De waarheid over Zara Baby: maten, krimp en alternatieven

Toen ik zwanger was van mijn eerste, had werkelijk íedereen een mening over hoe je een baby hoort aan te kleden. Mijn eigen moeder, de schat, sleepte me mee naar het warenhuis en gooide mijn winkelwagentje vol met neon-oranje boxpakjes met apenprint, inclusief voetjes in de vorm van echte apenhoofden. Mijn oma hield stug vol dat baby's tot ze kunnen lopen alleen maar simpele witte meelzakken nodig hebben. Vervolgens opende ik mijn telefoon, en mijn tijdlijn drukte me meedogenloos die minimalistische, volwassen esthetiek door de strot. Het gaf me het gevoel dat ik faalde als moeder als mijn kind er niet uitzag als een piepkleine, overwerkte architect in beige linnen. Ik was zo overweldigd door de druk om de perfecte garderobe samen te stellen, dat ik letterlijk huilend op de vloer van mijn woonkamer in een stapel spuugdoekjes zat, proberend te ontcijferen wat een pasgeboren baby nou écht nodig heeft om de dag door te komen.

Ik ga gewoon eerlijk met jullie zijn: mijn oudste zoon is het wandelende bewijs van waarom je niet in die hippe, esthetische valkuil moet trappen. Ik wilde dat hij eruitzag als een van die chique Pinterest-baby's, dus spendeerde ik tot diep in de nacht uren aan het vullen van mijn online winkelmandje met mosterdgele truitjes en stugge spijkerbroekjes. Heb je weleens geprobeerd een baby van drie maanden in een stugge spijkerbroek te wurmen? Het is letterlijk alsof je een rauw kippenvleugeltje in een piepklein, meedogenloos envelopje probeert te vouwen. Hij heeft vier uur lang onafgebroken gekrijst toen ik hem voor het eerst zo'n hippe outfit aantrok. Baby's willen helemaal geen spijkerbroeken aan, jongens. Ze willen gewoon comfortabel zijn en de klok rond eten, en ik was veel te druk bezig met het creëren van een specifieke 'vibe' om door te hebben dat dat arme kind zijn spekkige knietjes niet eens kon buigen.

Het absolute Wilde Westen van de kledingmaten

Als je weleens iets hebt proberen te bestellen bij die populaire Spaanse fast-fashion keten, weet je precies waar ik het over heb als ik zeg dat het één grote maten-roulette is. Er is absoluut geen touw aan vast te knopen, en dan heb ik nota bene nog wiskunde gegeven op de middelbare school. Ik herinner me nog dat ik zocht naar wat schattige Zara jongenskleding voor de zondagse kerkdienst, en een simpele outfit in maat 62/68 kocht. Ik zweer het je, de geribbelde legging die ik binnenkreeg had mijn lange, driejarige neefje nog gepast. De pijpen sleepten over de houten vloer als de sleep van een trouwjurk.

Maar probeer je vervolgens uit precies datzelfde pakketje de bijpassende gebreide trui over het hoofdje van je kind te trekken, dan is die zó belachelijk strak dat je hun oortjes praktisch moet insmeren met boter om hem aan te krijgen. Je eindigt met een kind dat er van boven uitziet als een worstje en van onderen als een leeggelopen parachute. Het is oprecht uitputtend om de mentale gymnastiek uit te voeren die nodig is om uit te vogelen of je een shirtje twee maten groter moet kopen en de broek drie maten kleiner, alleen maar om één werkende outfit samen te stellen.

En toen mijn zus helemaal losging en allerlei meidenkleding van Zara kocht voor haar dochter, kwam ze erachter dat die jurkjes bizar kort vallen. Het zal wel een traditionele Europese stijl zijn dat zo'n jurkje superhoog op het bovenbeen valt, maar als je dat bij een actieve baby aantrekt, hangt hun dikke luier gewoon in het volle zicht. Wat weer betekent dat je gedwongen wordt om een gillend kind in een strakke maillot te worstelen, alleen maar om even naar de supermarkt te kunnen.

Het apparaat dat alles verpest

Laat me jullie vertellen over mijn absolute aartsvijand in deze chaotische fase van mijn leven: de wasvoorschriften op die hippe fast-fashion babykleertjes. Als je daadwerkelijk de tijd neemt om die piepkleine labeltjes te lezen, zie je dat bijna elk kledingstuk zo'n doorgestreept rondje heeft, wat betekent dat het niet in de droger mag. Maken ze een grapje ofzo? Ik heb drie kinderen onder de vijf, een kleine Etsy-shop waar ik aan de keukentafel gepersonaliseerde naambordjes schilder terwijl ik zogenaamd het middagdutje in de gaten houd, én een hond die overal in huis rode Texaanse modder naar binnen loopt.

Wie op deze wereld heeft de tijd om piepkleine babysokjes en miniatuur geribbelde legginkjes zorgvuldig aan een waslijn te hangen? Als een kledingstuk geen gloeiend heet programma in mijn droger overleeft, is het wat mij betreft afgeschreven. Fast-fashion merken gebruiken maar al te graag van die goedkope synthetische stoffen die er recht uit de plastic verzendzak fantastisch en duur uitzien, maar zodra ze ook maar íets van hitte voelen, veranderen ze in iets totaal onherkenbaars en stugs.

