Baby's On Fire van Die Antwoord: Een ramp in de gezinsauto

Daar zat ik dan, net ingevoegd op de snelweg met een achterbak vol smeltende boodschappen en een peuter die eindelijk in slaap was gevallen in zijn autostoeltje, toen de Bluetooth besloot grappig te gaan doen. Ik luisterde naar mijn vaste, onschuldige afspeellijst met hits uit de late jaren negentig en genoot van het vooruitzicht op dertig minuten rust, toen het algoritme compleet ontspoorde.

Een vreemde, agressieve technobeat begon door de speakers van de gezinsauto te dreunen. Voordat mijn moederbrein überhaupt kon verwerken wat er gebeurde, knalden de meest grove, expliciete rapteksten op volume twintig uit de luidsprekers. Het bleek een Zuid-Afrikaanse rap-rave groep te zijn genaamd Die Antwoord. Dat wist ik op dat moment natuurlijk niet. Het enige wat ik hoorde waren stemmen met een zwaar accent die schreeuwden over het roken van joints en bongs, met scheldwoorden strooiden alsof het confetti was, en een afschuwelijk aanstekelijk refrein zongen over een baby die in de fik stond ('baby's on fire').

Ik ramde wanhopig op de knopjes van mijn stuur, maar mijn handen waren zweterig van de hitte en ik zette per ongeluk telkens het volume HARDER in plaats van het nummer over te slaan. Mijn oudste – die in feite mijn levende bewijs is voor alles wat ik als moeder ooit verkeerd heb gedaan – bewoog op de achterbank, zijn kleine oogleden knipperden terwijl de auto letterlijk trilde van de volwassen teksten. Uiteindelijk trok ik maar gewoon de telefoonkabel uit het dashboard, waarna de auto in stilte werd gehuld, en zat ik daar te hyperventileren op de rechterrijstrook.

Het internet is een stiekeme plek

Ik zal heel eerlijk met je zijn: de pure paniek als je je realiseert wat je kinderen per ongeluk kunnen horen op streaming-apps is genoeg om je in één klap tien jaar ouder te maken. We maken ons zo druk over fysieke gevaren, dat we de digitale rommel die rondslingert en wacht om automatisch te worden afgespeeld, compleet vergeten.

Later die avond, toen de kinderen sliepen en ik agressief een berg was aan het opvouwen was, typte ik de songtekst in op YouTube om te zien wat in vredesnaam mijn Spotify-app had bezield. Lieve mensen. Het is één grote chaos. De videoclip zit vol disfunctioneel familiedrama, opstandige tienerdingen en visuele thema's die me de neiging gaven om mijn router rechtstreeks in de rivier te gooien. Het versterkte alleen maar mijn absolute haat voor autoplay-functies. Je denkt dat je veilig naar één bepaald genre luistert, en boem, je wordt keihard geraakt door expliciete popcultuur.

Ik las ergens op een verfrommelde folder bij de dokter dat we media samen met onze kinderen moeten bekijken en contentblokkers moeten instellen. Ik heb geen idee hoe al die beveiligde wifi-dingen werken, maar ik ben die avond twee uur bezig geweest om elke tablet en telefoon in ons huis te beveiligen met strenge ouderlijk toezicht-instellingen. Ik verdom het namelijk dat mijn peuter zijn eerste scheldwoord leert van een rap-rave nummer terwijl we in de file staan.

Als een fout nummer je moeder-angsten aanwakkert

Maar hier is het grappige aan post-partum angst: mijn brein is soms een donker steegje waar je beter niet alleen doorheen kunt lopen, en het bleef hangen bij die ene specifieke zin: baby's on fire. Toen de schok van de scheldwoorden eenmaal was weggeëbd, begon ik na te denken over echt, letterlijk vuur en brandgevaar.

Mijn oma mopperde vroeger voortdurend op me als ik als kind te dicht bij haar fornuis kwam wanneer ze kip aan het braden was. Ze schreeuwde dan dat ik de keuken uit moest, en ik dacht gewoon dat ze gemeen was. Maar nu ik drie kinderen onder de vijf rond mijn benen heb rennen terwijl ik pasta probeer te koken, begrijp ik haar doodsangst volkomen.

Ik herinnerde me een gesprek met onze kinderarts, dokter Hodges, in de tijd dat mijn oudste zich net begon op te trekken aan meubels. Hij keek me recht in de ogen aan en zei dat de meest voorkomende brandwonden bij kleintjes helemaal niet komen van open vuur of open haarden. Ze komen van loeihete vloeistoffen. Hij vertelde me dat blootstelling aan extreem heet water van amper twee seconden de huid van een kind al kan verwoesten. Ik weet de exacte temperatuur niet meer die hij noemde – misschien 60 graden Celsius of zoiets angstaanjagends – maar het was genoeg om de moed in mijn schoenen te laten zinken.

