De chaotische, uitputtende waarheid over babykleding voor pasgeborenen

Ik staarde naar een letterlijk miniatuur driedelig tweedelig pak. Er zaten bretels bij. Een vlinderdas. Het hing op een piepklein fluwelen kledinghangertje in mijn pas geschilderde babykamer, en ik herinner me dat ik daar stond, met een lauwe kop koffie in mijn hand die ik al vier keer had opgewarmd, en dacht: oh god, moet ik hier een breekbare, wiebelige waterballon van ruim drie kilo in aankleden?

Spoiler alert: dat heb ik niet gedaan. Leo heeft het tweed pakje nooit gedragen. Hij bracht de eerste drie maanden van zijn leven uitsluitend door in bevlekte slaapzakken en boxpakjes met voetjes, want de grootste fabel die de baby-industrie je verkoopt, is dat je pasgeboren baby een "garderobe" nodig heeft. Dat is niet zo. Ze hebben een overlevingspakket nodig.

Als je in verwachting bent van je eerste, heb je die fantasie dat je je baby gaat aankleden als een piepkleine Instagram-influencer, maar de realiteit is dat kleding voor pasgeborenen drie dingen moet doen: ze in leven houden, voorkomen dat hun huid onder de vreemde, angstaanjagende uitslag komt te zitten, en het voor jou mogelijk maken om om 3 uur 's nachts een luier te verschonen terwijl je praktisch blind bent van vermoeidheid. Dat is alles.

Al het andere is gewoon marketingonzin.

De situatie rondom het navelstrengstompje

Laten we het vieste deel maar meteen gehad hebben. Niemand waarschuwt je voor het navelstrengstompje. Het is alsof er een raar, uitdrogend stukje taai vlees aan je prachtige nieuwe baby vastzit, en mijn kinderarts, dr. Aris, vermeldde terloops dat het wel een tot drie weken kon duren voordat het eraf zou vallen.

Drie weken!

In die tijd ben je als de dood om ertegenaan te stoten. Dave, mijn man, was zo bang om Leo's stompje pijn te doen dat hij letterlijk een keer probeerde om de luier pas vanaf zijn knieën om te doen. Wat natuurlijk niet werkte. Wat je al heel snel beseft, is dat broekjes de vijand zijn. Alles met een tailleband die precies over de navel wrijft, is vragen om een huilende baby en een paniekerige, verwoede Google-zoekopdracht midden in de nacht.

Daarom raakte ik obsessief gehecht aan eendelige boxpakjes. Ik weigerde gewoon om Leo iets anders aan te trekken. Toen Maya drie jaar later kwam, was ik wijzer geworden en ontdekte ik het Boxpakje met Voetjes van Biologisch Katoen van Kianao. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit ding me behoed heeft voor waanzin. Het heeft knoopjes over de hele lengte aan de voorkant, zodat je niets over hun breekbare, wiebelige hoofdjes hoeft te trekken, en het vermijdt het navelgebied volledig. Plus, het heeft geïntegreerde voetjes, wat betekent dat ik niet hoefde te vechten met van die stomme, piepkleine babysokjes die letterlijk in het niets verdwijnen zodra je even de andere kant op kijkt. Ik kocht het in drie kleuren en wisselde ze eigenlijk gewoon af totdat ze eruit was gegroeid.

Kortom, het punt is: vermijd taillebanden als de pest totdat dat stompje eraf valt.

Het grote temperatuur-raadspelletje

Baby's zijn eigenlijk heel slecht in mens zijn. Ze kunnen niet eens hun eigen lichaamstemperatuur stabiel houden. Ik herinner me dat ik om 10 uur 's avonds de spoedlijn van de kinderarts belde omdat Leo's handjes aanvoelden als kleine ijsblokjes, en ik ervan overtuigd was dat hij aan het doodvriezen was.

De verpleegkundige aan de lijn, die klonk alsof ze me zwaar aan het veroordelen was terwijl ze kauwgom kauwde, legde uit dat de bloedsomloop van baby's gewoon nog slecht is en dat het voelen van hun handjes of voetjes je helemaal niets zegt. Je moet aan hun borst of in hun nekje voelen. Als het daar zweterig is, hebben ze het te warm. Als het koel aanvoelt, hebben ze het te koud.

Ze vertelde me dat ik de "Plus Eén"-regel moest volgen, wat volgens mij betekent dat je de baby hetzelfde aantal laagjes aantrekt als je zelf draagt, plus één. Maar Dave heeft het altijd warm en draagt in december t-shirts, en ik loop eeuwig te rillen in een fleece badjas, dus het bepalen van de basislijn was een nachtmerrie. Ik begrijp de exacte wetenschap erachter eerlijk gezegd nog steeds niet helemaal. Ik weet alleen dat oververhitting een enorm risico is voor wiegendood, wat me doodsbang maakte.

