Kattentandjes gevonden: Wanneer wisselen kittens hun melkgebit?

Luister. Ik was opgedroogde havermout van Maya's favoriete babyshirtje aan het pulken toen ik op een naald stapte. Het was alleen geen naainaald. Ik boog voorover om over mijn hiel te wrijven, in de volledige veronderstelling dat ik een verdwaald stukje plastic van een kapot speeltje zou vinden. In plaats daarvan vond ik een piepklein, hol, doorzichtig hoektandje.

Mijn brein schoot direct in de eerstehulp-modus. Ik heb al duizend gekke dingen uit kindermondjes zien vallen, maar ik weet hoe menselijke melktandjes eruitzien. Die lijken op van die kleine kauwgomkussentjes. Dit leek op een piepklein dolkje. Ik staarde naar de tand en keek toen naar Maya, die vrolijk op haar zachte katoenen shirtje zat te kwijlen, zonder ook maar ergens last van te hebben. Toen keek ik naar de bank. Chai, onze twaalf weken oude asielkitten, staarde terug met haar bekje iets open.

Ik had er niet eens bij stilgestaan dat katten ook gaan wisselen. Je haalt een kitten in huis, koopt een kattenbak, verstopt de giftige planten, maar niemand geeft je een schema van wanneer ze beginnen met het strooien van miniatuurwapens in je woonkamer.

De tijdlijn waar niemand je voor waarschuwt

Mijn dierenarts mompelde door de telefoon iets over dat kittens hun eerste set van zesentwintig tandjes krijgen als ze ongeveer twee tot vier weken oud zijn. Dat zei me helemaal niets, aangezien Chai pas met acht weken ergens onder een veranda was gevonden. Het deel dat er echt toe deed, was de grens van drie maanden.

Blijkbaar begint de doorkomende-tandjes-nachtmerrie zo rond de elf of twaalf weken. De dierenarts legde uit dat de volwassen tanden vanuit de kaak omhoog beginnen te duwen, en dat de wortels van de melktandjes op de een of andere manier oplossen in hun bloedbaan. Klinkt als iets uit een low-budget sci-fi film, toch? Het piepkleine tandje gaat loszitten en valt eruit.

Ik vroeg de dierenarts waarom ik geen andere tanden op de vloer had gevonden. Ze vertelde me dat kittens ze meestal gewoon doorslikken met hun eten. Als verpleegkundige deed het idee van een wezentje dat zesentwintig piepkleine glasachtige scherfjes doorslikt mijn bloeddruk stijgen, maar ze zwoer dat het volkomen normaal en veilig is. Ze poepen ze gewoon weer uit. Bizar, die biologie.

Bloederige kauwspeeltjes en een slechte adem

Een paar dagen na het incident met de dolk in mijn voet begon de echte pret. Chai's adem begon te stinken als warm afval dat hartje zomer is achtergelaten in een steegje. Ik raakte in paniek en dacht dat ze een of andere vreselijke, wegrottende infectie had.

Nee hoor. Gewoon tandvleesontsteking door het wisselen.

Daarna kwam het bloed. Als ik Maya's speeltjes van het kleed opraapte, zag ik van die piepkleine, lichtroze vlekjes. Tegelijkertijd een baby met doorkomende tandjes én een wisselend kitten in huis hebben, is een heel specifiek soort hel dat ik niemand toewens. Ze willen allebei op alles kauwen, ze kwijlen constant en ze zijn allebei ongelooflijk prikkelbaar.

Het grootste probleem was om Chai uit de buurt van Maya's spullen te houden. Kittens zijn dol op zachte, rubberachtige texturen als hun tandvlees pijn doet. Maya's absolute favoriet op dit moment is haar Eekhoorn Bijtspeeltje, vooral omdat ze het kleine eikeltje aan de zijkant zo leuk vindt. Ik vind het geweldig omdat de mintgroene kleur schattig is en de voedselveilige siliconen geen schimmel vasthouden zoals die holle plastic speeltjes. Maar Chai was er ook dol op. Ik betrapte de kat er steeds op dat ze de eekhoorn bij zijn staart onder de bank probeerde te slepen. Uiteindelijk heb ik er maar drie gekocht, zodat ik ze constant kon afwisselen in de vaatwasser en Maya altijd een schone, kattenkwijl-vrije versie had.