Ik marcheerde diezelfde avond nog rechtstreeks naar de garage, gaf mijn man een zaklamp en liet hem met de knop van de boiler worstelen tot hij uitgevonden had hoe hij deze naar 50 graden kon verlagen. We bestelden ook van die plastic beschermkapjes voor de fornuisknoppen, hoewel ik tegenwoordig toch vooral tegen de kinderen roep dat ze uit de keuken moeten blijven, precies als mijn oma vroeger.

De koffiekop-confrontatie

Dokter Hodges sprak me ook streng toe over mijn koffiegewoontes. Ik was vroeger de koningin van het onveilig dragen. Ik balanceerde mijn huilende baby op mijn linkerheup terwijl ik een tot de rand gevulde mok hete zwarte koffie in mijn rechterhand hield, simpelweg om de ochtend te overleven.

Hij vertelde me dat ik slechts één plotselinge peuterbeweging verwijderd was van een ritje naar de spoedeisende hulp. Dus nu drink ik mijn koffie uit een thermosbeker met een vergrendelbare deksel, zelfs als ik gewoon op mijn eigen bank zit. Het voelt belachelijk, maar het is beter dan het alternatief. Je moet je hete vloeistoffen gewoon veiligstellen en ze tegelijkertijd afleiden met veilige dingen waar ze wel op mogen kauwen.

Over dingen om op te kauwen gesproken, doorkomende tandjes zijn meestal de reden dat ze überhaupt huilerig genoeg zijn om vastgehouden te worden. Toen het tandvlees van mijn jongste begon op te zwellen als kleine rode ballonnetjes, gaf ik hem de Maleisische Tapir Bijtring van Kianao. Ik zal eerlijk zijn, ik wist niet eens wat een tapir was voordat ik dit kocht – het ziet eruit als een schattige kruising tussen een varkentje en een olifant. Maar het is gemaakt van volledig BPA-vrije, voedselveilige siliconen, en het heeft een klein hartvormig gaatje in het midden waardoor zijn mollige kleine vingertjes er supermakkelijk grip op hebben. Hij kauwt op de oortjes als zijn voortanden pijn doen, en het houdt hem lang genoeg bezig zodat ik in alle rust mijn vergrendelde koffie kan opdrinken.

Biologisch katoen en de grote knoopjesdiscussie

Het andere dat voortkwam uit mijn nachtelijke veiligheidspaniek was nachtkleding. De richtlijnen voor veilig slapen stellen dat nachtkleding brandvertragend moet zijn of heel nauwsluitend moet passen. Mijn moeder zei altijd dat ik gewoon van die goedkope, losse polyester nachthemdjes moest kopen, omdat die met chemicaliën zijn behandeld zodat ze geen vlam vatten.

Lief bedoeld natuurlijk, en ik weet dat ze het beste voorheeft, maar het idee om de gevoelige huid van mijn kind elke nacht te hullen in een laag chemische brandvertragers voelt voor mij gewoon niet goed. Ik koop veel liever nauwsluitende biologische spullen die niet in een laboratorium zijn doordrenkt.

Een paar maanden geleden kocht ik de Baby Jumpsuit van Biologisch Katoen van Kianao. Ik zal eerlijk tegen je zijn: het is redelijk. De OEKO-TEX gecertificeerde stof is belachelijk zacht en ik vind het geweldig dat er geen agressieve chemicaliën in zitten, maar hij heeft knoopjes aan de voorkant. Wie heeft er in vredesnaam tijd om piepkleine knoopjes op één lijn te krijgen bij een kronkelende baby van tien maanden die een luierverschoning aanvecht als een gevangen alligator? Ik niet. Ik geef enorm de voorkeur aan ritsen, ook al houdt mijn moeder vol dat knopen er "netter" uitzien. Het is prima voor schattige foto's, maar om 3 uur 's nachts in het donker zijn die knoopjes mijn aartsvijand.

Als je op zoek bent naar iets waardoor je niet gek wordt tijdens nachtelijke verschoningen, maar wat wel die gekke synthetische chemicaliën weghoudt van hun huidje, kun je hier de biologisch katoenen collectie van Kianao bekijken.

