Aan mijn vroegere zelf: een bedwantsenplaag in de babykamer overleven

Lieve Jess-uit-het-verleden,

Het is 3:14 's nachts. Je staat midden in de babykamer in je bij elkaar geraapte pyjama. Je houdt de zaklamp van je telefoon precies vijf centimeter boven het matrasje en probeert uit alle macht de baby niet wakker te maken of te hyperventileren. Ik weet precies hoe je maag op dit moment omdraait, want zes maanden geleden was ik jou. Haal diep adem, leg die chemische insectenspray die je net in paniek uit de schuur hebt gegrist weg, en ga even in de schommelstoel zitten. Ik ga gewoon eerlijk tegen je zijn: ontdekken dat er een bedwants over het hoeslaken van je baby van vier maanden kruipt, is een regelrechte nachtmerrie.

Ik weet dat je nu met trillende handen door je telefoon scrollt, wanhopig op zoek naar antwoorden, terwijl je overweegt of je niet gewoon het hele huis moet platbranden en naar de andere kant van het land moet verhuizen. Je bent kapot, je vindt het walgelijk en je voelt je waarschijnlijk een vreselijke moeder. Dat ben je niet. Mijn oudste, gezegend zij zijn chaotische kleine hartje, heeft deze lifters absoluut mee naar huis genomen uit dat vage indoor trampolinepark, en we weten allebei dat er geen houden meer aan was toen dat eenmaal gebeurd was.

Dit is de brief waarvan ik wanhopig hoopte dat iemand hem aan mij had geschreven toen ik precies daar zat waar jij nu zit.

Dat vreselijke moment waarop je beseft waar je naar kijkt

Op dit moment probeert je brein je ervan te overtuigen dat het gewoon een gek pluisje is, of misschien een minuscuul teekje. Je hebt twintig minuten lang gegoogeld op hoe zien baby-bedwantsen eruit, met samengeknepen ogen starend naar je telefoonscherm in het donker, terwijl je die kleine doorschijnende, geelwitte verschrikking op het matras vergeleek met ingezoomde stockfoto's. Het internet noemt ze "nimfen", wat veel te mystiek klinkt voor zoiets weerzinwekkends. Ze zijn ongeveer zo groot als de knop van een speld, en ze bewegen net snel genoeg om je de kriebels te bezorgen.

Waarschijnlijk vielen de beetjes je als eerste op. Ik dacht dat het gewoon zomerse muggen waren die mijn jongste door de hor heen hadden te pakken genomen. Maar toen zag ik die kleine rode, opgezwollen bultjes, netjes op een rij van drie op zijn mollige beentje. Muggen zijn irritant, maar niet zó georganiseerd. Ik zag de beestjes zelf pas een paar nachten later, toen de baby om 2 uur 's nachts huilend wakker werd. Ik deed de grote lamp aan en was nog net op tijd om er eentje te zien wegschieten in de naad van het bedje.

Wat onze kinderarts eigenlijk zei (en wat ik negeerde)

Morgenochtend is het eerste wat je doet alle drie de kinderen meeslepen naar de huisarts, terwijl je eruitziet alsof je in geen tien jaar geslapen hebt. Hij gaat je precies vertellen wat hij mij vertelde: alleen al de gedachte aan deze beestjes is absoluut gruwelijk, maar ze dragen eigenlijk geen ziektes over. Hij probeerde me gerust te stellen dat ze vanuit puur medisch oogpunt eigenlijk gewoon een lastig probleem zijn dat jeukende rode bultjes veroorzaakt.

Ik knikte beleefd in de spreekkamer, maar vanbinnen schreeuwde ik, want "een lastig probleem" is wel heel zacht uitgedrukt voor insecten die zich voeden met mijn slapende baby. Hij vertelde ook nog even terloops dat, hoewel de beestjes zelf niet giftig zijn, de flinterdunne babyhuid snel ontsteekt. Als ze die bultjes openkrabben met hun scherpe nageltjes, kan de huid kapotgaan en kunnen er bacteriën binnendringen. Dit kan leiden tot een nare secundaire infectie waar wél antibiotica voor nodig is. Die informatie greep ik met beide handen aan; ik besloot dat mijn nieuwe fulltimebaan bestond uit het beschermen van zijn beentjes tegen zijn eigen handjes. En bespaar jezelf de moeite met die pepermuntoliespray die al die alternatieve mama-blogs je aanraden; het zorgt er alleen maar voor dat je besmette kamer ruikt naar een vrolijke kerstzuurstok.