Oorlog om de speelgoedgrenzen

Het bleef niet bij het eekhoorn bijtspeeltje. Tegen de vierde maand was Chai een waar kauwgevaar geworden. Ze kwam erachter dat siliconen fopspenen fantastisch voelen op ontstoken kattentandvlees. Ik was in één week drie perfecte, orthodontische fopspenen kwijt omdat Chai op het aanrecht sprong, ze naast de gootsteen vond drogen en dwars door de spenen heen beet.

Uiteindelijk heb ik het Draagbare Siliconen Speendoosje gehaald om in ieder geval wat basisgrenzen in huis te stellen. Het is prima. Het doet precies wat het moet doen. Het is een beetje lomp als ik het aan de riem van mijn luiertas hang, en het geschulpte ontwerp is niet echt mijn normale stijl, maar het heeft de fopspeen-massamoord volledig gestopt. Chai krijgt het siliconen doosje niet open, dus de spenen blijven daadwerkelijk schoon en heel tot Maya ze nodig heeft.

Mijn kinderarts waarschuwde me dat de bek van een kitten vol zit met bacteriën die je écht niet wilt overbrengen op een menselijke baby. Dus het scheiden van hun bijtspeelgoed werd mijn parttime baan. In plaats van vijftig verschillende speeltjes uit de dierenwinkel te kopen en de tanden van de kat proberen te poetsen terwijl ze pijn heeft, kun je beter een vochtig washandje in de koelkast leggen voor het kitten om op te kauwen. En verstop tegelijkertijd elk elektrisch snoer, bolletje wol en rolgordijnkoord in huis, zodat ze niet eindigen met een darmobstructie.

De brokken-staking van week zestien

Net toen ik dacht dat we het kauwen onder controle hadden, stopte Chai met eten. Ze liep naar haar bakje, snoof aan de droge brokjes, liet een zielig piepje horen en liep weg. Ik nam direct aan dat ze een haarelastiekje had doorgeslikt en stervende was.

Ik belde de dierenarts weer, klaar om erheen te racen voor een röntgenfoto. De dierenarts zuchtte, waarschijnlijk uitgeput door mijn constante paniek, en vroeg of ik had geprobeerd haar eten wat zachter te maken. Haar tandvlees was zo gezwollen dat het kraken van harde brokjes gewoon fysiek pijn deed. Ik voelde me verschrikkelijk.

Ik begon haar droogvoer tien minuten voor het eten te laten weken in warm water. Soms mengde ik er wat natvoer uit blik doorheen, of ik vroor wat natriumarme kippenbouillon in als ijsblokjes waar ze aan kon likken. De kou verdoofde haar tandvlees, en ze begon weer te eten. Het gaf best wat troep, maar het werkte wel.

Terwijl Chai in de keuken van haar bouillonblokjes zat te genieten, zat Maya in haar kinderstoel te knabbelen op haar Handgemaakte Houten & Siliconen Bijtring. Ik zal eerlijk zijn, ik kocht deze vooral omdat de zachtgele kleur mooi bij haar babykamer paste. Maar de onbehandelde beukenhouten ring bleek precies de juiste textuur te hebben die Maya nodig had voor haar doorkomende kiezen. Ik heb Chai meer dan eens betrapt terwijl ze naar de houten ring zat te staren. Er is iets met natuurlijk hout dat letterlijk elk zoogdier met pijnlijk tandvlees aantrekt. Ik nam het hout gewoon af met een vochtige doek nadat Maya het had gebruikt en hield het strikt buiten het bereik van de kat.

Na zes maanden keert de rust terug

Het voelt als een eindeloze periode, maar er is een duidelijk eindpunt. Rond de grens van zes maanden hield de chaos eigenlijk gewoon op. Chai had al haar dertig permanente, volwassen tanden. Haar adem begon weer te ruiken naar normaal kattenvoer in plaats van een afvalcontainer. Ook de willekeurige bloedingen stopten.

