Lieve Sarah van afgelopen oktober,

Het is dinsdagavond 23:42 uur en je zit op het plakkerige linoleum in de keuken, recht voor de vaatwasser. Je draagt die zwarte yogabroek met de opgedroogde yoghurtvlek op de linkerknie en koestert een lauwwarme mok donker gebrande koffie, omdat je de hoop op slaap uren geleden al hebt opgegeven. Maya heeft zojuist voor de vierde keer in twintig minuten om water gevraagd, Leo slaapt op de een of andere manier horizontaal over het hondenkussen in plaats van in zijn eigen bed, en jij staart intens naar dat met koffievlekken bedekte Dave Ramsey 'baby steps' pdf'je dat je op je werk agressief hebt uitgeprint omdat onze creditcardrekening je in de parkeergarage van de supermarkt deed hyperventileren.

Ik weet dat je nu in paniek bent. Ik weet dat je denkt dat dat hele Dave Ramsey-stappenplan onze bankrekening magisch gaat redden, als je maar hard genoeg tegen je man schreeuwt dat hij zijn golfclubs moet verkopen.

Maar alsjeblieft, leg in hemelsnaam die markeerstift neer en haal even adem. Ik schrijf dit naar je vanuit de toekomst, zes maanden later, om je te vertellen dat proberen een strak financieel plan te volgen met een vierjarige en een zevenjarige eigenlijk zoiets is als een hoeslaken proberen op te vouwen tijdens een orkaan. Het is een puinhoop. Het is frustrerend. Je gaat nog veel huilen.

Die kleine 'baby steps' klinken zo ongelooflijk simpel wanneer een miljonair ze naar je roept in een podcast, maar het echte leven met een baby en een chaotisch schoolkind past gewoon niet netjes in een Excel-sheet. Dus hier is wat je écht moet weten om deze hele budgetteringsfase te overleven, zonder helemaal door te draaien of een echtscheiding aan te vragen.

Dat noodfonds van duizend euro is een absolute grap

Oké, laten we het hebben over Stap 1. Je wordt verondersteld duizend euro te sparen als een soort startnoodfonds, en daarna elke andere cent naar het afbetalen van je schulden te gooien. Wat, tja, prima is. De psychologie erachter is logisch, denk ik. Je boekt snel een succesje.

Maar laat me je vertellen wat er volgende maand gebeurt. Leo gaat een plastic knutselkraaltje zo ver in zijn linkerneusgat duwen dat je op zondagavond om acht uur met hem naar de huisartsenpost moet racen. Mijn dokter keek ernaar, pakte een of ander raar lichtgevend pincet en mompelde vaag iets over de neusholte of sinusdruk—eerlijk gezegd luisterde ik niet echt, want ik was in mijn hoofd de rekensom aan het maken over ons eigen risico, terwijl ik probeerde te voorkomen dat Leo alle kanten op spartelde.

De rekening voor die vijftien minuten durende kralenverwijdering? Zevenhonderd euro. Poef. Het grootste deel van je startnoodfonds, weg. Want duizend euro is helemaal niks als je kinderen hebt. Het dekt in principe de kosten van één doktersbezoekje en het vervangen van een set autobanden.

Als je koppig vasthoudt aan slechts duizend euro omdat een of ander boek je dat vertelt, eindig je ermee dat je de boodschappen weer op de creditcard zet zodra de cv-ketel kapotgaat, wat het hele doel voorbijschiet. Hoe dan ook, mijn man en ik besloten dat we minstens drieduizend euro op de bank nodig hadden om ons écht veilig te voelen, voordat we begonnen met het agressief aflossen van onze leningen. Vertrouw hierin op je onderbuikgevoel. Je wéét dat je kinderen wandelende rampen zijn die dingen kapotmaken. Bouw een buffer op.

