garen te gebruiken voor een pasgeborene?

Nou ja, ik raakte hier ook van in paniek, maar mijn huisarts maakte zich geen zorgen. Omdat het de OEKO-TEX Standard 100-certificering heeft, is het getest om er zeker van te zijn dat het geen schadelijke hoeveelheden giftige chemicaliën bevat. Ik zorg er wel voor dat ik de baby in biologisch katoenen basislaagjes kleed, zodat het synthetische materiaal niet 24/7 tegen hun blote huid wrijft.

Vanaf wanneer kan ik die deken nou serieus bij ze in bed leggen?

Pas als ze minstens een jaar oud zijn! Serieus, de richtlijnen voor veilig slapen zijn hier super streng in. Geen losse dekens, kussens of zacht speelgoed in bed tijdens de eerste 12 maanden, vanwege verstikkings- en wiegendoodgevaar. Houd deze gigantische deken gewoon op de grond tijdens het spelen, of stop hem veilig om ze heen in de kinderwagen, mits je er actief toezicht op houdt.

Waarom pluist mijn deken aan alle kanten? Heb ik een slechte partij gekocht?

Nee, dat is gewoon de aard van het beestje bij chenillegaren. De afgeknipte uiteindes pluizen als een gek als je ze doorknipt. Je moet de eindjes heel stevig inweven, waarbij je meerdere keren van richting verandert, of de magische knoop-methode gebruiken om nieuwe bollen aan te hechten, zodat de pluizige delen er niet uitglippen.