Overleven: De Baby Gap Outlet, Tandspleetjes & Leeftijdsverschillen

Ik stond onder van die agressief zoemende tl-buizen met een lauwe, half gemorste havermelklatte die condens over mijn hele hand lekte, terwijl ik drie paar piepkleine, stugge spijkerbroekjes stevig vasthield. Leo was vier maanden oud, op mijn borst gebonden in een draagzak die ik overduidelijk verkeerd had afgesteld, en krijste met zo'n hoog, snerpend geluid waarvan je nek gaat zweten. Mijn man, Dave, stond ergens buiten de winkel genietend een pretzel te eten, zich er heerlijk onbewust van dat ik op dat moment een absolute existentiële crisis doormaakte in de Baby Gap-outlet over de vraag of maat 6-12 maanden betekende dat het een baby van zes maanden nu zou passen, of een baby van twaalf maanden later.

Echt, waarom doen we onszelf dit aan? We proppen onze kinderwagens in die chaotische outletcentra omdat er een gigantisch rood bord op de ruit hangt dat veertig procent extra korting belooft, en ineens verliezen we al ons gezonde verstand. Ik was specifiek op jacht naar zo'n schattig klein Baby Gap fleece truitje dat ik online had gezien met een retro 'baby G'-logootje op de zak geborduurd — dat ik overigens nooit heb gevonden — maar in plaats daarvan liep ik naar buiten met voor tachtig euro aan voordeelpakken en ribfluweel die me eerlijk gezegd meer problemen opleverden dan oplosten.

Ouderschap is eigenlijk gewoon het navigeren door een reeks sprongen en gaten. De sprongen tussen de kledingmaten. De letterlijke spleetjes tussen de tanden van je kind. Het zenuwslopende rekenwerk van het leeftijdsverschil tussen je kinderen. Het is allemaal één grote gok waarbij je er constant van overtuigd bent dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt. Maar goed, mijn punt is: ik heb veel dingen op de harde manier moeten leren, zodat jij dat niet hoeft te doen.

Voor het berekenen van de kledingmaten heb je een whiteboard nodig

Luister, ik hou van een goeie aanbieding. Sterker nog, ik lééf voor koopjes. Maar als je kleding in outletwinkels koopt, speel je een heel specifiek, behoorlijk riskant potje textielroulette. Je koopt items uit de reguliere collectie en die vallen vrij standaard, toch? Maar de outlet is een heel ander verhaal.

Ik waste die broekjes die ik die dag had gekocht precies één keer op de koude stand. ÉÉN KEER. En ze krompen zo erg dat ik ze wel een Build-A-Bear knuffel aan had kunnen trekken. En niet eens een grote Build-A-Bear. Het leek wel alsof de breedte precies hetzelfde was gebleven, maar de pijpen zich gewoon in de stof hadden teruggetrokken. Dus Leo zag er uiteindelijk uit alsof hij een vreemde, stugge spijker-capri droeg, wat echt niet zo'n geweldige look is voor een baby die van zichzelf al de vorm heeft van een heel schattig aardappeltje.

Bovendien zijn de materialen totaal anders. Om die outletprijzen laag te houden, gebruiken merken veel goedkopere synthetische stoffen. Ik dacht er niet eens over na, totdat Leo een vreselijke, vuurrode uitslag kreeg op zijn bovenbenen en in zijn knieholtes. Ik heb hem drie weken lang fanatiek ingesmeerd met kokosolie, in paniek dat hij een of andere zeldzame huidaandoening had.

Toen gingen we voor controle naar de huisarts. Onze arts, dokter Miller, keek hoe Leo probeerde het krakende papier op de onderzoekstafel op te eten, en voelde even terloops aan de stof van zijn schattige kleine outletbroekje. Ze vertelde me dat synthetische stoffen eigenlijk warmte en vocht vasthouden, waardoor er een klein, irriterend saunaatje tegen zijn huid ontstaat, wat een enorme eczeemaanval veroorzaakte. Ik voelde me de slechtste moeder ter wereld. Shit.

Uiteindelijk geef je dus meer geld uit aan het proberen op te lossen van de huidproblemen die worden veroorzaakt door goedkope kleding, dan wanneer je vanaf het begin gewoon de goede spullen had gekocht. Daarom heb ik uiteindelijk het grootste deel van die outlet-aankoop weggegooid en leefden we eigenlijk in de Biologische Baby Romper met Lange Mouwen en Henley-knoopjes voor de Winter van Kianao. Het is echt biologisch katoen met een klein beetje stretch, zodat Leo's huid eindelijk kon ademen en de rode vlekken binnen een week of zo verdwenen. Bovendien zorgden de kleine henley-knoopjes in de hals ervoor dat ik de kraag niet hoefde uit te rekken om hem over zijn enorme hoofd te sjorren tijdens die paniekerige luier-explosies in openbare toiletten, waarbij je alleen maar bidt dat je de schone billendoekjes niet op de vieze vloer laat vallen. Kies gewoon voor goede, ademende stoffen en bespaar jezelf de torenhoge doktersrekeningen. Echt waar.