Je pensioenopbouw pauzeren gaat je man zenuwtrekjes bezorgen

Wanneer je bij Stap 2 aankomt—de 'schuldensneeuwbal'-fase waarin je alles van klein naar groot op een rij zet—zeggen de regels dat je moet stoppen met ALLE pensioenopbouw. Zelfs de bijdrage van je werkgever.

Pausing your 401k match will make your husband's eye twitch — Dear Past Me: Surviving The Ramsey Baby Steps With Kids

Ik weet nog dat ik aan de eettafel zat, omringd door onbetaalde medische rekeningen, en tegen mijn man zei dat we zijn pensioenbijdrage moesten pauzeren. Hij keek me aan alsof ik zojuist had voorgesteld om de gezinshond te roosteren als avondeten. Hij pakte een servet en begon driftig een staafdiagram te tekenen over rente-op-rente en werkgeversbijdragen, en ik geloof dat hij iets zei over dat het letterlijk gratis geld is dat exponentieel groeit? Kijk, van wiskunde wil ik me het liefst in een hoekje opkrullen en sterven, en mijn hoofd buigen over marktrendementen versus rentetarieven is niet mijn sterkste kant.

Maar hij had wel gelijk. Nee zeggen tegen een flinke werkgeversbijdrage is financieel gezien waanzin. Uiteindelijk hebben we een compromis gesloten—we hielden zijn bijdrage in stand omdat het weggooien van gratis geld dommer voelde dan het hebben van een autolening, en al het andere gooiden we op de schulden. Je moet uitvinden wat jou 's nachts laat slapen, in plaats van blindelings regels te volgen die je alleen maar meer stress opleveren.

Stop met het kopen van goedkope troep, want het maakt je uiteindelijk alleen maar armer

Dit is het deel van je reis waarin je hyper-obsessief gaat worden over het budget. Je gaat proberen geld te besparen door voor de kinderen de allergoedkoopste versies van alles te kopen. Stop hier alsjeblieft onmiddellijk mee.

Het is de klassieke valkuil. Je koopt een babypakje van vijf euro op een of andere fast-fashion website, en na twee wasbeurten krimpt het tot het formaat van Barbiekleding en valt het elastiek compleet uit elkaar. Dan moet je wéér nieuwe kopen. Je bent uiteindelijk drie keer zoveel kwijt dan wanneer je in de eerste plaats één goed kledingstuk had gekocht.

Toen ik dit eindelijk besefte, begon ik te zoeken naar spullen die écht lang meegaan. Zoals die Biologisch Katoenen Babybroekjes met Zacht Geribd Trekkoord van Kianao. Ik kocht vorige week een paar voor de nieuwe baby van mijn zus, omdat ik me herinnerde hoe vreselijk die goedkope babykleertjes waren toen Leo nog klein was. Deze geribde broekjes zijn briljant omdat ze zo'n verstelbare tailleband met trekkoord hebben in plaats van zo'n vreselijk strak elastiek dat in die mollige babybuikjes snijdt.

Ze groeien serieus mee met het kind. Het biologische katoen rekt mee, je kunt de pijpjes oprollen en ze blijven mooi in de was zonder in stijf karton te veranderen. De haremstijl betekent dat ze zelfs over enorme wasbare luiers passen zonder dat het arme kind eruitziet als een volgepropte worst. Eén duurzaam broekje van hoge kwaliteit kopen dat drie groeispurtjes meegaat, is zoveel slimmer voor je budget dan tien goedkope pruldingen kopen die uit elkaar vallen.

Nu moet ik erbij zeggen, niet elke milieuvriendelijke aankoop is direct levensveranderend. Ik kocht ook het Bamboe Babylepel en -Vork Setje om heel duurzaam en minimalistisch te zijn. En weet je, ze zijn helemaal prima. De siliconen uiteinden zijn zacht en de bamboe handvatten zijn schattig. Maar eerlijk gezegd gebruikte Leo de vork nog steeds om de geprakte zoete aardappel rechtstreeks naar het keukenplafond te katapulteren. Het is geweldig bestek, maar het gaat je peuter niet op magische wijze tafelmanieren leren, dus denk niet dat je je hele keukenlade moet omgooien om een goede moeder te zijn.