Ik heb voor de zekerheid haar bekje nog één keer gecontroleerd om er zeker van te zijn dat er geen melktandjes waren achtergebleven. De dierenarts had me gewaarschuwd dat de melktanden soms niet uitvallen, waardoor de kat een rare dubbele hoektand overhoudt waar voedsel tussen blijft zitten en wat de kaak scheef laat groeien. Als dat gebeurt, mag je de dierenarts betalen om ze te laten trekken. Gelukkig vielen die van Chai er vanzelf uit; waarschijnlijk zijn ze ergens onderweg gewoon verteerd.

Maya krijgt natuurlijk nog steeds tandjes. Mensenbaby's rekken dit proces jarenlang. Vanochtend kauwde ze nog op de kraag van haar shirtje, waardoor ze met haar gekwijl wéér een babyshirtje verpestte. Maar ik heb nu tenminste nog maar met één wisselend wezentje te maken. Als je momenteel zelf de dubbele baby-en-kitten tandjesfase probeert te overleven: koop gewoon alles dubbel, laat je vaatwasser twee keer per dag draaien en let héél goed op waar je loopt op blote voeten.

Als je op zoek bent naar veilige, makkelijk schoon te maken bijtproducten die de pijnlijke tandvleesfase van je baby (en de incidentele diefstalpoging van je kat) kunnen doorstaan, bekijk dan eens de bijtcollectie van Kianao. Houd die houten ringen alleen wel even uit de buurt van je huisdieren.

Lastige vragen over kleine tandjes

Waarom stinkt de adem van mijn kitten zo erg?

Dat is een lichte tandvleesontsteking. Wanneer de volwassen tanden doorkomen, raakt het tandvlees ontstoken en houdt het bacteriën vast, waardoor hun adem echt behoorlijk gaat stinken. Het is volkomen normaal tijdens het wisselen. Zodra de volwassen tanden rond de zes maanden volledig zijn doorgekomen, zou de geur moeten verdwijnen. Als dat niet gebeurt, of als ze helemaal stoppen met water drinken, neem ze dan direct mee naar de dierenarts.

Is het veilig als mijn kat op de siliconen speeltjes van mijn baby kauwt?

Eerlijk gezegd niet, nee. Zelfs als de kat er geen stukje afbijt en erin stikt, zitten kattenbekjes vol bacteriën die je niet in de buurt van je mensenbaby wilt hebben. Siliconen zijn sterk, maar de naaldtandjes van een vastberaden kitten kunnen er toch doorheen prikken. Hierdoor ontstaan er kleine, onzichtbare gaatjes waar schimmel en bacteriën in groeien. Als de kat een babyspeeltje te pakken krijgt, ontsmet het dan grondig of gooi het gewoon weg als er gaatjes in zitten.

Hoe zorg ik ervoor dat mijn kitten niet in mijn handen bijt als hun tandvlees pijn doet?

Je moet hun aandacht afleiden. Telkens als Chai op mijn knokkels probeerde te knabbelen, schoof ik in plaats daarvan een koud, vochtig washandje in haar bek. Gebruik je handen nóóit als speeltje. Ze zijn nu net aan het leren hoe hard ze mogen bijten. Als je ze op je vingers laat kauwen als ze nog klein zijn, eindig je met een volwassen kat die denkt dat mensenvlees een kauwspeeltje is.

Moet ik de tanden van mijn kitten poetsen terwijl ze wisselen?

Mijn dierenarts zei me dat ik even moest stoppen met tandenpoetsen als het tandvlees actief bloedt en opgezwollen is. Je wilt niet dat ze de tandenborstel gaan associëren met pijn. Laat ze voor nu gewoon wat huisdierveilige tandpasta van je vinger of een zacht borsteltje likken. Je kunt beginnen met echt poetsen zodra de volwassen tanden volledig zijn doorgekomen en het tandvlees weer rustig is.

Wat als het melktandje niet uitvalt?

Dat gebeurt wel eens. Je zult dan letterlijk twee hoektanden naast elkaar zien zitten. Probeer het alsjeblieft niet zelf eruit te trekken. De wortel is breekbaar en als hij afbreekt in het tandvlees, raakt het ontstoken. Je dierenarts moet de tand trekken terwijl de kat onder narcose is.