Ik sta in gangpad 400 van de beurshal, zeven maanden zwanger van Maya, en zweet me een ongeluk in een zwangerschapsshirt dat absoluut niet gemaakt is voor de temperaturen van een indoor evenementenhal. Ondertussen staat mijn man Dave daar met drie verschillende neonkleurige linnen tasjes vol proefmonsters tepelcrème, en kijkt alsof hij het liefst door de grond wil zakken. We zijn precies tweeënveertig minuten op deze gigantische babybeurs. Ik wil nu al huilen, en ik heb de kraam met de veel te dure ambachtelijke pretzels nog niet eens gevonden.
Ga niet op een zaterdagmiddag zonder plan naar een gigantische babybeurs en laat je vooral niet door een opdringerige verkoper vastsnoeren in een weeën-simulator, alleen maar omdat ze je een gratis speenkoord aanboden. Doe het gewoon niet. Ik deed dit toen ik in verwachting was van Leo, mijn eerste, en het kostte me zeker drie dagen om bij te komen van de totale zintuiglijke overbelasting van vijfduizend in paniek geraakte aanstaande ouders die vochten om afgeprijsde borstkolfpakketten. Maar weet je, ik dacht dat ik erheen *moest* om erachter te komen wat ik nou écht nodig had. Het internet is namelijk een overweldigende plek en ik wilde de spullen eerst even vasthouden voordat ik ons spaargeld eraan uitgaf. Hoe dan ook, mijn punt is: je kunt dit soort evenementen overleven en er echt uithalen wat je nodig hebt, maar je moet erheen gaan met een zeer specifieke, strategische missie, gedreven door minstens twee ijskoffies, en letterlijk 90% van de kraampjes negeren.
De beurshal des doods
Oké, de grootste aantrekkingskracht van een babybeurs is het hele "probeer voordat je koopt"-concept, wat eigenlijk best briljant is, mits je de chaos om je heen kunt buitensluiten. Bij Leo heb ik drie maanden lang online recensies van kinderwagens gelezen tot ik er scheel van keek, maar op de beurs hadden ze een waanzinnig nep-parcours met grind en gras. Je kon de kinderwagens letterlijk over kunstmatige hobbels duwen om te voelen of ze gammel waren. Dave werd hier extreem competitief van. Hij nam de bochten met een combiwagen van €1.200 alsof hij meedeed aan de Grand Prix, terwijl hij mompelde over "vering" en "draaicirkel".
En dat gedeelte is fantastisch, eerlijk waar. Autostoeltjes testen, het gewicht van de draagzakken voelen, proberen uit te vogelen hoe je in hemelsnaam een campingbedje met één hand opvouwt terwijl je een zak bloem van vijf kilo vasthoudt (ja, dat laten ze je daar doen). Maar de valkuil zijn de expert-podia. Je loopt langs een podium waar iemand met een uiterst rustgevende stem een workshop babymassage geeft, en pal daarnaast staat een kraampje dat je vertelt dat als je niet hun specifieke biologische glazen flessenwarmer koopt, je eigenlijk al gefaald hebt als ouder voordat je überhaupt begonnen bent. Het is ZO veel druk.
Dus in plaats van het evenement je dag te laten bepalen en jezelf langs elk podium en kraampje te slepen totdat je voeten uit je schoenen zwellen, moet je gewoon een lijstje maken van de drie grote aankopen die je in het echt wilt testen. Ga rechtstreeks naar die specifieke stands, gris de gratis goodybags mee (want gratis proefmonsters zijn het beste wat er is), en maak dan dat je wegkomt om een grote pizza te gaan eten.
De wensenlijst uit de hel
Veel mensen gebruiken deze beurzen om ideeën op te doen voor hun babyshower, wat volkomen logisch is, want anders zit je maar om 2 uur 's nachts, met een maagzuurremmer in je mond, op Bol.com willekeurig op "toevoegen aan wensenlijst" te klikken. Maar het hele proces van een cadeaulijst maken is een compleet mijnenveld, vooral als je goedbedoelende tantes hebt die dingen voor je willen kopen die sinds 1993 al niet meer als veilig worden beschouwd.

