Wanneer kun je stoppen met je baby laten boeren? Het eerlijke verhaal van een moeder

Ik herinner me nog goed dat ik in het donker in die schommelstoel zat, die elke keer kraakte als ik naar achteren leunde. Ik klopte nogal wild op de rug van mijn oudste zoon, alsof ik probeerde een vastzittende snack uit een automaat te bevrijden. Het was waarschijnlijk 03:14 uur op een dinsdagnacht. Jackson sliep als een roos, hing als een slappe noedel over mijn schouder, maar ik was doodsbang om hem in zijn bedje te leggen. Ik wist gewoon: als ik nu geen boertje uit hem krijg, wordt hij over tien minuten gillend wakker van de darmkrampjes.

Mijn oma zwoer er altijd bij om ze met hun gezichtje naar beneden over je knie te leggen en op ze te kloppen als een rijpe watermeloen totdat ze boerden. Superlief bedoeld hoor, maar elke keer als ik haar ouderwetse methode probeerde, spuugde mijn kind de melk waar hij net dertig minuten over had gedaan er in één flinke golf weer uit. Dus daar zat ik dan, avond aan avond, een slapende baby een uur lang rechtop te houden. Uitgeput vroeg ik me af hoelang ik deze belachelijke routine nog moest volhouden.

Ik zal gewoon eerlijk tegen je zijn: dat hele gedoe met baby's laten boeren is zoiets waar niemand je voor waarschuwt voordat je het ziekenhuis verlaat. Je maakt je zo druk over de bevalling, dat je je niet realiseert dat je de komende vier maanden van je leven zal fungeren als een menselijk ontluchtingsventiel. Maar uiteindelijk stopt de waanzin. Laat me je vertellen hoe dat bij ons ging, want het was geen magische datum op de kalender.

De obsessie met dat hardnekkige luchtbelletje

Bij mijn eerste kind was ik een absolute controlefreak als het ging om alles bijhouden. Ik had een app op mijn telefoon waarin ik elke voeding, elke natte luier en ja hoor, elk afzonderlijk boertje noteerde. Als ik na een fles geen stevige, hoorbare boer kreeg, schoot mijn stresslevel direct naar een tien. Ik dacht oprecht dat hij zou ontploffen, of dat er in ieder geval iets in zijn kleine lijfje kapot zou gaan als die vastzittende lucht er niet uit kwam.

Dan probeerde ik de over-de-schouder-methode. Daarna zette ik hem op mijn knie in die ongemakkelijke houding waarbij je de kin ondersteunt, wat me altijd het gevoel gaf dat ik hem zachtjes aan het wurgen was. Vervolgens stond ik op, ijsbeerde ik door de gang en hobbelde ik wat heen en weer terwijl ik zachtjes slaapliedjes zong, zodat ik mijn man niet wakker zou maken. Ik verspilde zo drie kwartier aan het eruit proberen te lokken van een boertje dat duidelijk geen zin had om zich te laten horen.

Achteraf gezien maakte ik mezelf vooral gek en hield ik ons allebei onnodig wakker. Als ze heerlijk slapen en niet kronkelen als een worm op een hete stoep, leg ze dan gewoon lekker in hun bedje en kruip er zelf ook weer in.

Wat onze arts eigenlijk zei over die interne leidingen

Tijdens Jacksons controle na twee maanden bij de arts vertelde ik hem bijna in tranen hoeveel slaap we wel niet misliepen door die hele boer-routine. Onze arts, de schat, moest een beetje lachen en zei dat ik die tracking-app maar beter kon verwijderen. Zoals ik zijn uitleg begreep, hebben pasgeborenen een soort slap spiertje – een soort luikje – in hun keel dat nog niet helemaal doorheeft hoe het goed gesloten moet blijven.

Omdat dat spiertje zo zwak is, slikken ze elke keer als ze melk drinken – vooral uit een fles waar het sneller stroomt – een heleboel lucht mee naar binnen. En aangezien hun interne systeem eigenlijk nog gloednieuw is en volop in ontwikkeling, kunnen ze die lucht niet zelf terug naar boven persen. Het blijft gewoon in hun buikje zitten en maakt ze huilerig. Maar de arts stelde me gerust: het is geen permanente ontwerpfout, het is gewoon even afwachten tot hun spieren sterker worden.

