Lieve vroegere ik: De harde waarheid over de Bitty Baby

Lieve Priya van zes maanden geleden. Je zit momenteel op de grond in het speelgoedgangpad van de Target, terwijl Maya een complete, dramatische meltdown heeft om een plastic pop met angstaanjagende wimpers. Je wrijft over je slapen, staart naar de tl-verlichting en vraagt je af of het een teken van moederlijke zwakte is om tachtig euro stuk te slaan op een 'American Girl Bitty Baby'. Je denkt dat zo vroeg al toegeven aan merkspeelgoed je een slechte moeder maakt.

Luister. Je gaat toch wel overstag en die pop kopen. Ik schrijf je alleen maar om te zeggen dat je het nu meteen moet doen, zodat je jezelf drie weken aan onderhandelingen met een tweejarige terrorist bespaart. Ik weet dat je je zorgen maakt over het prijskaartje. Als voormalig kinderverpleegkundige keek ik vroeger naar ouders die bijna honderd euro uitgaven aan een nepbaby, en veroordeelde ik ze stilletjes terwijl ik de controles bij hun kind deed. Nu begrijp ik het. Het is pure triage. Je doet wat nodig is om de vrede te bewaren.

Laten we het even over het haar hebben

Ik moet even klagen over poppenhaar, want dat is de enige reden waarom de Bitty Baby-pop het overleeft in ons huis. Gewone poppen hebben synthetisch haar dat binnen achtenveertig uur na het openen van de doos in een biologisch gevaar verandert. Ik heb duizenden van die dingen de kliniek in gesleept zien worden door peuters, en ze zien eruit alsof ze schurft hebben. Ze zitten vol mysterieuze, plakkerige substanties. Ze ruiken naar oude yoghurt.

De American Girl-versie heeft geschilderd haar. Het is gewoon een glad stuk voorgevormd vinyl met wat bruine verf erop. De eerste keer dat Maya pindakaas over het hoofd van de pop smeerde, raakte ik bijna in paniek, maar daarna veegde ik het er gewoon af met een vochtige doek. Je zult een mate van opluchting voelen die oprecht gênant is. Je zult je realiseren dat het vermijden van poppenhaar het dichtst in de buurt komt van preventieve geneeskunde in de speelgoedwereld. Je hoeft niet je zondagochtenden te besteden aan het uitkammen van opgedroogde havermout uit synthetische blonde krullen, terwijl je peuter tegen je schreeuwt alsof je een operatie zonder verdoving uitvoert. Het geschilderde haar is een dikke tien uit tien op de overlevingsschaal voor ouders.

De rest van de pop is prima. Ze heeft een zacht, stoffen lijfje en zware vinyl ledematen. Ze voelt verrassend compact aan, bijna als een echte pasgeborene, wat waarschijnlijk de reden is waarom Maya erop staat haar bij haar nek te dragen als een gans.

Een plastic gijzelaar aankleden

Omdat de pop precies 38 centimeter lang is, past ze in prematuur- en kleine pasgeboren babykleding. Dit ontdek je vanzelf wanneer Maya het Biologisch Katoenen Baby Rompertje uit de opbergbak onder de trap trekt. Dit mouwloze rompertje is eigenlijk mijn favoriete Kianao-item, omdat het de periode van Maya's spuitluiers heeft overleefd zonder enige blijvende vlekken. Het bestaat voor vijfennegentig procent uit biologisch katoen en is super rekbaar. Ik kocht het oorspronkelijk omdat ze van synthetische stoffen rode, geïrriteerde uitslag kreeg. Het was het enige dat haar huid rustig hield tijdens de droge winter in Chicago.

Nu besteedt ze twintig minuten per dag aan pogingen om de stijve vinylarmpjes van de pop door die envelophals te duwen. De verstevigde drukknoopjes krijgen flink wat te verduren van haar onhandige vingertjes, maar ze houden stand. Eerlijk is eerlijk, het is een vreemde, bijna bovennatuurlijke ervaring om te zien hoe ze de pop aankleedt in precies dezelfde kleertjes die ze vroeger zelf droeg. Je zult een beetje huilen de eerste keer dat je het ziet. Accepteer gewoon dat je hormonen nog steeds helemaal op hol geslagen zijn.