Toen ik zwanger was van Leo had ik geen idee wat ik aan het doen was, en als je op zoek bent naar babyshower-cadeaus voor een jongens-wensenlijst, kopen mensen letterlijk alles voor je wat blauw is en waar een vrachtwagentje op staat. Letterlijk. Ik had zóveel kriebelende blauwe truien. Tegen de tijd dat ik in verwachting was van Maya, besefte ik dat het tegenwoordig zoveel fijner is om gewoon te vragen om praktische, genderneutrale spullen die écht je redding zijn tijdens die nachtelijke voedingen om 3 uur 's nachts.
Een van de dingen waar ik bijvoorbeeld helemaal fan van ben en waarvan ik altijd tegen mijn vriendinnen zeg dat ze het op hun lijstje moeten zetten, is de Siliconen Bijtring Lama voor Verzachting van het Tandvlees. Ik kan je niet eens uitleggen hoe gehecht Maya aan dit ding was. Toen die kleine vlijmscherpe tandjes begonnen door te komen, was het constant huilen geblazen in ons huis. Dan haalde ik deze regenbooglama uit de koelkast en kauwde ze erop alsof het haar nog geld schuldig was. Het was oprecht een redder in nood. De siliconen zijn superzacht maar toch stevig, en door het hartvormige gaatje konden haar kleine, nog ongecoördineerde handjes hem goed vasthouden zonder hem elke vijf seconden op de grond te laten vallen. Ik heb er meteen drie gekocht, zodat er altijd wel eentje in de vaatwasser kon zitten.
Aan de andere kant ging Dave op de beurs naar één kraampje en werd compleet verliefd op de Wild West Babygym met Paard & Buffel. Hij stond erop dat we die op onze lijst zetten omdat hij zo hield van die 'stoere pioniers'-vibe. Het is een prachtig idee voor een babyshower, en het houten A-frame is superdegelijk, maar eerlijk gezegd? Voor mij was het gewoon 'mwah'. Ik heb niet zoveel met die cowboy-esthetiek en die zilveren ster vloekte nogal met de rest van onze woonkamer. Maar Leo was he-le-maal weg van die zware houten buffel, en het hield hem zoet zodat ik mijn koffie nog warm kon opdrinken, dus tja, wie ben ik dan om er iets over te zeggen.
Maar als je het ultieme 'heilige graal'-cadeau zoekt om te vragen — of voor een ander te kopen — dan zijn het wel goede dekentjes. Niet voor in het bedje natuurlijk, maar voor in de kinderwagen of als speelkleed. Ik kreeg de Bamboe Babydeken Blauwe Vos in het Bos en dat was waarschijnlijk mijn allerfavorietste baby-item. Het is een mix van bamboe en katoen die waanzinnig luxueus aanvoelt, en door de rustgevende blauwe tinten voelde *ik* me daadwerkelijk minder onrustig als ik weer eens zwaar slaaptekort had. Het ademt zo goed dat ik me nooit zorgen maakte dat Maya het te warm zou krijgen tijdens onze zomerse wandelingen, maar het hield haar evengoed lekker warm in de herfst. Het is gewoon een van die dingen die je aanraakt en meteen denkt: oh ja, dit is pure kwaliteit.
Als je momenteel bijna een paniekaanval krijgt over wat je in vredesnaam op je lijstje moet zetten, kun je een kijkje nemen bij de babyshower-cadeaucollecties van Kianao voor spullen die niet na drie maanden in een donatiebak belanden.
De medische regels veranderen elke vijf minuten
Een van de meest verwarrende aspecten van rondlopen op dit soort beurzen, is luisteren naar de sprekers en beseffen dat alles wat je moeder je vertelde over het in leven houden van een baby, nu volkomen verkeerd is. De wetenschap rondom babyverzorging ontwikkelt zich zo snel dat je er bijna een whiplash van krijgt.

