Hoe lang blijven jonge vogeltjes in het nest voordat ze uitvliegen?

"Niet aanraken, de moeder ruikt je vieze kleine handjes en zal het voor altijd verstoten!" gilde ik, terwijl ik over het vochtige Londense gras dook met de elegantie van een man die geen volledige nacht meer heeft geslapen sinds de tweeling in 2022 werd geboren. Mijn dochters, Maya en Chloe, momenteel gewapend met half opgekauwde rijstwafels en een angstaanjagende hoeveelheid peuterzelfvertrouwen, hadden iets kleins, bruins en agressief pluizigs in het nauw gedreven bij de rododendrons.

Het zat daar met een blik alsof onze tuin het totaal niet kon boeien, en ik was ervan overtuigd dat als ook maar één plakkerig peutervingertje de veren zou raken, we een wild dier zouden adopteren. In mijn hoofd was ik al aan het berekenen hoeveel een potje gepureerde wormenpuree kost in de dierenwinkel.

Laat me je meteen vertellen: dat hele "mensengeur"-verhaal is de grootste onzin die onze ouders ons ooit hebben wijsgemaakt. Ik belde in paniek met een vriend wiens zus dierenarts is, en blijkbaar hebben vogels een belabberd reukvermogen. Ze kunnen helemaal niet ruiken dat je tweejarige bedekt is met een plakkerig laagje opgedroogde pap en wanhoop. Een moedervogel zal haar jong niet in de steek laten alleen maar omdat een onhandig mens ermee in contact is gekomen. Ze wil gewoon haar kind terug. Dat is precies hoe ik me voel wanneer een goedbedoelende vreemde mij een weggelopen helft van mijn tweeling terugbrengt in de speeltuin—het maakt me niet uit waar ze is geweest of met wie ze heeft gepraat, geef haar gewoon aan me zodat ik haar in de kinderwagen kan zetten en we naar huis kunnen.

De grote tijdlijn van het tuinleven

Dus je vraagt je waarschijnlijk af hoe lang deze wezentjes in de takken blijven rondhangen. Uit mijn uiterst onwetenschappelijke onderzoek van een paar wazige natuur-pdf'jes, gelezen terwijl ik me verstopte in de badkamer, blijkt dat de gemiddelde tuinvogel zo'n twee tot drie weken blijft plakken voordat hij de vleugels uitslaat.

Voor zover ik het begrijp zijn er grofweg twee categorieën vogelbaby's, wat zich ruwweg laat vertalen als "nutteloos" en "klaar om de boel af te breken". De nutteloze exemplaren worden naakt en blind geboren, en zijn voor hun temperatuurregeling volledig afhankelijk van hun ouders. Ze doen me behoorlijk denken aan menselijke pasgeborenen, maar dan gelukkig met minder ongevraagd advies van je schoonmoeder. Het duurt ruim twee weken of langer voordat deze het nest verlaten. En dan heb je de eenden en ganzen van deze wereld: die komen bedekt met dons uit het ei en zijn binnen vijftien uur klaar om hun moeder blindelings het verkeer in te volgen.

Wat me echt even te veel werd, was de ontdekking van de werkdruk voor de ouders van de 'nutteloze' variant.

Een of andere kerel met een vogelblog beweerde dat een oudervogel zijn baby's van zonsopkomst tot zonsondergang elke vijftien tot twintig minuten voert.

Laat dat even op je inwerken. Elke vijftien minuten. Ik dacht dat ík het zwaar had tijdens de pasgeboren fase van de tweeling, toen we in cycli van drie uur voedden en ik door slaapgebrek schapen in de woonkamer hallucineerde. Maar vijftien minuten? Je vliegt uit, zoekt een worm, vliegt terug, propt hem in een krijsende snavel, en voordat je überhaupt de kans hebt gehad om op een fatsoenlijke tak te landen en je levenskeuzes te overdenken, gilt de ander alweer om een rups.

Ik snap oprecht niet hoe ze niet spontaan ontbranden van de stress, vooral omdat er geen vogel-equivalent is van het aanzetten van een iPad waarop ze een uurtje naar felgekleurde Australische honden kunnen kijken, gewoon voor een momentje rust.

Ondertussen balanceert de keizerspinguïn twee maanden lang in de vrieskou gewoon een ei op zijn voeten, wat in vergelijking eerlijk gezegd klinkt als een heerlijke, rustige vakantie.