En dan is er nog het letterlijke spleetje in de mond

Omdat het universum een zeer sarcastisch gevoel voor humor heeft, bleven spleetjes en gaten mijn moederschap achtervolgen nadat ik de outletcentra had afgezworen. Toen mijn dochter Maya ongeveer acht maanden oud was, begonnen de tandjes door te komen. En met 'doorkomen' bedoel ik dat ze veranderde in een klein, wild kwijlmonster dat al mijn shirts ruïneerde.

Ik herinner me nog levendig dat haar bovenste twee voortanden eindelijk door haar tandvlees kwamen. Ik was zó opgelucht dat het huilen voorbij was, totdat ik daadwerkelijk in haar mond keek. Er zat een ENORME ruimte tussen. Een gigantisch spleetje. Ik schoot meteen in de stress, begon de kosten van een kinderbeugel te berekenen en vroeg me af of ze de rest van haar leven zou fluiten als ze praatte.

Ik sneed het onderwerp aan tijdens mijn eigen gebitsreiniging en ondervroeg mijn tandarts praktisch terwijl ze met een metalen haakje in mijn mond zat. Ze moest eigenlijk om me lachen. Ze legde uit dat spleetjes tussen melktanden niet alleen normaal zijn, maar juist precies wat je wilt. Blijkbaar moet de kaak uitzetten en die ruimtes overlaten, omdat melktanden zo klein zijn en volwassen tanden enorm. Als melktanden perfect strak en recht op elkaar staan, zullen de volwassen tanden helemaal over elkaar heen en schots en scheef doorkomen. Dus het spleetje is goed. Het spleetje betekent dat alles naar behoren werkt. Wie had dat gedacht?

Maar het doorkomen van die tandjes? Een absolute hel. Maya kauwde op de salontafel, de rand van haar bedje, Dave's vingers, op alles. We probeerden van alles, maar haar absolute favoriet was het Siliconen Bijtspeeltje Eekhoorn. Maya sleepte dat mintgroene ding drie maanden lang letterlijk overal mee naartoe. Ik vond het geweldig omdat het 100% voedselveilige siliconen is. Dat betekent dat als ze het onvermijdelijk een keer op de vloer van de supermarkt liet vallen, ik het thuis gewoon in het bovenste rek van de vaatwasser kon gooien. Geen rare kiertjes waar schimmel in kan groeien.

We hebben ook de Beren Bijtring Rammelaar met Houten Ring geprobeerd, omdat hij zo mooi en esthetisch verantwoord in de babykamer stond. En hij is OOK echt heel goed gemaakt! Het haakwerk is prachtig. Maar eerlijk? Maya gebruikte het gewoon als wapen. Ze slingerde de houten ring rond en sloeg zichzelf dan per ongeluk tegen haar voorhoofd, wat natuurlijk weer voor meer tranen zorgde. Op zich prima, en waarschijnlijk helemaal perfect voor jongere baby's die alleen maar dingen willen vastgrijpen, maar voor agressief tandjes krijgen moesten we het bij de zachte siliconen eekhoorn houden, zodat niemand een hersenschudding opliep.

En als de pijn van het tandenkrijgen 's nachts echt erg was, werd het reguleren van haar temperatuur mijn nieuwe obsessie. Ze werd dan namelijk bezweet van het huilen wakker, schopte haar dekens weg, om vervolgens een uur later wakker te worden omdat ze het ijskoud had. We zijn uiteindelijk overgestapt op de Bamboe Babydeken, omdat bamboe op de een of andere manier ademt en ze tegelijkertijd warm houdt? Ik snap de wetenschap erachter niet, maar het stopte de vicieuze cirkel van nachtzweet en koukleumen, wat betekende dat ik eindelijk weer eens langer dan drie kwartier achter elkaar kon slapen.

Het rekenwerk over het leeftijdsverschil waar ik me zonder reden druk over maakte

Over ruimte tussen dingen gesproken, laten we het hebben over het leeftijdsverschil tussen je kinderen.

Oh mijn god, iedereen heeft hier een mening over. Vreemden in de supermarkt vertellen je letterlijk dat als er meer dan twee jaar tussen je kinderen zit, ze geen vrienden zullen zijn. Of als er minder dan twee jaar tussen zit, je je lichaam kapotmaakt. Je kunt het nooit goed doen.

Mijn gynaecoloog vertelde me dat de Wereldgezondheidsorganisatie aanraadt om zo'n 18 tot 24 maanden te wachten tussen zwangerschappen, zodat je lichaam de ijzervoorraden, foliumzuur en weet ik veel wat nog meer weer kan opbouwen. Want blijkbaar put het helemaal vanaf nul opbouwen van een compleet menselijk skelet je persoonlijke reserves nogal uit. Klinkt logisch.

