Waarom "Love You Like A Love Song" mijn redding was (Een brief)

Lieve Jess van afgelopen november. Je zit momenteel op het bladderende linoleum in de gang, je te verstoppen voor een baby van vier maanden die krijst als een speenvarken omdat je hem op zijn buik hebt gelegd. De Texaanse hitte buiten is absoluut genadeloos, onze trieste kleine raamairco heeft de grootste moeite om de woonkamer onder de zevenentwintig graden te houden, en je hebt nog tweeëndertig Etsy-bestellingen voor gepersonaliseerde geboorteborden liggen waarvoor je het hout nog niet eens hebt gezaagd.

Jij haat 'tummy time' (buiktijd). Hij haat het ook. En oma blijft je maar appen met de vraag of de kleine man al is omgerold, en eerlijk gezegd wil je je telefoon het liefst rechtstreeks in de wc gooien.

Weet je wat? Laten we hier een open brief van maken aan elke moeder die op dit moment op de badkamervloer zit. Als jij daar ook zit te zweten in je postpartum-legging en je je afvraagt waarom het moederschap je maar niet lijkt te lukken, dan is dit ook voor jou. Ik ga gewoon eerlijk tegen je zijn: de babyboeken maken het allemaal veel moeilijker dan nodig is.

De fantasie van klassieke muziek loslaten

Laten we het even hebben over je oudste, Jackson. Bij hem was je zo ongelofelijk neurotisch over een goede hersenontwikkeling dat je niets anders dan klassieke piano voor hem draaide. Je kocht een klassieke baby-cd van veertig dollar, zette hem op een strak schema en dwong jezelf om in totale stilte te zitten terwijl hij wezenloos naar het plafond staarde om het genie van Bach in zich op te nemen. En kijk hoe dat is uitgepakt: hij is nu vier jaar oud, is doodsbang voor motten en probeert op dit moment een blauw waskrijtje op te eten terwijl hij kijkt naar een tien minuten durende YouTube-video van een vreemde die een stofzuiger uitpakt. Die hele Mozart heeft helemaal niets gedaan, lieverd. Je hebt jezelf helemaal gek gemaakt voor letterlijk nul resultaat.

Dus luister goed naar me. Morgenmiddag ga je uit pure, van slaapgebrek doordrenkte wanhoop, per ongeluk beginnen met het neuriën van een nummer van Selena Gomez. Je kijkt omlaag naar zijn rode, woedende gezichtje op de vloer en je brult gewoon het eerste wat er in je vermoeide brein opkomt.

I love you like a love song baby, zing je dan, compleet vals, terwijl je met een spuugdoekje zwaait als een witte vlag.

En hij gaat stoppen met huilen. Ik zweer het je, het worden de meest magische drie minuten van je hele week.

Waarom ik helemaal klaar ben met traditionele slaapliedjes

Kunnen we het even hebben over hoe bizar traditionele kinderliedjes eigenlijk zijn? Mijn moeder, de schat, probeert me altijd "Slaap kindje slaap" of dat soort liedjes te laten zingen als hij jengelt. Heb je ooit echt geluisterd naar de tekst van "Rock-a-bye Baby"? We zingen onze kinderen letterlijk in slaap met een verhaal over een baby die uit een boom valt. Een boom! Wie legt er nou een baby in een boom midden in een storm? Het is levensgevaarlijk, en eerlijk gezegd wakkert het mijn postpartum-angst alleen maar aan als ik denk aan de fysica van een houten wieg die uit een eikentak te pletter valt.

En begin me al helemaal niet over "Ring Around the Rosie". Oh tuurlijk, laten we even een gezellig deuntje zingen over de builenpest en hoe iedereen op straat dood neervalt, want dat lijkt me totally passend voor het zich ontwikkelende brein van een pasgeborene.

Dan is er nog "You Are My Sunshine". Laten we die eens even analyseren. Please don't take my sunshine away. Het is een lied over verstikkende codependentie en verlatingsangst! Ik probeer een onafhankelijk mens op te voeden dat ooit uit huis gaat en zijn eigen was doet, geen kleine emotionele gijzelaar. Nee bedankt. Geef mij maar een clubhit in plaats van een Victoriaanse tragedie.