Ik haalde ooit een prachtig, hip gebreid truitje uit de droger dat oorspronkelijk bedoeld was voor mijn baby van zes maanden. Het was zo agressief gekrompen dat het nog maar amper de favoriete teddybeer van mijn dochter paste. Op de bank, tijdens het opvouwen van de was, kreeg ik daar serieus een kleine woedeaanval van, omdat ik besefte dat ik zojuist letterlijk mijn zuurverdiende geld had verbrand. En laten we het maar helemaal niet hebben over die piepkleine, esthetische houten knoopjes in de nek, want níemand heeft het geduld voor die puzzel tijdens een spuitluier om 3 uur 's nachts.

Wat mijn dokter écht zei over fast fashion

Hier moet ik echt toegeven dat ik de mist in ben gegaan bij mijn oudste zoon. Toen hij ongeveer vier maanden oud was, kreeg hij een boze, rode, schilferige uitslag over zijn hele borst en ruggetje. Mijn oma keek één keer naar hem en verkondigde luidkeels dat hij gewoon 'gifstoffen aan het afvoeren' was, of een of ander fabeltje uit de oude doos, maar ik raakte genoeg in paniek om hem toch maar naar de huisarts te slepen.

Mijn dokter keek naar de uitslag, zuchtte diep en vroeg me in wat voor soort stof hij elke dag precies sliep en speelde. Ik vertelde haar vol trots over mijn zorgvuldig uitgekozen fast-fashion vondsten in neutrale aardetinten. Ze keek me strak aan en vertelde me eigenlijk gewoon dat die synthetische polyestermixen hem aan het poffen waren als een aardappel. Wat ik meekreeg van dat chaotische doktersbezoek (waarbij ik vooral probeerde te voorkomen dat hij een houten spatel opjad) was dat de huidbarrière van een baby nog 'in de steigers' staat of zoiets, wat betekent dat het alle rare chemische kleurstoffen en afwerkingen van in fabrieken geproduceerde massakleding gewoon absorbeert.

Daarnaast noemde ze dat al dat synthetische materiaal de warmte enorm vasthoudt. Dat schijnt supergevaarlijk voor ze te zijn, aangezien ze hun eigen lichaamstemperatuur nog niet goed kunnen regelen, en oververhitting gelinkt is aan allerlei enge slaaprisico's die moeders 's nachts wakker houden. Het was een enorme, confronterende wake-up call voor mij om me helemaal niet meer druk te maken om die hele Instagram-esthetiek en me serieus te gaan bezighouden met de grondstoffen die het lichaam van mijn kind raken.

De kleding die mijn rommelige leven écht overleeft

Die hele ellende is precies het moment waarop ik ben gaan zoeken naar kleding die er leuk uitzag, maar waarvoor ik niet hoefde te doen alsof ik een professionele stomerij was om ze netjes te houden. Ik let ontzettend goed op de kleintjes—dat moet ook wel met drie kinderen en een inflatie waardoor een doos eieren tegenwoordig net zoveel kost als goud—maar ik besefte eindelijk dat ik mijn geld rechtstreeks de prullenbak in gooide door elke twee weken gekrompen, vervormde fast-fashion kledingstukken te vervangen.

Ik ga weer gewoon eerlijk met jullie zijn: als je iets wilt dat écht past bij normale verhoudingen, ruimte biedt aan die heerlijke babyvetjes en de intense hitte van een stevige droger overleeft, dan zweer ik heilig bij de Biologisch Katoenen Mouwloze Baby Romper. Ik ontdekte Kianao per toeval toen ik laat op de avond op mijn telefoon zat te scrollen, wanhopig op zoek naar kleding van biologisch katoen die geen vijftig euro per shirtje kostte.

Deze romper is op dit moment mijn absolute favoriete item in zijn kast. Omdat we op het platteland van Texas wonen, waar de hitte het grootste deel van het jaar gewoon ronduit asociaal is, is het mouwloze design een absolute redding. Het is grotendeels gemaakt van biologisch katoen met een heel klein beetje elastaan, wat betekent dat het serieus moeiteloos over het gigantische hoofd van mijn spekkige baby glijdt zónder een complete driftbui te veroorzaken. En dit is voor mij de ultieme doorslag: ik gooi hem continu in de droger op de hoogste stand. Ik weet dat op het label waarschijnlijk staat dat je er voorzichtig mee moet omgaan om de vezels te beschermen, maar ik héb helemaal geen tijd voor voorzichtig. Dit rompertje incasseert het gewoon en komt er precies hetzelfde weer uit, zonder te krimpen en zonder van die rare, gedraaide zijnaden.