En toen deelde hij iets wat mijn wereld echt op z'n kop zette. Hij vertelde over een medisch onderzoek van een paar jaar geleden waarin daadwerkelijk is bewezen dat het fanatieke geklop van ons ouders ervoor zorgt dat baby's juist meer spugen in plaats van minder. Blijkbaar vermindert het forceren van een boertje de darmkrampjes helemaal niet, het schudt hun volle maagjes alleen maar flink door elkaar. Toen ik dat hoorde, voelde het alsof ik officieel toestemming kreeg om het lekker los te laten.

De kleertjes die het spuugtijdperk hebben overleefd

Voordat we dat hele boer-ritme een beetje doorkregen, versleet ik wel vijf setjes kleding per dag. Ik bleef maar van die schattige, hippe kleertjes kopen, in de veronderstelling dat we er altijd fantastisch uit zouden zien. Ik kocht zelfs de Baby Romper van Biologisch Katoen met Vlindermouwtjes, denkend dat we daarmee zo'n prachtige, esthetische fotoshoot voor zijn mijlpalen konden doen.

Heel eerlijk? Het is prachtig voor een feestje en die vlindermouwtjes zijn te schattig, maar het is misschien een beetje te veel van het goede voor een doordeweekse dinsdagochtend waarop je toch weer ondergespuugd gaat worden. Maar goed, het biologisch katoen is wel bizar zacht en het rompertje heeft het overleefd om na allerlei boer-gerelateerde rampen wel tachtig keer heet gewassen te worden zonder te krimpen. Zodra we de ergste spuugfase voorbij waren, hoorde hij dan ook absoluut weer bij mijn favorieten.

Als je momenteel verdrinkt in de melkvlekken en de was, haal dan even diep adem en bekijk onze biologische baby essentials. Die zijn oprecht ontworpen om de rommelige realiteit van het babyleven te doorstaan.

De magische overgangsmaanden

Wanneer stopt het dan? Bij mijn oudste gebeurde dit zo rond de vijf maanden. In het begin had ik het niet eens door. Het is niet zo dat ze op een ochtend wakker worden en aankondigen dat ze ermee klaar zijn. Je realiseert je ineens gewoon dat het al een week geleden is dat je een spuugdoekje vuil hebt gemaakt.

Zodra ze die grote fysieke mijlpalen bereiken – omrollen, op hun buikje liggen zonder te gillen, en met ondersteuning rechtop zitten – neemt hun lichaam het werk van je over. Al dat gedraai en gewriemel werkt als een natuurlijke ontluchting. Daarnaast wordt hun spijsverteringsstelsel volwassener rond de tijd dat je begint met vaste voeding. Toen mijn tweede en derde kindjes rond zes maanden vrolijk naar de gepureerde zoete aardappel grepen, was het kloppen op de rug na de melk al volledig verleden tijd.

Als je ten einde raad bent met een winderige pasgeborene die niet wil boeren, kun je hem ook gewoon op zijn rug leggen en fietsoefeningen maken. Duw die beentjes richting het buikje, alsof hij in een mini Tour de France fietst, en wrijf zachtjes over dat buikje. Meestal zorgt dat er wel voor dat de lucht er via de achterdeur alsnog uit komt.

Het ene probleem inruilen voor het andere

Natuurlijk heeft Moeder Natuur een vrij bizar gevoel voor humor, want zodra je ze eindelijk niet meer hoeft te laten boeren, beginnen er tandjes door te komen. Het is een soort estafetterace van drama. Jacksons spijsverteringskanaal was net tot rust gekomen toen zijn tandvlees begon op te zwellen als boze kleine waterballonnetjes.

Toen het kwijlen begon en het gemopper een nieuw hoogtepunt bereikte, smeet ik zowat met geld naar alles wat maar verlichting beloofde. Onze absolute redder in nood was de Siliconen Panda Bijtring van Bamboe. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit ding me behoedde voor knettergek worden tijdens een enorme driftbui in de rij bij de supermarkt. Omdat de bijtring plat is en de perfecte vorm heeft, konden zijn mollige handjes hem zelf goed vasthouden. Hierdoor hoefde ik niet de hele tijd naast hem te staan om dat ding in zijn mond te houden.