De drie fases van tuinvogels

Als je een vogel in je tuin in de gaten gaat houden, moet je wel weten in welke levensfase hij zich momenteel doorheen worstelt. Ik moest hier op de harde manier achter komen, terwijl ik in de miezerregen op mijn telefoon probeerde te googelen: "vogel kijkt boos en is klein".

Ten eerste heb je de net uitgekomen kuikens. Ze zien eruit als rauwe kippenvleugeltjes die op de een of andere manier bewustzijn hebben gekregen. Ze zijn helemaal roze, volledig blind en eerlijk gezegd behoorlijk angstaanjagend om naar te kijken. Voor zover ik kon ontdekken, hebben deze kleintjes nul capaciteit om hun eigen lichaamstemperatuur stabiel te houden, dus als je er een op de grond vindt, kan een stevige bries al fataal zijn.

Dan krijg je de nestjongen-fase. Dit is de ongemakkelijke tienerfase, maar dan samengeperst in een dag of vier. Ze krijgen overal op hun lijfje van die bizarre kleine blauwe buisjes die uiteindelijk in veren veranderen. Ze kunnen nog steeds niet echt bewegen en zitten daar maar een beetje met hun snaveltjes open te wachten tot iemand er eten in laat vallen. Ik voel een diepe verbondenheid met deze fase wanneer ik na bedtijd van de kinderen op de bank televisie lig te kijken.

Tot slot zijn er de uitgevlogen jongen. Dit zijn de exemplaren die je daadwerkelijk over het gras ziet hippen. Ze hebben veren, maar hun staarten zijn veel te kort, waardoor het lijkt alsof ze een broek dragen die tot onder hun oksels is opgetrokken. Ze zijn expres uit het nest gesprongen om vanaf de grond te leren vliegen.

Wat je moet doen met die kleine aliens

Als je zo'n chagrijnig kijkend, net uitgevlogen vogeltje door het zand ziet hippen, hoef je eigenlijk alleen maar je hond mee naar binnen te slepen en de vogel zelf de zwaartekracht te laten uitvogelen, terwijl zijn echte ouders vanaf de schutting toekijken. Ze zijn niet in de steek gelaten; ze zijn gewoon dramatisch slecht in vliegen.

Precies dit scenario overkwam ons vorige week. De tweeling rende door de tuin in hun Biologische Babyromper met Lange Mouwen Henley-pakjes, waar ik ongelooflijk aan gehecht ben. Ik ben er dol op omdat ze zo'n briljante halslijn met drie knoopjes hebben. Dus toen Chloe zich onvermijdelijk in een modderplas stortte in een poging om het vogeltje een heel speciaal steentje te laten zien dat ze had gevonden, wist ik het hele vieze kledingstuk over haar hoofd te trekken zonder dat het bleef haken achter haar oren en een driftbui veroorzaakte. Ze blijven prachtig in de was, en omdat het katoen volledig biologisch is, zonder de agressieve chemicaliën van de standaard landbouw, raak ik niet in paniek als Maya zich onvermijdelijk verveelt en op haar eigen mouwen begint te kauwen.

Maar goed, als je een roze, naakt, net uitgekomen kuikentje met dichte oogjes vindt, is dat een ander verhaal. Het is de bedoeling dat je het terugzet in het nest als je daar veilig bij kunt, of dat je een neppennest knutselt van een bessenbakje als het origineel door de wind naar beneden is gewaaid. Heel even dacht ik in paniek dat dat gevederde dingetje op ons grasveld zo'n hulpeloos roze wezentje was, en ik was er helemaal klaar voor om het op te scheppen in onze Bamboe Babydeken. Ik gebruik dat dekentje continu als geïmproviseerde sjaal of kinderwagenhoes omdat de bamboestof de temperatuur zo goed stabiel houdt, maar eerlijk gezegd was het volkomen onnodig geweest voor deze vogelredding. Uitgevlogen jongen horen op de grond, en eentje inpakken in een luxe deken met bloemenprint zou hem waarschijnlijk alleen maar in de war brengen.

Waarom je ze absoluut niet als huisdier moet houden

Blijkbaar is het op de meeste plekken hartstikke illegaal om ineens te besluiten dat je een wildopvang bent, puur omdat je een mus op je terras hebt gevonden. Een gast in de pub vertelde me dat je in de VS een federale vergunning nodig hebt, en hier in het VK zijn de natuurbeschermingswetten ongelooflijk streng over het meenemen van inheemse vogels uit het wild.