Dr. Aris heeft er bij mij ingehamerd dat we geen losse dekens in het bedje mochten gebruiken. Alleen lege bedjes. Dus babykleding wordt in feite hun beddengoed.

Dit is waar laagjes om de hoek komen kijken. Je begint met een ademende basislaag. Hiervoor gebruik ik heel graag de Romper van Biologisch Katoen van Kianao. Deze is mouwloos, wat perfect is omdat je er makkelijk een boxpakje met lange mouwen of een slaapzak overheen kunt doen, en het biologische katoen zorgt ervoor dat het ook echt ademt. In tegenstelling tot dat goedkope polyester spul dat warmte vasthoudt en je baby in een zweterig saunabezoekertje verandert.

Een huid zo dun als papier

Over polyester gesproken, laten we het eens over de babyhuid hebben. Die is zó dun. In het begin bijna een beetje vreemd doorschijnend. Je kunt al hun kleine adertjes zien.

Bij Leo kocht ik een hoop goedkope, synthetische babykleertjes bij een grote warenhuisketen, omdat ik dacht dat hij er toch wel op zou poepen, dus wat maakt het uit, toch? Nou, zijn huid dacht daar anders over. Hij kreeg een vurige, rode, vlekkerige uitslag over zijn hele borst en rug. Ik raakte natuurlijk in paniek. Dr. Aris keek één keer naar hem en vroeg wat ik hem had aangetrokken en welk wasmiddel ik gebruikte.

Blijkbaar wordt conventioneel katoen zwaar bespoten met pesticiden, en zijn synthetische stoffen eigenlijk gewoon plastic dat vocht vasthoudt tegen hun supergevoelige huidbarrière.

Ik dacht dat het hele 'biologisch katoen'-gedoe gewoon een pretentieuze trend was voor moeders die hun eigen muesli maken en aan baby-yoga doen, maar het heeft daadwerkelijk een medische basis. Biologisch katoen is van nature hypoallergeen. Het bevat geen chemische resten die contactallergieën veroorzaken. Toen ik voor Maya volledig overstapte op biologische vezels, heeft ze nooit meer één huidprobleem gehad. Niet eentje. Het is irritant dat het iets meer kost, maar eerlijk gezegd is het goedkoper dan twaalf verschillende dure eczeemcrèmes kopen die toch niet werken.

Als je een geboortelijst aan het samenstellen bent, bekijk dan de collectie biologische babykleding van Kianao. Kies liever voor een paar hoogwaardige basics dan een berg goedkope spullen.

Maten zijn eigenlijk één grote leugen

Hier is een leuk weetje dat niemand je vertelt op je babyshower: maat 'Newborn' (maat 50) is meestal alleen voor baby's tot ongeveer 3,5 kilo.

Maya woog bij de geboorte ruim 3700 gram. Ze paste in geen enkel kledingstuk in maatje newborn dat we hadden. Niet één keer. Dave probeerde haar in het ziekenhuis in een schattig eenden-boxpakje in maat 50 te wurmen, en het zag eruit alsof hij worstvlees in een velletje probeerde te proppen. Zij huilde de boel bij elkaar, hij zweette, ik huilde vanwege de hormonen. Het was een ramp.

Koop misschien drie kledingstukken in maat newborn voor het geval dat, en laat de kaartjes eraan zitten. Koop de overgrote meerderheid van je eerste babykleertjes in de maat 0-3 maanden (maat 56 of 62). Want zelfs als je baby maar drie kilo weegt bij de geboorte, verdubbelen ze hun geboortegewicht binnen een paar maanden. Ze groeien zo snel dat het eigenlijk eng is. Je knippert één keer met je ogen, en ineens steken hun enkels uit hun pyjamaatjes.

Wat je oprecht nodig hebt (De "laat me alsjeblieft slapen"-lijst)

Als ik terug in de tijd kon gaan en mijn zwangere zelf door elkaar kon rammelen, zou ik haar vertellen te stoppen met het kopen van spijkerstof voor een wezentje dat nog niet eens knieschijven heeft.

Dit is wat je oprecht moet kopen voor een pasgeboren baby:

• 5-7 Rompertjes: Zorg ervoor dat ze van die handige overslagplooien (envelop-halsjes) op de schouders hebben. Weet je waarom? Want als je baby een spuitluier heeft die helemaal tot halverwege hun rug komt (en die krijgen ze, oh god, reken maar), wil je echt geen met poep besmeurd shirtje over hun hoofd trekken. Door die envelop-halsjes kun je de romper naar beneden over het lichaampje trekken. Briljant.
• 4-6 Boxpakjes met TWEERICHTINGSRITSEN: Als je pyjama's koopt met drukknoopjes helemaal tot aan de onderkant van de beentjes, ga je jezelf om 3 uur 's nachts haten. Proberen om in het donker 14 metalen drukknoopjes op elkaar te krijgen terwijl er een baby naar je schreeuwt, is een vorm van psychologische marteling. Koop ze met tweerichtingsritsen. Rits van onder naar boven om de luier te verschonen, zodat het borstkastje lekker warm blijft.
• 2-3 Slaapzakjes: Voor het veilig slapen.
• Een paar slabbetjes voor later: Baby's hebben op de eerste dag niet echt slabbetjes nodig, tenzij ze extreem veel spugen. Maar je zult ze snel genoeg willen hebben. Ik heb de Waterdichte Regenboog Babyslab van Kianao gekocht. Kijk, ik zal eerlijk zijn, het is gewoon een siliconen slabbetje. Het gaat je leven niet veranderen. Maar het heeft een handig opvangbakje dat de gepureerde worteltjes opvangt die Maya steevast uitspuugt, en het is supersnel af te spoelen onder de kraan terwijl ik mijn ochtendkoffie probeer te maken. Plus, dat regenboogje is super schattig.

Mutsjes? Je hebt er misschien eentje nodig. Anti-krabwantjes? Zinloos, ze vallen binnen drie seconden af. Koop gewoon de boxpakjes die die kleine omslagboordjes ingebouwd in de mouwtjes hebben.

Kijk, de eerste paar maanden zijn pure overleving. Je vloeit, je huilt en je bent zo moe dat je hallucineert. Kleed je baby aan in dingen die jouw leven makkelijker maken, niet in kleding die er schattig uitziet voor een esthetische foto die je toch te moe bent om te maken.

Houd het simpel. Houd het zacht. Laat de kaartjes aan de piepkleine kleertjes zitten.

Als je er klaar voor bent om de ingewikkelde outfits achterwege te laten en gewoon de zachte, functionele spullen in huis te halen die oprecht werken, ga dan shoppen voor de babykleding essentials van Kianao. Je toekomstige 3-uur-'s-nachts-versie zal je dankbaar zijn.

Jij vroeg, ik geef antwoord (Rommelig)

Hoeveel newborn outfits heb ik echt nodig?

Oh god, "outfits"? Nul. Je hebt overlevingslaagjes nodig. Zoals ik hierboven al zei, pak een stuk of 5 rompertjes en 5 boxpakjes met voetjes. Je bent toch constant de was aan het doen, want baby's zijn in feite gewoon vloeistof-lekkende machines. Koop geen 30 rompers, ze zijn uit de helft gegroeid voordat je er überhaupt de kaartjes af kunt knippen.

Zijn biologische babykleertjes het extra geld echt waard?

Vroeger dacht ik altijd dat het gewoon een hipster-scam was om ons meer geld te laten uitgeven, maar ja, helaas is het wel zo. Toen Leo die vreselijke uitslag kreeg van synthetische stoffen, was dat echt schrikken. Biologisch katoen bevat geen gekke chemische restjes en ademt veel beter. Ik koop liever drie dure, biologische boxpakjes en was ze constant, dan dat ik tien goedkope polyester exemplaren koop die de huid van mijn kind laten vervellen.

Moet ik babykleding wassen voordat ze het dragen?

Ja. Dr. Aris vertelde me dat kledingfabrieken tonnen stof en vreemde chemicaliën in de stoffen gebruiken om ze er stijf en perfect uit te laten zien op het hangertje. Je wilt absoluut al die rotzooi eruit wassen voordat het de huid van je baby raakt. Gebruik een zacht, ongeparfumeerd wasmiddel. Gebruik geen wasverzachter, dat laat alleen maar een extra laagje chemicaliën achter op de kleding.

Hoe zit het precies met baby's aankleden voor het slapengaan?

Het is eng, heel eerlijk gezegd. Je bent zo bang voor wiegendood. Onthoud gewoon: geen losse dekens in het bedje. Nooit. Ik trok mijn kinderen gewoon een romper met lange mouwen van biologisch katoen aan en ritste ze vervolgens in een draagbare deken (een slaapzakje). Als hun nekje zweterig aanvoelt, trek dan een laagje uit. Dave wilde ze altijd stevig inpakken, maar een iets te koele baby is veel veiliger dan een hete baby.

Heb ik echt overslagrompers nodig?

Voor die eerste twee weken terwijl dat vieze kleine navelstrengstompje zijn ding doet? Ja. Alles wat je niet over hun breekbare, wiebelige hoofdje hoeft te trekken is een zegen, en de kleding met drukknoopjes aan de zijkant zorgt ervoor dat er niets tegen het naveltje wrijft. Zodra het stompje eraf valt, kun je overstappen op gewone rompertjes, maar in die eerste paar weken zijn overslagshirtjes of boxpakjes met knoopjes aan de voorkant je redding.