Mijn arts zei dat kinderen rond achttien maanden de hersenverbindingen voor empathie beginnen te ontwikkelen. Hij vertelde me dat ze moeten oefenen in het zorgen voor iets dat kleiner is dan zijzelf, en hij bracht het alsof het een prachtige, delicate ontwikkelingsmijlpaal was. Gefilterd door mijn eigen gebrekkige begrip van peuterpsychologie, denk ik dat ze het gewoon leuk vindt om een gijzelaar te hebben die niets terug kan zeggen.

De duistere onderwereld van miniatuuraccessoires

Je gaat in een diep konijnenhol vallen van Bitty Baby-accessoires. American Girl is een uiterst efficiënte marketingmachine, ontworpen om geld te kloppen uit uitgeputte ouders die gewoon vijf minuten rust willen. Ze proberen je miniatuurwandelwagens te verkopen die meer kosten dan onze maandelijkse waterrekening, en maken reclame voor kleine houten wiegjes en bijpassende luiertassen die er mooier uitzien dan mijn eigen bagage.

Het mooie van het formaat van 38 centimeter is dat generieke spullen perfect passen. Je hebt geen merkkinderstoel of de officiële draagzak nodig. Als je wilt kijken naar dingen die er écht toe doen in het dagelijks leven van je kind, kun je beter de duurzame collecties van Kianao bekijken in plaats van twintig euro uit te geven aan een klein plastic flesje neppe sinaasappelsap.

Er is één uitzondering op de regel voor merkloze spullen. De badpop. Wanneer Maya besluit dat haar nieuwe beste vriendin met haar mee in bad moet, leer je een harde les. De standaard pop met het zachte lijfje zuigt badwater op als een spons en ontwikkelt sneller schimmel dan een petrischaaltje in een warme couveuse. Ik weet dit omdat ik drie paniekerige dagen in de gastenbadkamer heb doorgebracht met pogingen om een stoffen torso te föhnen, zodat deze niet naar een vochtige kelder zou ruiken. Als ze staat op waterspelletjes, zul je uiteindelijk moeten kijken naar de waterdichte Bitty Baby die American Girl maakt. Deze is volledig van vinyl en een stukje kleiner. Temper gewoon je verwachtingen en houd de zachte pop ver uit de buurt van het sanitair.

Medische drama's en botte instrumenten

Het is geweldig om dat oefenen in empathie te zien. Je zult zien hoe ze probeert de pop te troosten wanneer deze zogenaamd huilt. Ze grijpt haar Panda Bijtring en duwt die agressief tegen de permanent gesloten mond van de pop. De bijtring zelf is overigens prima. We kregen hem toen haar kiezen doorkwamen, wat zorgde voor een gigantische slaapregressie. Hij kan in de vaatwasser, iets wat ik enorm waardeer als voormalig zorgverlener die liever alles steriel heeft. Het panda-ontwerp is schattig genoeg, maar het is vooral gewoon een bot instrument.

Maya kauwde er precies twee weken op voordat ze besloot dat het vanaf dat moment de fopspeen van de pop was. Gelukkig is het gemaakt van volledig gifvrije, voedselveilige siliconen voor wanneer de hond hem onvermijdelijk steelt uit de plastic handjes van de baby. Het doet wat het moet doen, maar verwacht niet dat het op magische wijze de horror van doorkomende kiezen oplost.

Maya zal ook wekelijks besluiten dat de pop ziek is. Ze zal haar met een serieus gezicht naar je toe brengen en 'baby au' zeggen. Jij moet dan een volledig klinisch onderzoek doen. Hartslag, ademhaling, temperatuur. Je zult je oude Littmann-stethoscoop uit je verpleegkunde-opleiding moeten opgraven. Het is oprecht een geweldige manier om doktersbezoeken voor haar te normaliseren. Toen ze vorige maand haar griepprik kreeg, gaven we de pop eerst een nepprik, en ze gaf bijna geen krimp toen ze zelf aan de beurt was. Dat alleen al was de tachtig euro waard waarover ik kloeg.

De neonatale intensive care in de woonkamer

Op dit moment vraag je je waarschijnlijk af wat je aan moet met de Houten Babygym die ruimte inneemt op het tapijt in de woonkamer. Maya is er nu eigenlijk te groot voor, maar ruim hem nog niet op. Het staat op het punt een zeer geavanceerd medisch scanapparaat te worden.

