Een brief aan mezelf over die enorme berg Carter's babykleding

Lieve Jess van zes maanden geleden. Je zit momenteel om 11 uur 's avonds op het ijskoude beton van de garagevloer, zes maanden zwanger, starend naar drie enorme plastic opbergbakken met het label "0-3 maanden" en je huilt om een vaal rompertje met mosterdkleurige vlekken. Ik weet precies hoe je je nu voelt, want ik was jou. Proberend uit te zoeken hoe we dit in vredesnaam voor de derde keer gaan doen en me afvragend wat we voor deze nieuwe baby moeten bewaren en wat we naar de kringloopwinkel moeten brengen. Ik ga gewoon heel eerlijk tegen je zijn: doe die bak dicht, pak een glas van wat voor zwangerschapsproof drankje je nu ook drinkt, en laat me je een enorme hoofdpijn besparen voordat je tweeënnegentig piepkleine pakjes wast en opvouwt die je eigenlijk nooit gaat gebruiken.

Je kijkt naar al die afdankertjes van de oudste twee, waarvan het meeste simpele babykleertjes van grote merken zijn die we in de uitverkoop bij de outlet hebben gekocht, en je voelt je schuldig omdat je deze keer iets beters wilt. Niet doen. Je hebt al twee baby's overleefd, je weet hoe een slaaptekort-dinsdag om 3 uur 's nachts voelt, en je begrijpt eindelijk dat de garderobe van een baby eigenlijk gewoon een tactische uitrusting is voor het managen van lichaamsvloeistoffen.

De waarheid over die rare schouderflapjes

Laten we het hebben over het allerbelangrijkste kenmerk van babykleding: de envelophals. Mijn oma Shirley zei altijd dat die rare gevouwen schouderflapjes er waren omdat baby's enorme hoofden hebben en je de rek nodig had om het over hun bolletje te krijgen, schat dat ze was, maar ze had het echt helemaal mis. Ik kwam hier pas achter toen baby nummer één letterlijk onder een spuitluier van radioactief niveau zat in een druk restaurant, maar die schouderflapjes zijn zo ontworpen dat je het hele geruïneerde kledingstuk naar beneden over hun beentjes kunt trekken en het zo van hun lijfje kunt halen.

Ik word nog steeds boos als ik denk aan hoe vaak ik voorzichtig een met poep bedekt shirtje over het gezicht van mijn oudste naar boven heb gepeld, waardoor het in zijn haar kwam en eigenlijk ieders middag verpestte, terwijl ik het hele ding ook gewoon als een vervellende slang over zijn romp naar beneden had kunnen laten glijden. Je pakt gewoon de schouders, trekt ze wijd, en rolt het naar beneden voorbij de gevarenzone, waarbij je de rommel in de stof rolt terwijl je bezig bent. Het is een letterlijke redder in nood als je in een openbaar toilet staat met een verschoningstafel ter grootte van een postzegel.

Carter's heeft dat schouderontwerp tientallen jaren geleden populair gemaakt en heeft daarmee eigenlijk de standaard gezet voor functionele babykleding, en daarom doet elk merk het nu. Maar eerlijk is eerlijk, je moet nog steeds kieskeurig zijn over de stof zelf, want een shirtje over de beentjes naar beneden trekken lost maar de helft van het probleem op als het materiaal je kind toch al uitslag geeft.

Ik ga het niet eens hebben over die broekjes met een miljoen piepkleine drukknoopjes in het kruis, want dat is een misdaad tegen uitgeputte moeders en die zouden rechtstreeks de zon in geschoten moeten worden.

Waarom de oudste mijn waarschuwing is

Je weet dit al, maar soms heb je een herinnering nodig: herinner je je de grote eczeem-oorlogen van 2019 met onze oudste nog? We gaven honderden euro's uit aan luxe havermoutbaden en hormoonzalven omdat zijn huid eruitzag als een wegenkaart vol boze, rode vlekken. Onze huisarts vertelde me eindelijk dat synthetische stoffen en vastgehouden warmte enorme triggers waren voor zijn opvlammingen. Ze liet ook terloops vallen dat oververhitting een risicofactor is voor wiegendood, wat me absoluut de stuipen op het lijf jaagde.