Maar eerlijk gezegd? Wij hebben drie jaar gewacht tussen Leo en Maya. Niet vanwege mijn ijzervoorraad. Niet vanwege een perfect uitgedachte spreadsheet voor gezinsplanning. We hebben drie jaar gewacht omdat we gewoon zo ongelooflijk moe waren. Dave en ik keken elkaar aan toen Leo 18 maanden oud was, allebei met een lauwe kop koffie in onze hand, en dachten... nee. We kunnen nu amper de hond in leven houden.

En weet je? Een leeftijdsverschil van drie jaar is prima. Soms spelen ze samen. Soms vechten ze om plastic dinosaurussen. Het is helemaal prima. Negeer het internet.

Laat ze gewoon zachte dingen dragen en lekker kauwen

Kijk, of je je nu druk maakt over een mislukt Baby Gap-outletuitje waardoor je met vreemd geproportioneerde peuterjeans zit, in paniek raakt over een spleetje in de lach van je kind, of moet huilen bij het berekenen van het ideale moment voor een volgende baby... het komt allemaal wel goed. Min of meer. Je moddert gewoon wat aan.

Stop met het overdenken van de kledingmaten, de doorkomstschema's van tandjes en de ruimte tussen zwangerschappen. Koop gewoon zachte kleding waar ze geen uitslag van krijgen, geef ze iets veiligs om op te kauwen zodat ze niet meer in de meubels bijten, en drink je koffie op voordat hij koud wordt. Of drink hem koud. Wat dan ook. We doen hier allemaal maar gewoon ons best.

Bekijk Kianao's collectie babykleding van biologisch katoen, zodat je de inzinkingen in de paskamers van de outletcentra helemaal kunt overslaan.

Als je momenteel te maken hebt met de kwijlende nachtmerrie van doorkomende tandjes met een spleetje, pak dan een vaatwasmachinebestendig bijtspeeltje voordat je kind op je plinten begint te kauwen. Shop hier duurzame bijtspeeltjes.

Ongefilterde antwoorden op je vragen over maten, spleetjes en leeftijdsverschillen

Krimpt outlet-babykleding echt sneller?
In mijn zeer frustrerende ervaring, JA. Absoluut. Merken gebruiken goedkopere stoffen voor hun fabrieks- en outletlijnen, wat meestal synthetische mengsels of katoen van lage kwaliteit betekent die eigenlijk al in elkaar krimpen zodra het in aanraking komt met warm water. Als je ze écht moet kopen, neem dan een maatje groter. Beter nog, koop vanaf het begin gewoon biologisch katoen en bespaar jezelf de hoofdpijn van het proberen een mollig babybeentje in een gekrompen broekspijp te wurmen.

Is een spleetje tussen de melktanden een probleem?
Oh mijn god, nee. Ik raakte hier zó van in paniek, maar mijn tandarts lachte me letterlijk uit. Melktanden zijn piepklein. Volwassen tanden zijn enorm. Als de melktanden geen ruimte ertussen hebben, komen de volwassen tanden door als een overvolle treincoupé. Het spleetje is iets goeds! Leve het spleetje!

Wat is de beste manier om bijtspeeltjes schoon te maken?
Als je de goedkope plastic speeltjes met van die kleine gaatjes erin koopt, gaat er binnenin schimmel groeien en dat is vies. Niet doen. Ga voor voedselveilige siliconen (zoals die eekhoorn van Kianao waar ik maar niet over op kan houden). Je kunt het gewoon in het bovenste rek van je vaatwasser gooien. Ik ben veel te moe om om 10 uur 's avonds aan het aanrecht babyspeelgoed te staan uitkoken. De vaatwasser is je redding.

Veroorzaakt synthetische kleding echt eczeem?
Ik ben natuurlijk geen dermatoloog, maar onze arts zei van wel. Het "veroorzaakt" niet het onderliggende eczeem, maar het wakkert het wel absoluut aan. Goedkoop polyester houdt zweet en warmte vast tegen hun supergevoelige huidje, wat de huid irriteert en een aanval veroorzaakt. De overstap naar ademend biologisch katoen voor Leo was letterlijk het enige dat zijn beentjes eindelijk weer rustig kreeg.

Is er een "perfect" leeftijdsverschil tussen kinderen?
Nee. De medische wereld zegt dat je 18 maanden moet wachten om je lichaam te laten herstellen, wat hartstikke logisch is. Maar verder? Twee onder de twee is chaos. Een leeftijdsverschil van vijf jaar is weer een ander soort chaos. Wij kozen voor drie jaar omdat we behoefte hadden aan een dutje. Kies jouw vorm van chaos en maak er het beste van.