Nog los van de wet, wil je écht nog een mond om te voeden? Ik heb al twee peuters die elke twintig minuten een snack eisen; het laatste wat ik erbij kan hebben is een roodborstje dat met dezelfde urgentie om gepureerde wormen schreeuwt. Ik kan de was nu al nauwelijks bijhouden. Een vogelkooi aan mijn woonkamer toevoegen klinkt als een vorm van zelfsabotage waar ik simpelweg nog niet klaar voor ben.

Als je per se wilt dat je kinderen vroeg in aanraking komen met de natuur, kun je proberen buiten naar binnen te halen via normaal speelgoed in plaats van de lokale wilde dieren te ontvoeren. Wij hadden de Natuurlijke Babygym met Botanische Elementen toen de meiden nog piepklein waren. Deze heeft stijlvolle houten blaadjes en een stoffen maantje, en het ziet er tenminste niet uit alsof er een plasticfabriek in je woonkamer is ontploft. Eerlijk gezegd lijkt het wel een kunstwerkje. Het was helemaal prima, hoewel mijn twee monsters vooral probeerden het houten frame te slopen om de poten als wapens tegen elkaar te gebruiken. Het is een prachtig product, maar misschien beter geschikt voor een sereen huishouden met één baby waar zachte klassieke muziek op de achtergrond speelt, in plaats van de chaos waar ik momenteel in leef.

Laatste gedachten over wilde dieren in de tuin

De natuur is hard. Mijn dierenartsvriend vertelde me dat slechts een kleine fractie van deze kleintjes daadwerkelijk de volwassen leeftijd bereikt. Dat is een statistiek waardoor ik het liefst naar buiten wil rennen om elk nestje in beschermend noppenfolie te wikkelen. Maar het beste wat wij als uitgeputte ouders kunnen doen, is onze kinderen leren om van een afstandje te kijken en de grenzen te respecteren van welk arm beestje dan ook dat heeft besloten zijn kamp op te slaan in onze heggen.

We brachten de rest van de middag door met het observeren van het vogeltje vanuit het keukenraam. De meiden drukten hun gezichten tegen het glas, waardoor er overal vettige neusafdrukken op de ruit achterbleven, terwijl de oudervogel elke twintig minuten naar beneden dook om een insect in de snavel van haar jong te proppen. Ik voelde een diepe, heel diepe verbondenheid met die uitgeputte kleine mus.

Als je je eigen kleine wezentjes wilt kleden in iets dat bestand is tegen een plotselinge expeditie de bosjes in, bekijk dan onze volledige biologische kledinglijn voordat ze het voor elkaar krijgen om onidentificeerbare vlekken te maken in wat ze op dit moment dragen.

Vragen die je jezelf misschien om 3 uur 's nachts stelt

Zal een moedervogel haar jong echt verstoten als ik het aanraak?
Nee, dit is een absolute fabel. Vogels ruiken niet goed genoeg om erom te geven dat jij hun baby hebt aangeraakt. Als je een naakt kuiken moet terugzetten in zijn nest, doe het dan gewoon. Was wel je handen achteraf, want wilde dieren zijn behoorlijk vies.

Wat moet ik een gevonden babyvogeltje te eten geven?
Niets. Geef het geen brood, melk of wat je verder ook maar in de koelkast hebt staan. Grote kans dat het erin stikt of dodelijke buikpijn van krijgt. Laat het over aan de ouders, of als het echt gewond is, bel de lokale dierenambulance of wildopvang zodat iemand die weet wat hij doet het kan overnemen.

Hoe weet ik of een vogel op de grond is achtergelaten?
Als het veren heeft en boos kijkend rondhipt, is het niet achtergelaten. Het is een uitgevlogen jong. De ouders verstoppen zich in een boom in de buurt en wachten tot jij vertrekt zodat ze het kunnen komen voeren. Doe gewoon een stap achteruit en houd je kat een paar dagen binnen.

Kan ik een uit de boom gevallen nest terugplaatsen?
Ja, als het hele nest tijdens een storm naar beneden is gekomen, kun je het zo stevig mogelijk terugklemmen tussen een tak. Ik heb weleens gehoord van mensen die een leeg plastic bessenbakje aan een boom binden en het nest daarin leggen voor extra steun. Dat klinkt mij als een uitstekende manier van recyclen in de oren.