Bekentenissen: een slimme baby opvoeden zonder gek te worden

Lieve Jess van zes maanden geleden: ik zie je zitten op het vloerkleed in onze woonkamer in Texas, zwetend in je shirt, omringd door flitskaarten voor Mandarijn, terwijl je probeert een baby van tien weken oud te laten focussen op contrasterende zwart-witvormen en de Etsy-bestellingen zich opstapelen op de eettafel achter je.

Ik weet precies hoe benauwd je je nu voelt. Angstig. Je hebt net een filmpje gekeken van een of andere tweeëntwintigjarige "babyontwikkelingscoach" op Instagram die zei dat als je baby tegen maand drie nog geen objecten volgt in een perfecte achtvorm, de cognitieve ontwikkeling ernstig is vertraagd. Je bent doodsbang dat je faalt als moeder. Je wilt een slimme baby opvoeden, en je denkt dat de enige manier om dat te doen is door je huis te veranderen in een steriel, hypergeoptimaliseerd leercentrum.

Ik ga gewoon eerlijk tegen je zijn en je de komende maanden een heleboel tranen besparen. Pak de flitskaarten op, gooi ze bij het oud papier, knoop die baby op je borst en ga gewoon naar buiten om naar de bomen te kijken.

Die app vertelt leugens over de intelligentie van baby's

Laat me even stoom afblazen over die apps die mijlpalen bijhouden. Je downloadt ze omdat je denkt dat ze je gemoedsrust geven, maar ze zijn in feite door de duivel ontworpen om je mentale gezondheid als moeder te ruïneren. Elke dinsdag krijg je een melding met de vraag of de kleine Beau zijn naam al zelfstandig schrijft, en als je op "nog niet" klikt, kleurt de staafgrafiek eng rood. Het is oplichterij, meiden. Ze laten je denken dat de vroege kindertijd een race is, en als je hun premium cursus van €150 over "cognitieve sprongetjes" niet koopt, je kind voor altijd op zijn zolderkamer zal blijven wonen. Het is manipulatief, het speelt in op moeders met slaapgebrek en het negeert volledig de realiteit dat baby's geen kleine programmeerbare robotjes zijn waar je zomaar een lespakket in kunt pluggen.

En in hemelsnaam, je hoeft echt geen klassieke Mozart-muziek rechtstreeks op je navel af te spelen, dus berg die dure koptelefoon maar op.

Toen ik Beau vorige maand meenam voor zijn controle, heb ik onze arts, Dr. Evans, praktisch ondervraagd over zijn cognitieve mijlpalen, omdat ik ervan overtuigd was dat hij achterliep. Dr. Evans, de schat, lachte alleen maar en vertelde me dat de baby-adviesindustrie compleet is doorgeslagen. Volgens hem heb je geen curriculum nodig om een brein te bouwen, omdat het brein al wanhopig probeert zichzelf te ontwikkelen met alles wat er in de omgeving te vinden is. Ik begrijp niet helemaal hoe het neurologisch zit, maar blijkbaar maken de zachte delen van hun brein in feite een driedubbele salto elke keer dat je gewoon oogcontact met ze maakt. Hij vertelde me dat het beste "programma" voor de hersenontwikkeling van baby's is dat ik gewoon mijn ongelooflijk saaie leven aan hem beschrijf.

Dus, dit is waar Dr. Evans me vertelde me daadwerkelijk op te focussen, in plaats van in paniek te raken over flitskaarten:

• Praten over alledaagse dingen: Gewoon zeggen "Mama schenkt even hete koffie in zodat ze vandaag niet ontploft" is blijkbaar een geweldige woordenschatles.
• Ze veilige, gekke texturen laten aanraken: Zoals het gras in de voortuin of de gladde houten lepel uit de keukenla.
• Ze in de ogen kijken als ze rare geluiden maken: Als ze krijsen als een pterodactylus, krijs je gewoon terug en op de een of andere manier stimuleert dat hun communicatiepaden.
• Ze op de grond leggen: Ze gewoon op een kleedje laten liggen zodat ze kunnen uitvinden hoe hun eigen armen werken, zonder vastgesnoerd te zitten in een vibrerend wipstoeltje.

Mijn oudste kind als de ultieme waarschuwing

Als je bewijs nodig hebt dat geforceerde vroege educatie onzin is, kijk dan maar naar je vierjarige, Hunter. Toen Hunter een baby was, was ik een kersverse moeder met veel te veel vrije tijd en een werkende creditcard. Ik kocht de abonnementenboxen. Ik kocht de gespecialiseerde kits voor cognitieve ontwikkeling. Ik deed de ingeplande sensorische spelactiviteiten waar ik een uur mee bezig was om klaar te zetten en die hij in vijfenveertig seconden weer verwoestte. Ik behandelde zijn babytijd als een universitaire studie.

En wat deed mijn kleine "genie" gisteren? Hij vond een dode kever op de veranda, noemde hem Kevin, en probeerde hem toen op te eten voordat ik hem kon tegenhouden. Vorige week stak hij een rood waskrijtje in zijn linkerneusgat omdat hij wilde kijken of zijn neus kon tekenen. Al dat geld, al die stress, al die flitskaarten, en het kind is nog steeds gewoon een chaotisch, rommelig, wild klein jongetje dat zich helemaal op zijn eigen tijdlijn ontwikkelt.