Ze zei dat ik het bij natuurlijke, ademende materialen moest houden, maar ik besefte pas veel later dat gewoon, conventioneel katoen tijdens het productieproces absoluut doordrenkt wordt met chemicaliën. Er zijn blijkbaar een hoop zware metalen of giftige kleurstoffen nodig om die neon dinosaurusprints er zo fel uit te laten zien. Vervolgens bedekken ze de nachtkleding met chemische vlamvertragers, tenzij het ontworpen is om super strak te zitten om aan de veiligheidsnormen te voldoen. Het is een heel juridisch gedoe met consumentenveiligheid dat ik niet helemaal begrijp, maar ik weet wél dat het betekent dat standaardkleding een hoop onzichtbare bagage met zich meedraagt.

Ik herinner me vaag dat ik ergens las dat biologisch katoen veel minder water verbruikt en aan strenge regels moet voldoen, waarbij ze het van de aarde tot aan de fabriek traceren om er zeker van te zijn dat niemand er pesticiden op dumpt. Het enige wat ik echt zeker weet, is dat toen we zijn onderkleding eindelijk vervingen door puur biologisch katoen, zijn huid binnen een week opklaarde, en ik voelde me ongelooflijk dom dat ik dat niet eerder had gedaan.

De enge shopping-app kleertjes versus de basics

Het is zo verleidelijk om nu op van die goedkope buitenlandse shopping-apps te kijken en twintig schattige pakjes te kopen voor acht euro. Niet doen. Die direct-to-consumer apps hoeven zich niet aan dezelfde strenge veiligheidstesten voor lood en ftalaten (weekmakers) te houden als betrouwbare westerse merken. Het idee alleen al om ongereguleerde, mysterieuze stof op de nog open navelstreng van een pasgeborene te leggen, doet mijn maag omdraaien.

Zelfs de grote, gevestigde merken weten dat millennial-moeders weigeren nog langer giftige troep te kopen, en daarom zie je nu dat gigantische bedrijven hun eigen biologische submerken lanceren. Daardoor besefte ik dat biologische babykleding niet zomaar een of andere zweverige, elitaire luxe is voor influencers in beige huizen; het is letterlijk gewoon de nieuwe basislijn van wat we voor onze kinderen zouden moeten verwachten.

Maar in plaats van massaal geproduceerde biologische lijnen te kopen waarbij je nog steeds niet meer bent dan een nummertje bij een megabedrijf, heb ik eindelijk een merk gevonden dat het beter doet. Als je wilt zien wat er daadwerkelijk in de babykamer van deze derde thuishoort, moet je de biologische babycollectie van Kianao bekijken, want het is alles wat je écht nodig hebt, zonder al die onzin.

Wat nu echt je budget waard is

Aangezien we een strak budget hebben en de kinderopvang meer kost dan onze hypotheek, ga ik je precies vertellen wat je wel en niet moet kopen, zodat je je geld niet verspilt.

Mijn absolute 'holy grail' favoriet voor deze baby is de Biologische Babyromper met Lange Mouwen (Henley). Ik weet dat we in Texas wonen, maar onze oude boerderij heeft nul isolatie en de ochtenden zijn ijskoud van oktober tot maart. Dit pakje heeft een hals met drie knoopjes die er oprecht schattig uitziet, maar wijd genoeg is om zonder strijd over het hoofd van een spartelende baby te krijgen. Het biologische katoen is belachelijk zacht, echt, zachter dan mijn eigen pyjama, en het heeft net genoeg stretch zodat ze er niet uitzien als een opgevuld worstje wanneer ze onvermijdelijk weer een groeispurt in gewicht maken. Ik heb er hier drie van gekocht, en ze zijn eigenlijk een dagelijks uniform geworden.