Concentreer je gewoon op de dingen die echt impact hebben. Koop kleding die lang meegaat. Nu we het er toch over hebben, je zou echt eens een kijkje moeten nemen bij de collectie biologische babykleding van Kianao wanneer je écht dingen moet vervangen, want de kosten-per-draagbeurt zijn oneindig veel beter voor je budget.

Stop alsjeblieft met huilen om hun studiefonds

Oké, de volgorde van Stap 4 (15% sparen voor je eigen pensioen) en Stap 5 (sparen voor de studie van de kinderen) gaat voor zoveel belachelijk moeder-schuldgevoel zorgen.

Please stop crying over their college funds — Dear Past Me: Surviving The Ramsey Baby Steps With Kids

Je gaat daar zitten en denken: "Wat voor egoïstisch monster stopt geld in haar eigen pensioen terwijl de spaarrekeningen voor de studie van haar kinderen compleet leeg zijn?" Ik heb hier letterlijk om gehuild. Ik had het gevoel dat ik faalde als moeder voor Maya en Leo, omdat ik niet nú meteen agressief aan het sparen was voor hun universiteitscentjes.

Maar mijn man rammelde me bijna door elkaar om me wakker te schudden. Je kunt een studielening afsluiten om te gaan studeren. Je kunt studiebeurzen krijgen, of een vreselijk baantje nemen in de schoolkantine waar je slappe friet serveert. Je kunt GEEN lening afsluiten om je pensioen te financieren.

Als we niet voor onze eigen oude dag sparen, worden we later een enorme financiële blok aan het been van Maya en Leo wanneer zij volwassen zijn en hun eigen kinderen proberen groot te brengen. Uit geldnood moeten intrekken in de kelder van onze kinderen is veel erger dan wanneer zij een bescheiden studielening moeten afsluiten. Zet eerst je eigen zuurstofmasker op, Sarah. Stop je daar schuldig over te voelen.

De schattige spulletjes betalen zonder schuld

Oh, en Stap 6 is je hypotheek versneld aflossen. Ja, tuurlijk. We leven in de echte wereld waar de kinderopvang net zoveel kost als het leasen van een luxe auto, dus negeer die stap het komende decennium maar gewoon helemaal. Door naar het volgende.

De grootste verandering die je gaat aanbrengen, is het gebruik van spaarpotjes (zogeheten 'sinking funds') voor de dingen die de kinderen écht nodig hebben, in plaats van de creditcard te trekken en later in paniek te raken. Een spaarpotje is gewoon een luxe manier om te zeggen dat je elke maand een heel klein beetje geld opzijzet voor een komende uitgave.

Zo weet je bijvoorbeeld dat Leo binnenkort schoenen nodig heeft. Dus in plaats van "gechoqueerd" te zijn wanneer hij ze plotseling nodig heeft, stop je elke maand een tientje in een digitaal potje of envelopje. Zo konden we hem eindelijk die Babysneakers met Zachte Antislipzool kopen. Ik ben helemaal weg van die dingen. Ze zien eruit als piepkleine bootschoentjes voor volwassenen, maar ze hebben van die ongelooflijk zachte, buigzame zooltjes, zodat zijn kleine voetjes de grond echt kunnen voelen wanneer hij oefent met lopen. Stugge babyschoenen zijn absoluut het ergste voor de voetontwikkeling—de dokter van mijn zus mompelde ooit iets over boogvorming en spierontwikkeling, wat er eigenlijk op neerkomt dat baby's op blote voeten moeten lopen of in schoentjes met zachte zolen.