De regenboog speelgym, met zijn houten A-frame en kleine hangende speelgoeddieren, doet momenteel dienst als de primaire zorginstelling voor de pop. Maya legt de baby onder de houten olifant en drukt op de geribbelde ringen alsof het knoppen op een infuuspomp zijn. De gifvrije afwerking en aardetinten staan prachtig in ons huis, wat een zeldzaamheid is voor speelgoed. Het is grappig hoe een doordacht, op Montessori geïnspireerd zintuiglijk hulpmiddel voor baby's, zomaar een rekwisiet wordt in het agressieve medische drama van een peuter.

Ouderschap is eigenlijk gewoon een lange reeks onderhandelingen en compromissen. Je denkt dat het kopen van een dure babypop je een slachtoffer maakt van slimme marketing. Misschien is dat ook zo. Maar het geeft je ook twintig ononderbroken minuten stilte terwijl jij in de ochtend je chai-thee drinkt. Ze zal op het tapijt zitten, de pop in een deken wikkelen en vals neuriën. Je zult kijken hoe ze precies dezelfde zachte klopjes op de rug oefent die jij haar vroeger gaf toen ze om drie uur 's nachts last had van reflux.

Dat raakt je recht in je hart, yaar.

Dus koop gewoon die stomme pop. Laat de dure merkkleding liggen en kleed haar in haar oude prematuurkleertjes. Laat haar er hardhandige medische onderzoeken op uitvoeren. Het hoort allemaal bij het proces van het opvoeden van een mensje dat weet hoe het voor een ander moet zorgen.

Als je de daadwerkelijke babyspullen in huis wilt upgraden voordat de plastic afhankelijke ze allemaal opeist, zou je eens de biologische kledingopties moeten bekijken die de rommelige dagelijkse routines van zowel je kind als de pop overleven.

Vragen die je me hier waarschijnlijk over gaat stellen

Is het geschilderde haar echt beter?

Ja. Ik kan dit niet genoeg benadrukken. Synthetisch poppenhaar is een absolute nachtmerrie. Het is een magneet voor vuil, gepureerd eten en welke mysterieuze, plakkerige substantie je kind dan ook altijd aan zijn handen heeft. De geschilderde hoofdhuid op deze pop veeg je zo schoon met een vochtig keukenpapiertje. Het is een hygiënische zegen die je leert waarderen wanneer er buikgriep door het huis waart.

Kun je er echte babykleertjes bij aandoen?

Dat kan, maar dan moeten het wel echt de kleinste maatjes zijn. Prematuurmaatjes werken het beste. Sommige newborn-kleding is te ruim en laat de pop eruitzien alsof ze in de stof verdrinkt. Het formaat van 38 centimeter is lastig aan te kleden. Maya gebruikt haar oude mouwloze Kianao newborn-rompertjes, en die zitten strak genoeg zodat ze niet gefrustreerd raakt als ze de pop probeert vast te houden, al zullen de halzen na verloop van tijd wel uitrekken.

Wat gebeurt er als het stoffen lijfje nat wordt?

Dan raak je in paniek. Het stoffen lijfje mag je alleen met een doekje afnemen (spot-clean). Als je kind het in bad laat vallen of er een hele beker melk overheen morst, heb je een serieus probleem. Je moet de vlek schrobben en er een eeuwigheid met een föhn op een lage stand overheen gaan. Als je het vochtig laat, gaat het van binnenuit schimmelen. Behandel het stoffen lijfje als een operatiewond en houd het volledig droog.

Waarom blijft mijn kind steeds in de ogen prikken?

Omdat ze open en dicht gaan als je het hoofd kantelt. Het is een mechanische reflex die peuters fascinerend vinden. Mijn arts vertelde me dat het gewoon een normale zintuiglijke verkenning is van oorzaak en gevolg. Vanuit het perspectief van een verpleegkundige ziet het eruit als een traumatisch oogletsel dat ieder moment kan gebeuren. De oogleden zijn gelukkig behoorlijk stevig. Maya probeert al twee maanden het rechteroog eruit te graven met een plastic lepel en het werkt nog steeds prima.

Moet ik de officiële accessoires kopen?

Absoluut niet. Houd je geld maar in je portemonnee. Het internet staat vol met merkloze poppenkleertjes voor poppen van 38 centimeter en accessoires die maar een fractie van de prijs kosten. Het enige waar je bij de officiële spullen voor betaalt, is het logo op de doos. Jouw tweejarige geeft niets om merkprestige. Ze wil gewoon een plastic flesje hebben om in het gezicht van de pop te proppen.