Neem bijvoorbeeld slaap. Mijn moeder probeerde telkens een gebreide deken in het bedje van Leo te leggen. Maar onze kinderarts, Dr. Miller — aan wie ik mijn leven zou toevertrouwen — nam me bij de tweewekencontrole even apart en zei: Sarah, het ledikantje moet eruitzien als een trieste, lege gevangeniscel. Er mag letterlijk he-le-maal niets in liggen. Het hele 'Leg ze op de rug'-advies uit de jaren 90 heeft wiegendood blijkbaar enorm teruggedrongen, maar de nieuwe regel is: absoluut nul losse dekens, geen schattige bedomranders die zo mooi bij het behang kleuren, en geen knuffels. De eerste twee maanden hebben we strak ingebakerd, en de precieze seconde dat Maya tekens begon te vertonen dat ze kon omrollen, raakten we in paniek en stapten we over op een babyslaapzak. Het is doodeng, maar je volgt gewoon de strikte 'leeg-bedje'-regel en probeert af en toe adem te halen.
En begin maar helemaal niet over allergieën. Toen ik jonger was, zei iedereen: vermijd pinda's als de pest totdat ze naar de basisschool gaan. Tegen de tijd dat ik Leo kreeg, vertelde Dr. Miller me dat ik hem bij zes maanden heel bewust en consequent pindakaas en eieren moest aanbieden om allergieën juist te *voorkomen*. Volgens mij is het officiële advies ergens rond 2015 helemaal 180 graden gedraaid op basis van nieuwe onderzoeken? Ik herinner me nog dat ik peentjes zwetend aan de keukentafel zat en een piepklein beetje aangelengde pindakaas op Leo's lipje smeerde, wachtend tot hij zou ontploffen. Maar hij lachte alleen maar en smakte met zijn lipjes. Wen er maar aan dat je het waarschijnlijk goed doet, zelfs als het compleet het tegenovergestelde voelt van wat jou ooit geleerd is.
Oh, en dan het navelstrengstompje. Mijn hemel. Waarom had niemand me gewaarschuwd hoe vies dat is? Ik had allemaal van die antiseptische doekjes en alcoholdoekjes gekocht vanwege een advies dat ik op een forum uit 2004 had gelezen. Dr. Miller lachte me gewoon uit en zei dat ik het allemaal weg kon gooien. De huidige richtlijn is 'droog verzorgen'. Je laat dat enge kleine alien-stompje letterlijk gewoon met rust totdat het er vanzelf afvalt, meestal in een paar weken. Je wast de baby met een washandje zodat het stompje niet doorweekt raakt. Toen dat van Leo eindelijk in zijn rompertje viel, gilde Dave alsof hij een geest had gezien. Het ouderschap is zó glamoureus.
Het confetti-gevaar
Omdat we het toch hebben over het overleven van evenementen en babyshower-cadeaus, moeten we het ook écht even over de feestjes zelf hebben. Ik zie al die prachtige Pinterest-borden met de meest waanzinnige babyshower-versiering — enorme uitbundige ballonnenbogen, piepkleine plastic fopspeen-confetti over alle tafels gestrooid, namaak-klimop over de cadeautafel gedrapeerd.
Kijk, het ziet er prachtig uit voor op je Instagram, maar je moet die troep wel ONMIDDELLIJK opruimen. Mijn vriendin organiseerde een babyshower voor me toen ik zwanger was van Maya en het was schitterend, maar een week later vond ik nog steeds piepkleine blauwe plastic sterretjes die vastzaten in mijn vloerkleed. Toen drong opeens dat afschuwelijke besef tot me door: als Leo (die toen een peuter was en letterlijk álles in zijn mond stopte) er eentje zou vinden, zou dat een absolute ramp zijn.
De kinderarts vertelde me weleens dat ballonnen en plastic verpakkingen echt tot de grootste verstikkingsgevaren voor baby's en peuters behoren. Instanties waarschuwen hier ook constant voor. Dus geniet vooral van de mooie babyshower-versiering tijdens het feestje, maar op de seconde dat de laatste gast vertrekt, moeten jij en je partner op handen en knieën agressief elke vierkante centimeter van die kamer stofzuigen. Of beter nog: zeg gewoon tegen je vrienden dat ze die confetti mogen skippen en je in plaats daarvan op een kop koffie trakteren. Die ga je namelijk heel hard nodig hebben.
