Waarom ik een haat-liefdeverhouding heb met babymaillots met voetjes

Terwijl ik op de achterste bank van de kerk zat, zweette ik dwars door mijn kersttrui heen terwijl mijn oudste van drie maanden, Tucker (die eigenlijk de reden is dat ik op mijn eenendertigste al grijs haar heb), de longen uit zijn lijf schreeuwde tijdens *Stille Nacht*. Waarom? Omdat het een ijskoude nacht in Texas was, het vreselijk tochtte in de kerk, en hij zijn derde paar piepkleine nette sokjes in de absolute afgrond van de kerkvloer had geschopt. Zijn kleine teentjes voelden als ijsblokjes. Mijn moeder, schat dat ze is, sleurde me mee naar het overdreven geparfumeerde damestoilet, trok een verfrommelde geribbelde maillot uit haar enorme handtas en zei: "Jess, ik zei toch dat je die met voetjes moest kopen."

Ik baalde er zo van dat ze gelijk had. Maar jongens, ik ga gewoon eerlijk tegen jullie zijn: het alternatief is nog veel erger.

Het grote babysokken-complot

Ik ben er heilig van overtuigd dat er ergens een geheime fabriek is die babysokjes speciaal ontwerpt om af te zakken zodra je even wegkijkt. Je worstelt ze om de voetjes van een trappelende baby, draait je precies twee seconden om om een babydoekje te pakken, en ineens is er eentje voor altijd verdwenen, opgeslokt door de bankkussens of achtergelaten op de parkeerplaats van de Target om nooit meer terug te worden gezien. Ik zweer dat ik de helft van mijn volwassen leven op handen en knieën heb doorgebracht, zoekend naar een missende grijze sok onder de bijrijdersstoel van mijn busje terwijl al mijn drie kinderen huilden.

En de maatvoering is sowieso één grote grap. Een label dat nul tot zes maanden zegt, liegt je recht in je gezicht, want een pasgeboren voetje en een voetje van zes maanden zijn twee totaal verschillende soorten mollig. Je wast ze één keertje en ze krimpen tot kleine stijve vingerhoedjes die niet eens een babypop zouden passen, laat staan een menselijk voetje met echte tenen. En die kleine rubberen nopjes aan de onderkant doen helemaal niets, behalve pluizen uit de droger verzamelen.

Begin niet eens over die handgebreide slofjes die je oudtante over de post stuurt, want die worden door een jengelende baby in precies vier seconden snoeihard de woonkamer door getrapt.

Wat de dokter me vertelde over zachte babyteentjes

Een paar weken na het kerkdrama op kerstavond waren we op controle bij de dokter en vroeg ik hoe ik zijn voetjes warm kon houden, aangezien hij weigerde normale sokken te dragen. Dokter Miller, die hier waarschijnlijk al tienduizend kinderen heeft gezien en nul geduld heeft voor overbezorgde moeders zoals ik, keek naar Tuckers vreemd in elkaar gedrukte teentjes en zei iets over hoe hun kleine voetjes in die fase eigenlijk gewoon puur zacht kraakbeen en vet zijn. Ik geloof dat ze bedoelde dat als je ze in iets propt zonder enige stretch, dit daadwerkelijk kan vervormen hoe hun kleine botjes zich zetten en groeien. Eerlijk gezegd klinkt dat doodeng als je erover nadenkt.

Ze vertelde dat pasgeborenen een absoluut dramatische bloedsomloop hebben, en dat is de reden waarom hun handjes en voetjes altijd als ijslolly's voelen. Ze hebben dus altijd een extra laagje nodig vergeleken met wat wij dragen. Maar ze deed er super nuchter over en zei eigenlijk dat, ongeacht welk laagje je gebruikt, er gewoon genoeg ruimte bij de tenen moet zijn zodat ze hun teentjes natuurlijk kunnen spreiden zonder dat ze opkrullen als een garnaal.

Hoe je ze aantrekt zonder een spier te verrekken

Als je nog nooit hebt geprobeerd om een maillot aan te trekken bij een spartelende baby, moet je weten dat dit een full-contact sport is. Je kunt niet zomaar hun voet erin duwen en eraan sjorren, want dan eindig je met een gillend kind en een gescheurde naad. Als je wilt voorkomen dat de stof zich rond hun enkels ophoopt als een leeggelopen accordeon, moet je de pijp van tevoren helemaal tot aan de teen oprollen. Vervolgens schuif je het voetje erin zodat de hiel enigszins op de juiste plek zit, rol je het af over het beentje, en klik je direct een rompertje vast over de tailleband zodat het hele boeltje goed op z'n plek blijft en niet van hun luier glijdt.