Verder had ik ook standaard de Eekhoorn Bijtring en Tandvleesverzachter van Siliconen permanent in mijn luiertas zitten. De ringvorm was ideaal als hij in de kinderwagen aan het oefenen was met rechtop zitten. Het is gemaakt van voedselveilige siliconen. Dat vind ik top, want je kunt het gewoon in de vaatwasser gooien als het onvermijdelijk weer eens op een vieze winkelvloer valt, in plaats van dat je het moet uitkoken of schimmels moet wegpoetsen uit onhandige groefjes.

Wees een beetje lief voor jezelf

Bij mijn tweede en derde kindje stapte ik al veel sneller af van die obsessieve boer-routine. Als ik mijn jongste dochter in slaap voedde, liet ik haar gewoon lekker slapen. Ik stopte met het wakker maken van een slapende baby puur om op hun rug te kloppen. Als ze later toch wakker werden van buikkrampjes, losten we het op dat moment wel weer op, maar negen van de tien keer was er niets aan de hand.

Die eerste paar maanden ouderschap is gewoon puur overleven. Je functioneert op een dramatisch tekort aan slaap, twijfelt over elk klein geluidje dat ze maken, en leest veel te veel tegenstrijdige meningen op het internet. Vertrouw op je gevoel. Jij kent je baby het beste. Zodra ze sterker worden en als een vrolijke rups over de grond wiebelen, stop je vanzelf wel met het grijpen naar dat spuugdoekje.

Voordat je eindelijk je browser afsluit om wat hoognodige slaap te pakken, neem nog even een kijkje bij onze volledige collectie duurzame babyspullen om je dagelijkse routine net een stukje makkelijker te maken.

De rommelige waarheid over boeren (FAQ)

Wat als ze tijdens de fles of aan de borst in slaap vallen voordat ze geboerd hebben?

Lekker laten liggen! Als je baby vredig slaapt en zijn of haar gezichtje ontspannen is, hebben ze geen pijn. Ze wakker maken om op hun rug te kloppen, maakt ze meestal alleen maar boos, zorgt ervoor dat ze al huilend juist weer meer lucht binnenkrijgen én verpest jouw kans op een dutje. Leg ze gewoon zachtjes neer.

Moeten borstgevoede baby's minder boeren?

In mijn ervaring wel. Bij borstvoeding sluit de mond van je baby beter om de tepel en kunnen ze de toestroom beter controleren, waardoor ze niet die enorme happen lucht binnenkrijgen zoals flessenbaby's. Na de eerste drie maanden hoefde ik mijn kindjes die borstvoeding kregen amper nog te laten boeren, terwijl er bij flessenvoeding altijd nog wel wat handmatige ondersteuning nodig was.

Hoelang moet ik eerlijk gezegd proberen een boertje eruit te krijgen?

Hooguit twee minuten. Als je al een paar minuten aan het kloppen en wrijven bent en er gebeurt niets, is de lucht er waarschijnlijk niet, óf is het al een station verder gezakt. Stop met jezelf te martelen, verander gewoon hun houding of laat ze lekker spelen.

Krijgt mijn baby darmkrampjes als ik vroegtijdig stop met laten boeren?

Volgens onze arts en het onderzoek dat hij aanhaalde waarschijnlijk niet. Die krampjes zijn een mysterieus verschijnsel en lijken toch wel op te treden, ongeacht hoe hard je op hun rug klopt. Soms huilen baby's gewoon omdat hun zenuwstelsel even overprikkeld is, en niet per se omdat er een gigantische luchtbel in hun buik vastzit.

Helpt 'tummy time' (op de buik oefenen) tegen winderigheid?

Absoluut! Zodra ze oud genoeg zijn om comfortabel op hun buikje te liggen, doet de lichte druk van de vloer op hun buik al het werk voor je. Je hoort ze soms flink pruttelen terwijl ze proberen hun speelgoed te pakken, wat oprecht hilarisch is én ook nog eens ontzettend goed werkt.