De les hier is dat je intelligentie niet met de paplepel kunt dwingen bij een baby. Je kunt een baby niet 'hacken'.

De absolute waarheid over 'containertijd'

Mijn oma zei altijd dat baby's gewoon op de grond of op je heup horen, en hoe erg ik het ook vind om toe te geven dat ze gelijk heeft: ze had het bij het rechte eind. We leunen zo zwaar op "containers"—de wipstoeltjes, de babyschommels, de babynestjes en hoe ze ook heten. Ik snap het hoor, want ik heb drie kinderen onder de vijf en soms heb ik gewoon een veilige plek nodig om de baby neer te leggen, zodat ik kan voorkomen dat Sadie met een stift de muren ondertekent. Maar ze de hele dag vastzetten is vreselijk voor hun fysieke en mentale groei.

Dr. Evans vertelde me dat baby's hun omgeving fysiek in kaart moeten brengen om ruimtelijk inzicht te ontwikkelen, wat betekent dat ze moeten rondrollen en gefrustreerd mogen raken.

Aangezien we een hardhouten vloer hebben en twee honden die verharen alsof het een Olympische sport is, wist ik dat ik een speciaal, schoon plekje voor Beau nodig had waar hij op de grond kon spelen. Ik heb uiteindelijk de Houten Babygym van Kianao gehaald. Ik ga eerlijk zijn: ik kocht het vooral omdat het bij mijn woonkamer past en ik het zat was om naar die neonkleurige plastic gedrochten te kijken, maar het is echt een redder in nood gebleken. Er hangen kleine houten en stoffen diertjes aan waar hij gewoon naar staart en tegenaan slaat. Het speelt geen irritante elektronische liedjes af, het geeft geen licht en het is gemaakt van echt duurzaam hout, zodat ik niet het gevoel heb dat ik hem aan het vergiftigen ben. Het kost rond de €60, wat voelt als een aardig bedrag voor wat hout en stof, maar als je bedenkt dat het de enige reden is dat ik 's middags mijn Etsy-bestellingen kan inpakken, heeft het zichzelf al honderd keer terugverdiend.

Als je probeert uit te vinden hoe je ze kunt vermaken zonder je toevlucht te nemen tot schermen en batterijen, wil je misschien eens kijken naar wat houten speelgyms en natuurlijk speelgoed die je huis er niet laten uitzien als een plastic explosie.

Mijn gedachten over educatief speelgoed

Nu we het toch over speelgoed hebben, even een realitycheck. Tegenwoordig wordt alles als "educatief" op de markt gebracht. Als een bedrijf het woord "Montessori" op een kartonnen doos kan plakken, vragen ze er zo veertig euro voor.

Ik kocht de Zachte Baby Bouwblokken Set van Kianao met het idee dat ik Beau een voorsprong ging geven in de techniek. De website zegt dat ze goed zijn voor logisch denken en vroege wiskunde. Lief bedoeld, en misschien klopt dat voor een peuter, maar voor een baby van zes maanden is dat wel erg vergezocht. Op dit moment kauwt Beau er gewoon op terwijl hij hevig kwijlt. En mijn middelste kind, Sadie, gebruikt ze vooral als projectielen om naar onze arme golden retriever te gooien. Maar eerlijk? Ik vind ze nog steeds leuk. Ze zijn gemaakt van zacht rubber, volledig BPA-vrij, en ze deuken in als je erop gaat staan in plaats van je voet te doorboren zoals een Lego-blokje. Bovendien zijn ze vrij goedkoop. Ze gaan mijn baby niet op magische wijze wiskunde leren, maar ze zijn veilig, kleurrijk en houden hem bezig, en dat is eigenlijk alles wat me interesseert.

Kleding waarin ze écht kunnen bewegen

Wat niemand je vertelt over hersenontwikkeling, is dat fysieke beweging en cognitieve groei in wezen met elkaar verbonden zijn. Als ze hun ledematen niet kunnen bewegen, kunnen ze niet ontdekken, en als ze niet kunnen ontdekken, krijgen hun kleine hersentjes niet de input die ze nodig hebben.

Stop met je baby in stugge spijkerbroeken te proppen. Het maakt me niet uit hoe schattig die mini-bretels eruitzien op de Instagram-foto, ze zijn een nachtmerrie voor een baby die probeert te leren omrollen. Ik heb de eerste paar maanden ermee geworsteld om Beau in ingewikkelde outfits te krijgen, voordat ik me realiseerde dat ik ons er allebei alleen maar doodongelukkig mee maakte.

Tegenwoordig leeft hij bijna uitsluitend in het Biologisch Katoenen Baby Rompertje. Het kost ongeveer twintig euro, wat in mijn budget past, en er zit een fijne stretch in omdat het 95% biologisch katoen is en een klein beetje elastaan. Ik ken niet alle wetenschap achter biologische landbouw, maar ik weet wel dat sinds we zijn overgestapt, de gekke rode eczeemplekjes op zijn buikje helemaal zijn verdwenen. Er zitten geen kriebelende labeltjes in, de drukknoopjes scheuren niet uit de stof na twee wasbeurten, en het geeft zijn lekkere spekbeentjes de vrijheid om te bewegen als hij tummy time doet in zijn speelgym.