De gekke wetenschap achter popmuziek voor baby's

Ik weet niet precies wat de wetenschap erachter is waarom dit werkt, maar onze kinderarts, dokter Miller, haalde tijdens zijn laatste controle haar schouders op en mompelde iets over hoe baby's gewoon verlangen naar ritmische herhaling. Ze gooide met dure woorden als ruimtelijk inzicht, vestibulaire ontwikkeling en hersenpaden wanneer ze een zware, voorspelbare beat horen. Maar het enige wat me van die dure afspraak is bijgebleven, is dat wanneer Selena "repeat-peat-peat-peat-peat-peat" zingt, de ogen van de baby wijd open gaan. Hij vergeet letterlijk dat hij bezig is met het verschrikkelijke, zware werk om zijn eigen enorme hoofd rechtop te houden, omdat hij probeert uit te vinden waar dat geluid vandaan komt. Ik denk dat die pakkende popteksten er gewoon net even anders inhakken als je vier maanden oud bent en je hele wereldbeeld bestaat uit het kleed in de woonkamer.

De spullen die me oprecht zeven minuten rust opleveren

En nu we het toch hebben over die buiktijd-setup op de vloer in de woonkamer: je gaat eindelijk overstag en je koopt die Nature Speelgym Set die al drie weken in je winkelmandje ligt. Ik weet dat het tachtig dollar is, en dat je even moet slikken als je uitrekent hoeveel houten Etsy-bordjes je moet schilderen om hem te betalen, maar Jess, luister naar me: hij is elke cent waard.

Bij Jackson kocht je dat afschuwelijke, knipperende plastic speelboerderijtje met muziek. Je kent hem nog wel. Die waarbij de plastic koe agressief begon te loeien telkens als je er in het donker per ongeluk tegenaan stootte? We hebben hem na drie weken weggegooid omdat we er allemaal migraine van kregen. Deze houten variant van Kianao staat eigenlijk best mooi in ons chaotische huis, en als hij op zijn rug ligt en naar die kleine houten blaadjes en gehaakte maantjes kijkt, is hij helemaal betoverd. Omdat het niet gemaakt is van schreeuwerig neon-plastic, raakt hij er niet door overprikkeld vlak voor zijn slaapje. Het is mijn absolute favoriete aankoop voor baby nummer drie, vooral omdat het me precies genoeg tijd oplevert om een half kopje warme koffie te drinken terwijl hij naar een houten ring slaat.

Als je er ook zo klaar mee bent dat je huis eruitziet alsof er een plasticfabriek in primaire kleuren is ontploft, blader dan even door de biologische speelgym collectie van Kianao als je een momentje hebt.

Niet alles is een gigantisch succes

Natuurlijk vallen we nog steeds voor de schattige spulletjes die net niet helemaal waarmaken wat ze beloven, en daar ga ik niet over liegen. Weet je nog die Konijn Bijtring en Rammelaar waarvan je dacht dat het de ultieme magische oplossing was voor zijn pijnlijke tandvlees? Hij kostte zo'n twintig dollar, en eerlijk? In de praktijk is het gewoon oké. Het staat absoluut schattig op de plank in de babykamer, en ik waardeer het enorm dat het beukenhout veilig en onbehandeld is, zodat ik me geen zorgen hoef te maken over giftige chemicaliën. Maar puntje bij paaltje kauwt hij toch liever op de afstandsbediening van de tv of op mijn sleutelbeen. Koop hem als je die schattige, esthetische babykamerfoto's wilt, maar verwacht niet dat hij een inzinking door doorkomende tandjes oplost.