Omdat we de sneakers gewoon konden betalen uit ons kleine spaarpotje, voelde ik nul schuldgevoel toen we ze kochten. Het is een compleet ander gevoel om kwaliteitsspullen te kopen als je weet dat het geld al klaarstaat.

Dus, Sarah uit het verleden, sta op van die linoleumvloer. Leg die Excel-sheets voor vanavond weg. Spoel die koude koffie door de gootsteen en ga wat slapen. Je hoeft niet elke regel perfect te volgen om je financiële leven op de rit te krijgen. Je hoeft morgen alleen maar íets betere keuzes te maken dan je vandaag deed.

Je kunt dit.

Klaar om slimmere, duurzamere keuzes te maken voor de garderobe van je baby zonder je budget te ruïneren? Shop Kianao's duurzame baby-essentials hier.

Chaotische FAQ's over dat hele 'baby steps' gebeuren

Moet je écht voor alles contant geld in enveloppen gebruiken?

Oh god, nee. Ik heb dat envelopjes-systeem met contant geld precies twee weken geprobeerd. Ik stond in de rij bij de supermarkt met een krijsende peuter, terwijl ik een rij geïrriteerde mensen ophield omdat ik verfrommelde eurobiljetten probeerde te tellen uit een envelop met het etiket 'Boodschappen'. Het was vernederend en stressvol. We gebruiken nu gewoon een budget-app en houden onze pinuitgaven bij. Als je gek wordt van contant geld, gebruik het dan niet. Het gaat erom dat je weet waar je geld blijft, niet dat je jezelf martelt.

Hoe budgetteer je voor babyspullen als je geen idee hebt wat je nodig gaat hebben?

Je gokt, eerlijk gezegd. En je houdt het minimaal. Ouders die hun eerste kindje krijgen, denken dat ze flessenwarmers en billendoekjeswarmers en een miljoen sensomotorische speeltjes nodig hebben. Dat is niet zo. Baby's willen letterlijk het liefst spelen met de kartonnen doos waar de luiers in zaten. Maak een bescheiden maandelijks potje voor 'kinderspullen' en koop alleen iets wanneer het een absolute, niet te negeren noodzaak wordt, niet alleen omdat een Instagram-advertentie je dat vertelde.

Is duurzame babykleding het extra geld écht waard als je schulden hebt?

Ja, maar je moet er wel mínder van kopen. Als je een enorme lading duurzame kleding koopt, ga je failliet. Maar het kopen van drie of vier extreem goed gemaakte basics van biologisch katoen (zoals die geribde broekjes van Kianao waar ik niet over op kan houden) die meerdere seizoenen meegaan, is veel goedkoper dan elke drie maanden een twintigdelige goedkope garderobe vervangen wanneer de ritsen breken en de stof gaat pillen.

Wat als mijn partner een hekel heeft aan budgetteren?

Welkom in mijn huwelijk van zes maanden geleden! Je kunt ze niet dwingen erom te geven door tegen ze te schreeuwen of een boek onder hun neus te duwen. We moesten met een biertje aan tafel gaan zitten en praten over hoe we oprecht wilden dat ons leven er over vijf jaar uit zou zien—zoals op een échte vakantie gaan zonder die op een creditcard te moeten zetten. Zodra we het eens waren over het doel, werd het hele Excel-gebeuren een stuk minder ruzieachtig. Maar serieus, het kost tijd. Blijf gewoon praten.

Moet ik de buitenschoolse activiteiten van mijn kind pauzeren om schulden af te lossen?

Dit is heel persoonlijk, maar voor ons? Nee. We hebben ons tv-abonnement opgezegd, we zijn gestopt met uit eten gaan, ik ben mijn eigen koffie gaan zetten (zelfs al is die altijd lauwwarm), maar we hebben Maya wel op turnen gehouden. Je moet het vet van je budget wegsnijden, maar je hoeft niet de absolute vreugde uit de kindertijd van je kinderen weg te snijden. Dat geld vind je gewoon wel ergens anders.