Hoe dan ook, of je nu een beurshal vol met duizenden zwangere vrouwen trotseert om een proefrit te maken met een kinderwagen, of gewoon probeert uit te vogelen hoe je een piepklein mensje in leven houdt op drie uur slaap, je doet het fantastisch. Perfectie is niet nodig. Ik hoorde een dokter op zo'n beurspodium zeggen dat als je baby is gevoed en veilig ligt, maar nog steeds huilt, je hem gewoon in een veilig en leeg ledikantje mag leggen om zelf even vijf minuten naar buiten te stappen en op adem te komen. En heel eerlijk, dat was het allerbeste advies dat ik van dat hele evenement heb meegenomen.
Wil je de drukke gangpaden op de beurs helemaal vermijden en al die fijne spullen gewoon direct bij je thuis laten bezorgen? Bekijk dan hier de biologische baby essentials van Kianao.
Vragen die ik constant krijg van mijn zwangere vriendinnen
Zijn van die gigantische babybeurzen de ticketprijs echt waard?
Eerlijk? Ja en nee. Als je extreem veel stress hebt over het uitzoeken van een autostoeltje en absoluut zelf wil oefenen hoe je hem in een basis klikt, is het 't waard. Maar als je alleen op zoek bent naar gratis proefmonsters, kun je beter online wat blije dozen en zwangerschapsboxen aanvragen. Ga er niet heen als je snel overweldigd raakt door schreeuwende verkopers die je biologische flessenborstels proberen aan te smeren. Het is behoorlijk heftig.
Hoe zit het nu precies met dat advies over pinda-allergieën?
Zoals mijn dokter het uitlegde, zijn ze er eigenlijk achter gekomen dat het vermijden van allergenen kinderen juist een GROTERE kans gaf om er later allergisch voor te worden. Nu is het advies dus om dingen zoals pindakaas (aangelengd natuurlijk, geen enorme klodder waar ze in kunnen stikken) rond zes maanden te introduceren als ze met vaste voeding beginnen. Het is doodeng de eerste keer, ik ga er niet om liegen, maar dit is wat volgens de experts nu het beste werkt.
Wat is nou oprecht een goed cadeau voor een babyshower?
Sla die pasgeboren babykleertjes (maat 50) over. Ze dragen ze letterlijk maar twee weken en meestal poepen ze er in de eerste minuut al doorheen. Praktische spullen zijn het allerbeste. Denk aan siliconen bijtringen die gewoon in de vaatwasser kunnen, enorme hydrofiele of bamboe doeken die je als borstvoedingscover of zonnescherm over de kinderwagen kunt gebruiken, of letterlijk gewoon een cadeaubon voor thuisbezorgd eten. Dave en ik overleefden de eerste maand van Maya's leven op afgehaald Thais eten.
Wanneer moet ik stoppen met inbakeren?
De allereerste seconde dat ze tekenen vertonen dat ze proberen om te rollen. Bij Leo was dat rond de twee maanden. We zagen hem in zijn slaap van die vreemde zijwaartse beweginkjes maken, en we moesten onmiddellijk overstappen op een slaapzakje waarbij zijn armpjes vrij waren. Als ze ingebakerd zijn en op hun buik rollen, kunnen ze hun armen niet gebruiken om zich op te drukken, wat levensgevaarlijk is. Het is balen, want ze slapen tijdens die overgang meestal een paar dagen slechter, maar je moet er gewoon even doorheen.
Zijn siliconen wel veilig voor baby's om constant op te kauwen?
Ja, zolang het 100% voedselveilige (food-grade) siliconen zijn en het BPA-vrij is. Het is stukken beter dan hard plastic. Maya heeft zeker zes maanden achter elkaar op haar lama-bijtring gekauwd en hij is nooit beschadigd of raar geworden. Bovendien kun je hem uitkoken of in de vaatwasser gooien, en dat is erg belangrijk want er komt geheid een moment waarop ze hem in een vieze plas op een parkeerplaats laten vallen.





Delen:
Waarom de Baby Shark-video eigenlijk neurologisch geniaal is
Hoe schrijf je een babyshower kaartje zonder zweverig te klinken