Mijn peperdure vallen en opstaan

Laten we het even hebben over het advies van oma, want je wéét dat ze je morgen gaat bellen om te vertellen dat je de plinten moet afnemen met wasbenzine en het babybedje moet doordrenken met ontsmettingsalcohol. Doe dit niet. Ik hou van d'r, maar haar methodes voor ongediertebestrijding creëren in feite gewoon een levensgevaarlijk brandrisico in de kamer waar je baby slaapt.

In plaats daarvan ga je eigenlijk gewoon al huilend je hele leven in zwarte vuilniszakken gooien, alles in de droger op de allerhoogste stand roosteren tot het krokant is, en je pinpas overhandigen aan een professionele bestrijder die werkt met hittebehandelingen. De verdelger, Gary, vertelde me dat die chemische doe-het-zelf-sprays van de bouwmarkt er alleen maar voor zorgen dat de beestjes zich verspreiden in de muren en zich maandenlang verstoppen. Uiteindelijk moesten we het huis een hele dag evacueren terwijl ze de temperatuur binnen opstookten tot 60 graden.

Het ergste was niet de hittebehandeling zelf; het waren de knuffels. Mijn kinderen hebben inmiddels een berg pluche verzameld, en de afhandeling daarvan brak me bijna op. Ik ben drie volle dagen bezig geweest in de brandende zomerzon om honderden pluizige beren, zingende honden en rare pluche groenten in oersterke zwarte puinzakken te proppen. Ik heb ze een week in de achterbak van mijn auto laten liggen, in de hoop dat de hitte alles erin zou roosteren. Ik was constant paranoïde dat er een verdwaalde bedwants uit een teddybeer zou kruipen en in de voorraad van mijn Etsy-shop zou belanden. Op een gegeven moment zat ik letterlijk op de grond van mijn inpakruimte te huilen in een stapel verzendzakken, ervan overtuigd dat ik per ongeluk een beestje naar een klant aan de andere kant van het land zou sturen.

Heb jij te maken met kriebelbeestjes in de babykamer en moet je de slaapomgeving van je kleintje vernieuwen? Haal even adem en bekijk de biologische babydekentjes van Kianao om de dekentjes die je net hebt uitgekookt te vervangen.

Het bedje weer opbouwen zonder gek te worden

Zodra Gary de verdelger het sein veilig geeft, moet je de kamer weer inrichten. Dit is het moment waarop mijn paranoia echt zijn hoogtepunt bereikte. Uiteindelijk heb ik het babybedje helemaal bij de muur weggehaald, zodat het een soort raar, zwevend eiland in het midden van de babykamer werd, en kocht ik van die plastic opvangbakjes om onder de poten van het bedje te zetten.

Ik ben ook helemaal anders gaan nadenken over hoe ik de baby aankleedde voor het slapen, vooral omdat ik laagjes nodig had die de heetste wasprogramma's ter wereld konden doorstaan. Ik begon het Bamboe Babydekentje met Heelal Print te gebruiken als mijn vaste inbakerdoek en speelkleed. Ik zal eerlijk zijn: ik kocht het omdat het er schattig uitzag, maar het werd mijn absolute favoriet omdat ik dit arme dekentje tijdens mijn paranoïde quarantainefase letterlijk minstens vijftien keer op de kookwas heb gedraaid, en het op de een of andere manier alleen maar zachter werd. Het is ongelooflijk ademend, wat geweldig was omdat we het in huis maar moeilijk koel konden houden, en het gaf me een geruststellend gevoel om te weten dat bamboestof van nature hypoallergeen is voor zijn toegetakelde huidje.

Onder het dekentje hield ik hem in het Biologisch Katoenen Baby Rompertje met Korte Mouwen. Ik had iets nodig dat strak aansloot, zodat er niets over zijn rug kon kruipen als we een beestje gemist hadden. Dit geribbelde materiaal hield perfect zijn vorm en lubberde niet uit rond de hals na al dat agressieve wassen. Ik stopte het elke avond stevig in zijn kleine pyjamabroekje.

Ik heb ook nog het Biologisch Katoenen Babydekentje met Grijze Walvisjes gekocht, puur omdat ik de maritieme sfeer zo leuk vond, maar ik zal er eerlijk over zijn: het is dubbellaags katoen, wat het best wel dik maakt. Het is prima voor in de winter, of als je ergens woont waar het geen regelrechte heteluchtoven is. Maar proberen dit te gebruiken tijdens een klamme augustusnacht, terwijl de baby al zweterig en onrustig was van de muggenbulten, werkte voor ons gewoon niet. Het staat trouwens wél prachtig als je het over de schommelstoel hangt.