Als je het beu bent om je geld weg te gooien aan hippe kleding die na precies één wasbeurt al begint te rullen, kun je misschien beter investeren in een paar goede basics door eens te kijken naar een collectie van echt duurzame biologische babykleding die ervoor zorgt dat je niet de haren uit je hoofd wilt trekken op wasdag.

De items waar ik waarschijnlijk best zonder had gekund

Maar in het kader van volledige transparantie: ik vind niet alles even fantastisch, want niet elk ontwerp past bij mijn chaotische levensstijl. Ik kocht een tijdje terug de Biologisch Katoenen Baby Romper met Ruffles en Flutter Mouwen omdat ik het zag en dacht dat het super schattig zou zijn voor onze familiefoto's in de Texaanse bloemenvelden.

Het is ontzettend schattig, echt waar, en de biologische stof is net zo ongelooflijk zacht als de mouwloze versie. Maar eerlijk is eerlijk, die kleine fladdermouwtjes zitten in ons dagelijks leven gewoon vreselijk in de weg. Op het moment dat we aan tafel schuiven voor spaghetti-avond of ik haar een knijpzakje met geprakte zoete aardappel geef, fungeren die ruffles als kleine stoffen bezempjes, die letterlijk élk stukje eten in een straal van vijftien kilometer agressief opvegen. Het is helemaal prima voor een uitje naar de kerk of een gezellig etentje bij oma, maar voor dagelijks gebruik, waarbij we letterlijk door het zand rollen, geef ik absoluut de voorkeur aan de standaard mouwloze stijl.

Hoe ik ze afleid terwijl ik de wasberg opvouw

Aangezien ik momenteel zo'n tachtig procent van mijn wakkere uren besteed aan de was die door vijf mensen wordt geproduceerd, moest ik manieren bedenken om de jongste op de grond bezig te houden, zodat ik niet per ongeluk bovenop hem ga staan tijdens het bij elkaar zoeken van sokken.

Meestal leg ik de baby gewoon onder de Houten Babygym | Regenboog Speelgym met Dieren Speeltjes op het vloerkleed in de woonkamer, en dat is echt een redding. Ik ben vooral dol op dit ding omdat het geen felle lichtjes heeft, niet datzelfde irritante elektronische muziekje afspeelt dat drie dagen in mijn hoofd blijft hangen, en het staat oprecht leuk in mijn chaotische woonkamer. De baby tikt vrolijk tegen het kleine houten olifantje en de stoffen ringen met textuur, en dat geeft mij nét genoeg tijd om een enorme lading handdoeken op te vouwen voordat er onvermijdelijk weer iemand begint te huilen omdat ze honger hebben.

Kijk, je hoeft echt niet te kiezen tussen een kind dat er leuk uitziet of het verlies van je verstand vanwege ingewikkelde wasvoorschriften. Je kunt die fast-fashion hoofdpijn dus net zo goed skippen en een paar biologische essentials inslaan die écht werken voor jouw echte, rommelige leven.

De vragen die jullie me blijven stellen

Vallen duurzame babykledingstukken net zo groot als die van fast-fashion merken?

Godzijdank, nee. Als je spullen van Kianao koopt, past een maat voor drie maanden ook echt bij een baby van drie maanden. Zelfs als ze van die heerlijke, spekkige bovenbeentjes hebben waar we allemaal zo dol op zijn. Je hoeft niet van die rare wiskundige sommetjes in je hoofd te maken waarbij je een truitje twee maten groter koopt en een broekje drie maten kleiner, alleen maar om één werkende outfit te krijgen.

Kan ik biologisch katoen écht in de droger doen?

Tja, het officiële wasboekje zegt waarschijnlijk dat je het moet behandelen als een delicate bloem en het plat moet laten drogen in het zachte ochtendzonnetje of zoiets. Maar ik gooi die van ons altijd rechtstreeks in de loeihete droger op een normaal programma, en ze overleven het echt prima. Misschien dat ze bij de allereerste wasbeurt een fractie van een millimeter strakker worden, maar het is absoluut niet te vergelijken met die angstaanjagende, magische krimp die je krijgt bij die goedkope ketens uit het winkelcentrum.

Waarom kreeg mijn baby huiduitslag van goedkope kleding?

Volgens de uitleg van mijn huisarts zit fast-fashion simpelweg vol met agressieve chemische kleurstoffen en synthetische vezels die de huid totaal niet laten ademen. Je baby is eigenlijk de hele dag strak ingepakt in huishoudfolie, begint te zweten, en hun supergevoelige, gloednieuwe huid raakt in de stress. Vervolgens ontstaan er uitslag of boze eczeemplekken in een poging om ermee om te gaan.

Is het écht de moeite waard om meer te betalen voor biologische spullen?

Ik ben eerlijk gezegd de grootste gierigaard die je ooit in Texas zult tegenkomen, maar ja, dat is het echt. Voornamelijk omdat het kopen van één kwalitatief hoogwaardige romper die negentig wasbeurten overleeft en kan worden doorgegeven aan je volgende kind, op de lange termijn veel goedkoper is dan vijf goedkope rompertjes kopen die na een maand dragen letterlijk bij de naden uit elkaar vallen.