Ik gebruik hiervoor meestal een simpel mouwloos rompertje van biologisch katoen als deze laag, wat prima is, maar eigenlijk is het gewoon een simpel wit hemdje. Best prijzig voor zoiets waar ze toch wel op gaan spugen. Maar heel eerlijk, de vijf procent elastaan stretch in dat specifieke rompertje helpt wel echt om die afzakkende maillot als het ware vast te nieten aan het middel van je kind zonder in hun gevoelige buikje te snijden. Dus het doet z'n werk om alles op z'n plek te houden, ook al is het niet het spannendste kledingstuk in hun kast.

Het belachelijke probleem van de flodderige hiel

Zelfs als je de laagjes goed hebt, zit je nog steeds met dat flodderige hielzakje. Ik zweer je, maillots met vaste voetjes staan erom bekend dat ze één specifiek, gekmakend ontwerpfoutje hebben: de ingeweven hiel blijft echt nóóit op de daadwerkelijke hiel van je baby zitten.

De helft van de merken maakt het voetgedeelte veel te lang, waardoor je baby twee keer trapt en vervolgens een raar leeg zakje stof ergens halverwege de kuit heeft hangen, wat eruitziet alsof ze een bult op de achterkant van hun been hebben. Of erger nog, het draait zich helemaal om waardoor het hielzakje bovenop hun grote teen zit. Ik heb ooit goedkope polyester exemplaren bij een grote keten gekocht om een paar dollar te besparen, maar die gingen al pillen na één keer wassen, hielden liters zweet vast, en de hiel was tegen het middaguur compleet uit model. Je hebt absoluut een materiaal nodig met wat elasticiteit en geheugen, zodat het weer in vorm springt.

Soms helpt het om ze in de droger te gooien, zodat het voetje net genoeg krimpt om perfect te passen. Maar ik waarschuw je meteen: dit is een enorme gok, want voor hetzelfde geld krimp je de hele tailleband waardoor hun bloedsomloop wordt afgesneden.

Wanneer ik die laagjes gewoon helemaal laat zitten

Al dit ingewikkelde gedoe is dan ook de exacte reden waarom ik, op dagen dat ik panisch Etsy-bestellingen probeer af te werken en tegelijkertijd een woedeaanval van mijn peuter moet managen, die hele maillots-en-broeken-routine volledig oversla en ze gewoon in één kledingstuk hijs.

Toen mijn jongste nog piepklein was, leefden we echt in het boxpakje met voetjes van biologisch katoen. Het is oprecht een van de beste kledingstukken die we hebben. Je hoeft niet te vechten met een tailleband die in een gevoelig navelstompje snijdt, de voetjes zitten eraan vast dus die raak je niet kwijt, en de knoopjes aan de voorkant maken nachtelijke luierverschoningen een stukje minder vreselijk. Het heeft twee zakjes aan de voorkant die compleet nutteloos zijn, want een baby van twee maanden loopt natuurlijk niet rond met sleutels of een portemonnee, maar het ziet er wel schattig uit. Wat nog veel belangrijker is: het is biologisch katoen. Dat was echt een enorme redding toen mijn middelste kind van die rare, droge eczeemplekken over zijn hele beentjes kreeg. De stof ademt veel beter dan dat synthetische spul in standaard babykleertjes en het irriteerde zijn huidje niet.

Als je momenteel verdrinkt in een berg babywas en nieuwe basics nodig hebt waarbij je geen piepkleine sokjes bij elkaar hoeft te zoeken, neem dan even de tijd om te kijken naar wat fijne biologische babykleding die je 's ochtends tijdens het aankleden niet helemaal gek maakt.

Wanneer je ze voorgoed moet afschaffen

Dus, kledinglaagjes met vaste voetjes zijn geweldig als je baby nog als een gelukkig klein aardappeltje op een speelkleed ligt, maar alles verandert drastisch rond de acht of negen maanden.

Op het moment dat ze in de fase komen dat ze zich aan alles optrekken, verandert het dragen van maillots met voetjes op een laminaat- of hardhouten vloer je woonkamer in een levensgevaarlijke ijsbaan. Ik kwam hier op de harde manier achter toen mijn middelste in zijn favoriete geribbelde maillot langs de salontafel probeerde te schuifelen, onderuitgleed en met zijn kin keihard op een houten speelgoedtruck klapte. Zodra ze proberen te bewegen, moet je stoppen met die kleding met vaste voetjes, want ze hebben hun blote tenen echt keihard nodig om grip op de vloer te krijgen en hun evenwicht te vinden.