Hoe je van het dansfeestje overgaat op het slaapje

Maar goed, terug naar de muziekstrategie. Wanneer je de overgang maakt van buiktijd naar een dutje, hoef je niet met het liedje te stoppen, je verlaagt gewoon het tempo. Meestal wikkel ik hem in dat Kleurrijke Egel Bamboe Babydekentje — dat het overigens geweldig volhoudt na een miljard rondjes in de wasmachine en zo idioot goed ademt dat hij niet badend in het zweet wakker wordt in deze Texaanse hitte. Zodra hij is ingebakerd, zing ik precies hetzelfde popnummer in akoestische stijl. Zachtjes, langzaam, met een beetje een hese stem. I love you like a love song baby... Keer op keer, terwijl ik in de donkere gang heen en weer wieg tot zijn oogjes zwaar worden.

Dus hou vol. Over zes maanden kruipt hij, slaap jij iets meer en ken je elk woord van Selena's hele discografie uit 2011 uit je hoofd. Stop met proberen de perfecte Instagram-moeder te zijn die alleen maar Mozart neuriet, en omarm de chaotische popconcert-vibes in de woonkamer. Want als je het eindelijk opgeeft om alles perfect te willen doen, wordt het hele baby-overlevingsavontuur zo veel leuker.

Voordat je je weer in zo'n eindeloze nachtelijke Google-sessie stort over waarom je baby niet slaapt, bekijk dan even de volledige collectie duurzame, waanzinnig mooie babyspullen van Kianao. Dan kun je tenminste naar iets moois staren terwijl je uitgeput bent.

Gênante vragen die je waarschijnlijk om 2 uur 's nachts googelt

Zijn popnummers te stimulerend voor een baby vlak voor het slapengaan?

Kijk, ik ben geen slaapcoach, maar uit mijn doorgewinterde, vermoeide ervaring kan ik je vertellen dat het er allemaal om gaat hóé je het zingt. Als je de clubversie keihard uit de speakers van je telefoon knalt terwijl je met een zaklamp zwaait, tja, dan gaan ze voorlopig waarschijnlijk niet slapen. Maar als je een liedje neemt waarvan je de tekst al kent en het gewoon langzaam neuriet terwijl je door de gang ijsbeert, werkt het perfect. Het is in ieder geval een stuk beter dan proberen je het derde couplet van een of ander oud slaapliedje te herinneren dat je sinds 1996 niet meer hebt gehoord, terwijl je op twee uur slaap functioneert.

Hoe lang hoort 'tummy time' (buiktijd) eigenlijk echt te duren?

Dokter Miller vertelde me iets van vijftien tot dertig minuten per dag in totaal, opgedeeld in kleine stukjes gedurende de middag, maar eerlijk? Sommige dagen komen we niet verder dan drie minuten krijsen, en dan laat ik het maar gewoon zitten. Ik ga er maar vanuit dat zolang hij niet de hele dag in een autostoeltje vastzit, zijn nekspieren er uiteindelijk wel achter komen hoe het moet. Mijn oudste zat de helft van zijn babytijd vastgebonden op mijn borst in een draagzak terwijl ik de winkel runde, en zijn nek doet het nu ook prima. Probeer niet te veel te stressen over die stopwatch.

Is het raar dat ik het vreselijk vind om traditionele kinderliedjes af te spelen in mijn huis?

Als dat raar is, dan ben ik de raarste moeder in Texas. Kinderliedjes zijn eng, op een irritante manier eentonig, en worden op Spotify meestal gezongen door een spookachtig kinderkoor waardoor ik het gevoel heb dat ik in een horrorfilm zit. Jij bent degene die er de hele dag naar moet luisteren, dus kies muziek waarvan je niet je haar uit je hoofd wilt trekken. Je baby wil gewoon jouw stem horen, het maakt ze echt niet uit of het Moeder de Gans is of de Top 40.

Moet ik goed kunnen zingen om dit te laten werken?

Welnee, absoluut niet. Ik klink als een stervende kraai als ik de hoge noten raak, en mijn baby kijkt me nog steeds aan alsof ik zojuist een Grammy heb gewonnen. Ze weten letterlijk nog niet hoe goed zingen klinkt. Hun kleine hersentjes zijn gewoon allang blij dat je aandacht aan ze besteedt en oogcontact maakt. Dus blèr het gewoon lekker hard mee terwijl je de was opvouwt — ze kunnen toch nergens heen.