Nu ga ik even helemaal eerlijk zijn over de Geribbelde Biologisch Katoenen Babyromper met Korte Mouwen. Het is ongelooflijk goed gemaakt en de envelopschouders zijn perfect verstevigd, maar als je de lichtste kleur koopt, moge God je bijstaan wanneer het in aanraking komt met zoete aardappel of bosbessenpuree. De geribbelde textuur is geweldig voor de rek, maar het houdt donkere voedselvlekken vast in de kleine richeltjes als je het niet onmiddellijk behandelt. Het is een geweldig kledingstuk voor ergens onder of als je het bij de donkerdere aardetinten houdt, maar ik zou de crèmekleurige variant niet gebruiken als schietschijf in de kinderstoel.

Je hebt ook een goede basislaag nodig voor onder slaapzakken, en de Mouwloze Romper van Biologisch Katoen is precies wat je zoekt. Het bestaat voor 95% uit biologisch katoen, dus het ademt perfect onder die zware winterslaapzakken, waardoor hun lijfje warm blijft zonder dat ze zwetende armpjes krijgen. Plus: geen labels. Een labelvrij ontwerp is op dit punt in mijn moederschapsreis onbespreekbaar geworden.

In plaats van drie bakken vol bevlekte, goedkope afdankertjes te bewaren die de nieuwe baby alleen maar uitslag geven, kun je beter de geruïneerde spullen in de prullenbak gooien. Investeer in een paar hoogwaardige biologische basics die een spuitluier aankunnen, en was alles in koud water zodat je de vezels niet verpest.

Doe jezelf een plezier en pak die vluchttas deze keer meteen goed in. Bekijk de biologische rompertjes van Kianao en koop gewoon de vijf dingen die je echt nodig hebt.

De vragen die je nu letterlijk aan het googelen bent

Zijn de babykleertjes van Carter's biologisch?

Grotendeels niet, maar deels wel. Hun hoofdlijn is gemaakt van gewoon, conventioneel katoen dat prima z'n werk doet, maar verwerkt is met alle standaard industriële troep. Ze hebben inmiddels wel een biologische lijn genaamd Little Planet, maar eerlijk gezegd geef ik de voorkeur aan kleinere, duurzame merken zoals Kianao. Daar is het hele bedrijf gebouwd rond GOTS-gecertificeerde biologische standaarden, in plaats van dat het slechts een zijprojectje is.

Moet ik babykleding echt wassen voordat ze het dragen?

Ja, absoluut, en mijn huisarts zou waarschijnlijk tegen me schreeuwen als ik iets anders beweerde. Zelfs als je gecertificeerd biologisch koopt, hebben de kledingstukken in fabrieken, zeecontainers en kartonnen dozen gelegen waar ze stof en rare magazijnresten hebben verzameld. Draai een fijn wasprogramma met ongeparfumeerd wasmiddel voordat ze de huid van je pasgeboren baby aanraken.

Waarom hebben sommige rompertjes van die rare omslagwantjes?

Ze naaien die omslagboorden op de kleinste maatjes om te voorkomen dat baby's hun eigen gezichtje openkrabben met hun vlijmscherpe mininageltjes. Ze zijn superhandig voor de eerste maand wanneer je nog te bang bent om het babynagelschaartje te gebruiken, maar na een week of acht sabbelt de baby er alleen maar op totdat ze zompig en vies zijn, dus dan stop ik met het gebruik ervan.

Is biologisch katoen dat extra geld echt waard?

Als je kind een ijzersterke huid heeft misschien niet, maar na het dealen met ernstig eczeem bij onze oudste, betaal ik met liefde een paar euro extra per kledingstuk. Het blijft veel mooier in de was, de naden draaien niet in een rare spiraal na één rondje in de droger, en het bevat geen agressieve chemische kleurstoffen die huiduitslag veroorzaken.

Hoeveel rompertjes heeft een pasgeboren baby nu écht nodig?

Negeer de Pinterest-lijstjes die beweren dat je er twintig nodig hebt. Als je een wasmachine en droger in huis hebt, heb je er misschien zeven tot tien van hoge, biologische kwaliteit nodig. Baby's leven, slapen en poepen er eigenlijk in, dus zolang je er genoeg hebt om twee spuitluiers in 24 uur te overleven zonder om middernacht een noodwas te hoeven draaien, zit je gebakken.