De connectie tussen slaap en het brein

Als je hun groeiende breintjes echt wilt beschermen, moet je hun slaap beschermen. En dan bedoel ik niet slaaptraining totdat ze het opgeven, ik bedoel letterlijke, fysieke slaapveiligheid.

Er staat zoveel onzinadvies online van niet-gekwalificeerde "slaapexperts" die je vertellen dat je opgerolde handdoeken in het ledikantje moet leggen zodat ze zich veilig voelen. Doe dat niet. Dr. Evans heeft dit er bij mij ingeramd: leeg bedje, stevig matras, op de rug slapen. Klaar. Als ze veilig slapen, verwerkt hun brein serieus alles wat ze die dag hebben geleerd en slaat het op in hun geheugen. Als ze het zinderend heet hebben of verstrikt raken in losse dekens, is hun lichaam gestrest, en een gestrest brein leert helemaal niets.

Hetzelfde geldt voor de chemicaliën die we op ze smeren. Veel van die zware, goedkope babylotions van de drogist zitten vol met ftalaten en kunstmatige geurstoffen. Nogmaals, ik ben geen wetenschapper en ik zou een hormoonverstoorder niet uit een line-up kunnen pikken, maar onderzoeken beginnen aan te tonen dat die chemicaliën hun hormonale en neurale ontwikkeling in de war kunnen schoppen. Overstappen op schone, simpele producten is niet zomaar een geitenwollensokkentrend, het is serieus gewoon gezond verstand als je te maken hebt met een piepklein, zich razendsnel ontwikkelend zenuwstelsel.

Dus, Jess uit het verleden, wanneer je de paniek voelt opkomen over mijlpalen en intelligentie, haal dan gewoon diep adem, zet de baby op de grond met een houten speeltje, en ga een kop koffie voor jezelf maken in plaats van de zoveelste online cursus te kopen. Je doet het goed. Met de baby gaat het ook goed.

Stop met stressen om van je kind een genie te maken en laat ze gewoon klein zijn. Als je wat veilige, gifvrije spullen nodig hebt om een goede omgeving te creëren zonder al die plastic troep, neem dan een kijkje bij de baby essentials van Kianao voordat je jezelf gek maakt op Amazon.

Veelgestelde vragen van een vermoeide moeder

Moet ik echt voorlezen aan een pasgeborene?
Kijk, ze weten niet wat een rups is, en het kan ze al helemaal niets schelen dat hij nooit genoeg heeft. Maar ja, je moet ze voorlezen. Niet voor het plot, maar omdat het horen van de cadans van jouw stem helpt hun taalcentra te ontwikkelen. Bovendien is het een van de weinige activiteiten die je kunt doen terwijl je helemaal stil op de bank zit, wat echt een enorme overwinning is als je uitgeput bent.

Wat als mijn baby tummy time absoluut haat?
Die van mij krijste alsof ik hem in hete lava doopte elke keer als ik hem op zijn buik legde. Dr. Evans zei dat je ze niet twintig minuten lang plat op de grond hoeft te dwingen. Ze op je borst leggen terwijl jij achterover op de bank leunt, telt ook als tummy time. Ze rechtop over je schouder houden, telt ook. Haal ze gewoon een paar minuten per dag van hun achterhoofd af.

Is lichtgevend speelgoed serieus slecht voor hun brein?
Ik ga hier niet beweren dat ik geen enkel plastic, lichtgevend speeltje in huis heb, want soms moet je gewoon een autorit zien te overleven. Maar over het algemeen leert speelgoed dat het spelen *voor* het kind doet, ze niet zoveel. Als een speeltje knippert en zingt wanneer je er alleen maar naar staart, wordt de baby slechts vermaakt. Simpel speelgoed vereist dat de baby daadwerkelijk zijn handjes en hersens gebruikt om iets te laten gebeuren.

Hoe weet ik of mijn baby echt achterloopt op schema?
Stop met het vragen aan Facebook en stop met het vragen aan een app. Als je onderbuikgevoel zegt dat er echt iets mis is, bespreek dit dan met je arts. Elk kind heeft zijn eigen, gekke tijdlijn. Hunter liep met 10 maanden en Sadie pas met 15 maanden. Ze rennen nu allebei exact even hard als ze me proberen te ontsnappen in de supermarkt.

Is biologisch katoen echt nodig of is het gewoon een marketingtruc?
Vroeger dacht ik dat het een truc was om rijke mensen geld af te troggelen, totdat mijn tweede kind vreselijke contacteczeem kreeg van een goedkope synthetische pyjama. Baby's hebben een ontzettend dunne huid, en standaard katoen wordt zwaar bespoten met pesticiden. Voor dingen die dag en nacht direct op hun huid zitten, bespaart het uitgeven van een paar euro extra aan biologische stoffen je later serieus geld aan eczeemzalfjes.