Dekentjes waar ik niet van ga zweten

Waar ik wél absoluut dol op ben, is hun Babydekentje met Herfstegeltjes van Biologisch Katoen. Ik kocht het in de eerste plaats omdat de mosterdgele kleur perfect past bij het vloerkleed in mijn woonkamer, maar inmiddels is het het enige dekentje dat we gebruiken. Het is dubbellaags maar super ademend, dus ik hoef me geen zorgen te maken dat hij het te warm krijgt als we door de wijk wandelen.

Bovendien zijn de kleine blauwe egeltjes erop schattig. Ik laat hem er niet onbeheerd mee slapen in zijn bedje – want de regels voor veilig slapen maken me bijna net zo bang als heet water – maar we gebruiken hem constant voor het oefenen op zijn buikje en voor wandelingen in de kinderwagen. Hij wordt zachter elke keer als ik hem in de was gooi, wat behoorlijk vaak is, gezien de hoeveelheid spuugjes in dit huis.

Ik stopte nog wat plastic pluggen in de stopcontacten, verplaatste de schoonmaakmiddelen naar een hoge plank en vond mijn fysieke veiligheidsinspectie voor die dag wel weer mooi geweest.

De chaos samengevat

Ouderschap is gewoon één lange aaneenschakeling van je realiseren dat je eigenlijk geen idee hebt wat je doet, bang worden van iets compleet willekeurigs, te heftig reageren en vervolgens een middenweg vinden waar je mee kunt leven. Het ene moment rijd je naar huis van de supermarkt, en het volgende moment zit je in een negatieve spiraal omdat een technogroep uit Zuid-Afrika tegen je schreeuwde via de speakers van je auto.

Dus zoek de handleiding van je boiler erbij, koop een thermosbeker die écht op slot kan zodat je geen donker gebrande koffie over je baby morst, en check misschien nog even de instellingen van je streaming-app voordat je voor de rest van je leven getraumatiseerd bent.

Als je dat ademende egeldekentje wilt scoren waar ik zo geobsedeerd door ben, of de tapir-bijtring wilt bekijken die mijn ochtenden redt, ga dan naar de Kianao-shop voordat je kleintje weer wakker wordt van zijn dutje.

De lastige vragen die jullie me blijven stellen

Hoe blokkeer ik expliciete nummers zoals die track van Die Antwoord op Spotify?
Kijk, ik ben geen technisch wonder, maar je moet naar het instellingenmenu in je eigenlijke Spotify-app gaan (niet alleen de instellingen van je telefoon). Er is een schuifje voor 'Expliciete content toestaan'. Zet dat ding onmiddellijk uit. Het zal niet alles perfect tegenhouden, want het internet is een wilde plek, maar het bespaart je in ieder geval de ergste verrassingen terwijl je opgesloten zit in een auto.

Zijn brandvertragers op babykleding echt zo slecht?
Mijn dokter leek te denken dat de meningen er nog over verdeeld zijn hoe slecht ze precies zijn, maar veel ouders (ikzelf incluis) willen het risico gewoon niet nemen. Het zijn agressieve chemicaliën die bedoeld zijn om te voorkomen dat synthetische stoffen smelten. Ik denk maar zo: als ik in plaats daarvan gewoon goed passende kleding van biologisch katoen koop, hoef ik me geen zorgen te maken over de chemicaliën ÉN het brandgevaar. Een win-win situatie voor mijn angsten.

Op welke temperatuur moet mijn boiler eigenlijk staan?
Het magische getal dat ik steeds van kinderartsen hoor is 50 graden Celsius. In ons oude huurhuis stond hij op zo'n 60 graden, wat krankzinnig is omdat het de huid van een baby letterlijk in seconden kan verbranden. Laat je partner vandaag nog naar de knop op de ketel kijken. Stel het niet uit.

Hoe drink ik hete koffie met een aanhankelijke baby?
Je koopt een thermosbeker voor onderweg met een vergrendelbare deksel. Serieus. Stop met het gebruiken van die open keramische mokken in de buurt van je kruipende kinderen. Ik heb hier op mijn kop voor gehad van de dokter. Doe het in een afgesloten Yeti of een ander merk dat je prettig vindt, en geef de baby een siliconen bijtring om de handjes bezig te houden, zodat ze niet naar jouw beker graaien.

Is biologisch katoen het extra geld waard?
Als je een heel krap budget hebt, maak je er dan niet te druk om. Maar als je wat extra geld hebt, ja, dan denk ik dat het het waard is voor nachtkleding en dekentjes. Mijn middelste kind heeft vreselijk eczeem, en de overstap naar biologisch katoen zonder al die synthetische kleurstoffen en brandvertragers heeft echt geholpen om zijn huid rustiger te maken. Bovendien overleeft het een miljoen hete wasbeurten.