De spookjeuk die je blijft achtervolgen

Je gaat hier doorheen komen, eerdere versie van mezelf. Maar ik moet je wel waarschuwen voor de spookjeuk. Nog lang nadat de beestjes dood zijn en Gary zijn factuur betaald is, zul je om 2 uur 's nachts wakker worden en een kriebeltje op je arm voelen. Je zult jezelf hard genoeg op je schouder slaan om een blauwe plek achter te laten, je zaklamp aanzetten, en helemaal niets vinden.

Je zult elk pluisje op het hoeslaken agressief inspecteren. Je weigert de kinderen hun rugzakken verder te laten meenemen dan de hal. Je verandert in die doorgedraaide moeder in het indoor speelparadijs die de ballenbak argwanend aankijkt alsof het een radioactief gebied is (wat, eerlijk is eerlijk, het ook gewoon is). De constante onrust is serieus veel erger dan de beten zelf.

Wees een beetje lief voor jezelf. Je hebt niets verkeerd gedaan. Insectenplagen overkomen schone mensen, slordige mensen, rijke mensen en mensen zonder geld. Was de lakens, geef die mollige babywangetjes een kus en probeer vannacht wat te slapen. Morgen wordt het een lange dag vol wasgoed.

Klaar om je babykamer te upgraden met stoffen die veilig en biologisch zijn, en die de heftige wassessies van het moederschap moeiteloos aankunnen? Bekijk onze biologische baby musthaves voordat je aan de volgende waslijn begint.

De lastige vragen die we stiekem allemaal stellen

Moet ik het hele bedje gewoon in de afvalcontainer gooien?

Lieve help, dat wilde ik zó graag. Echt waar. Ik staarde naar dat houten bedje en overwoog serieus om het bij het grofvuil te zetten. Maar eerlijk? Nee. Tenzij het is gemaakt van gevlochten riet met een miljoen kleine kiertjes, kan een goede verdelger een massief houten of metalen ledikant prima behandelen. Het matras heb ik daarentegen in een waterdichte, beestjes-proof hoes geritst en het daar een vol jaar in opgesloten gelaten.

Kan ik veilig insectenspray gebruiken in de babykamer?

De dokter was hier heel duidelijk over tegen mij: absoluut niet. Typische insecten-spuitbussen en chemische sprays van de bouwmarkt laten giftige resten achter op precies die oppervlakken waar je baby aan gaat likken, op gaat kauwen en zijn gezichtje langs wrijft. Daarom heb ik door de zure appel heen gebeten en betaald voor een professionele hittebehandeling. Het gebruikt nul chemicaliën, ze verwarmen je huis gewoon als een gigantische oven totdat alles met zes poten dood neervalt.

Hoe weet ik of het muggenbulten zijn of de allerslechtste uitkomst?

In mijn wazige, door slaapgebrek getekende ervaring verschijnen muggenbulten willekeurig — één op de arm, één op de wang. Maar toen ik naar het beentje van mijn baby keek, zaten deze bultjes dicht bij elkaar in een zigzaglijntje. Mijn kinderarts noemde het "ontbijt, lunch en diner". Als je drie bultjes op een rij ziet onder de pyjama, bel dan Gary de ongediertebestrijder.

Moet ik letterlijk elk afzonderlijk kledingstuk van de baby wassen?

Ik ben liever niet de brenger van slecht nieuws, maar ja. Elk rompertje, elk sokje, elk spuugdoekje. Ik heb alles in zakken gestopt, op de hoogste temperatuur gewassen en daarna minstens 45 minuten op de hoogste stand gedroogd. De hitte van de droger is wat de eitjes definitief doodt. Mijn waterrekening was verschrikkelijk die maand, maar de gemoedsrust was het dubbel en dwars waard.

Hoe lang duurt het voordat de bultjes van de baby genezen zijn?

Bij ons zagen ze er ongeveer een week lang vurig en rood uit, waarna ze gedurende nog een week of twee vervaagden tot kleine bruine vlekjes. Ik smeerde een dun laagje van de milde hydrocortisoncrème die de dokter me aanraadde op de ergste plekjes, maar vooral hield ik zijn nageltjes zo kort mogelijk, zodat hij zichzelf niet kon openkrabben.