Dat was het moment waarop we volledig overgingen op broekjes zonder voetjes en we van die babysneakers met zachte zolen aanschaften voor als we de deur uitgingen. Het zijn schattige kleine schoentjes in boot-stijl die je zo over gewone sokken schuift. Maar de belangrijkste reden dat ik ze kocht, is dat de zool superzacht en buigzaam is, waardoor de ontwikkeling van de voetjes niet wordt verstoord – in tegenstelling tot die stijve, zware mini-volwassenenschoenen.

Mijn oma zei altijd dat je een baby moet kleden alsof je jezelf aankleedt voor een hevige sneeuwstorm. Ik rolde dan altijd met mijn ogen, want we wonen op het platteland van Texas en soms is het hier met Thanksgiving gewoon letterlijk 25 graden. Maar voor die drie koude weken die we écht krijgen in januari, is een onderlaagje dat goed blijft zitten absoluut het geld en de moeite waard.

In plaats van je kostbare vrije tijd door te brengen kruipend onder de bank in de woonkamer, zoekend naar een missende gestreepte sok terwijl je baby huilt, kun je beter gewoon accepteren dat maillots het kleinste van de twee kwaden zijn. Sla dus een paar betrouwbare basics in voordat de volgende koude periode aanbreekt.

Vragen die ik vaak krijg over deze hele toestand

Zijn kledinglaagjes met voetjes veilig om in te slapen?

Ik ga heel eerlijk zijn, ik maakte me hier vroeger constant zorgen over door al die veiligheidsregels voor slapen die je het gevoel geven dat alles in je huis een potentieel gevaar is. Van wat ik van mijn eigen dokter heb begrepen, is kleding met vaste voetjes helemaal prima om in te slapen, zolang het maar niet belachelijk los zit. Als de voetjes veel te groot zijn, kunnen ze theoretisch verstrikt raken in de extra stof. Maar als je een goed aansluitend katoenen boxpakje of maillot hebt, houdt het ze lekker warm zonder dat je dekens in de wieg of ledikant nodig hebt, en dát is pas het echte gevaar.

Hoe was je ze zonder dat ze krimpen tot poppenkleertjes?

Mijn wasmachine is eigenlijk een zwart gat voor fijne stoffen, dus ik heb er hier heel wat van verpest. Ik ben er eindelijk achter dat je ze op het standaard koudewasprogramma van je machine moet wassen. Stop ze daarna ab-so-luut niet in de droger, tenzij ze echt veel te groot zijn en je actief probeert ze te laten krimpen. Ik gooi ze gewoon over de rugleuning van een eetkamerstoel om te drogen (voordat de hond erop gaat staan), en op die manier behoudt het elastaan z'n vorm een stuk beter.

Kunnen jongetjes maillots dragen?

Ik ben opgegroeid in het zuiden van de VS, waar oudere mensen soms hele harde en rare meningen hebben over wat jongens horen te dragen. Maar eerlijk is eerlijk: baby's geven helemaal niets om gendernormen, die willen het gewoon warm hebben. Ik trok in de winter al mijn jongens neutrale, geribbelde maillots aan onder hun broekjes en tuinpakjes omdat het gewoon praktisch is. Iedereen die een probleem heeft met een baby in een praktische onderlaag, heeft echt te veel vrije tijd.

Wat doe je als de taille te strak zit maar de beentjes perfect passen?

Dit is het meest frustrerende ter wereld, vooral als je een baby hebt met een lekker spekbuikje maar kortere beentjes. Soms pak ik de tailleband en rek ik hem letterlijk een paar uur uit over de rugleuning van een keukenstoel, om de rek er een beetje uit te halen. Als dat niet werkt, knip ik gewoon een piepklein sneetje in de elastische band aan de achterkant zodat het ze wat ademruimte geeft. Een strakke tailleband gooit de spijsvertering van een baby namelijk compleet in de war, waardoor ze de hele dag jengelig zijn.

Hoeveel paar heb je nu écht nodig voor een pasgeboren baby?

Als je het aan Instagram vraagt, heb je twintig neutrale paren nodig in esthetische beigetinten, perfect opgevouwen in een acryl lade-organizer. In de realiteit hebben baby's om de haverklap poepexplosies, dus je hebt er meer nodig dan je denkt, maar ook weer geen belachelijke hoeveelheid. Ik rouleerde er meestal zo'n vijf tot zeven, zodat ik de vieze gewoon om de paar dagen in de was kon gooien zonder in paniek te raken als de temperatuur daalde.